What do you think?
Rate this book
Muze
De jonge Nora is halsoverkop met een koffer vol camera’s naar Berlijn verhuisd. Hier kan ze een echte kunstenaar worden, net als Mille, die haar de gouden en rauwe randjes van de stad leert kennen. Langzaamaan ontwikkelt Nora vertrouwen in de kracht van haar foto’s. Dan ziet ze Dominik staan, de mooiste en meest getalenteerde schilder die de stad rijk is. Nora wil hem, en hij wil Nora schilderen. Terwijl obsessie en liefde in een katen-muisspel verstrengeld raken, vergeet Nora steeds vaker achterom te kijken. Tot Dominik één vrucht te veel plukt van haar toewijding en de jonge kunstenaars ontdekken welke prijs je betaalt voor liefde op het doek.
Muze meandert door het onstuimige land van twintiger zijn en je eigen ambities met onzekerheid in de weg zitten. Een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Nora’s pijn en volwassenwording – als kunstenaar en als mens – laten ons nadenken over waar de vrijheid en schuld van een ander eindigt, en onze zelfstandigheid begint.
Muze meandert door het onstuimige land van twintiger zijn en je eigen ambities met onzekerheid in de weg zitten. Een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Nora’s pijn en volwassenwording – als kunstenaar en als mens – laten ons nadenken over waar de vrijheid en schuld van een ander eindigt, en onze zelfstandigheid begint.
248 pages, Paperback
Published October 26, 2023
5 people are currently reading
126 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
November 2, 2023
Niet helemaal mijn setting en thematiek. Toch gegrepen door het verhaal; heb de tweede helft van het boek razendsnel uitgelezen. Ongebruikelijke storyline, leuk om te lezen. En: heb nu een heel andere blik op muzes!
August 14, 2025
Heel fijn!! Heerlijk om terug getrokken te worden naar het mooie Berlijn :) Het einde was was voorspelbaar, maar wel een mega meeslepend verhaal 🌟
August 9, 2025
Ik ben niet enthousiast en zal het ook niet snel aanraden. Het verhaal doet niet eer aan de blurb. Ik heb er zo’n gruwelijk hekel aan met van die semi literaire boeken dat er geen echt einde is, maar goed dat is mijn tekortkoming en niet die van het boek. De schrijfstijl was wel erg goed, fantastisch zelfs. Het nam je mee en ik was zelf daadwerkelijk in Berlijn. Ik heb veel gemengde gevoelens over dit boek, maar slecht geschreven was het zeker niet. De schrijfstijl heeft me ertoe gezet dit boek te verslinden.
January 28, 2024
Mooie omslag, goede thema’s, maar verder niet zo mijn stijl.
March 5, 2024
‘De narigheid van leven in een vrouwenlichaam werd een secondelijm voor hun vriendschap, of voor iets wat er, tot het er was, voor door kon gaan.’
May 20, 2024
Interessant inkijkje in enkele verschillende werelden van Berlijn. Maar meer nog in de wereld van Nora. En hoe deze wereld zich heeft gevormd, en gelukkig blijft vormen.
May 21, 2024
Een grillige roman over botsende egos en artistiek eigendom. Een verhaal over kunst maken in Berlijn, inclusief alle vreselijke types die je er kunt vinden. Botte fuckboys, narcistische schilders en onzekere fotografen. Het voelde regelmatig alsof het boek moreel met zichzelf in de knoop zit maar misschien was dat net het punt. Maakt Nora zichzelf slachtoffer of wordt ze dat omwille van haar vrouw zijn? Soms is ze lief en likable, dan weer verwend. Ze is talentvol maar afhankelijk van haar vaders centen, zeurt er zelfs om. Is niet tevreden met een bijbaan waar anderen een moord voor zouden doen. Een portret van het hipsterprivilege, over kunstenaar willen zijn in een tijd dat iedere twintiger kunstenaar wil(de) zijn. De dynamiek tussen Dominik en Nora had gelaagder gekund. Hij was wel een erg clichematige slechterik op het eind. De hoofdstukken waarin Nora Berlijn nog moet leren kennen vond ik goed, je voelde de stad: haar schoonheid en ranzigheid.
January 8, 2025
Hoe een vrouw ondanks uitgespuugd, vertrapt, misbruikt en verraden te worden, triomfeert. Wie weet niet eens in het leven, maar in haar eigen ogen en die van de mensen die in haar geloofden. Mooi
January 29, 2024
Mooi, maar ik vond de stijl vaak iets te bedacht en geconstrueerd, waardoor ik mijn aandacht er nooit helemaal bij kon houden.
May 7, 2024
4,5 ster. Aanrader!
June 18, 2025
prachtige beschrijving van hoe dun de lijn tussen liefde en obsessie kan zijn & hoe je de een kan verwarren met de ander
December 1, 2023
Deze recensie verscheen eerder op mijn blog
Muze van Loren Snel is een maatschappelijk relevante roman.
Nora, een pas afgestudeerde fotograaf, wordt sterk beïnvloed door haar autoritaire vader en voelt de behoefte om zichzelf te bewijzen in het bruisende en artistieke Berlijn. Ondanks de weerstand van haar gescheiden ouders, zoekt ze haar toevlucht in kunstgemeenschappen. Helaas verloopt dit niet zo vlot als ze had gehoopt. Veel van haar leeftijdsgenoten worstelen met dezelfde problemen: hun grote dromen van succes resulteren in een verstikkende druk die hen volledig verlamt. Bovendien is er een overvloed aan ambitieuze creatieve geesten met veel meer ervaring, waardoor Nora zich al snel een totale mislukking voelt.
De debuutroman van Loren Snel (1992) gaat echter verder dan alleen het thema van een twintiger die worstelt met zelfontplooiing. De kracht van dit boek ligt ook in hoe de schrijfster de lezer meeneemt in Nora's obsessieve liefde voor Dominik, 'de meest getalenteerde schilder van Berlijn'. Als een bezetene speelt ze een kat-en-muisspel met hem en draagt ze onbewust bij aan zijn succes. Hierdoor raakt Nora vervreemd van haar eigen pad en moet ze opnieuw leren om haar grenzen aan te geven. Op subtiele wijze leert Snel haar (jonge) lezers een les: vaak worden je grenzen al overschreden voordat je het zelf doorhebt.
‘Deze omwenteling, deze verhuizing, was haar eerste eigen keuze. Alleen zij begreep, al was het maar half, waarom ze zich in deze stad was komen verstoppen. En toen ze eenmaal zelfstandig deze eenzame beslissing genomen had, was ze op een coconnetje gestuit. Het hing ergens aan een laag takje van haar binnenwereld. Sindsdien lag ze te wachten tot haar potentie open zou breken, haar weke lichaampje tevoorschijn zou komen.’
Het was waarschijnlijk niet de intentie van Snel om een roman te schrijven waarin allerlei maatschappelijke thema's en 'levensadvies' naar voren komen, maar dat is wel de sfeer van haar boek. Laten we eerlijk zijn: er zijn al genoeg romans over obsessieve liefdes, worstelende twintigers, ambitieuze dromen en de soms vervelende kunstenaarswereld. Het is dus belangrijk voor een schrijver om een eigen draai aan het verhaal te geven. Gelukkig doet Snel dit wel door levendige dialogen over deze onderwerpen in haar roman op te nemen. Zonder de verschillende perspectieven van haar personages zou het maar saai worden.
‘Hoe zou Dominik haar vochtige ogen geïnterpreteerd hebben? Als compliment? Als symptomen van het narcisme dat erachter schuilde, de strenge zelfobsessie waar je als vrouw niet aan kunt ontsnappen, en die met elke seconde die het leven voorbijtikt om kan slaan in een verbitterde vorm van zelfhaat?’
Op stilistisch vlak vertoont de roman enige chaos, vooral bij het gebruik van metaforen en andere vormen van beeldspraak gaat het soms mis. Een voorbeeld hiervan is de zin "Een nieuw leven dat zacht als een luchtkussen met de lente omhoog was komen bollen". Deze zin is overbodig en iets overdreven, aangezien de gedetailleerde beschrijvingen van Nora's belevingswereld de lezer al een goed beeld geven van haar nieuwe situatie. Snel zou daarom ook zonder zoveel beeldspraak het gewenste effect op de lezer kunnen hebben bereikt.
Hoewel het taalgebruik af en toe uit de bocht schiet, heeft Snel met Muze een indrukwekkend en maatschappelijk relevant debuut neergezet. Ik raad dit boek zeker aan voor jonge vrouwelijke lezers. Snel moraliseert namelijk niet, maar laat op unieke wijze zien hoe belangrijk zelfacceptatie en het bewaken van persoonlijke grenzen zijn, evenals het omgaan met artistiek talent en de daarbijbehorende ambities.
Muze van Loren Snel is een maatschappelijk relevante roman.
Nora, een pas afgestudeerde fotograaf, wordt sterk beïnvloed door haar autoritaire vader en voelt de behoefte om zichzelf te bewijzen in het bruisende en artistieke Berlijn. Ondanks de weerstand van haar gescheiden ouders, zoekt ze haar toevlucht in kunstgemeenschappen. Helaas verloopt dit niet zo vlot als ze had gehoopt. Veel van haar leeftijdsgenoten worstelen met dezelfde problemen: hun grote dromen van succes resulteren in een verstikkende druk die hen volledig verlamt. Bovendien is er een overvloed aan ambitieuze creatieve geesten met veel meer ervaring, waardoor Nora zich al snel een totale mislukking voelt.
De debuutroman van Loren Snel (1992) gaat echter verder dan alleen het thema van een twintiger die worstelt met zelfontplooiing. De kracht van dit boek ligt ook in hoe de schrijfster de lezer meeneemt in Nora's obsessieve liefde voor Dominik, 'de meest getalenteerde schilder van Berlijn'. Als een bezetene speelt ze een kat-en-muisspel met hem en draagt ze onbewust bij aan zijn succes. Hierdoor raakt Nora vervreemd van haar eigen pad en moet ze opnieuw leren om haar grenzen aan te geven. Op subtiele wijze leert Snel haar (jonge) lezers een les: vaak worden je grenzen al overschreden voordat je het zelf doorhebt.
‘Deze omwenteling, deze verhuizing, was haar eerste eigen keuze. Alleen zij begreep, al was het maar half, waarom ze zich in deze stad was komen verstoppen. En toen ze eenmaal zelfstandig deze eenzame beslissing genomen had, was ze op een coconnetje gestuit. Het hing ergens aan een laag takje van haar binnenwereld. Sindsdien lag ze te wachten tot haar potentie open zou breken, haar weke lichaampje tevoorschijn zou komen.’
Het was waarschijnlijk niet de intentie van Snel om een roman te schrijven waarin allerlei maatschappelijke thema's en 'levensadvies' naar voren komen, maar dat is wel de sfeer van haar boek. Laten we eerlijk zijn: er zijn al genoeg romans over obsessieve liefdes, worstelende twintigers, ambitieuze dromen en de soms vervelende kunstenaarswereld. Het is dus belangrijk voor een schrijver om een eigen draai aan het verhaal te geven. Gelukkig doet Snel dit wel door levendige dialogen over deze onderwerpen in haar roman op te nemen. Zonder de verschillende perspectieven van haar personages zou het maar saai worden.
‘Hoe zou Dominik haar vochtige ogen geïnterpreteerd hebben? Als compliment? Als symptomen van het narcisme dat erachter schuilde, de strenge zelfobsessie waar je als vrouw niet aan kunt ontsnappen, en die met elke seconde die het leven voorbijtikt om kan slaan in een verbitterde vorm van zelfhaat?’
Op stilistisch vlak vertoont de roman enige chaos, vooral bij het gebruik van metaforen en andere vormen van beeldspraak gaat het soms mis. Een voorbeeld hiervan is de zin "Een nieuw leven dat zacht als een luchtkussen met de lente omhoog was komen bollen". Deze zin is overbodig en iets overdreven, aangezien de gedetailleerde beschrijvingen van Nora's belevingswereld de lezer al een goed beeld geven van haar nieuwe situatie. Snel zou daarom ook zonder zoveel beeldspraak het gewenste effect op de lezer kunnen hebben bereikt.
Hoewel het taalgebruik af en toe uit de bocht schiet, heeft Snel met Muze een indrukwekkend en maatschappelijk relevant debuut neergezet. Ik raad dit boek zeker aan voor jonge vrouwelijke lezers. Snel moraliseert namelijk niet, maar laat op unieke wijze zien hoe belangrijk zelfacceptatie en het bewaken van persoonlijke grenzen zijn, evenals het omgaan met artistiek talent en de daarbijbehorende ambities.
March 17, 2024
Nora is een jonge fotografe die heel hard haar best doet om het te maken. Ze besluit halsoverkop naar Berlijn te vertrekken en er te wonen. Na de periodes van eenzaamheid en onzekerheid te hebben overwonnen, leert ze een aantal vrienden kennen en leert ze door hen ook Dominik kennen. Dominik is kunstenaar, nogal knap en voor Nora (of zo lijkt het toch) de heilige graal.
Vanaf het moment dat Dominik in beeld kwam voelde ik af en toe een beetje walging, al is dat te zwaar uitgedrukt. Nora hemelt hem op, lijk een beetje starstruck, maar haalt vooral zichzelf naar beneden, ze is plots heel onzeker. Als lezer vond ik dat minder fijn, die evolutie van iemand die impulsief alles durft achter te laten naar dit. Maar ik denk dat het wel weergeeft wat sommige gevoelens met een mens kunnen doen.
Naarmate het verhaal verder vordert en we als lezer dichterbij de échte persoon achter Dominik komen kon ik de roman meer smaken. Ik denk dat ik daar ook de verklaring voor mijn eerdere gevoelens gevonden heb. Heel mooi als een roman je wat op sleeptouw kan nemen en een beetje met je hoofd kan rommelen.
‘Muze’ is een frisse roman, hedendaags en wist mij uiteindelijk toch te verrassen. Zoals de achterflap ook verklapt: “Nora’s pijn en volwassenwording laten ons nadenken over waar de vrijheid en schuld van een ander eindigen, en onze zelfstandigheid begint.” Ik ben na afloop van het verhaal nog steeds nieuwsgierig naar een aantal personages waaronder Franzi en Henri.
"De golven zijn zo hoog. Ik ben bovengekomen, heb iets vierkants gevonden om op te drijven, maar nu ben ik zeeziek. Ik denk dat ik opnieuw moet leren zwemmen. Mijn vader heeft het me nooit geleerd."
Vanaf het moment dat Dominik in beeld kwam voelde ik af en toe een beetje walging, al is dat te zwaar uitgedrukt. Nora hemelt hem op, lijk een beetje starstruck, maar haalt vooral zichzelf naar beneden, ze is plots heel onzeker. Als lezer vond ik dat minder fijn, die evolutie van iemand die impulsief alles durft achter te laten naar dit. Maar ik denk dat het wel weergeeft wat sommige gevoelens met een mens kunnen doen.
Naarmate het verhaal verder vordert en we als lezer dichterbij de échte persoon achter Dominik komen kon ik de roman meer smaken. Ik denk dat ik daar ook de verklaring voor mijn eerdere gevoelens gevonden heb. Heel mooi als een roman je wat op sleeptouw kan nemen en een beetje met je hoofd kan rommelen.
‘Muze’ is een frisse roman, hedendaags en wist mij uiteindelijk toch te verrassen. Zoals de achterflap ook verklapt: “Nora’s pijn en volwassenwording laten ons nadenken over waar de vrijheid en schuld van een ander eindigen, en onze zelfstandigheid begint.” Ik ben na afloop van het verhaal nog steeds nieuwsgierig naar een aantal personages waaronder Franzi en Henri.
"De golven zijn zo hoog. Ik ben bovengekomen, heb iets vierkants gevonden om op te drijven, maar nu ben ik zeeziek. Ik denk dat ik opnieuw moet leren zwemmen. Mijn vader heeft het me nooit geleerd."
December 7, 2023
Mooi debuut over jonge vrouw die zich in Berlijn laat meeslepen door de liefde van een kunstenaar. Over o.a. overgave, vertrouwen, ouder/kindrelatie (en/in) de adolescentie. Aangename schrijfstijl, soms iets te geconstrueerd naar mijn smaak maar leest verder heel prettig.
October 31, 2023
Prachtig boek vol herkenbare worstelingen. Aangrijpend, meeslepend, en onwijs de moeite waard.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews