Nie mylić z miłością

by Katarzyna Nosowska

Najbardziej osobiste i najbardziej intymne teksty uwielbianej artystki. Katarzyna Nosowska powraca z najnowszą książką!

Niczym najlepsza przyjaciółka, najwierniejszy partner z głębi swego przepastnego serca wysyła do nas najważniejsze przesłanie. Zaglądając w siebie, przemierzając kolejne życiowe odcinki, odsłaniając osobiste historie, dociera do tego, co najważniejsze – do sedna MIŁOŚCI.

Wszak to początek i koniec wszystkiego. Każda piosenka, każdy tekst, wszystko, co robimy, robimy z miłości i dla miłości, więc tak ważne jest, by nie pomylić jej z fałszywymi tworami, które podsuwa nam nasza potrzeba drugiego człowieka. A do tego niezbędna jest bezwarunkowa akceptacja siebie. Wtedy możemy bezpiecznie oddać się rozkoszy kochania.

Nosowska pisze o szczęściu, radości i byciu kompletnym. O motylach w brzuchu, fantazjach i stabilizacji. Pierwszych pocałunkach, ciekawości siebie, zawodach i rozczarowaniach. O odpuszczaniu, dystansie i o tym, że czasem warto się zatrzymać. Bo miłość można jeść dużymi kęsami, ale najlepiej smakuje dawkowana łyżeczką.

Genres: Audiobook, Nonfiction, Polish Literature, Biography, Poland

240 pages, Paperback

First published October 25, 2023

Reviews

[Aellirenn Czyta]

Lubię to kaśkowe gadanie. Do rzeczy mówi ☺️

[booki_zrywac]

Taka meh, lubię Nosowska i jej styl, natomiast tutaj jakoś ten bogato kwiecisty i metaforyczny język trochę mi przeszkadzał. Dla fanów wcześniejszych książek może być spoko, ale ja zapomnę o niej szybko.

[Justyna]

Jak dla mnie, najlepsza książka Katarzyny Nosowskiej do tej pory.

[Gabriela Sikora]

4,5/5⭐️

Absolutnie niekomfortowa i piękna książka. Odjęłam pol punktu, bo chciałabym żeby każdy z wymienionych aspektów miłości miał tak samo długi czas antenowy żeby jeszcze bardziej podkreślić ich wartość.

Z każdą kolejną wypowiedzią autorki upewniam sie w tym, że chciałabym przynajmniej w połowie tak ładnie opowiadać i ubierać myśli w słowa jak Kaśka Nosowska. Miesiąc temu miałam okazje z nią porozmawiać, chwilę po jej rozmowie z Bartkiem Topą i Mikołajem Krajewskim na scenie Bittersweet talk gdzie pogłębiała temat wstydu i tego jak jej samej ciężko jest się przeciwstawić temu uczuciu. Kaśka wypada w moich oczach niesamowicie autentycznie.

„Pewnego dnia pojawił się nad Maćkiem snop światła, wyłuskał go spośród reszty i uczynił dla mnie widocznym. Naraz pękły mi wewnątrz wszystkie fiolki z chemią, która rozlała się po zagnieceniach mózgu i spłynęła do gardła sprawiając, że poczułam się niema”

„On nie wykonał żadnego ruchu w moją stronę, nie posłał znaczącego spojrzenia, nie wyrył na blacie stolika nieudolnego „K” w serduszku [..] nic do mnie nie mówił, ba, prawdopodobnie nawet mnie nie widział, bo nie oświetlił mnie dla niego snop światła”

„Kochałam siebie tak, jak kochano mnie - miłością obciążoną oczekiwaniami, warunkową, bardzo niestabilną, dopuszczającą zadawanie bólu, poniżenie, a dopływ miłości odcinano za karę. Teraz już wiem, że nie kochałam. Chodziłam od człowieka do człowieka z pustą kanką na miłość, licząc, że nareszcie zostanie napełniona, że nareszcie ugaszę pragnienie. Spotykałam sobie podobnych. Próbowaliśmy przelewać z pustego w próżne, by ostatecznie uwolnić z przesuszonych gardeł charkot pretensji na pożegnanie.”

[natalia]

Jest tu opisana jakaś podróż duchowa, ale tak do czytania, to to raczej bym banał na banale powiedziała. A przynajmniej dla mnie (może jestem jakaś nieczuła, czy coś) (pewnie tak).
No rozczarowana jestem, państwo drodzy. To miało być dla mnie jakieś, nie wiem, ukojenie? A jedyne co dostałam, to brzydkie wspomnienia z monologów waginy. Serio, tutaj cipka nazywana jest następująco (notowałam!): Barbara, Barbie, Adelajda, Arletta, Ciplota.

[Justyna Esz-Em (Ważę Słowa)]

3,5 ✨️ Poprzednia tak bardzo trafiła prosto w serce, że tutaj już mi czegoś brakowało.

[Maja]

Normalnie nie jest to tego typu literatura, po którą bym sięgnęła. Natomiast okładka i ilustracje na tyle mnie zaciekawiły, że nie mogłam się powstrzymać. Muszę powiedzieć, że naprawdę pozytywnie się zaskoczyłam, było wiele momentów z którymi mogłam się utożsamić. Najbardziej podobał mi się fragment o wyobraźni ❤️

[Honorata Dem]

2.5 gwiazdki dla mnie. Poprzednia książka była lepsza. Nic odkrywczego się nie dowiedziałam. Mysle, że po prostu ta książka nie jest dla mnie. Jest bardziej dla kogoś kto jest na innym etapie życia czy odkrywania siebie.

[Rosie]

Chociaż czytało mi się bardzo szybko, z lekkością, czuję, że poruszyła się we mnie jakaś struna. Jakby dzięki tym szczerym słowom zaczęłam tą podróż w głąb, która często się przewijała. Nikt nigdy mi nie przekazał tego, co napisała Nosowska.

[alicjałke]

Kocham, kocham, kocham!

[Klaudia_p]

Lubię Nosowską, ale poziom cringe'u jak na mój gust jest zbyt duży.

[Roxana]

Ta książka nie jest dla mnie i szczerze mówiąc nie wiem dla kogo powinna być. Pełna kwiecistych metafor odnośnie bardzo prostych refleksji.

[ArdentiCorde]

Uwielbiam styl pisania Kasi. Piękna, czuła książka z literackim polotem. Przytuliła mnie, a ja przytuliłam ją.

[nat :3!]

zgadzam sie z niektorymi takeami, niektore troche nad wyraz i ten jezyk nie do konca dla mnie

uświadomila mi za to jak bardzo actually kocham moją dziewczyne :3

[Judith]

Jest to zdecydowanie moja ulubiona książka Kasi Nosowskiej (a czytam każdą, która wychodzi) i wydaje się mi się, że ta jest najbardziej intymna i sprawia, że bliskość, która łączy autorkę ze swoimi odbiorcami - nie tylko fanami jej muzyki (chociaż dla tych od razu mówię, że audiobook czytany przez Kasię jest SUPER), ale też po prostu ludźmi, którzy lubią ją jako człowieka - nigdy nie była taka naturalna i pełna zrozumienia.

Kasia wspomina o hejterach, o tym, że zawsze znajdzie się ktoś, komu coś nie pasuje, ale jej dojrzałość zrozumienie i miłość dla drugiego człowieka sprawia, że ten czasami spotykany hejt jest przykrywany ludzką dobrocią, słowami wsparcia i dobrymi uczynkami. Bo kurczę serio jest tak, że na niefajne rzeczy bardziej zwracamy uwagę, a lepiej nam zrobi skupienie się bardziej na tych dobrych.

Wysłuchanie tego audiobooka w okresie mojego życia teraz, które jest bardzo zabiegane i zapracowane - było jak balsam na moje serce, coś dobrego i miłego, na co czekałam każdego dnia. Szkoda, że tak szybko się skończyło!

[Wyimaginowanie]

Bardzo lubię Panią Nosowską, i to z jak piszę każdą swoją książkę. Tą prostotę, dzięki której możemy się poczuć jakbyśmy się znali i siedzieli obok, a Pani Katarzyna Nosowska opowiadałby nam każdy z rozdziałów z książki.

[Sarkazm xD]

3,75 "hiperfocus na obiekcie" XDDD

[Kasia Nowel]

3⭐

[Marta Wiśniewska]

OK. Miło sie czytało, obrazki jeszcze bardziej umilały czytanie. Raz lepsze teksty, raz słabsze - czyli taki standard dla książki tego typu - zebranych krótkich felietonów. Ale warto przeczytać.

[Sławek (Żółwie Książkowe)]

OCENA: 3,5 ⭐️ Ostatni rozdział mnie wzruszył, ale całość podobała mi się znacznie mniej od poprzednich książek. Moim zdaniem zabrakło tu tamtejszego polotu/humoru/lekkości.

[Katarzyna]

Używki, Lajki, Autentyczność, Samokontrola 👌

[Asia Czerniawska]

Z książkami Nosowskiej jest tak, że teoretycznie można by zamknąć je w ramach kilku wpisów na blogu, nie są to bowiem wielkie powieści ociekające treścią. Jednak swoistym fenomenem jest, że w tych niewielkich formatach Kaśka potrafi zawrzeć wiele cennych przemyśleń i słów, które ogrzewają serce i duszę, powodują uśmiech na twarzy (choć wg mnie ta pozycja jest zdecydowanie najmniej zabawna z dotychczasowych). Szczególnie polecam konsumować w postaci odczytywanego przez autorkę audiobooka, wówczas odbiór jest jeszcze przyjemniejszy :)

[Gabriela Owdziej]

W wielu miejscach się nie zgadzamy, ale uczyłam się mówić miłość poskładana z jej słów. Też chciałam schować czyjeś oczy do mojej kieszeni. Ciekawie było posiedzieć w tych myślach mając przed oczami dużo młodsze "ja". Przesłuchane w audiobooki, i taką formę rekomenduję.

[Regulus☪️Black♏]

3,5 ☆
Pierwsza połowa była świetna, natomiast druga strasznie mi się gdzieś rozjechała

[Paweł Rek]

Uwielbiam Kaśke Nosowską i dziękuję że wydała tą książkę bo podczas czytania niej mogłem skupić się i porozmyślać o tematach i rzeczach o których na codzień się nie skupiamy i są dla nas oczywiste i prostoliniowe a jednak niektóre z nich warte są jakiś głębszych myśli.

[Aleksandra]

Przyznam, że zabierałam się do tej książki trochę jak pies do jeża – bałam się, że zupełnie mnie jej treść minie, a jednak... trafiła w punkt.

Myślę, że do niektórych fragmentów będę od czasu do czasu wracać.

[Amelia]

takie fajne gadanie

[Zena]

Najsłabsza książka Kasi. Śmiało można sobie odpuścić. Zbiór refleksji autorki nad seksem pod hasłem " nie mylić z miłością". Żeby złapać sens wystarczy jedna historia, a w pozostałych próżno doszukiwać się jakiś odkrywczych myśli.

[Książkolożka]

3,2
Fajne pogaduchy do posłuchania (audiobook czyta autorka), ale pozycja raczej szybko wyleci mi z głowy. Chociaż myśle że może być naprawdę fajna dla ludzi wchodzących w temat szerokopojetej samoakceptacji, samorozwoju czy świadomej seksualności

[Hanna (Hanna.k_draws)]

Fajnie się czyta, tak jakby jej pamiętnik lub pogaduchy z koleżanką. Polecam, fajna, szybka lektura