Tenminste voor een bepaalde tijd is het verhaal van een terugblik op de zomer van 1974 en de verliefdheid van een vijftienjarige op de Tsjechisch-Nederlandse Frida, die vanwege een tienerzwangerschap door haar ouders van school wordt gehouden. ‘Met het schrijven van dit verhaal kom ik een belofte aan haar na.’ Heen en weer geslingerd tussen zijn verliefdheid en het verdriet om zijn bij een verkeersongeluk omgekomen zus, zoekt hij houvast bij zijn bijbaantje in een boekwinkel en bij een klant van de winkel, die er een eigenaardige verzameling op nahoudt. Van Hans Heesen verscheen eerder de roman Een naderend begin van iets nieuws en de verhalenbundel Naar Zutphen. Over Een naderend begin van iets nieuws: Prachtig. (Yolanda Entius in Trouw) Erg mooi! (Spinvis) Een gave literaire roman. (L.H. Wiener) Over de verhalenbundel Naar Zutphen: Het soort proza waar ik van houd. (Thomas Heerma van Voss) Soms lees ik iets dat ik graag zelf zou hebben gemaakt. Dat overkwam me bij de verhalen van Hans Heesen. (Bert Natter)
Zonder verwachtingen lazen we dit boek. Een klassiek en degelijk verhaal waar je helemaal in meegetrokken wordt. Pak het zeker vast, lees het en luister wat Liesbeth en ik ervan vonden in de aflevering van Team Boek Toe over dit boekje:
Erg fijn boekje om te lezen. Boeiend tot het einde en zo geschreven dat het makkelijk weg leest. Fijne opbouw van het karakter van de hoofdpersoon. De setting doet me een beetje denken aan De Avond Is Ongemak, maar dan veel luchtiger en optimistischer. Veel nare dingen, maar totaal geen nare nasmaak. (1/30)
Uit het filmische karakter van het verhaal kun je opmaken dat Hans Heezen docent scenario is. Soepel verhaal in zijn vertrouwde Zutphen. Als bewoner van die stad een feest der herkenning.