Kariera sportowca to batalia o trofea, pieniądze i sławę. W pogoni za sukcesem atleci przekraczają granice ludzkich możliwości i funkcjonują w zawrotnym tempie, przez co ryzykują zdrowie i narażają relacje rodzinne na szwank. Lecz w zamian nie zawsze otrzymują od losu amulet przynoszący szczęście i finansową niezależność. Zdarza się, że po zejściu ze sceny popadają w depresję, nałogi i często tracą sens życia. Dotyczy to ludzi z pierwszych stron gazet, niespełnionych talentów i dawnych mistrzów, którym nie sprzyjała fortuna. Dariusz Faron na podstawie spotkań i rozmów spisał historie właśnie takich osób.
Dlaczego Jakub Błaszczykowski był nazywany Winnetou z Truskolasów? Co było najważniejsze dla Justyny Kowalczyk podczas igrzysk olimpijskich w Soczi? Jak Tomasz Smokowski poradził sobie z chorobą? Za co Michał Globisz uwielbia pisarstwo Fiodora Dostojewskiego? W jakich okolicznościach Włodzimierz Szaranowicz poznał miłość swojego życia i co chciał osiągnąć Marek Piotrowski w USA?
Autor zawarł w tych tekstach ogromny ładunek emocji, który towarzyszy zmaganiom o najwyższe laury. Przede wszystkim jednak przekroczył granice samego sportu. Życie nie kończy się na mecie to sygnatura prawdziwego dziennikarstwa, w którym liczy się prawda na temat drugiego człowieka. Dociekliwość i zgrabne pióro to zaś środki, za pomocą których Dariusz Faron stworzył cykl reportaży przedstawiający sportowców w wymiarze czysto ludzkim.
Dariusz Faron stworzył listę trudnych, pełnych emocji i niejednokrotnie przykrych rozmów z byłymi sportowcami. Ludźmi, których znamy z pierwszych stron gazet, z ekranów telewizyjnych - tych, którzy przynosili nam niesamowicie wiele radości.
I niejednokrotnie my jako widzowie, jako kibice, nie wiedzieliśmy (a może nie chcieliśmy wiedzieć) z czym mierzą się ludzie, których na codzień podziwiamy.
Tak, ludzie. Bo spora część z nas zapomina, że sportowiec też jest człowiekiem. Że ma swoje życie. Że czasem sobie z tym życiem nie radzi - nie tylko w trakcie kariery, gdy mierzy się z gorszym okresem formy, gdy męczą kontuzje, gdy ma dość tego co robi. Ale również po zakończeniu kariery - co zrobić, gdy całe życie zostawiło się na bieżni, na boisku czy na siłowni, trenując w pocie czoła? Niejeden wielki zawodnik czy słynna sportsmenka nie dali sobie rady w “normalnym” życiu po zakończeniu kariery.
I o tym są reportaże Dariusza Farona. Moim zdaniem zrobił on świetną robotę, zmuszając czytelnika do wejścia w skórę Justyny Kowalczyk, Agnieszki Radwańskiej czy Tomasza Smokowskiego. Oddając im głos, Autor pozwolił, by ich problemy wybrzmiały głośno.
I takie publikacje, jak “Życie nie kończy się na mecie” powinny stać na półkach bestsellerów - ba, powinny być lekturą obowiązkową w szkołach, by uczyć, że nadmierna presja nie jest dobra dla nikogo.