من هم تعداد «خوار»ها دیگه از دستم در رفته بود و میخندیدم فقط. در سینما، معمولا وقتی از واقعیت به خواب یا خیال یا خاطره یا هرآنچه وجود رئال و حاضر در لحظه نداره کات میزنیم، یک المان بصری رو (در تصویر غیرواقعی) تغییر میدیم. مثلا در دمدستیترین حالت، رنگ پلان رو حذف یا عوض میکنیم یا در حالتهای خلاقتر، کاری که نولان در فیلم اینسپشن با اون فرفره کرد. از خلاقیت گلاسهای کتاب که مرز بین بازی و دنیای خسته کنندهی آدمبزرگها و احسام واقعی بود به معنی کلمه کیف کردم. البته شاید کتاب برای کودک کارکرد تربیتی نداشته باشه که البته مطمئن نیستم، ولی بهونهی بازی خیلی خیلی لذتبخشیه.