Powiew nadziei

Na obcej ziemi #3

by Joanna Jax

Poruszająca historia ludzi, którzy mimo przeciwności losu, kolejny raz muszą budować swoje życie od nowa...

Po opuszczeniu Wołynia, Wissarion, Nadia, Marcel i Marta z bratem przyjeżdżają do Wrocławia, by rozpocząć nowy rozdział w swoim życiu. Na miejscu czują się rozczarowani, ponieważ wszystko wygląda zupełnie inaczej niż przedstawiała to radziecka prasa. Dla Lemańskiego i jego przyjaciół powojenny rozgardiasz to dobry moment na zarobienie dużych pieniędzy, dla Andrzeja i jego rodziny to ciężka próba zmiany swojego życia a nawet wartości, którymi się dotychczas kierowali.

Autorka przedstawia obraz Ziem Odzyskanych, ponurą epokę stalinizmu w której bohaterowie powieści muszą się odnaleźć, by przetrwać.

Joanna Jax kolejny raz maluje obraz społeczeństwa i jego przemian na tle historycznych wydarzeń.

Genres: Audiobook

368 pages, Paperback

First published October 25, 2023

About the author

Właśc. Joanna Jakubczak – olsztynianka, absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.

Pasjonuje się literaturą biograficzną i grafiką, jest wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, wspierającej Polaków na Wschodzie. Zadebiutowała w 2014 roku doskonale przyjętym Dziedzictwem von Becków. Od tego czasu wydała prawie czterdzieści bestsellerowych powieści, a czytelnicy pokochali je za doskonale odmalowane tło historyczne, wielowymiarowych bohaterów i dynamiczne fabuły. Mistrzyni sag rodzinnych, świetnie odnajduje się również w innych gatunkach, wplatając ich elementy do swoich powieści.

Wielokrotnie nominowana w plebiscycie portalu LubimyCzytać na najlepszą książkę roku, laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016.

Source: Skarpa Warszawska

Reviews

[Mozaika Literacka · Rating 5 out of 5]

To jedno z najtrudniejszych pożegnań fabularnych – nasączone aurą powojennych przeciwności, niezwykle dramatyczne i poruszające. Joanna Jax ponownie przedziera się przez wrażliwości swoich zatroskanych bohaterów, rozmiękcza niebezpieczne dusze, pozwala definiować wolność i walczyć o fragmenty życiowej stabilności. Szeptem dopowiada różne definicje najpiękniejszych uczuć, ściera się z niejednoznacznym portretem miłości, zarówno tej rodzicielskiej, jak również tej narzuconej szczerą namiętnością, także tej wizualnie toksycznej i niezdrowej. Powiew nadziei okazuje się powieścią absolutnie zajmującą, piękną i niepowtarzalną, idealnie dopełniającą emocje wstrząsającej sagi Na obcej ziemi.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

„Powiew nadziei” to trzeci tom poruszającej sagi „Na obcej ziemi” autorstwa jednej z moich ulubionych autorek powieści z historią w tle, Joanny Jax. Po raz kolejny z ogromną przyjemnością oraz nadzieją, że tym razem dla bohaterów powieści los okaże się, łaskawszy, dałam się porwać lekturze.

Joanna Jax przepięknym słowem pisanym maluje przed nami obraz życia ludzi w czasach ponurej epoki stalinizmu. W bardzo realistyczny sposób oddaje niełatwą rzeczywistość, z jaką mierzą się bohaterowie powieści. Po wielu trudnych latach wciąż nie jest im łatwo wieść życie na obcej ziemi. Los ich nie szczędzi i co chwilę rzuca nowe wyzwania, a wraz z nimi trudne decyzje, które niekiedy mogą zaważyć na dalszym życiu zarówno ich samych, jak i bliskich im osób.

Saga „Na obcej ziemi” to jedna z najbardziej poruszających, a zarazem pięknych historii, jakie miałam przyjemność trzymać w swoich rękach i wspólnie z bohaterami kroczyć po kartach powieści. Joanna Jax stworzyła powieść, która z pewnością na długo pozostanie w mojej pamięci. Pełna emocji, zaskakujących wydarzeń, opowieść o miłości, do której wiedzie kręta droga pełna wyrzeczeń. „Powiew nadziei”, jak sam tytuł wskazuje, to powieść, której bohaterowie swoim życiem, czynami i wiarą w lepsze jutro udowadniają nam, że nadzieja umiera ostatnia.
Powieść czytałam z zapartym tchem, z nadzieją na szczęśliwe zakończenie kartkowałam kolejne strony, nie mogąc oderwać się od lektury, która do samego końca trzymała mnie w napięciu. Bardzo zżyłam się z bohaterami Sagi i przyznaję, że żal będzie mi się z nimi rozstać. Do ostatnich chwil mocno kibicowałam Nadii i Wissarionowi, miałam nadzieję, że los w końcu wynagrodzi im lata trudów i cierpień, jakie przyszło im znosić. Żywię nadzieję, że jeszcze dane będzie nam poznać ich dalsze losy.
„Na obcej ziemi. Powiew nadziei” to lektura obowiązkowa dla fanów literatury wojennej i miłośników sag rodzinnych. Zachęcam z całego serca do lektury.

[Asia · Rating 4 out of 5]

Finalny tom serii sagi wołyńskiej pozostawił mnie z żalem, że czas przeznaczony na lekturę tej absolutnie wyjątkowej historii, dobiegł już końca i czas pożegnać się bohaterami. Nie zdawałam sobie tylko sprawy z tego, że to pożegnanie będzie jednym z najtrudniejszych pożegnań książkowych. Tuż po przewróceniu ostatniej kartki (a raczej strony w InkPadzie) pojawiła się myśl "no i co ja teraz będę czytać....?" Książek w zasięgu ręki dużo ale sięgnąć po coś innego niż saga wołyńska...ciężko. Chyba za bardzo zżyłam się z bohaterami mimo wielu wewnętrznych rozterek nad ich losem, postępowaniem oraz niezrozumiałymi wyborami między tym co słuszne a tym co zgodne z własnym sumieniem...

Ziemie Odzyskane, czasy stalinowskiego terroru to obraz na tle którego autorka przedstawia poruszający obraz społeczeństwa i jego przemian w obliczu ważnych wydarzeń historycznych. Rzeczywistość trudna, brutalna, najeżona strachem w której pojęcie wolności nabiera karykaturalnego wydźwięku... Autorka pokazuje, że nawet w takiej rzeczywistości, potrafią rodzić i urzeczywistniać się marzenia. Jednak, żeby tak się stało, najpierw musi wszystko runąć, żeby na zgliszczach krzywd i ruinach doświadczeń ponownie zakwitła nadzieja i nastał nowy początek...

Jedna z najlepszych sag, jakąkolwiek miałam w rękach. Ekscytująca, dramatyczna i poruszająca opowieść o miłości, której droga do szczęścia jest niezwykle kręta, zemście oraz nadziei, która… umiera ostatnia.

[Izabela Kozluk · Rating 4 out of 5]

Dobre zakończenie serii.

[Kate · Rating 5 out of 5]

Kolejna przepiękna saga pani Joanny.

[Peter · Rating 4 out of 5]

Bohaterowie Sagi Wołyńskiej wracają w kontynuacji trylogii Na obcej ziemi Joanny Jax. W jej skład wchodzą Nowe życie, Czas pokuty, Powiew nadziei. 



Wraz z końcem wojny rodziny Lemańskich i Osadkowskich wraz z resztą rodziny i przyjaciółmi opuscicili Lwów i udali się do Wrocławia. W nowej rzeczywistości Polski Ludowej na nowo muszą zmierzyć się z nadchodzącymi zmianami, stawić czoła dramatom i na nowo walczyć o zachowanie godności i pozostanie wiernym własnym wartościom. W nowym miejscu zamieszkania nie tylko dalej będą towarzyszyć im wspomnienia z Wolynia, ale również ludzie, o których próbowali zapomnieć wracają. Na ziemie poniemieckie udali się bracia Zinowjew z planem przedostania się na Zachód. Pojawiają się nowi wrogowie i przyjaciele. 



Joanna Jax w trylogii Na obcej ziemi przenosi bohaterów do poniemieckiego Wrocławia i odsłania szarą i smutną rzeczywistość powojenną tych terenów. W Polsce Ludowej zagrożeń nie brakuje. Z jednej strony nie brakuje ludzi na usługach nowej władzy, sowieccy dygniatarze stają się panem życia i śmierci. Mogą nie tylko pomóc ale i zaszkodzić tym, którzy podpadli im. Nigdy nie wiadomo, kiedy zapuka UB i wsadzą nawet niewinnego człowieka do więzienia. A trafić tam można za wszystko. Przesiedleńcy zachowują się różnie, nie brakuje tych, którzy w nowym domu trzymają żywy inwentarz. Jedni szybko zrozumieli, że jedyną szansą przetrwania i możliwością prowadzenia normalnego życia jest wstąpienie do partii i porzucenie walki, inni zaś pod żadnym pozorem nie zamierzają popierać władzy z Moskwy. Na tym tle dochodzi do rodzinnych konfliktów i przekonywania jednych drugich do własnych racji. Także uprzedzenia narodowościowe i społeczne u byłych Kresowiaków dają o sobie znać. Nie mniejsza jest pogarda dla ludności niemieckiej pozostałej na Ziemiach Odzyskanych. Tymczasem Lemańscy, Osadkowscy, Marianka z Bogusiem próbują nie tylko dostosować się do nowych warunków, ale przede wszystkim wieść spokojne życie. Im bardziej chcą pozostać z dala od polityki, tym bardziej daje ona o sobie znać. Oni mimo to robią wszystko, by normalnie żyć. Jadźka chodzi na randki. Marcel i Boguś pracują dla Fiodorowa, a Andrzej nie tylko musi porzucić ideały, ale również zmierzyć się z trudnymi kwestiami moralnymi. I jak to u Joanny Jax bywa nie zabraknie sercowych perypetie, wzruszeń i humoru. Przede wszystkim zaś przekonania, że o człowieku decyduje nie pochodzenie, ale to, co sobą reprezentuje. Joanna nikogo nie ocenia, nie moralizuje ale z właściwą sobie charyzmą przygląda się ludziom i historii.



Na obcej ziemi to bezpośrednia kontynuacja Sagi Wołyńskiej, stąd trylogie te należy czytać pokolei. W obecnej bowiem serii, nadal głośne są echa tego, co działo się na Wołyniu i znajomość tamtych wydarzeń jest niezbędna do śledzenia obecnych perypetii bohaterów. Sama zaś Joanna Jax udowadnia, że jak nikt potrafi opowiadać o historii bez patosu, ale za to patrząc na trudne dzieje oczami zwykłych ludzi

[Karolina · Rating 5 out of 5]

Co daje Ci nadzieja w codziennym życiu?

Dla bohaterów sagi „Na obcej Ziemi” autorstwa Joanny Jax nadzieja z całą pewnością była czymś co trzymało ich przy życiu i dodawała im ona ducha walki o lepszą przyszłość. „Powiew nadziei” to trzeci tom z tej serii, w którym otwierają się przed nami realnie oddane czasy powojenne i epoka stalinizmu.

Akcja powieści rozpoczyna się w momencie, kiedy zakończył się „Czas pokuty”. Już od samego początku zostajemy zatem wciągnięci w wir wydarzeń i odrazu da się odczuć ówczesny niepokój, bo tak naprawdę nie można wtedy było zaufać nikomu. Nawet najbliższy przyjaciel mógł się okazać być wrogiem, gdy w grę wchodziła wolność i lepsze życie.

Cała fabuła przesiąknięta jest dramatycznymi i poruszającymi wydarzeniami, a także powojenną rzeczywistością. Na pierwszy plan wysuwa się pragnienie niezależności, ale i krzywd wyrządzonym sercu. Namiętność i wielka miłość przybierają obrót na niespodziewaną toksyczność, a miłość rodzicielska ociera się o traumatyczne barwy od których nie da się uciec. Autorka po raz kolejny udowadnia, że życie bywa okrutne, a bezsilność i bezradność potrafią zniszczyć nawet najtwardszego człowieka. Dlatego też w książce nie brakuje refleksyjnych treści, emocjonalnych kłótni, a także wielu wzruszeń. Cała historia chwyta Czytelnika za serce i dotyka jego najczulszych strun, aby zaintrygować i pozostać w jego sercu na zawsze.

Z niezwykłą fascynacją patrzyłam na podsumowanie życia bohaterów i ich życiowych ścieżek oraz walki z przeszłością. Ich droga do nowego życia nie była usłana różami, a wręcz cierniami. Niejednokrotnie wymagano od nich walki ze swoim demonami, czy wyciągania wniosków. Spowodowało to w ich ogromne zmiany wynikające z doświadczeń i próby adaptacji do nowej rzeczywistości, a Czytelnika skłania do ogromnej refleksji nad przeszłości i przyszłością.

„Powiew nadziei” to powieść niezwykle intrygująca i zajmująca, a przy tym w pełni niepowtarzalna. Jest to idealne dopełnienie sagi „Na obcej Ziemi” i z niecierpliwością czekam na kolejną książkę Autorki, bo nikt tak cudownie nie pisze o czasach wojennych. Serdecznie polecam ♡

[Nina · Rating 4 out of 5]

Oceniam przeczytane książki pod względem treści i formy. Cenię wyobraźnię Joanny Jax, umiejętność kreowania ciekawych sylwetek postaci i zawirowań ich losów, a także interesujący, merytorycznie poprawnie przygotowany wybór tła historycznego. Natomiast moimi ulubionymi środkami warsztatu pisarskiego są skrótowość, aluzyjność, niedopowiedzenia … W tej dziedzinie najwyraźniej nie należę do typowych adresatek jej powieści.

Przy poprzednich tomach trylogii Na obcej ziemi raziła mnie rozwlekłość i powtarzalność w opisach stanów emocjonalnych bohaterów. Jak było do przewidzenia, sceneria historyczna „Powiewu nadziei’ to kolejne etapy stalinizacji Polski: wyeliminowanie PPS-u, agitacja kolektywizacyjna na wsi, tłumienie tzw. prywatnej inicjatywy, socrealizm w kulturze i sztuce, czystki, tortury i drastyczne wyroki w procesach politycznych. Wystarczyłoby skoncentrować się na przedstawieniu faktów, tym bardziej że z ilustracją niektórych z nich autorka świetnie sobie radzi. Uzupełnia jednak faktografię objaśnianiem, łopatologiczną wykładnią na czym polegały mechanizmy czynienia wody z mózgu bądź mniej lub bardziej cyniczne przejawy kolaboracji. Sądzę, że nawet najmłodsi czytelnicy dysponują odpowiednią wiedzą na ten temat. A może się mylę?

Tymczasem życie bohaterów obfituje w nowe przygody, w których tragedia przeplata się z nadzieją, a momentami z farsą. Obca ziemia obejmuje już nie jedynie Wrocław i jego najbliższe okolice lecz sięga Wałbrzycha i … Monachium. Zdrada i wina, nawet jeśli zostają mniej lub bardziej okrutnie ukarane, przybierają zniuansowane odcienie. Bo miłość niejedno ma imię. Tak naprawdę liczy się ta rodzicielska oraz ucieczka przed samotnością i poczucie osobistej wolności. Tak odczytuję przesłanie trylogii.

Będę więc nadal sięgać po książki Joanny Jax, choć przy lekturze jej czytankowych wtrętów zgrzytam zębami.

[Pablos · Rating 3 out of 5]

Pamiętacie serial „Dom”? Bohaterów z ulicy Złotej w Warszawie? Ja całkiem niedawno sobie to widowisko odświeżyłem, jest dostępne na platformie VOD od TVP. A piszę o tym, bo dotarło do mnie, że właśnie dlatego zaczytuję się w powieściach Joanny Jax - bo są jak ten serial: poruszają rzeczy, które poruszają czytelnika i pozwalają ponownie przeżyć „tamte” dni.

Wracamy do bohaterów znanych z sagi wołyńskiej, teraz przesiedlonych do dziś Wrocławia, ale jeszcze chwilę temu niemieckiego Breslau. Są to czasy, w których jeszcze nie do końca wiadomo jak będzie wyglądał socjalizm w Polsce, od niedawna nazywanej Polską Rzeczpospolitą Ludową. Dużo do powiedzenia ma Gomułka, ale on nie do końca chce się tak po prostu poddać Stalinowi. Kraj jest w ruinie, ale ziemie „odzyskane” (pan Popiołek powiedziałby, że „wyzyskane”) są w niezłym stanie, nawet jeśli nie pod względem zniszczeń, to są kopalnią bogactwa. Szaber kwitnie, i niektórzy z naszych bohaterów świetnie się w takiej działalności odnajdą, często przy współudziale radzieckich oficjeli.

Wydarzenia polityczne mają wpływ na życie bohaterów, niszczona jest inicjatywa prywatna, nie wiadomo czego się zaczepić, by zacząć żyć na poziomie. Książka oddaje też prawdę o manipulacjach pieniężnych, jakich kilka razy dopuszczała się socjalistyczna władza, natychmiastowo po wprowadzeniu ustawy doprowadzając to równania statusu społecznego Polaków - równania w dół, rzecz jasna.

I jak w „Domu”, i tu mamy dokwaterowania, wspólne mieszkania z obcymi ludźmi, codzienne dramaty, ale przede wszystkim: próbę życia w nowej Polsce. Jaka by ona nie była, po tragedii II wojny światowej po prostu ludzie chcieli trochę pożyć. I o tym opowiada kolejna saga Joanny Jax, a ja zastanawiam się, czy będzie ciąg dalszy, czy może kolejna, która się potem z tą sagą połączy? Bo mimo że tych sag jest już całkiem sporo, ja dalej będę czytał, tak, jak pewnie jeszcze parę razy w życiu obejrzę „Dom”.

[rinos · Rating 3 out of 5]

Przeczytałam wszystkie tomy tej serii tj. "Sagę wołyńską" oraz "Na obcej ziemi".
Zdecydowanie bardziej przypadły mi do gustu lata powojenne. Okres głodu na Ukrainie, rzeź wołyńska i wojna na Kresach to bardzo dobre tło historyczne, jednak losy głównych bohaterów były zdecydowanie przerysowane. Najbardziej irytującym elementem były niezrozumiałe motywy działań i zachowań Wiszy i Nadii (do kompletu dorzucić można jeszcze Martę). O co mi chodzi? Na przykład kreowanie Nadii jako silnej osobowości nie współgrało z traktowaniem jej przez Wissariona jak najgorszy pomiot.
Zdecydowanie lepiej wypadł okres powojenny, choć autorka naszpikowała ten pakiet zbyt licznymi dramatami.
Na plus zasługuje postać Marcela, który w każdych okolicznościach potrafił dopasować się do otaczającej go rzeczywistości. Dodatkowo szacun dla autorki za wplecenie w całą serię bałaku i gwary lwowskiej.
Ogólnie trzy pierwsze tomy oceniam na 5*, zaś "Na obcej ziemi" na max. 7*. Zdecydowanie Joannę Jax stać na więcej

[Natalia · Rating 5 out of 5]

Jedno z najtrudniejszych dla mnie pożegnań książkowych. Aż szkoda, że to już koniec tej serii. Serii świetnie oddającej trudne i ciężkie powojenne czasy, w których sowieckie poglądy i ideologie zalały wtedy Polskę. Bohaterowie wykreowani przez pisarkę to pokaz różnych emocji i postaw. Często bardzo skrajnych. Jedni oddali się bezgranicznie władzy darząc ją zaufaniem i wierząc w jej ideały. Natomiast drudzy skorzystali z dobrodziejstw władzy komunistycznej dla życia w dobrobycie. Bardzo polecam przeczytanie tej serii.

[Sylwia Szczygieł · Rating 4 out of 5]

Zakończenie zostawiło ten tytułowy powiew nadziei na lepsze...
Na pewno najlepsza część serii. Było kilka zaskakujących momentów, które pokazały jak trudne i czasem tragiczne było życie w powojennym kraju.
Książka, tak jak i cała seria, warta uwagi chociażby po to, by dowiedzieć się o czegoś o życiu w tych tak niedawnych czasach.

[Justyna Ja_zaczytana · Rating 5 out of 5]

Podobało mi się zakończenie tej trylogii. Zmiany w Nadii, historia Marty i Marcela oraz Andrzeja i Brigette. Była pełna emocji, zwrotów akcji nadziei i jej utraty...
Przywiązałam się do tych przyjaciół więc czytało mi się szybko i bardzo łatwo 👍

[Kornelia · Rating 5 out of 5]

Nie no muszę dać tutaj 5⭐ dawno żadna seria mnie tak nie wciągnęła