กลิ่นแดด ไอทะเล และลาดไหล่สีคาราเมล

by นทธี ศศิวิมล

เราไม่อนุญาตให้ตัวเองรักใครหมดหัวใจอีก กลัวที่จะรู้สึกว่าถูกรัก เพราะกลัวจะต้องจากมันไป กลัวกระทั่งไม่กล้ารักตัวเอง จนในที่สุดก็ไปไม่รอดสักราย

รวมเรื่องสั้นของเธอ เขา ฉัน เรา ผู้มักถูกทอดทิ้งให้อยู่นอกวงโคจรของจักรวาลแสนสิ้นหวัง เล่าผ่านรสคาราเมลขมปะแล่มของฉากอีโรติก แฟนตาซี ภูติผีวิญญาณ สมจริง เหนือจริง
เราลากจูงตัวเองไปตามทางด้วยความปรารถนาไม่รู้จักจบสิ้น จมจ่อมอยู่ในฝันกลางวัน การเป็นที่รัก การมีใครสักคนเป็นพื้นที่ปลอดภัย การเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่เราพึงใจ เรารื้ออดีตงดงามที่แหลกสลายขึ้นมาดูอย่างละเอียดยิบ เจ็บปลาบทุกแง่มุมที่สัมผัส หากในความเจ็บปวดนั้นก็ยังมีเศษความสุขจางๆ เหลืออยู่มากเพียงพอให้ได้รำลึก
ความสุขที่เรายังคงปรารถนา แม้จะรู้ว่าต่อให้สมปรารถนา เราก็อาจต้องเจ็บปวดกันอยู่ดี

Genres: Fiction

142 pages, Paperback

Published January 1, 2023

About the author

Associated Names:
Notthi Sasiwimon (English profile)

นทธี ศศิวิมล เป็นนามปากกาขอนทธี ศศิวิมล สุระเดชชะมงคล นักเขียนหญิงชาวไทย

ประวัติส่วนตัว
นทธีเกิดเมื่อวันที่ 8 พ.ย. 2524 บิดาเสียชีวิตตอนอายุแปดขวบ เนื่องจากสมาชิกครอบครัวฝั่งบิดาหลายคนประกอบอาชีพในวงการแพทย์ มารดาจึงผลักดันให้เรียนต่อสาขาพยาบาล หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 นทธีจึงเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ ทว่าหลังผ่านไปหนึ่งปีได้ตัดสินใจลาออกเพราะปัญหาความเครียด

ต่อมานทธีเข้าศึกษาที่คณะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยรามคำแหง ทว่าเกิดภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่แตกขึ้นมากะทันหัน ส่งผลให้สถานะการเงินไม่เอื้ออำนวยจนไม่สามารถเรียนต่อได้ นทธีจึงเปลี่ยนมาเรียนคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาไทยแทน

ภายหลังเรียนจบได้เข้าทำงานเป็นครูภาษาไทย ก่อนจะย้ายไปทำงานที่ฝ่ายพิสูจน์อักษร สำนักพิมพ์นานมี หลังจากทำงานอยู่สามปีก็ได้ลาออกเพื่อมาเรียนต่อคณะจิตวิทยาคลินิก มหาวิทยาลัยรามคำแหง หลังสำเร็จการศึกษาก็เริ่มงานเป็นนักจิตวิทยาอยู่ที่สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต แต่เพราะปัญหาด้านสุขภาพและตั้งท้องลูกคนแรก จึงตัดสินใจลาออกมาอยู่บ้าน และเริ่มพึ่งพาการเขียนหนังสือเป็นอาชีพหลัก

นทธีสมรสกับจารี จันทราภาในปีพ.ศ. 2557 มีลูกด้วยกันสองคน

ผลงาน
ระหว่างที่ทำงานอยู่สำนักพิมพ์ นทธีลองส่งผลงานเรื่องสั้นเข้าประกวดรางวัลรายอินทร์อะวอร์ดตามคำแนะนำของบรรณาธิการ โดยผลงานเรื่องสั้น 'กระต่ายตายแล้ว' ได้เข้ารอบตีพิมพ์รางวัลนายอินทร์อะวอร์ด รวมเล่มตีพิมพ์ในหนังสือสมภารระดับ 8 (2550) ต่อมาเรื่องสั้น 'ดอยรวก' ได้รับรางวัลชนะเลิศนายอินทร์อะวอร์ดประเภทเรื่องสั้นปี 2551

นอกจากงานเขียนแนวผีสาง-ลี้ลับ ซึ่งทำให้นทธีเป็นที่รู้จักแล้ว นทธียังมีผลงานแนวอื่นอีกด้วย เช่น เต้นรำไปบนท่อนแขนอ่อนนุ่ม (2555) ที่กล่าวถึงบทบาทของผู้หญิงในหลายแง่มุม และจดหมายจากดาวแมว (2568) ที่แสดงถึงความรักความผูกพันระหว่างเจ้าของและสัตว์เลี้ยง

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น 8 เรื่องว่าด้วยความรัก ความสัมพันธ์ ความหลัง ความทรงจำ แรงขับทางเพศที่ขับเคลื่อนมนุษย์ให้ตกอยู่ในวังวนรัก ๆ ใคร่ ๆ ไม่มีวันสิ้นสุด

เพราะอารมณ์ความรู้สึกเหล่านี้ มนุษย์ถึงอ่อนแอ และเพราะความอ่อนแอนี่แหละที่ทำให้เราต้องมีกันและกัน

เรื่องที่ชอบที่สุดคือสองเรื่องสุดท้าย ‘ยังเจ็บอยู่ไหม‘ กับ ’ยาวิเศษ’ เพราะตอนจบไม่เศร้า

ป.ล. ขอให้เรตหนังสือ 18+ มีฉากอีโรติกบรรยายโฉ่งฉ่างเยอะอยู่ 😅😅

[MonoNoAware · Rating 3 out of 5]

ชอบปก และชื่อหนังสือมากๆ เป็นพิเศษ

[panuchread · Rating 2 out of 5]

รู้สึกมันเป็นเรื่องสั้นที่เขียนแบบ pwp มาก คล้ายจะกระแสสำนึกแต่ไม่ใช่ มันมีธีมอยู่แหละแต่เรื่องนึงมีหลายธีมจนรู้สึกโฟกัสไม่ถูก realistic อยู่ดีๆ ก็ใส่ความ surreal เข้ามา เล่าความรักความสัมพันธ์อยู่ก็สอดแทรกรัฐประหารเข้ามา แทรกแบบพูดถึงเฉยๆ ไม่ได้มีผลอะไรต่อเรื่องขนาดนั้น เราเลยรู้สึกว่ามันเป็นยำใหญ่ที่ใส่มาทุกอย่างแต่ไม่อิ่มสักอย่าง ที่อิ่มสุดน่าจะเป็นฉากเซ็กซ์ที่โคตรเยอะ ปกติไม่ได้ offended กับฉากเซ็กซ์ แต่มันเยอะจนเอียน แบบพอก่อนแม๊

จริงๆ มีเรื่องที่เกือบจะชอบ 1-2 เรื่อง แต่ไม่ได้จดไว้ พอมาเขียนรีวิวก็ลืมละว่าเรื่องไหน… (นี่ขนาดเพิ่งอ่านจบเมื่อวาน) แต่จำเรื่องสุดท้ายได้ คือเริ่มมาก็อ่านสนุกดี แต่พอมีเรื่องยาวิเศษบลาๆ ละมันช็อตฟีลอะ มันเป็นที่เราเองที่ไม่ชอบความ surreal โดยเฉพาะความ surreal ที่ไปไม่สุด (หรือเค้าอาจจะมีสัญญะไรก็ได้ แต่เราแปลไม่ออก) เวลาอ่าน realistic มาด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วเจอความ surreal ปุ๊บเราจะแบบ หมดใจอะ 555555 มันเหมือนกับเราคาดหวังและอยากรู้ว่าเรื่องนี้มันจะจบยังไง คลี่คลายแบบไหน แต่พอเฉลยว่ามีความเหนือจริงปนอยู่มันหมดความตื่นเต้นอะ เพราะพอเหนือจริงอะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ละ ฟีลอ่านงานสืบสวน แล้วตอนเฉลยทริกบอกคนร้ายเป็นผีเลยสร้างห้องปิดตายได้ไรงี้ คือมันช็อตฟีลแบบเทกระจาด

อีกพ้อยคือด้วยความที่หนังสือมันเน้นเล่าเรื่องความรักความสัมพันธ์ ความเหงา โหยหา โดดเดี่ยว คลั่งรักบลาๆๆๆๆ ซึ่งเป็นประเด็นที่เราอินยากมาก ยิ่งมาเป็นเรื่องสั้นมันเลยยิ่งอินยากเพราะมันไม่มีที่มาที่ไป ไม่รู้สึกผูกพันและรีเลทกับตัวละคร เลยอ่านแบบอืมๆ งืมๆ ถ้าจะชอบสุดน่าจะเป็นตอนที่เล่าความสัมพันธ์ครอบครัวแหละ จำไม่ได้ว่ามีกี่ตอน แต่ตอนที่โฟกัสเรื่องนี้คือโอเคเลย

ภาพรวมเรารู้สึกว่ามันเป็นงานติสท์ๆ อ่านแล้วเก็ทบ้างไม่เก็ทบ้าง ถ้าเปรียบเป็นคนก็คือคนที่แต่งตัวชิคๆ คูลๆ แต่คุยด้วยแล้วไม่จูน แบบแกเตงสื่อสารไรกับพ้ม 🥹

[sanim. · Rating 4 out of 5]

ซื้อมาเพราะชื่อหนังสือกับรูปปกล้วนๆ
“กลิ่นแดด ไอทะเล และลาดไหล่สีคาราเมล”
เป็นชื่อที่มาพร้อมกับกลิ่นและความอบอุ่นบางอย่างในใจ
แต่… เนื้อหาในหนังสือมันบ่ได้อบอุ่นอย่างชื่อหนังสือเบย
การเขียนออกแนวติสๆ อาร์ตๆ ทัชใจบ้าง ไม่ทัชบ้าง
พูดถึงความสัมพันธ์และการจากลา
เรื่องสั้น 8 เรื่องภายในเล่มเดียว
ชอบการเปรียบเทียบวงโคจรของดาวเคราะห์และเล่าความสัมพันธ์ระหว่างพลูโตและชารอน