What do you think?
Rate this book
Death and the Maiden สนธยาและหลังจากนั้น
เรื่องย่อ : เมืองหลวงหลังพระอาทิตย์ตกดินเต็มไปด้วยนกกลางคืนนานาชนิดส่งเสียงน่ารำคาญบนเสาไฟฟ้าและหลังคาบ้าน ใครจะรู้ว่าพวกมันเหล่านั้นคือเหล่ายมทูตผู้คอยเล่นดนตรีส่งวิญญาณไปยังปรภพ
จันทร์เจ้าเป็นวิญญาณเด็กชายใส่กระโปรงผู้อาศัยอยู่บนหอคอยร้างกลางเมือง เขาเรียกตัวเองว่าผู้ดูแลโรงละครชั้นสิบเอ็ด ทุกเย็นเขาจะตื่นมาทำกิจวัตรซ้ำเดิม ดูแลเด็กหลง ชมพาเหรดตระการตาของพวกวิญญาณโดดตึก
เด็กชายเฝ้าสงสัยว่าทำไมยมทูตที่อาศัยอยู่ด้วยกันไม่ยอมส่งวิญญาณเขาสักที
ยมทูตเก็บงำความลับอะไรต่อเขา และกำลังปกป้องเขาจากอะไร?
จันทร์เจ้าเป็นวิญญาณเด็กชายใส่กระโปรงผู้อาศัยอยู่บนหอคอยร้างกลางเมือง เขาเรียกตัวเองว่าผู้ดูแลโรงละครชั้นสิบเอ็ด ทุกเย็นเขาจะตื่นมาทำกิจวัตรซ้ำเดิม ดูแลเด็กหลง ชมพาเหรดตระการตาของพวกวิญญาณโดดตึก
เด็กชายเฝ้าสงสัยว่าทำไมยมทูตที่อาศัยอยู่ด้วยกันไม่ยอมส่งวิญญาณเขาสักที
ยมทูตเก็บงำความลับอะไรต่อเขา และกำลังปกป้องเขาจากอะไร?
224 pages, Paperback
Published September 1, 2023
21 people are currently reading
304 people want to read
About the author
Moonscape
18 books68 followersAn author and a chef. Co-founder of Ladys and Moonscape Books. Born and raised into a family of Chinese descent in Thailand. Twelve books published with a wide variety of genres. Known as a writer with a distinct style and her morbid passion for Gothic Romance. Lives in Phetchaburi with a black cat and a dog named Cocoa.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 44 reviews
February 19, 2024
Gothic fantasy from Thailand. Checked! ✅
Be careful of whatever you wish for, because the universe will find its way to make it true.
As I said earlier, I want to read more books on the Gothic genre. So, when Penguin SEA posted about Death and The Maiden, I couldn't help to read it ASAP.
This is the story of the Messenger of Death, Vikal, and his assistant, Parva Stella in an abandoned Tower in the capital of Thailand. Vikal has a specific job description: to welcome The Lost Soul and guide them to their new place. One day, Vikal received a task that looked very strange to him. The paper he read supposedly did not die anytime soon. It is not her time, yet. To prevent this, Stella asked Vikal to go with him. Vikal agreed with some rules.
And you could guess it. Stella did not obey the rules.
But it didn't stop there. The more Stella discovers the Tower, the more vicious it gets. Who is someone behind the plastered wall that always talks to him? Why did the Messengers never send Stella's soul to where he belongs? Why did Vikal keep Stella hiding and never let him out? Who is Parva Stella?
It is difficult enough for me to review this book without giving you any spoilers. Apinuch Percharapiracht can wave a Gothic story with some interesting trivia such as biblical myth, the hierarchy of religious institutions, and how a living person sees death. What makes me surprised about this book is that Apinuch intentionally created a character named Parva Stella with he/him pronouns (you will find out why once you finish the book). It is such a smart move to cover the main motive why Vikal has done all those things to him.
Oh, Apinuch also named every chapter with classical pieces, e.g.: Flight of Bumble Bee, Danse Macabre, and so on. It has a connection with whatever happened with Vikal and Stella, which for me is kind of genius.
Personally, Apinuch offers a new kind of Gothic fantasy that has unique layers and correlation between life and death. It is less than 200 pages but brings out a rich experience of reading.
Thank you Penguin SEA for the opportunity to get an advanced reader copy!
Be careful of whatever you wish for, because the universe will find its way to make it true.
As I said earlier, I want to read more books on the Gothic genre. So, when Penguin SEA posted about Death and The Maiden, I couldn't help to read it ASAP.
This is the story of the Messenger of Death, Vikal, and his assistant, Parva Stella in an abandoned Tower in the capital of Thailand. Vikal has a specific job description: to welcome The Lost Soul and guide them to their new place. One day, Vikal received a task that looked very strange to him. The paper he read supposedly did not die anytime soon. It is not her time, yet. To prevent this, Stella asked Vikal to go with him. Vikal agreed with some rules.
And you could guess it. Stella did not obey the rules.
But it didn't stop there. The more Stella discovers the Tower, the more vicious it gets. Who is someone behind the plastered wall that always talks to him? Why did the Messengers never send Stella's soul to where he belongs? Why did Vikal keep Stella hiding and never let him out? Who is Parva Stella?
It is difficult enough for me to review this book without giving you any spoilers. Apinuch Percharapiracht can wave a Gothic story with some interesting trivia such as biblical myth, the hierarchy of religious institutions, and how a living person sees death. What makes me surprised about this book is that Apinuch intentionally created a character named Parva Stella with he/him pronouns (you will find out why once you finish the book). It is such a smart move to cover the main motive why Vikal has done all those things to him.
Oh, Apinuch also named every chapter with classical pieces, e.g.: Flight of Bumble Bee, Danse Macabre, and so on. It has a connection with whatever happened with Vikal and Stella, which for me is kind of genius.
Personally, Apinuch offers a new kind of Gothic fantasy that has unique layers and correlation between life and death. It is less than 200 pages but brings out a rich experience of reading.
Thank you Penguin SEA for the opportunity to get an advanced reader copy!
February 21, 2022
วายเรื่องแรกของเรา ชอบอารมณ์แบบนี้จัง โกธิค มืด ๆ โครงกระดูก ชุดฟูฟ่อง เด็กน้อยน่ารักน่าเอ็นดู และชายหนุ่มหล่อเหลา บทแรก ๆ ยังไม่ล็อกความสนใจเราเท่าไหร่แต่กลางเรื่องมาก็วางไม่ลง
ใด ๆ ก็แล้วแต่เนื่องจากเราเป็นแม่ที่มีลูกสาวอายุ 8 ขวบ เราสะเทือนใจมากกับสิ่งที่เด็ก ๆ ในเรื่องต้องเจอ 🥲 แต่พอเรื่องจบเราก็ไม่ได้ติดใจหรือหดหู่อะไรมากนักอาจจะเพราะเนื้อเรื่องไม่ได้หนักหน่วงมากจนเกินไป และก็โฟกัสไปที่ตัวเอกเป็นหลักด้วย
ใด ๆ ก็แล้วแต่เนื่องจากเราเป็นแม่ที่มีลูกสาวอายุ 8 ขวบ เราสะเทือนใจมากกับสิ่งที่เด็ก ๆ ในเรื่องต้องเจอ 🥲 แต่พอเรื่องจบเราก็ไม่ได้ติดใจหรือหดหู่อะไรมากนักอาจจะเพราะเนื้อเรื่องไม่ได้หนักหน่วงมากจนเกินไป และก็โฟกัสไปที่ตัวเอกเป็นหลักด้วย
August 2, 2024
ลึกลับ อึมครึม เหมือนเพลงไวโอลินหรือเปียนโนเปลี่ยวๆเนิบๆ แต่อยู่ๆก็แหลมสูง ปั่นป่วนขึ้นมาเป็นช่วงๆตลอดเพลง
ตอนแรกเราอ่านไปสองสามตอนในReadAWrite แล้วก็ตัดสินใจว่าจะรอพรีเป็นเล่มมาอ่านดีกว่า เหตุเพราะรู้สึกว่าช่วงหลังๆมีสมาธิกับการอ่านนิยายแบบออนไลน์น้อยมาก และก็รู้สึกว่าถ้ารออ่านเป็นเล่มเลยคงได้ความรู้สึกที่เต็มอิ่มกว่า
พออ่านจบแล้วเรารู้สึกว่าเล่มนี้มีการบรรยายและการเล่าเรื่องที่ละเอียด ละเมียดละไมและซับซ้อนมากขึ้นถ้าเทียบกับเล่ม Juvaniles ที่เราอ่านบ่อยๆ มีศัพท์แปลกๆ ยากๆ มากขึ้น (หรือเราพึ่งสังเกตนะ) บรรยากาศมีความลึกลับ อึมคึม เนิบๆ แต่ก็ยังคงความแปลก ความแฟนตาซีไว้อยู่
รวมๆแล้วเราชอบนะ อ่านเพลินและสนุกมากๆ แต่แอบไม่ค่อยชอบบท Epilogue เท่าไหร่แฮะ คงต้องใช้เวลา
ปล.ถ้าคนที่ชอบอ่านนส.แล้วเปิดเพลงไปด้วย ลองเปิดเพลงตามชื่อแต่ละบทดูน่าจะได้ความรู้สึกไปอีกแบบนะ ส่วนตัวเราเปิดก่อนหรือหลังอ่านแต่ละบท รู้สึกเหมือนได้มูด/บรรยากาศของแต่ละบทดี
ตอนแรกเราอ่านไปสองสามตอนในReadAWrite แล้วก็ตัดสินใจว่าจะรอพรีเป็นเล่มมาอ่านดีกว่า เหตุเพราะรู้สึกว่าช่วงหลังๆมีสมาธิกับการอ่านนิยายแบบออนไลน์น้อยมาก และก็รู้สึกว่าถ้ารออ่านเป็นเล่มเลยคงได้ความรู้สึกที่เต็มอิ่มกว่า
พออ่านจบแล้วเรารู้สึกว่าเล่มนี้มีการบรรยายและการเล่าเรื่องที่ละเอียด ละเมียดละไมและซับซ้อนมากขึ้นถ้าเทียบกับเล่ม Juvaniles ที่เราอ่านบ่อยๆ มีศัพท์แปลกๆ ยากๆ มากขึ้น (หรือเราพึ่งสังเกตนะ) บรรยากาศมีความลึกลับ อึมคึม เนิบๆ แต่ก็ยังคงความแปลก ความแฟนตาซีไว้อยู่
รวมๆแล้วเราชอบนะ อ่านเพลินและสนุกมากๆ แต่แอบไม่ค่อยชอบบท Epilogue เท่าไหร่แฮะ คงต้องใช้เวลา
ปล.ถ้าคนที่ชอบอ่านนส.แล้วเปิดเพลงไปด้วย ลองเปิดเพลงตามชื่อแต่ละบทดูน่าจะได้ความรู้สึกไปอีกแบบนะ ส่วนตัวเราเปิดก่อนหรือหลังอ่านแต่ละบท รู้สึกเหมือนได้มูด/บรรยากาศของแต่ละบทดี
June 30, 2025
"All newcomers always cry their eyes out on their first day. It is only normal. Who wouldn't cry when they realize they are dead?"
How much of one's life lingers upon the threshold of mortality? Death and the Maiden is a captivating story that explores the afterlife, where the deceased are drawn back to their first day of departure. Wonderful storytelling; it combines the ethereal and the macabre, making it a great read. This is also one of the first Thai authors I’ve read.
Inhabiting a spectral tower in a dark city, Stella, a ghost who loves to wear beautiful dresses, shares his dwelling with the “Lost Ones”, remnants of young souls whose bodies were never discovered and the “Gamblers”, perpetual suicides in a haunting procession off the tower’s edge (lovingly called the “parade” but the children). Amidst the ghostly congregation, Vikal, Messenger of Death, oversees the ethereal realm that binds them all.
“𝐿𝑢𝑐𝑘𝑦 𝑤𝑒 𝑑𝑖𝑑𝑛’𝑡 𝑔𝑜 𝑏𝑎𝑛𝑘𝑟𝑢𝑝𝐭 𝑎𝑛𝑑 𝑗𝑢𝑚𝑝 𝑜𝑓𝑓 𝑎 𝑏𝑢𝑖𝑙𝑑𝑖𝑛𝑔”
“𝑂𝑟 𝑔𝑒𝑡 ℎ𝑖𝑡 𝑏𝑦 𝑎 𝑐𝑎𝑟.”
“𝐵𝑢𝑡 𝑤𝑒 𝑤𝑒𝑟𝑒 𝑚𝑢𝑟𝑑𝑒𝑟𝑒𝑑,” [𝐭𝐡𝐞 𝐋𝐨𝐬𝐭 𝐎𝐧𝐞𝐬]
…”𝑊𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑑 𝑖𝑛 𝑠𝑜 𝑚𝑢𝑐ℎ 𝑝𝑎𝑖𝑛. 𝑇ℎ𝑎𝑡 𝑚𝑎𝑛 𝑘𝑖𝑙𝑙𝑒𝑑 𝑢𝑠.”
Stella is in the tender care of Vikal, who plays his violin to create passages for departing spirits.
“𝑆𝑡𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛𝑡𝑜 𝑏𝑒𝑎𝑢𝑡𝑦 𝑖𝑠 𝑛𝑜 𝑑𝑖𝑓𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑡 𝑓𝑟𝑜𝑚 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔 𝐷𝑒𝑎𝑡ℎ 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑦𝑒. 𝐼 𝑑𝑖𝑠𝑎𝑔𝑟𝑒𝑒. 𝑇ℎ𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑦 𝑓𝑖𝑟𝑠𝑡 𝑡𝑖𝑚𝑒 𝐼 𝑚𝑒𝑡 𝐷𝑒𝑎𝑡ℎ ℎ𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑛𝑜𝑡 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑏𝑒𝑎𝑢𝑡𝑖𝑓𝑢𝑙 𝑡𝑜 𝑚𝑒.” Stella yearns to leave the tower and accompany Vikal, who is reluctant to allow her to venture into the dangerous world of the living. However, as Stella drowns in the pain of memories of her death, Vikal relents and accepts her becoming his assistant. As long as Stella doesn’t interfere in his work; will Stella be able to restrain herself?
“𝑃𝑜𝑜𝑟 𝑐ℎ𝑖𝑙𝑑… 𝑌𝑜𝑢’𝑣𝑒 𝑠𝑒𝑒𝑛 𝑒𝑛𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑙𝑑’𝑠 𝑣𝑖𝑐𝑒. 𝑌𝑜𝑢 𝑑𝑒𝑠𝑒𝑟𝑣𝑒 𝑎 𝑟𝑒𝑠𝑡. 𝐼𝑓 𝑦𝑜𝑢 𝑐𝑜𝑚𝑒 𝑤𝑖𝑡ℎ 𝑚𝑒, 𝑦𝑜𝑢’𝑙𝑙 𝑠𝑒𝑒 𝑚𝑜𝑟𝑒 𝑜𝑓 𝑖𝑡. 𝐼𝑠 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑤ℎ𝑎𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝑎𝑛𝑡?”
“𝐿𝑖𝑠𝑡𝑒𝑛”, ℎ𝑒 𝑟𝑒𝑝𝑒𝑎𝑡𝑠… “𝐷𝑒𝑎𝑡ℎ ℎ𝑎𝑠 𝑖𝑡𝑠 𝑜𝑤𝑛 𝑟𝑢𝑙𝑒, 𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑖𝑠 ‘𝐷𝑜𝑛’𝑡 𝑖𝑛𝑡𝑒𝑟𝑓𝑒𝑟𝑒’. 𝐼𝑓 𝑠𝑜𝑚𝑒𝑜𝑛𝑒 𝑖𝑠 𝑔𝑒𝑡𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑚𝑢𝑟𝑑𝑒𝑟𝑒𝑑, 𝑤𝑒 ℎ𝑎𝑣𝑒 𝑡𝑜 𝑙𝑒𝑡 𝑖𝑡 ℎ𝑎𝑝𝑝𝑒𝑛.”
The narrative is an exploration of mortality but also a tender love story. The Messengers of Death, portrayed as “𝑏𝑖𝑎𝑠𝑒𝑑… 𝑙𝑖𝑘𝑒 ℎ𝑢𝑚𝑎𝑛𝑠” navigate a realm where demons, murderers, and death unfold. In Petcharapiracht’s narrative, Death emerges as a nuanced character, gentle and troubled. Love, steadfast against the erosion of time and space, emerges as a powerful force.
Petcharapiracht’s writing uncovers a narrative with twists and turns that mimmick the classical plays that are the titles of each chapter. The book is like a symphony, and I invite you to listen to the plays as you read. The experience is unique. A captivating read, the book blends beautiful prose with a fast-paced narrative that explores the interplay of life, death, and the enduring power of love. Despite its dark, Gothic theme, it is a book that will brings you to tears.
How much of one's life lingers upon the threshold of mortality? Death and the Maiden is a captivating story that explores the afterlife, where the deceased are drawn back to their first day of departure. Wonderful storytelling; it combines the ethereal and the macabre, making it a great read. This is also one of the first Thai authors I’ve read.
Inhabiting a spectral tower in a dark city, Stella, a ghost who loves to wear beautiful dresses, shares his dwelling with the “Lost Ones”, remnants of young souls whose bodies were never discovered and the “Gamblers”, perpetual suicides in a haunting procession off the tower’s edge (lovingly called the “parade” but the children). Amidst the ghostly congregation, Vikal, Messenger of Death, oversees the ethereal realm that binds them all.
“𝐿𝑢𝑐𝑘𝑦 𝑤𝑒 𝑑𝑖𝑑𝑛’𝑡 𝑔𝑜 𝑏𝑎𝑛𝑘𝑟𝑢𝑝𝐭 𝑎𝑛𝑑 𝑗𝑢𝑚𝑝 𝑜𝑓𝑓 𝑎 𝑏𝑢𝑖𝑙𝑑𝑖𝑛𝑔”
“𝑂𝑟 𝑔𝑒𝑡 ℎ𝑖𝑡 𝑏𝑦 𝑎 𝑐𝑎𝑟.”
“𝐵𝑢𝑡 𝑤𝑒 𝑤𝑒𝑟𝑒 𝑚𝑢𝑟𝑑𝑒𝑟𝑒𝑑,” [𝐭𝐡𝐞 𝐋𝐨𝐬𝐭 𝐎𝐧𝐞𝐬]
…”𝑊𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑑 𝑖𝑛 𝑠𝑜 𝑚𝑢𝑐ℎ 𝑝𝑎𝑖𝑛. 𝑇ℎ𝑎𝑡 𝑚𝑎𝑛 𝑘𝑖𝑙𝑙𝑒𝑑 𝑢𝑠.”
Stella is in the tender care of Vikal, who plays his violin to create passages for departing spirits.
“𝑆𝑡𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛𝑡𝑜 𝑏𝑒𝑎𝑢𝑡𝑦 𝑖𝑠 𝑛𝑜 𝑑𝑖𝑓𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑡 𝑓𝑟𝑜𝑚 𝑠𝑡𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔 𝐷𝑒𝑎𝑡ℎ 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑦𝑒. 𝐼 𝑑𝑖𝑠𝑎𝑔𝑟𝑒𝑒. 𝑇ℎ𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑦 𝑓𝑖𝑟𝑠𝑡 𝑡𝑖𝑚𝑒 𝐼 𝑚𝑒𝑡 𝐷𝑒𝑎𝑡ℎ ℎ𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑛𝑜𝑡 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑏𝑒𝑎𝑢𝑡𝑖𝑓𝑢𝑙 𝑡𝑜 𝑚𝑒.” Stella yearns to leave the tower and accompany Vikal, who is reluctant to allow her to venture into the dangerous world of the living. However, as Stella drowns in the pain of memories of her death, Vikal relents and accepts her becoming his assistant. As long as Stella doesn’t interfere in his work; will Stella be able to restrain herself?
“𝑃𝑜𝑜𝑟 𝑐ℎ𝑖𝑙𝑑… 𝑌𝑜𝑢’𝑣𝑒 𝑠𝑒𝑒𝑛 𝑒𝑛𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑙𝑑’𝑠 𝑣𝑖𝑐𝑒. 𝑌𝑜𝑢 𝑑𝑒𝑠𝑒𝑟𝑣𝑒 𝑎 𝑟𝑒𝑠𝑡. 𝐼𝑓 𝑦𝑜𝑢 𝑐𝑜𝑚𝑒 𝑤𝑖𝑡ℎ 𝑚𝑒, 𝑦𝑜𝑢’𝑙𝑙 𝑠𝑒𝑒 𝑚𝑜𝑟𝑒 𝑜𝑓 𝑖𝑡. 𝐼𝑠 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑤ℎ𝑎𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝑎𝑛𝑡?”
“𝐿𝑖𝑠𝑡𝑒𝑛”, ℎ𝑒 𝑟𝑒𝑝𝑒𝑎𝑡𝑠… “𝐷𝑒𝑎𝑡ℎ ℎ𝑎𝑠 𝑖𝑡𝑠 𝑜𝑤𝑛 𝑟𝑢𝑙𝑒, 𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑖𝑠 ‘𝐷𝑜𝑛’𝑡 𝑖𝑛𝑡𝑒𝑟𝑓𝑒𝑟𝑒’. 𝐼𝑓 𝑠𝑜𝑚𝑒𝑜𝑛𝑒 𝑖𝑠 𝑔𝑒𝑡𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑚𝑢𝑟𝑑𝑒𝑟𝑒𝑑, 𝑤𝑒 ℎ𝑎𝑣𝑒 𝑡𝑜 𝑙𝑒𝑡 𝑖𝑡 ℎ𝑎𝑝𝑝𝑒𝑛.”
The narrative is an exploration of mortality but also a tender love story. The Messengers of Death, portrayed as “𝑏𝑖𝑎𝑠𝑒𝑑… 𝑙𝑖𝑘𝑒 ℎ𝑢𝑚𝑎𝑛𝑠” navigate a realm where demons, murderers, and death unfold. In Petcharapiracht’s narrative, Death emerges as a nuanced character, gentle and troubled. Love, steadfast against the erosion of time and space, emerges as a powerful force.
Petcharapiracht’s writing uncovers a narrative with twists and turns that mimmick the classical plays that are the titles of each chapter. The book is like a symphony, and I invite you to listen to the plays as you read. The experience is unique. A captivating read, the book blends beautiful prose with a fast-paced narrative that explores the interplay of life, death, and the enduring power of love. Despite its dark, Gothic theme, it is a book that will brings you to tears.
January 27, 2024
เรื่องราวของเด็กชายใส่กระโปรงบนหอคอยร้างชั้นสิบเอ็ด กับเหล่าเด็กหลง นักพนัน ยมทูตและเสียงฉาบปูนปริศนา
ในเรื่องนี้นักเขียนได้โยนนักอ่านเข้ามากลางดงเนื้อเรื่องและความวุ่นวายในโรงละคร แต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกสับสนเลยเพราะหลังจากนั้นนักเขียนก็ได้ค่อยๆ อธิบายรายละเอียดเรื่องราว เป็นสิ่งที่ยากมากที่จะโยนนักอ่านเข้ามาในดงเนื้อเรื่องโดยที่ไม่มีการเท้าความสิ่งใดก่อน แต่นักเขียนมีความสามารถและชั้นเชิงในการเขียนมาก นักเขียนสามารถเขียนเล่าเรื่องราวที่กำลังดำเนินอยูกับการอธิบาย world building ไปพร้อมๆ กัน นอกจากสิ่งนี้แล้วก็มีการใช้ภาษาและวรรณศิลป์ที่อ่านแล้วชวนพาให้เคลิบเคลิ้มชวนให้ติดตาม ให้ความรู้สึกเหมือนกับการจิบชาอร่อยๆ สักแก้วในตอนโพล้เพล้
แม้จะมีเพียงสองร้อยกว่าหน้า แต่การสร้างนิสัยใจคอและปูมหลังตัวละครไม่ได้ด้อยเลย นักอ่านสามารถเข้าใจนิสัยและปูมหลังของตัวละครได้อย่างชัดเจน เราชอบที่นักเขียนเขียนนิสัยใจคอของตัวละครผ่านการกระทำมากกว่าการอธิบายออกมาเป็นคำอธิบายอย่างโต้งๆ สิ่งนี้ทำให้นักอ่านสามารถมองภาพตามตัวละครได้อย่างดี และการสร้างคาแรกเตอร์ของแต่ละตัวละครก็มีเสน่ห์ไม่ซ้ำกัน
ชอบที่ใช้ดนตรีคลาสสิคมาใช้เป็นชื่อบทแต่ละบท เมื่อฟังไปด้วยแล้วก็ยิ่งเพิ่มความอินในเนื้อเรื่อง และดนตรีในแต่ละตอนยังช่วยส่งให้บรรยากาศในเรื่องดีขึ้นด้วย
ในส่วนของเนื้อเรื่องนั้น ยอมรับว่าตอนแรกๆ มีงงบ้างแต่ไม่ได้งงจนทำให้ขัดใจไม่อยากอ่านต่อ ด้วยภาษาของนักเขียนที่ชวนให้เคลิ้มและชวนติดตามไขปริศนาที่แอบทิ้งไว้ตามทางจึงทำให้เนื้อเรื่องมีความสนุก แต่ในหลายๆ ส่วนเมื่อคิดตามก็ชวนให้นึกหดหู่ใจ และยิ่งมีเรื่อง��ี่นำมาจากเรื่องจริงด้วยก็ยิ่งทำให้รู้สึกหม่นหมองหดหู่ยิ่งกว่าเดิม เนื้อเรื่องในตอนแรกชวนให้รู้สึกสบายๆ แม้จะมีความหม่นอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ชวนให้ปวดใจ จนกลางเรื่องไปจนถึงจบเล่มก็เปลี่ยนจากความหม่นหมองเป็นความหดหู่ ถ้าใครหลายคนอ่านหนังสือมากแล้วก็คงจะเดาเนื้อเรื่องได้ แต่สำหรับเราหนังสือเล่มนี้เด่นด้วยภาษาที่ใช้ วรรณศิลป์ที่พานักอ่านหลุดเข้าไปเหมือนอยู่ในเรื่องกับตัวละคร
ปล. ถ้าใครสนใจอ่านแนะนำให้หาทริกเกอร์วอนนิ่งก่อน เพราะเราอ่านจากหนังสือแล้วไม่มีเตือน แต่ในเว็บออนไลน์อ่านเหมือนจะมีอยู่
ในเรื่องนี้นักเขียนได้โยนนักอ่านเข้ามากลางดงเนื้อเรื่องและความวุ่นวายในโรงละคร แต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกสับสนเลยเพราะหลังจากนั้นนักเขียนก็ได้ค่อยๆ อธิบายรายละเอียดเรื่องราว เป็นสิ่งที่ยากมากที่จะโยนนักอ่านเข้ามาในดงเนื้อเรื่องโดยที่ไม่มีการเท้าความสิ่งใดก่อน แต่นักเขียนมีความสามารถและชั้นเชิงในการเขียนมาก นักเขียนสามารถเขียนเล่าเรื่องราวที่กำลังดำเนินอยูกับการอธิบาย world building ไปพร้อมๆ กัน นอกจากสิ่งนี้แล้วก็มีการใช้ภาษาและวรรณศิลป์ที่อ่านแล้วชวนพาให้เคลิบเคลิ้มชวนให้ติดตาม ให้ความรู้สึกเหมือนกับการจิบชาอร่อยๆ สักแก้วในตอนโพล้เพล้
แม้จะมีเพียงสองร้อยกว่าหน้า แต่การสร้างนิสัยใจคอและปูมหลังตัวละครไม่ได้ด้อยเลย นักอ่านสามารถเข้าใจนิสัยและปูมหลังของตัวละครได้อย่างชัดเจน เราชอบที่นักเขียนเขียนนิสัยใจคอของตัวละครผ่านการกระทำมากกว่าการอธิบายออกมาเป็นคำอธิบายอย่างโต้งๆ สิ่งนี้ทำให้นักอ่านสามารถมองภาพตามตัวละครได้อย่างดี และการสร้างคาแรกเตอร์ของแต่ละตัวละครก็มีเสน่ห์ไม่ซ้ำกัน
ชอบที่ใช้ดนตรีคลาสสิคมาใช้เป็นชื่อบทแต่ละบท เมื่อฟังไปด้วยแล้วก็ยิ่งเพิ่มความอินในเนื้อเรื่อง และดนตรีในแต่ละตอนยังช่วยส่งให้บรรยากาศในเรื่องดีขึ้นด้วย
ในส่วนของเนื้อเรื่องนั้น ยอมรับว่าตอนแรกๆ มีงงบ้างแต่ไม่ได้งงจนทำให้ขัดใจไม่อยากอ่านต่อ ด้วยภาษาของนักเขียนที่ชวนให้เคลิ้มและชวนติดตามไขปริศนาที่แอบทิ้งไว้ตามทางจึงทำให้เนื้อเรื่องมีความสนุก แต่ในหลายๆ ส่วนเมื่อคิดตามก็ชวนให้นึกหดหู่ใจ และยิ่งมีเรื่อง��ี่นำมาจากเรื่องจริงด้วยก็ยิ่งทำให้รู้สึกหม่นหมองหดหู่ยิ่งกว่าเดิม เนื้อเรื่องในตอนแรกชวนให้รู้สึกสบายๆ แม้จะมีความหม่นอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ชวนให้ปวดใจ จนกลางเรื่องไปจนถึงจบเล่มก็เปลี่ยนจากความหม่นหมองเป็นความหดหู่ ถ้าใครหลายคนอ่านหนังสือมากแล้วก็คงจะเดาเนื้อเรื่องได้ แต่สำหรับเราหนังสือเล่มนี้เด่นด้วยภาษาที่ใช้ วรรณศิลป์ที่พานักอ่านหลุดเข้าไปเหมือนอยู่ในเรื่องกับตัวละคร
ปล. ถ้าใครสนใจอ่านแนะนำให้หาทริกเกอร์วอนนิ่งก่อน เพราะเราอ่านจากหนังสือแล้วไม่มีเตือน แต่ในเว็บออนไลน์อ่านเหมือนจะมีอยู่
February 22, 2024
This was a different sort of read for me. As a fan of fantasies where death plays a major role, I expected this one to fall under the same rubric. My book supplied me no blurb, so I didn't look it up either. Needless to say, I am more than pleasantly surprised.
It is a relatively short read, and flows well. The narrative can be a bit challenging for non-readers, but it still easy to grasp. There are several references to classical music and Greek mythology as well.
The central characters include a dead child and a Messenger of Death called Vikal. They live in an abandoned highrise in an unnamed city with other souls.
While the book plays on the mythos of death, it also focuses on gritty realities, especially of cult practices in the west. The experiences of the cult, in my opinion, becomes the antagonist of the novel. I also loved the way it concluded in a happy ending, despite the tragedies that strike the main characters.
The novel includes LGBTQ+ representation, references to gender fluidity and grooming. Readers should take note of this before reading. For me this was a nice inclusion that made the book even better.
If you're looking for a short read to enjoy amidst the regular novels, this is a great fantasy to go for. Fans of The Invisible Life of Addie LaRue, Gallant, or simply stories of found family tropes would enjoy this read.
It is a relatively short read, and flows well. The narrative can be a bit challenging for non-readers, but it still easy to grasp. There are several references to classical music and Greek mythology as well.
The central characters include a dead child and a Messenger of Death called Vikal. They live in an abandoned highrise in an unnamed city with other souls.
While the book plays on the mythos of death, it also focuses on gritty realities, especially of cult practices in the west. The experiences of the cult, in my opinion, becomes the antagonist of the novel. I also loved the way it concluded in a happy ending, despite the tragedies that strike the main characters.
The novel includes LGBTQ+ representation, references to gender fluidity and grooming. Readers should take note of this before reading. For me this was a nice inclusion that made the book even better.
If you're looking for a short read to enjoy amidst the regular novels, this is a great fantasy to go for. Fans of The Invisible Life of Addie LaRue, Gallant, or simply stories of found family tropes would enjoy this read.
December 16, 2024
- อาจจะชอบคุณเคียตอนเขียนงานเควียร์ที่สุด พอไปอ่านแนวอื่นคือไม่อินเลย (แชร์เฮาส์, อีกา และ เล่มนี้) ส่วนเล่มนี้ยอมรับว่าอ่านไม่รู้เรื่อง คือมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรหรอก แต่เหมือนเป็นตัวเราเองที่ไม่มีอารมณ์ร่วมไปกับงานเลย เหมือนอ่านๆไปงั้น ให้มันจบๆไป เพราะเป็นเอฟซีคุณเคีย
- แต่อาจจะชอบvibeเล่มนี้ นึกว่าคุณเคียเอา "การผจญภัยของบิลลี่กับแมนดี้"กับ"wing of desire"มายำรวมกัน ซึ่งรสชาติที่ได้มันประหลาดมาก แต่ชอบนะ
- แต่อาจจะชอบvibeเล่มนี้ นึกว่าคุณเคียเอา "การผจญภัยของบิลลี่กับแมนดี้"กับ"wing of desire"มายำรวมกัน ซึ่งรสชาติที่ได้มันประหลาดมาก แต่ชอบนะ
March 14, 2024
a gothic fantasy set in urban thailand— this book kept me on my toes. i read it all at once in a single day, and i was absolutely immersed in its pages.
here we have stella, our main character, at first seeming like a genderless child, but later on we find out what they truly are. they are in the company of vikal, a messenger of death, and we read about their mundane lives together in a haunted skyscraper— not to mention having a glimpse into the goings-on of its other ghostly, supernatural residents. everyone has already died, but are mysteriously still present in the realm of the living.
steeped in many layers of darkness, secrets, crime, and cults— this book is quite dark, but at the same time feels like a light read, in a sense that it is easily digestible, and the disturbing parts are straightforwardly described. this leaves no room for doubts of the imagination, but instead gives the reader a clear picture of the horrors the characters have faced in their past lives.
ah, but be prepared. this book truly will
not be what you expect from its cover, or even from its from its summary. i will leave you to speculate, as i do not want to give anything away— and i dare you to read this book to find out why.
i give this book 🌟🌟🌟🌟
if gothic fantasy, crime fiction, cozy mysteries/thrillers, serial killers, and cults are your thing— then i definitely recommend this to you. the author of this book has taken all of those factors and created such a wild ride in only less than two hundred pages, so it’s perfect for someone who needs a really good fast-paced book.
thank you so much @penguinbookssea for sending over this gorgeous copy. i mean, just look at that cover 😍😍😍 i truly enjoyed it as well!!
here we have stella, our main character, at first seeming like a genderless child, but later on we find out what they truly are. they are in the company of vikal, a messenger of death, and we read about their mundane lives together in a haunted skyscraper— not to mention having a glimpse into the goings-on of its other ghostly, supernatural residents. everyone has already died, but are mysteriously still present in the realm of the living.
steeped in many layers of darkness, secrets, crime, and cults— this book is quite dark, but at the same time feels like a light read, in a sense that it is easily digestible, and the disturbing parts are straightforwardly described. this leaves no room for doubts of the imagination, but instead gives the reader a clear picture of the horrors the characters have faced in their past lives.
ah, but be prepared. this book truly will
not be what you expect from its cover, or even from its from its summary. i will leave you to speculate, as i do not want to give anything away— and i dare you to read this book to find out why.
i give this book 🌟🌟🌟🌟
if gothic fantasy, crime fiction, cozy mysteries/thrillers, serial killers, and cults are your thing— then i definitely recommend this to you. the author of this book has taken all of those factors and created such a wild ride in only less than two hundred pages, so it’s perfect for someone who needs a really good fast-paced book.
thank you so much @penguinbookssea for sending over this gorgeous copy. i mean, just look at that cover 😍😍😍 i truly enjoyed it as well!!
February 25, 2022
มีเพื่อนคนนึงแนะนำเรื่องนี้มาให้อ่าน บอกว่าสนุกมาก ก็เลยลองซื้อมาอ่านดู เพราะไหน ๆ ก็กำลังหาอะไรน่าสนใจอ่านอยู่พอดี
เหมือนกับตอนที่อ่าน Blue hour เราไม่ได้รู้อะไรมาก่อนจะเปิดอ่านนิยายเล่มนี้เลยนอกจากที่เพื่อนบอกว่าเป็นอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเด็ก
ต้องขอชื่นชมนักเขียนจริง ๆ ที่แต่งให้อ่านได้ลื่นไหลมาก อ่านได้ทั้งวัน ชอบภาษา การเปรียบเปรยแล้วก็สิ่งแวดล้อมในตัวบทมาก ๆ ตั้งแต่ที่อ่าน Blue hour แล้ว
ถึงส่วนตัวจะไม่ได้มีความซึ้ง ความเศร้า ความตกใจหรืออารมณ์ร่วมอะไรขนาดนั้น มันก็ไม่ได้ทำให้นิยายเล่มนี้ ดี น้อยลงเลยค่ะ นี่กำลังจะให้เพื่อนยืมต่อ ขายของไปแล้วว่าสนุก
อาจเป็นเพราะเคยอ่าน เคยรับรู้เรื่องราวน่าหดหู่มาเยอะมาก เพราะมีช่วงนึงที่อุทิศเวลาไปกับการดูหนัง ฟังพอดเกี่ยวกับเคสหดหู่ ๆ ที่เกิดขึ้นจริง มันก็เลยทำให้ตกใจกับอะไรแบบนี้ค่อนข้างยาก ยิ่งเคสที่คุณนักเขียนยกมาเป็นอ้างอิงอดีตของตัวเอก ส่วนตัวเคยดูสารคดีมาแล้ว มันก็เลยไม่ตกใจเท่าไหร่ แต่แน่นอนว่าอารมณ์ร่วมยังมีอยู่ ยังหดหู่ ยังเศร้า ยังเสียดายอนาคตที่ถูกพรากไปนับไม่ถ้วน
ต้องให้ความดีความชอบคุณนักเขียนจริง ๆ ที่เขียนได้ดีขนาดนี้ ขอบคุณสำหรับนิยายเล่มนี้มาก ๆ เลยนะคะ:-)
- ปล. ขนลุกกับเด็กหลงมากเลยค่ะ รู้สึกอึดอัดกับความสัมพันธ์ของเหล่าคนตายในหอคอยอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนจะสนิทกันแต่ก็ไม่ ยิ่งเวลาที่เด็ก ๆ มองตัวเอกด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก คือนึกภาพตามแล้วขนลุก -
เหมือนกับตอนที่อ่าน Blue hour เราไม่ได้รู้อะไรมาก่อนจะเปิดอ่านนิยายเล่มนี้เลยนอกจากที่เพื่อนบอกว่าเป็นอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเด็ก
ต้องขอชื่นชมนักเขียนจริง ๆ ที่แต่งให้อ่านได้ลื่นไหลมาก อ่านได้ทั้งวัน ชอบภาษา การเปรียบเปรยแล้วก็สิ่งแวดล้อมในตัวบทมาก ๆ ตั้งแต่ที่อ่าน Blue hour แล้ว
ถึงส่วนตัวจะไม่ได้มีความซึ้ง ความเศร้า ความตกใจหรืออารมณ์ร่วมอะไรขนาดนั้น มันก็ไม่ได้ทำให้นิยายเล่มนี้ ดี น้อยลงเลยค่ะ นี่กำลังจะให้เพื่อนยืมต่อ ขายของไปแล้วว่าสนุก
อาจเป็นเพราะเคยอ่าน เคยรับรู้เรื่องราวน่าหดหู่มาเยอะมาก เพราะมีช่วงนึงที่อุทิศเวลาไปกับการดูหนัง ฟังพอดเกี่ยวกับเคสหดหู่ ๆ ที่เกิดขึ้นจริง มันก็เลยทำให้ตกใจกับอะไรแบบนี้ค่อนข้างยาก ยิ่งเคสที่คุณนักเขียนยกมาเป็นอ้างอิงอดีตของตัวเอก ส่วนตัวเคยดูสารคดีมาแล้ว มันก็เลยไม่ตกใจเท่าไหร่ แต่แน่นอนว่าอารมณ์ร่วมยังมีอยู่ ยังหดหู่ ยังเศร้า ยังเสียดายอนาคตที่ถูกพรากไปนับไม่ถ้วน
ต้องให้ความดีความชอบคุณนักเขียนจริง ๆ ที่เขียนได้ดีขนาดนี้ ขอบคุณสำหรับนิยายเล่มนี้มาก ๆ เลยนะคะ:-)
- ปล. ขนลุกกับเด็กหลงมากเลยค่ะ รู้สึกอึดอัดกับความสัมพันธ์ของเหล่าคนตายในหอคอยอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนจะสนิทกันแต่ก็ไม่ ยิ่งเวลาที่เด็ก ๆ มองตัวเอกด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก คือนึกภาพตามแล้วขนลุก -
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 18, 2024
Rating: 3.5 stars
Thank you to Penguin Random House SEA for sending me this book!
The vibes were definitely vibing - I don't think I've ever read a gothic urban fantasy set in Thailand before, and the descriptions of an old abandoned theater, gothic ghost children, and creepy-cozy bookshops and pubs for the afterlife were very compelling.
However, I'm not sure whether I completely took away what the author was trying to give in this book as I felt like I lost the plot somewhere while flip-flopping between the serial killer plot, the cult/church plot, the gender-bending/reveal plot, and on top of all that, the fantasy worldbuilding of the afterlife and the concept of Messengers.
Also...is it just me or did the epilogue reveal expose Vikal as a groomer? Or is grooming not a thing once someone becomes a Messenger himself...? hmmmm...
Thank you to Penguin Random House SEA for sending me this book!
The vibes were definitely vibing - I don't think I've ever read a gothic urban fantasy set in Thailand before, and the descriptions of an old abandoned theater, gothic ghost children, and creepy-cozy bookshops and pubs for the afterlife were very compelling.
However, I'm not sure whether I completely took away what the author was trying to give in this book as I felt like I lost the plot somewhere while flip-flopping between the serial killer plot, the cult/church plot, the gender-bending/reveal plot, and on top of all that, the fantasy worldbuilding of the afterlife and the concept of Messengers.
Also...is it just me or did the epilogue reveal expose Vikal as a groomer? Or is grooming not a thing once someone becomes a Messenger himself...? hmmmm...
November 4, 2024
‘ใครก็ร้องไห้ทั้งนั้นแหละ เวลาที่รู้ว่าตัวเองตาย’
—จันทร์เจ้า
(หน้า 12)
-----------------------------------------
.
‘จันทร์เจ้า’ คือวิญญาณของเด็กชายใส่กระโปรง ผู้ดูแลโรงละครชั้นสิบเอ็ดบนหอคอยร้าง ทุกโมงยามแห่งสนธยาเขาจะตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรเวียนวนวัฎจักรซ้ำเดิมด้วยการดูแลเหล่าเด็กหลงใจกลางเมืองในโลกหลังความตาย
.
โดยมี ‘วิกาล’ ยมทูตผู้เปรียบเสมือนองครักษ์ประจำตัวคอยปกป้องคุ้มครองและเก็บงำความลับอดีตของจันทร์เจ้าในเรื่องที่ว่าเหตุใดเหล่ายมทูตถึงยังไม่ยอมส่งวิญญาณให้เขาได้เดินทางสักที
.
‘สนธยาและหลังจากนั้น’ ของ ‘Moonscape’ ได้แรงบันดาลใจมาจากดนตรีคลาสสิก String Quartet ของ ‘Franz Schubert’s Death and the Maiden’
.
หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาอันรายล้อมไปด้วยความตายและความรุนแรงที่ผู้ใหญ่กระทำต่อเด็กรวมทั้งประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนาอันสุดโต่งแม้จะฉาบหน้าด้วยภาพหน้าปกหนังสือของเหล่าตัวละครเอกที่แวดล้อมไปด้วยเด็ก ๆ ที่ดูใสซื่อแลดูไร้เดียงสา
.
เสียงกรีดร้องของไวโอลินในบทเพลง ‘ยมทูตกับหญิงสาว/เด็กหนุ่ม’ ที่แสนจะดุดันเกรี้ยวกราดในบางท่อนและอ่อนหวานสร้อยเศร้าในช่วงท้ายของ ‘สนธยาและหลังจากนั้น’ สามารถกระชากหัวใจของผู้อ่านและทำให้เราตระหนักได้ถึงสัจธรรมที่จริงแท้ในชีวิต
.
‘การจ้องมองความงามนั้น ไม่ต่างอะไรจากการเล่นจ้องตากับความตาย' (หน้า 207)
.
คำถามในความไม่สมหวังของชีวิต…บางครั้งก็อาจจะได้รับคำตอบหลังความตายก็เป็นได้
—จันทร์เจ้า
(หน้า 12)
-----------------------------------------
.
‘จันทร์เจ้า’ คือวิญญาณของเด็กชายใส่กระโปรง ผู้ดูแลโรงละครชั้นสิบเอ็ดบนหอคอยร้าง ทุกโมงยามแห่งสนธยาเขาจะตื่นขึ้นมาทำกิจวัตรเวียนวนวัฎจักรซ้ำเดิมด้วยการดูแลเหล่าเด็กหลงใจกลางเมืองในโลกหลังความตาย
.
โดยมี ‘วิกาล’ ยมทูตผู้เปรียบเสมือนองครักษ์ประจำตัวคอยปกป้องคุ้มครองและเก็บงำความลับอดีตของจันทร์เจ้าในเรื่องที่ว่าเหตุใดเหล่ายมทูตถึงยังไม่ยอมส่งวิญญาณให้เขาได้เดินทางสักที
.
‘สนธยาและหลังจากนั้น’ ของ ‘Moonscape’ ได้แรงบันดาลใจมาจากดนตรีคลาสสิก String Quartet ของ ‘Franz Schubert’s Death and the Maiden’
.
หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาอันรายล้อมไปด้วยความตายและความรุนแรงที่ผู้ใหญ่กระทำต่อเด็กรวมทั้งประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนาอันสุดโต่งแม้จะฉาบหน้าด้วยภาพหน้าปกหนังสือของเหล่าตัวละครเอกที่แวดล้อมไปด้วยเด็ก ๆ ที่ดูใสซื่อแลดูไร้เดียงสา
.
เสียงกรีดร้องของไวโอลินในบทเพลง ‘ยมทูตกับหญิงสาว/เด็กหนุ่ม’ ที่แสนจะดุดันเกรี้ยวกราดในบางท่อนและอ่อนหวานสร้อยเศร้าในช่วงท้ายของ ‘สนธยาและหลังจากนั้น’ สามารถกระชากหัวใจของผู้อ่านและทำให้เราตระหนักได้ถึงสัจธรรมที่จริงแท้ในชีวิต
.
‘การจ้องมองความงามนั้น ไม่ต่างอะไรจากการเล่นจ้องตากับความตาย' (หน้า 207)
.
คำถามในความไม่สมหวังของชีวิต…บางครั้งก็อาจจะได้รับคำตอบหลังความตายก็เป็นได้
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 16, 2024
Death and the Maiden by Apinuch Petcharapiracht is such an interesting gothic tale of a tower with deep and dark secrets that will be uncovered. I really didn't expect much when I picked up this book but it truly struck me good.
Thai movies are famously known for their terrifying stories and I thought this one would be the same. But I was completely wrong. Instead the ghosts are adorable, Death is a great companion to be around and my favourite of all is the maiden, Stella and the mystery of her existence.
This story is truly so unique, well developed and such a great read. It is truly out of this world especially when you hit the climax and everything starts to click and connect in place.
All in all, I recommend you to read this book.
Thai movies are famously known for their terrifying stories and I thought this one would be the same. But I was completely wrong. Instead the ghosts are adorable, Death is a great companion to be around and my favourite of all is the maiden, Stella and the mystery of her existence.
This story is truly so unique, well developed and such a great read. It is truly out of this world especially when you hit the climax and everything starts to click and connect in place.
All in all, I recommend you to read this book.
November 7, 2024
So proud of this Southeast Asian piece of gothic, paranormal, and romantic work.
January 3, 2025
เริ่องราวของ ‘จันทร์เจ้า’ วิญญาณเด็กชายผู้ใส่กระโปรง กับ ‘วิกาล’ ยมทูตผู้คอยเล่นดนตรีส่งวิญญาณไปยังปรภพ ทั้งคู่อาศัยอยู่ที่หอคอยร้างกลางกรุง ยามตะวันตกดิน วิกาลจะออกไปทำหน้าที่ยมทูตส่งวิญญาณ ในขณะที่จันทร์เจ้าจะคอยดูแลพวกเด็กหลง และรับชมพาเหรดของพวกผีพนันกระโดดตึก วนซ้ำอยู่เช่นนั้น มีบ้างบางครั้งที่เขาจะยินเสียงฉาบปูนปริศนาดังแว่วมาจากที่ไหนสักแห่งของหอคอย จันทร์เจ้าเฝ้าสงสัยอยู่เสมอว่าทำไมวิกาลถึงไม่ยอมเช่นดนตรีส่งวิญญาณของตนเสียที หรือเขาเก็บงำความลับอะไรไว้อยู่
เราเคยอ่านผลงานของคุณ Moonscape มาบ้าง ส่วนมากเป็นรวมเรื่องสั้น ซึ่งเราก็ชอบมาก ส่วนเรื่องยาว เคยอ่านแค่ Blue hour เพียงเล่มเดียว และรู้สึกไม่ค่อยถูกจริตกับการเดินเรื่องแบบช้าๆ เอื่อยๆ เท่าไหร่
แต่สำหรับเล่มนี้ ทั้งที่สไตล์การเดินเรื่องก็มีความเรื่อยเปื่อยไม่ต่างจากเล่ม Blue Hour แต่กลายเป็นว่าเราอ่านแล้วติดหนึบเฉย ชอบบรรยากาศ ชอบความอึมครึมหม่นหมอง เหมือนมีกลิ่นอายความโศกเศร้าลอยแทรกอยู่ทุกระหว่างบรรทัด
ชอบการวางเส้นเรื่องมาก เหมือนค่อยๆ เล่าเรื่องไต่เต้าจากกิจวัตรซ้ำเดิมของจันทร์เจ้าและวิกาล ไปสู่ความลับบางอย่างที่วิกาลปกปิดไว้ รวมถึงชาติกำเนิดที่แท้จริงของจันทร์เจ้าก่อนจะมาอยู่ที่หอคอยร้างกลางกรุง ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งวางไม่ลง ยิ่งตอนเฉลยปมและตอนท้ายยิ่งน่าขนลุกเข้าไปอีก โอ้ยยยย กลายเป็นอีกเล่มที่ประทับใจเลยค่ะ! ❤️
เราเคยอ่านผลงานของคุณ Moonscape มาบ้าง ส่วนมากเป็นรวมเรื่องสั้น ซึ่งเราก็ชอบมาก ส่วนเรื่องยาว เคยอ่านแค่ Blue hour เพียงเล่มเดียว และรู้สึกไม่ค่อยถูกจริตกับการเดินเรื่องแบบช้าๆ เอื่อยๆ เท่าไหร่
แต่สำหรับเล่มนี้ ทั้งที่สไตล์การเดินเรื่องก็มีความเรื่อยเปื่อยไม่ต่างจากเล่ม Blue Hour แต่กลายเป็นว่าเราอ่านแล้วติดหนึบเฉย ชอบบรรยากาศ ชอบความอึมครึมหม่นหมอง เหมือนมีกลิ่นอายความโศกเศร้าลอยแทรกอยู่ทุกระหว่างบรรทัด
ชอบการวางเส้นเรื่องมาก เหมือนค่อยๆ เล่าเรื่องไต่เต้าจากกิจวัตรซ้ำเดิมของจันทร์เจ้าและวิกาล ไปสู่ความลับบางอย่างที่วิกาลปกปิดไว้ รวมถึงชาติกำเนิดที่แท้จริงของจันทร์เจ้าก่อนจะมาอยู่ที่หอคอยร้างกลางกรุง ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งวางไม่ลง ยิ่งตอนเฉลยปมและตอนท้ายยิ่งน่าขนลุกเข้าไปอีก โอ้ยยยย กลายเป็นอีกเล่มที่ประทับใจเลยค่ะ! ❤️
August 20, 2024
Solid three stars. The plot and characters are promising. It falls short on the actual writing, or maybe the translation. I can't be sure. It lacks the rhythm in the words, the sentences. For a novel inspired by classical music, it doesn't quite read like music to me. The descriptions are simplistic, it lacks a punch. To be fair, there are good lines and dialogues, too, but not enough to add another star.
I'm also a bit concerned that Vikal groomed the ghost boy into his lover.
The plot was well thought out and gives the impression that it was written for a visual consumption.
Overall, a nice short read.
I'm also a bit concerned that Vikal groomed the ghost boy into his lover.
The plot was well thought out and gives the impression that it was written for a visual consumption.
Overall, a nice short read.
November 23, 2022
เรื่องเดียวที่รู้ก่อนซื้อเล่มนี้คือมันน่าจะเกี่ยวกับความตาย พอเป็นงี้ตอนเริ่มอ่านเลยงง นี่มันนิยายแนวอะไร แฟนตาซีเรอะ ตัวเอกเป็นยมทูตขนาดนี้ก็คงใช่แล้วแหละมั้ง โอเคงั้นสรุปว่ามันเป็นแนว slice of life หลังความตาย
เราชอบการดำเนินเรื่องแบบ 2 1 3 มาก บวกกับภาษาคุณเคียก็เลยทำให้โทนเรื่องออกไปทางลึกลับ ขนลุก ตอนอ่านภาพในหัวมันชัดมาก คุณเคียเปรียบเปรยโคตรเก่ง ไม่เคยผิดหวังเรื่องภาษาที่ใช้เลย อินตามตลอด ยิ่งตอนเฉลยปมก็คือ🔥 หลังจากนั้นก็วางไม่ลง อ่านไปถามตัวเองไปว่าทำไมถึงดองเล่มนี้ไว้ สนุกมาก อ่านจบแล้วรู้สึกว่าควรจัดอยู่ในหมวดวรรณกรรมเยาวชน(ที่แปลว่าผู้ใหญ่อ่านแล้วน้ำตาแตก)
เราชอบการดำเนินเรื่องแบบ 2 1 3 มาก บวกกับภาษาคุณเคียก็เลยทำให้โทนเรื่องออกไปทางลึกลับ ขนลุก ตอนอ่านภาพในหัวมันชัดมาก คุณเคียเปรียบเปรยโคตรเก่ง ไม่เคยผิดหวังเรื่องภาษาที่ใช้เลย อินตามตลอด ยิ่งตอนเฉลยปมก็คือ🔥 หลังจากนั้นก็วางไม่ลง อ่านไปถามตัวเองไปว่าทำไมถึงดองเล่มนี้ไว้ สนุกมาก อ่านจบแล้วรู้สึกว่าควรจัดอยู่ในหมวดวรรณกรรมเยาวชน(ที่แปลว่าผู้ใหญ่อ่านแล้วน้ำตาแตก)
June 21, 2025
น่ากลัว สมกับที่เป็นนิยายกอธิค มีความ cult ความตะวันตกสูงมาก ใช้สองร้อยหน้าสร้างความรู้สึกดาร์กและสะเทือนใจออกมาได้อย่างดี จากใจคนซื้อมาแล้วดองไว้เป็นปีเพราะผ่าน blue hour มาและยังทำใจไม่ได้ ไอ้เรื่องที่ทำให้กลัวจนไม่ได้อ่านเล่มนี้สักทีเป็นเรื่องเล็กไปเลย65555555
พยายามไม่ลงดีเทลลึก แต่คิดว่าสปอยสนั่นพอสมควรนะจ๊ะ
จุดที่ชอบ
- ความลึกลับของฉาก (ตึกร้าง, ตรอก, หมู่บ้านของฟาติมาฯลฯ) ที่มีแต่ความรกร้าง ความผันผวนไม่แน่นอน ไม่ก็ความสุดโต่งบางอย่างจนทำให้คนอ่านรู้สึกระแวง เช่น หอคอยร้างที่เป็นศูนย์รวมวิญญาณ ทุกๆ คืนก็มีวิญญาณลุกมาทำกิจวัตรเดิมๆ แต่เป็นกิจวัตรอย่างการกระโดดตึก ถึงอย่างนั้นตัวละครก็ชินชาไปแล้ว ทิ้งแค่ครส.ตกใจให้คนอ่านช่วงแรกๆ ไอ้ความผิดปกติที่กลายเป็นปกติในหอคอยร้างยังเป็นปมที่ทำให้คนอ่านอยากรู้ต่อด้วยว่า 'แล้วพวกเขามารวมตัวอะไรกันอยู่ตรงนี้ ถ้ามียมทูตพร้อมเล่นเพลงส่งพวกเขาไปเกิดอยู่ในหอคอยด้วยแท้ๆ' ไอ้เรามันก็คนชอบใส่ใจซะด้วย เพราะงั้นก็งมมาครึ่งเล่มจนคลิ้กกับเล่มนี้ได้
- ความ cult ("big spoiler") ทุกอย่างอยู่ได้ด้วยระดับที่พอดี แต่ไอ้หมู่บ้านนี่เกินคำว่าพอดีไปมาก 5555555ทั้งพฤติกรรมของคนที่หน้ามืดตามัวทำตามคำสอน คำพูดของคุณพ่อที่เหมือนวัจนะของพระเจ้า มันทำเราอึดอัดมากแต่ก็เอนจอยช่วงเวลาของตอนนี้มากด้วย เพราะเรื่องขับไปจนสุดทางเลย คือแม้แต่อดัมกับอีฟยังลาจากสวนอีเดนลงมาโลก ถึงจุดนึงกฎเคร่งครัดที่รัดสัญชาตญาณดิบของมนุษย์ไว้ก็ขาด จนเกิดเหตุสะเทือนขวัญที่หมู่บ้านขึ้น ความไปสุดตรงนี้แหละที่สะเทือนใจและจับใจเราได้
- ความหวังและความเชื่อในมนุษย์ เรื่องนี้ตัวละครเดินหน้าต่อไปด้วยความหวัง เมื่อสิ้นหวังก็ได้แต่อยู่อย่างติดค้าง เป็นแบบวิญญาณเด็กหลงหรือกลุ่มดาวตกที่หอคอย มีความหวังของหลายคนที่ทำให้เราประทับใจและสะเทือนใจ ซึ่งไหนๆ ตรงนี้ก็เป็นแพลตฟอร์มให้เราเวิ่น ฉะนั้นขอเวิ่นไปเป็นข้อๆ แล้วกันเนาะ
>ความหวังของจันทร์เจ้า: จันทร์เจ้าไม่เคยหยุดหวังที่จะออกไปข้างนอก ถ้าไม่มีเธอจุดชนวนก็ไม่รู้ว่าทุกคนต้องอยู่ในหมู่บ้านนั้นอีกนานแค่ไหน หรือจะมีใครเข้าหมู่บ้านอีกมากเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่ว่าทุกๆ ผู้จุดประกายจะได้ประคองเปลวหวังไปสู่ทางออกได้อย่างปลอดภัย ผู้จุดประกายคือผู้อยู่ตรงปราการชั้นแรก หากจะแตกสลายไประหว่างทางก็ไม่ใช่เรื่องผิดคาด แต่เป็นเรื่องสะเทือนใจอย่างแน่นอน แอบสงสัยว่าเชื่อมโยงกับอดัม-อีฟรึเปล่า เพราะอีฟเป็นคนเบิกเนตร แล้วก็โดนก้อดลงโทษ คล้ายๆ อยู่นะ ทั้งนี้ทั้งนั้นจุดนี้ทำดิฉันร้องไห้ตาตุ่ย
>ความหวังของฟาติมา/วิกาล: ทรอมาในอดีตอาจจะกลืนสติของตลค.ไว้สักช่วง แต่มันไม่สามารถทับถมตลค.จนพวกเขาหมดหวังกับชีวิตได้ ในชีวิตจริงไม่ใช่ว่าใครจะทำแบบนี้ได้นะ จากการอ่านมาทำให้รู้สึกว่าพวกเขาเชื่อในพลังของการมีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะยังคงอยู่ถึงลงมือทำอะไรๆ ให้ดีขึ้นได้ เพราะฉะนั้นแผลใจจึงกลายเป็นแรงขับ ทำให้ฟาติมากล้าที่จะละไปช่วยชีวิตเด็กเอาไว้ ทำให้คุณวิกาลกล้าที่จะรักใครสักคนเต็มหัวใจ เห้อๆๆ
- อื่นๆ เราชอบตัวละครมากๆ ไปถึงตัวละครเสริมตัวอื่นๆ ด้วย เป็นสีสันของเรื่องดีมากๆ บางทีอ่านๆ ไปก็นึกในหัวว่าน่ารักจังเลย คอมมูน่ารัก เด็กๆ น่ารัก อยากปกป้องทุกคนไว้อย่างดี อ่านแล้วทั้งอยากกอดและเหมือนได้รับการโอบกอดเป็นช่วงๆ ช่วงหลักจะมือจีบใส่อิแก่วิตถารเป็นส่วนใหญ่ แต่นอกจากพวกมันเราก็รักตลค.ทุกตัวเลย คิดว��าคนที่อ่านแล้วน่าจะเข้าใจนะ
จุดที่ *ยัง* ไม่คลิ้ก
แนวทาง/pace ของเรื่อง: ช่วงต้นถึงกลางเล่มจับทางไม่ได้สักนิดว่าจะมาแนวไหนแน่ เหมือนจะแฟนตาซี บิดไปกึ่งสืบสวน (ไม่สืบโว้ยย) แล้วบิดมา cult กึ่งสยองขวัญ กลับไปแฟนตาซีอีก พอจับทางไม่ได้เลยจะปรับมู้ดไม่ค่อยทัน เราก็อ่านแบบปล่อยใจแหละเพราะพอจะคุ้นกับลักษณะประมาณนี้ในงานคุณเคียอยู่ แต่มันก็ยังมีความขึ้นลงปุบปับอยู่บ้าง ช่วงต้นถึงกลางเรื่องเลยอ่านแบบไหลๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นต่อให้จับทางไม่ได้เราก็ยังได้รับประสบการณ์การอ่านที่ดีมากๆ อยู่นะ จอยๆ มีตัวละครคุ้นหน้าคุ้นตาแวะเวียนมาให้คิดถึงประปราย
ย้ำ จุดที่ไม่คลิ้กไม่ใช่ว่าไม่ดี แค่ต้องใช้เวลาปรับจูน และย้ำอีก เราเอนจอยกับปสก.ระหว่างทางมาก ช่วง cult ก็เป็นช่วงที่อ่านติดสปีดที่สุดเลยด้วย เพราะตื่นเต้นมั้ง สนุกชห5555555 ตอนจบบิดกลับมาเป็นแฟนตาซีก็ถือว่าโอเค ม่วนดี
ประเด็นที่ฉันไม่ต้องเขียนก็ได้แต่อยากแสดงความเห็นเพราะแอบเห็นคนถามในทวิต (อยากถกแต่ไม่มีใครคุยด้วย😔)
เรื่องการ "เลี้ยงต้อย" ของวิกาล ผมว่ามันไม่ใช่
1. คุณวิกาลเป็นนก
แต่เพราะแกก็มีร่างมนุษย์ด้วยฉันเลยจะอธิบายเพิ่มตามข้างล่างนิ
2. เด็กหนุ่มรู้จักรักเป็น น้องน้ำยังชอบพี่โชนเลย ความรักของเด็กๆ น่ะไม่แปลกหรอก แต่ความคิดที่ส่งผ่านมาเป็นการกระทำของผู้ใหญ่ต่างหากที่บอกได้ว่าความสัมพันธ์และความรักของเด็กๆ กำลังถูกเอาเปรียบหรือเปล่า
3. ส่วนตัวมองเทียบกับนังคุณพ่อแล้วเราว่าวิกาลไม่ได้ทำตัวน่าสงสัยอะไร ความใกล้ชิดแบบสนิทสนมที่สุดคือการให้น้องมานอนบนเตียงเดียวกันตอนน้องว้าวุ่นใจ ไม่สบายใจ กับการหวีผมให้ ซึ่งเล่าจากมุมน้อง วิกาลเขาก็อยู่ของเขาเฉยๆ นั่นแหละ ตอนน้องไปนอนด้วยแกยังไล่น้องไปอยู่เลย + วิกาลเขาแค่อยากให้น้อง "เติบโตขึ้น มีชีวิต และมีอนาคตที่มีความสุข" (น.179) เราไม่รู้สึกว่าแกมองน้องในแง่โรแมนติกเลย
ส่วนที่ว่าแกมองและดูแลน้องด้วยมุมของผู้ปกครองหรือเปล่า นี่ว่ามันไม่ใช่ เพราะ "วิกาลมักขลุกอยู่ในห้องเก็บอุปกรณ์ดนตรีที่ถูกทิ้งร้าง เขาไม่เข้ามาในห้องผมแต่ผมเข้าไปดูแลห้องเขาเสมอ" (น.20) ฯลฯ ช่วงที่น้องดู struggle มากๆ แกถึงค่อยทักค่อยถาม แบบนี้คล้ายๆ การเก็บน้องมาแล้วเปิดโหมดออโต้ ปล่อยน้องโตแบบรันออโต้ไป ส่วนเขาแค่คอยเติมเกมให้น้องมี stamina กับของไว้ลุยด่านต่อไปเฉยๆ มากกว่า
4. น้องเวอร์ชันโตแล้วจะคบกับวิกาลก็ไม่เป็นเรื่องแปลกอะไร ไม่รู้ว่าตอนมาเจอกันอีกทีเป็นเวอร์ชันน้องโตเลยหรือเปล่านะ ถ้าใช่ก็ไม่มีปัญหาหรอก เพราะประสบการณ์ของน้องสมัยที่จากวิกาลไปหล่อหลอมน้องให้เป็นอีกเวอร์ชันแล้ว เป็นเวอร์ชันที่วิกาลไม่ได้รู้จักมาก่อนและทำให้วิกาลหวั่นไหวจนมองน้องด้วยสายตา/มุมมองใหม่ได้ ถึงจุดนั้นมันก็พัฒนาเป็นรักได้นั่นแหละเนาะ
ตรงนี้เป็นครส.ส่วนตัว บางคนอาจจะมองต่างออกไปก็ได้นะ
ที่ว่ามาทั้งหมดจะย้ำว่าในงานเขียนนี้ก็แสดงให้เห็นอยู่แล้วว่าเปโดมันทำร้ายจิตใจและร่างกายตัวละครแค่ไหน ดังนั้น เราไม่คิดว่าคสพ.ที่มาพัฒนาต่อของเขาสองคนจะมาจากเวย์เปโด/กรูมมิง เลี้ยงต้อย ฯลฯ ค้าบ
โดยรวมเป็นเรื่องที่ชอบรองจาก of murder and the muse เลย ให้อยู่ข้างๆ blue hour ละกัน ชอบความ cult อะ แล้วก็ชอบอีกหลายๆ อย่างในเรื่องด้วย อยากแนะนำให้ลองอ่านกันดูนะ ฮืออฮือออ
พยายามไม่ลงดีเทลลึก แต่คิดว่าสปอยสนั่นพอสมควรนะจ๊ะ
จุดที่ชอบ
- ความลึกลับของฉาก (ตึกร้าง, ตรอก, หมู่บ้านของฟาติมาฯลฯ) ที่มีแต่ความรกร้าง ความผันผวนไม่แน่นอน ไม่ก็ความสุดโต่งบางอย่างจนทำให้คนอ่านรู้สึกระแวง เช่น หอคอยร้างที่เป็นศูนย์รวมวิญญาณ ทุกๆ คืนก็มีวิญญาณลุกมาทำกิจวัตรเดิมๆ แต่เป็นกิจวัตรอย่างการกระโดดตึก ถึงอย่างนั้นตัวละครก็ชินชาไปแล้ว ทิ้งแค่ครส.ตกใจให้คนอ่านช่วงแรกๆ ไอ้ความผิดปกติที่กลายเป็นปกติในหอคอยร้างยังเป็นปมที่ทำให้คนอ่านอยากรู้ต่อด้วยว่า 'แล้วพวกเขามารวมตัวอะไรกันอยู่ตรงนี้ ถ้ามียมทูตพร้อมเล่นเพลงส่งพวกเขาไปเกิดอยู่ในหอคอยด้วยแท้ๆ' ไอ้เรามันก็คนชอบใส่ใจซะด้วย เพราะงั้นก็งมมาครึ่งเล่มจนคลิ้กกับเล่มนี้ได้
- ความ cult ("big spoiler") ทุกอย่างอยู่ได้ด้วยระดับที่พอดี แต่ไอ้หมู่บ้านนี่เกินคำว่าพอดีไปมาก 5555555ทั้งพฤติกรรมของคนที่หน้ามืดตามัวทำตามคำสอน คำพูดของคุณพ่อที่เหมือนวัจนะของพระเจ้า มันทำเราอึดอัดมากแต่ก็เอนจอยช่วงเวลาของตอนนี้มากด้วย เพราะเรื่องขับไปจนสุดทางเลย คือแม้แต่อดัมกับอีฟยังลาจากสวนอีเดนลงมาโลก ถึงจุดนึงกฎเคร่งครัดที่รัดสัญชาตญาณดิบของมนุษย์ไว้ก็ขาด จนเกิดเหตุสะเทือนขวัญที่หมู่บ้านขึ้น ความไปสุดตรงนี้แหละที่สะเทือนใจและจับใจเราได้
- ความหวังและความเชื่อในมนุษย์ เรื่องนี้ตัวละครเดินหน้าต่อไปด้วยความหวัง เมื่อสิ้นหวังก็ได้แต่อยู่อย่างติดค้าง เป็นแบบวิญญาณเด็กหลงหรือกลุ่มดาวตกที่หอคอย มีความหวังของหลายคนที่ทำให้เราประทับใจและสะเทือนใจ ซึ่งไหนๆ ตรงนี้ก็เป็นแพลตฟอร์มให้เราเวิ่น ฉะนั้นขอเวิ่นไปเป็นข้อๆ แล้วกันเนาะ
>ความหวังของจันทร์เจ้า: จันทร์เจ้าไม่เคยหยุดหวังที่จะออกไปข้างนอก ถ้าไม่มีเธอจุดชนวนก็ไม่รู้ว่าทุกคนต้องอยู่ในหมู่บ้านนั้นอีกนานแค่ไหน หรือจะมีใครเข้าหมู่บ้านอีกมากเท่าไหร่ แต่ไม่ใช่ว่าทุกๆ ผู้จุดประกายจะได้ประคองเปลวหวังไปสู่ทางออกได้อย่างปลอดภัย ผู้จุดประกายคือผู้อยู่ตรงปราการชั้นแรก หากจะแตกสลายไประหว่างทางก็ไม่ใช่เรื่องผิดคาด แต่เป็นเรื่องสะเทือนใจอย่างแน่นอน แอบสงสัยว่าเชื่อมโยงกับอดัม-อีฟรึเปล่า เพราะอีฟเป็นคนเบิกเนตร แล้วก็โดนก้อดลงโทษ คล้ายๆ อยู่นะ ทั้งนี้ทั้งนั้นจุดนี้ทำดิฉันร้องไห้ตาตุ่ย
>ความหวังของฟาติมา/วิกาล: ทรอมาในอดีตอาจจะกลืนสติของตลค.ไว้สักช่วง แต่มันไม่สามารถทับถมตลค.จนพวกเขาหมดหวังกับชีวิตได้ ในชีวิตจริงไม่ใช่ว่าใครจะทำแบบนี้ได้นะ จากการอ่านมาทำให้รู้สึกว่าพวกเขาเชื่อในพลังของการมีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะยังคงอยู่ถึงลงมือทำอะไรๆ ให้ดีขึ้นได้ เพราะฉะนั้นแผลใจจึงกลายเป็นแรงขับ ทำให้ฟาติมากล้าที่จะละไปช่วยชีวิตเด็กเอาไว้ ทำให้คุณวิกาลกล้าที่จะรักใครสักคนเต็มหัวใจ เห้อๆๆ
- อื่นๆ เราชอบตัวละครมากๆ ไปถึงตัวละครเสริมตัวอื่นๆ ด้วย เป็นสีสันของเรื่องดีมากๆ บางทีอ่านๆ ไปก็นึกในหัวว่าน่ารักจังเลย คอมมูน่ารัก เด็กๆ น่ารัก อยากปกป้องทุกคนไว้อย่างดี อ่านแล้วทั้งอยากกอดและเหมือนได้รับการโอบกอดเป็นช่วงๆ ช่วงหลักจะมือจีบใส่อิแก่วิตถารเป็นส่วนใหญ่ แต่นอกจากพวกมันเราก็รักตลค.ทุกตัวเลย คิดว��าคนที่อ่านแล้วน่าจะเข้าใจนะ
จุดที่ *ยัง* ไม่คลิ้ก
แนวทาง/pace ของเรื่อง: ช่วงต้นถึงกลางเล่มจับทางไม่ได้สักนิดว่าจะมาแนวไหนแน่ เหมือนจะแฟนตาซี บิดไปกึ่งสืบสวน (ไม่สืบโว้ยย) แล้วบิดมา cult กึ่งสยองขวัญ กลับไปแฟนตาซีอีก พอจับทางไม่ได้เลยจะปรับมู้ดไม่ค่อยทัน เราก็อ่านแบบปล่อยใจแหละเพราะพอจะคุ้นกับลักษณะประมาณนี้ในงานคุณเคียอยู่ แต่มันก็ยังมีความขึ้นลงปุบปับอยู่บ้าง ช่วงต้นถึงกลางเรื่องเลยอ่านแบบไหลๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นต่อให้จับทางไม่ได้เราก็ยังได้รับประสบการณ์การอ่านที่ดีมากๆ อยู่นะ จอยๆ มีตัวละครคุ้นหน้าคุ้นตาแวะเวียนมาให้คิดถึงประปราย
ย้ำ จุดที่ไม่คลิ้กไม่ใช่ว่าไม่ดี แค่ต้องใช้เวลาปรับจูน และย้ำอีก เราเอนจอยกับปสก.ระหว่างทางมาก ช่วง cult ก็เป็นช่วงที่อ่านติดสปีดที่สุดเลยด้วย เพราะตื่นเต้นมั้ง สนุกชห5555555 ตอนจบบิดกลับมาเป็นแฟนตาซีก็ถือว่าโอเค ม่วนดี
ประเด็นที่ฉันไม่ต้องเขียนก็ได้แต่อยากแสดงความเห็นเพราะแอบเห็นคนถามในทวิต (อยากถกแต่ไม่มีใครคุยด้วย😔)
เรื่องการ "เลี้ยงต้อย" ของวิกาล ผมว่ามันไม่ใช่
1. คุณวิกาลเป็นนก
แต่เพราะแกก็มีร่างมนุษย์ด้วยฉันเลยจะอธิบายเพิ่มตามข้างล่างนิ
2. เด็กหนุ่มรู้จักรักเป็น น้องน้ำยังชอบพี่โชนเลย ความรักของเด็กๆ น่ะไม่แปลกหรอก แต่ความคิดที่ส่งผ่านมาเป็นการกระทำของผู้ใหญ่ต่างหากที่บอกได้ว่าความสัมพันธ์และความรักของเด็กๆ กำลังถูกเอาเปรียบหรือเปล่า
3. ส่วนตัวมองเทียบกับนังคุณพ่อแล้วเราว่าวิกาลไม่ได้ทำตัวน่าสงสัยอะไร ความใกล้ชิดแบบสนิทสนมที่สุดคือการให้น้องมานอนบนเตียงเดียวกันตอนน้องว้าวุ่นใจ ไม่สบายใจ กับการหวีผมให้ ซึ่งเล่าจากมุมน้อง วิกาลเขาก็อยู่ของเขาเฉยๆ นั่นแหละ ตอนน้องไปนอนด้วยแกยังไล่น้องไปอยู่เลย + วิกาลเขาแค่อยากให้น้อง "เติบโตขึ้น มีชีวิต และมีอนาคตที่มีความสุข" (น.179) เราไม่รู้สึกว่าแกมองน้องในแง่โรแมนติกเลย
ส่วนที่ว่าแกมองและดูแลน้องด้วยมุมของผู้ปกครองหรือเปล่า นี่ว่ามันไม่ใช่ เพราะ "วิกาลมักขลุกอยู่ในห้องเก็บอุปกรณ์ดนตรีที่ถูกทิ้งร้าง เขาไม่เข้ามาในห้องผมแต่ผมเข้าไปดูแลห้องเขาเสมอ" (น.20) ฯลฯ ช่วงที่น้องดู struggle มากๆ แกถึงค่อยทักค่อยถาม แบบนี้คล้ายๆ การเก็บน้องมาแล้วเปิดโหมดออโต้ ปล่อยน้องโตแบบรันออโต้ไป ส่วนเขาแค่คอยเติมเกมให้น้องมี stamina กับของไว้ลุยด่านต่อไปเฉยๆ มากกว่า
4. น้องเวอร์ชันโตแล้วจะคบกับวิกาลก็ไม่เป็นเรื่องแปลกอะไร ไม่รู้ว่าตอนมาเจอกันอีกทีเป็นเวอร์ชันน้องโตเลยหรือเปล่านะ ถ้าใช่ก็ไม่มีปัญหาหรอก เพราะประสบการณ์ของน้องสมัยที่จากวิกาลไปหล่อหลอมน้องให้เป็นอีกเวอร์ชันแล้ว เป็นเวอร์ชันที่วิกาลไม่ได้รู้จักมาก่อนและทำให้วิกาลหวั่นไหวจนมองน้องด้วยสายตา/มุมมองใหม่ได้ ถึงจุดนั้นมันก็พัฒนาเป็นรักได้นั่นแหละเนาะ
ตรงนี้เป็นครส.ส่วนตัว บางคนอาจจะมองต่างออกไปก็ได้นะ
ที่ว่ามาทั้งหมดจะย้ำว่าในงานเขียนนี้ก็แสดงให้เห็นอยู่แล้วว่าเปโดมันทำร้ายจิตใจและร่างกายตัวละครแค่ไหน ดังนั้น เราไม่คิดว่าคสพ.ที่มาพัฒนาต่อของเขาสองคนจะมาจากเวย์เปโด/กรูมมิง เลี้ยงต้อย ฯลฯ ค้าบ
โดยรวมเป็นเรื่องที่ชอบรองจาก of murder and the muse เลย ให้อยู่ข้างๆ blue hour ละกัน ชอบความ cult อะ แล้วก็ชอบอีกหลายๆ อย่างในเรื่องด้วย อยากแนะนำให้ลองอ่านกันดูนะ ฮืออฮือออ
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 5, 2023
ความตาย วิญญาณที่หลงทาง เด็กสาว และเพลงคลาสสิค
เราชอบสำนวนการเขียนและองค์ประกอบแต่ลงอย่างที่คุณมูนสเคปใส่เข้ามาในเรื่องมาก ทั้งตึกร้างที่เป็นฉากหลังของตัวเรื่อง ชื่อตอนที่เป็นชื่อเพลงคลาสสิคต่างๆ เหล่าเด็กหลง นกกลางคืน และ cameo ของตัวละครจากเรื่องอื่นๆของมูนสเคป
การอ่านเรื่องนี้ให้บรรยากาศเหมือนความฝันหรือเทพนิยายที่มีคนเล่าต่อให้ฟังอีกที
จันทร์เจ้าและวิกาลช่างเป็นตัวละครที่มีสเน่ห์ ทำให้เราอยากติดตามเรื่องของพวกเขาว่ามันจะคลี่คลายอย่างไร เราหลงรักตัวละครทุกตัวในเรื่องนี้มากค่ะ
เราชอบสำนวนการเขียนและองค์ประกอบแต่ลงอย่างที่คุณมูนสเคปใส่เข้ามาในเรื่องมาก ทั้งตึกร้างที่เป็นฉากหลังของตัวเรื่อง ชื่อตอนที่เป็นชื่อเพลงคลาสสิคต่างๆ เหล่าเด็กหลง นกกลางคืน และ cameo ของตัวละครจากเรื่องอื่นๆของมูนสเคป
การอ่านเรื่องนี้ให้บรรยากาศเหมือนความฝันหรือเทพนิยายที่มีคนเล่าต่อให้ฟังอีกที
จันทร์เจ้าและวิกาลช่างเป็นตัวละครที่มีสเน่ห์ ทำให้เราอยากติดตามเรื่องของพวกเขาว่ามันจะคลี่คลายอย่างไร เราหลงรักตัวละครทุกตัวในเรื่องนี้มากค่ะ
April 14, 2024
okay how to explain this book *scratching my head*
✅ Dark gothic fantasy
✅ Magical realism
✅ Mysterious cult
✅ In between human & death
Personal rate: 3.75
Received copy from Times Reads & Ms Putri. It was the English translation under Penguin Random House SEA publishing house. Thanks to them, I got such a fun read!
p/s: gonna up my review later as I need to sit down and pour my thoughts further.
✅ Dark gothic fantasy
✅ Magical realism
✅ Mysterious cult
✅ In between human & death
Personal rate: 3.75
Received copy from Times Reads & Ms Putri. It was the English translation under Penguin Random House SEA publishing house. Thanks to them, I got such a fun read!
p/s: gonna up my review later as I need to sit down and pour my thoughts further.
July 16, 2021
An absolute page-turner. I love me some gothic mystery novel set in Bangkok with an unreliable narrator who wears pretty dresses! Death and the Maiden is intriguing, nerve-racking, alluring, and sentimental. Something about this book reminds me of Disney/Pixar movies, but it's much darker.
August 17, 2021
ประทับใจมากเลยค่ะ ทั้งการบรรยาย พรรณนา การใส่จุดที่ค่อย ๆ เผยข้อมูลจนปลดล็อคได้ ยินดีที่ได้อ่านมากเลยค่ะ
July 8, 2023
หอคอยผีสิง โรงละคร เด็กหลง คนฉาบปูน นักพนัน ต้นไม้ โครงกระดูก องุ่น เก้าอี้นวม รองเท้าแมรี่เจน ไวโอลิน เด็กหญิง เด็กชาย และยมทูต
December 16, 2023
ประทับใจกับเล่มนี้มากกๆ ชอบทุกอย่างในเรื่องเลย ทั้งบรรยากาศ ตัวละคร ปมต่างๆในเรื่อง 🌟 อยากอ่านแบบดื่มด่ำมากกว่านี้ แต่สนุกจนอ่านจบไวมากกๆๆ
February 20, 2024
𝐼𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑙𝑎𝑏𝑦𝑟𝑖𝑛𝑡ℎ 𝑜𝑓 𝑙𝑖𝑓𝑒 𝑎𝑛𝑑 𝑑𝑒𝑎𝑡ℎ, 𝑡ℎ𝑒𝑦 𝑓𝑜𝑢𝑛𝑑 𝑒𝑎𝑐ℎ 𝑜𝑡ℎ𝑒𝑟’𝑠 𝑡𝑟𝑎𝑐𝑒𝑠.
How much can you gain from the loss of your past and how many memories can make you whole? “Death and the Maiden” by Apinuch Petcharapirach from Penguin SEA is a familiar yet radical and revolutionary novel that will shake your fear, give you adrenaline from the unorthodox, debate your belief system, and crave more of everything in it.
The novel starts with a question of a fine line between the absence and presence of life and death coming from a ghost boy in a skirt named Stella who lives in the eleventh-floor theatre in an abandoned tower in the middle of the capital. As an entity beyond the living, he co-exists with the other souls living in the abandoned tower, each with background stories of their deaths to tell—fortunate if they remember. From “The Gamblers” on the top floor to the children called “Lost Souls” roaming in the tower whose bodies haven’t still found in the world of the living, and Vikal, the messenger of Death and the guardian of him, their everyday existence is like a loop of their cause of death or the fear that eats them to death.
From the community they have established in the abandoned tower, Stella craves more, for the life outside of it, to blend with the living. Yet the strictness of Vikal prohibits him from doing so until much persuasion arises to approval and he becomes the assistant of the gentle messenger of death Vikal. Through their excursions, Stella gains knowledge and more understanding about Vikal’s work and people’s various stories to tell and hold on to. But there’s a lot more to peel and uncover and as much as I want to geek out and rumble in all that has happened, it is yours, dear readers, to puzzle the rest of the pieces.
My fascination doesn’t end with the story itself because my favorite is every chapter is a musical piece to devour for every title of it is a classical music to play with on my turn table as I read and finish each which narrates the tragedies more than what words can’t and only classical instruments can create and trigger from Beethoven to Schubert and more. To Vikal, I long for your gentleness. To Stella, memories can fade and be altered and dictated, but the heart can’t and you proved it.
How much can you gain from the loss of your past and how many memories can make you whole? “Death and the Maiden” by Apinuch Petcharapirach from Penguin SEA is a familiar yet radical and revolutionary novel that will shake your fear, give you adrenaline from the unorthodox, debate your belief system, and crave more of everything in it.
The novel starts with a question of a fine line between the absence and presence of life and death coming from a ghost boy in a skirt named Stella who lives in the eleventh-floor theatre in an abandoned tower in the middle of the capital. As an entity beyond the living, he co-exists with the other souls living in the abandoned tower, each with background stories of their deaths to tell—fortunate if they remember. From “The Gamblers” on the top floor to the children called “Lost Souls” roaming in the tower whose bodies haven’t still found in the world of the living, and Vikal, the messenger of Death and the guardian of him, their everyday existence is like a loop of their cause of death or the fear that eats them to death.
From the community they have established in the abandoned tower, Stella craves more, for the life outside of it, to blend with the living. Yet the strictness of Vikal prohibits him from doing so until much persuasion arises to approval and he becomes the assistant of the gentle messenger of death Vikal. Through their excursions, Stella gains knowledge and more understanding about Vikal’s work and people’s various stories to tell and hold on to. But there’s a lot more to peel and uncover and as much as I want to geek out and rumble in all that has happened, it is yours, dear readers, to puzzle the rest of the pieces.
My fascination doesn’t end with the story itself because my favorite is every chapter is a musical piece to devour for every title of it is a classical music to play with on my turn table as I read and finish each which narrates the tragedies more than what words can’t and only classical instruments can create and trigger from Beethoven to Schubert and more. To Vikal, I long for your gentleness. To Stella, memories can fade and be altered and dictated, but the heart can’t and you proved it.
April 12, 2024
I recently stumbled upon a book titled "Death and the Maiden" and I must say that it completely took me off guard. The book is so well-written that I was immediately drawn into the story from the very beginning. It starts with a boy named Stella, who finds himself as the assistant to the messenger of Death, and is trapped in a tower with many other children.
To be honest, I went into this book blind, not knowing the premise or even the genre. But the cover art was so intriguing, I couldn't resist diving in. And boy, am I glad I did. The way the story unfolds is what had me hooked. The small details I missed somewhere, some I caught on, the narration, and the plot is so much more than what it looks like. The world-building is also exceptional.
But what really made the story tenfold interesting is the way it deals with gender fluidity and an unreliable narrator. The book forces you to question everything you know about the characters and their motivations, which only adds to the overall mystery and intrigue of the story.
The death, the world, the messengers, the meddling, the flute, the violin - everything, all in all, made this book a masterpiece. I found myself constantly turning the pages, eagerly waiting to see what would happen next. The potential for this story to be the first in a series is apparent, and I would be thrilled to read more about this captivating world.
In conclusion, I highly recommend "Death and the Maiden" to anyone looking for a thrilling, thought-provoking read. It won't take much time to finish, but it will leave you with plenty to ponder over. It's a book that will make you question the social norms and make you rethink your stance on certain topics. So pick it up whenever you get the chance, and let yourself get lost in this riveting world of mystery and magic.
To be honest, I went into this book blind, not knowing the premise or even the genre. But the cover art was so intriguing, I couldn't resist diving in. And boy, am I glad I did. The way the story unfolds is what had me hooked. The small details I missed somewhere, some I caught on, the narration, and the plot is so much more than what it looks like. The world-building is also exceptional.
But what really made the story tenfold interesting is the way it deals with gender fluidity and an unreliable narrator. The book forces you to question everything you know about the characters and their motivations, which only adds to the overall mystery and intrigue of the story.
The death, the world, the messengers, the meddling, the flute, the violin - everything, all in all, made this book a masterpiece. I found myself constantly turning the pages, eagerly waiting to see what would happen next. The potential for this story to be the first in a series is apparent, and I would be thrilled to read more about this captivating world.
In conclusion, I highly recommend "Death and the Maiden" to anyone looking for a thrilling, thought-provoking read. It won't take much time to finish, but it will leave you with plenty to ponder over. It's a book that will make you question the social norms and make you rethink your stance on certain topics. So pick it up whenever you get the chance, and let yourself get lost in this riveting world of mystery and magic.
August 12, 2024
"The living always move forward," Vikal says. "The dead own the past. The Messengers own nothing. You're still alive. Past flows inside you, present courses through your limbs, future lies ahead, endless. Please realize how important life is."
A gothic fantasy, from a Thai author. (It's actually my first time reading anything from a Thai author!). After the sun sets, the spirits who dwell in the tower wake up. The Defeated Gamblers are spirits who committed suicide because of--you've guessed it, gambling-- they are doomed to fall from the tower over and over again in this afterlife. The Lost Ones are children, victims of a serial killer that were trapped in the tower--bodily and spiritually--because their parents haven't found their bodies yet. The Messengers of Death can take form of nocturnal birds, and their job is to send the departed souls to their next destination, with a musical performance. One day, after an unspeakable tragedy occurred, one Messenger decided to adopt a kid, who later became his assistant.
There are 25 chapters in this book, including the epilogue, and they are titled with a piece of classical music. I have made a playlist on Spotify, you can look it up!
I really enjoyed this book, but I can't help but feel that it could be explored more. I also dislike the epilogue 😅
It is morbidly fascinating. The gothic is gothic-ing.
Anyway.
Happy Sunday.
And memento mori.
If you like stories of life after death (I'm not talking about the Mitch Albom-esque stories), I also really enjoy these:
- Corpse Bride (2005), a stop-motion animated movie, directed by Mike Johnson and Tim Burton
- Where the Wild Ladies Are, a short story collection by Japanese author Matsuda Aoko
Got other recommendations for me?
A gothic fantasy, from a Thai author. (It's actually my first time reading anything from a Thai author!). After the sun sets, the spirits who dwell in the tower wake up. The Defeated Gamblers are spirits who committed suicide because of--you've guessed it, gambling-- they are doomed to fall from the tower over and over again in this afterlife. The Lost Ones are children, victims of a serial killer that were trapped in the tower--bodily and spiritually--because their parents haven't found their bodies yet. The Messengers of Death can take form of nocturnal birds, and their job is to send the departed souls to their next destination, with a musical performance. One day, after an unspeakable tragedy occurred, one Messenger decided to adopt a kid, who later became his assistant.
There are 25 chapters in this book, including the epilogue, and they are titled with a piece of classical music. I have made a playlist on Spotify, you can look it up!
I really enjoyed this book, but I can't help but feel that it could be explored more. I also dislike the epilogue 😅
It is morbidly fascinating. The gothic is gothic-ing.
Anyway.
Happy Sunday.
And memento mori.
If you like stories of life after death (I'm not talking about the Mitch Albom-esque stories), I also really enjoy these:
- Corpse Bride (2005), a stop-motion animated movie, directed by Mike Johnson and Tim Burton
- Where the Wild Ladies Are, a short story collection by Japanese author Matsuda Aoko
Got other recommendations for me?
April 14, 2024
Translated from Thai, "Death and the Maiden" is a short gothic fantasy and queer novel that revolves around Stella, a ghost boy who lives in an abandoned tower with other ghostly entities and the messenger of death, Vikal. Stella spends his days telling stories to the lost ones (the ghosts of children), watching the haunting parade of gamblers, and yearning to assist the messenger of death. Stella wants to explore the world outside but is not allowed to leave the tower and mingle with humans.
I loved reading this book. It was not what I was expecting. The plot is very different and surprisingly good. The book talks about life and death, cult practices, identity, and gender fluidity. The writing flows beautifully and kept me engaged till the last pages.
Highly recommend.
I loved reading this book. It was not what I was expecting. The plot is very different and surprisingly good. The book talks about life and death, cult practices, identity, and gender fluidity. The writing flows beautifully and kept me engaged till the last pages.
Highly recommend.
May 7, 2025
An unexpectedly heavy read, considering the cute cover and the characters' age. I really enjoy the aesthetics and the tenderness of it all, though the plot takes a while to pick up and grab my attention. The romance is very subtle and secondary to the main plot, which is the mystery of each character's origin. But it's cute, anyway, and by the end, I love both characters enough to feel moved by their relationship.
I read this in Thai, and the prose is ridiculously pretty. It's also very refreshing to see a story with such whimsically gothic vibe set against the backdrop of Bangkok city.
I read this in Thai, and the prose is ridiculously pretty. It's also very refreshing to see a story with such whimsically gothic vibe set against the backdrop of Bangkok city.
August 1, 2024
I’ve always been fond of Thai movies but this would be my first Thai novel and I absolutely love it!
Cute book cover, death on the title, (i really needed some gore-y break after reading cozy, chick lit, feel-good fiction books in a row), a very fast-paced mysterious kind of story got me going with this read.
Hello sleepless nights and the longing to stop my adulting life to let myself get back in Stella / Fatima’s world.
That is how good this book is.
For me.
😸😸😸
Cute book cover, death on the title, (i really needed some gore-y break after reading cozy, chick lit, feel-good fiction books in a row), a very fast-paced mysterious kind of story got me going with this read.
Hello sleepless nights and the longing to stop my adulting life to let myself get back in Stella / Fatima’s world.
That is how good this book is.
For me.
😸😸😸
June 17, 2025
ทั้งชอบและไม่ชอบในเวลาเดียวกัน ยอมรับว่าชอบเส้นเรื่อง มู้ดโทน บรรยากาศทั้งหมดที่สร้างมา แต่เอาจริงดิ ทำไมต้องมีเลิฟไลน์ด้วย? ไม่ได้เกลียดความเป็น queer หรือคู่ชายชายอะไรนะ เราซัพพอร์ตด้วยซ้ำจากใจ ความรู้สึกหลังอ่านเสร็จมันเหมือนเลี้ยงต้อยอ่ะ เรามองเห็นตัวเอกเป็นเด็กน้อยมาทั้งเรื่อง แล้วตอนจบคู่กับคนที่เก็บน้องมาเลี้ยง? หรือเพราะเป็นยมทูตทั้งคู่ในตอนจบที่ผ่านมาเลยไม่นับเหรอ ดีมาทั้งเรื่องเราไม่เข้าใจและไม่สบายใจแค่ตรงนี้แหละ
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 30 of 44 reviews