Een hervertelling van Hunchback of the Notre Dame. De verminkte Noâm leeft als een geest binnen de muren van Château de Versailles als de geadopteerde zoon van Claude Chardin, lijfarts van Louis XIV. Noâm krijgt de opdracht om de koning te genezen, maar de voorwaarde is duidelijk: hij mag nooit worden gezien. Catalina Amati, een getalenteerde straatvioliste, betovert de Parijzenaren met haar prachtige muziek. Dan krijgt ze een onverwacht verzoek om deel te nemen aan de muziekwedstrijd van Zijne Majesteit in Château de Versailles. Wanneer hun paden kruisen, raken ze onherroepelijk verstrikt in de intriges aan het hof van de Zonnekoning.
Iedereen in haar naaste (en verre) omgeving kent Emmelie als het muzikale meisje met het boek in haar hand.
Sinds haar prille jeugd is de echte wereld ondergeschikt aan wat haar fantasie haar te bieden heeft. Ze brengt graag tijd alleen door, denkend aan de dingen die nog ongeschreven in haar hoofd schuilen.
Schrijven doet ze het liefst thuis, op een rustig plekje en in gezelschap van haar kat Toulouse. Je vindt haar daar ook achter de piano, of met een boek in de hand.
Ze houdt van Midden-Aarde, chocolade, de geur van boeken, oude dingen, het geluid van regen, bibliotheken, notitieboeken en katten.
Naast schrijven maakt Emmelie ook lid uit van de band Solitude Within en werkt ze part-time in Brussel.
Ik hou wel van een hervertelling. Maar eentje van de Klokkenluider van de Notre Dame had ik persoonlijk nog niet voorbij zien komen. We kennen allemaal wel de populaire Disney film met Esmerelda en Quasimodo, die vond ik vroeger echt prachtig. Het boek van Victor Hugo heb ik nooit gelezen maar staat nu wel hoog op mijn lijstje. Maar ook zonder dat het orgineel heb gelezen merk ik dat dit verhaal niet heel subtiel is met zijn hints. Het ligt erg dicht bij het verhaal van De klokkenluider van de Notre dame maar wel met een magische en muzikale twist.
Het verhaal pakte me eigenlijk gelijk. Ik hoefde niet echt in te komen want Emmelie Arents heeft een verfijnde schrijfstijl die spreekt tot de verbeelding en me gelijk meesleept naar Parijs. De hoofdpersoon Catalina speelt prachtig viool. Maar haar ambities brengen haar uiteindelijk in een lastig parket. Vooral het stuk aan het hof van Versailles vond ik prachtig beschreven. En de personages (die gebaseerd zijn op mensen die echt hebben bestaan) komen dan echt tot leven.
Je leest het verhaal uit verschillende perspectieven. Die afwisseling vind ik erg fijn. Op het laatst wordt het jammer genoeg erg chaotisch. Je denkt al naar de ontknoping te lezen maar dan gaat het weer fout. En dat herhaalt zich best vaak en snel achter elkaar voor het verhaal eindelijk tot een bevredigend slot komt.
Verder heb ik wel echt van dit verhaal genoten. En ik kijk uit naar het volgende boek van Emmelie Arents.
I received this book for an honest review. Thank you to the publisher for sending it to me!
29/11/2023
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Dutch
Deze hertelling van 'De Klokkenluider van de Notre Dame' van Victor Hugo leest echt heerlijk. Aan het begin lopen de verhalen volledig parallel aan elkaar, maar het duurt niet lang voordat de karakters in 'De Geest van Versailles' een andere kant op gaan. Daarom wordt het niet te voorspelbaar. Het origineel is heel erg gefocust op het gebouw de Notre Dame, de geschiedenis van Parijs en natuurlijk de klokkenluider. In deze hertelling heb ik het idee dat we de karakters veel beter leren kennen en dat deze ook nog beter gelaagd zijn. Doordat de focus meer op de karakters lag, miste ik af en toe wel een beetje de details van de omgeving, de aandacht voor de kathedraal (aangezien dat oorspronkelijk de hele reden was voor het boek van Victor Hugo) en het gevoel echt in het Parijs van die tijd te zijn. Daarom heb ik het uiteindelijk 4 in plaats van 5 sterren gegeven. Dit is het derde boek van Emmelie Arents dat ik heb gelezen en ik houd echt van haar schrijfstijl. Het leest zo makkelijk weg, zonder dat het diepgang mist!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
English
This retelling of 'The Hunchback of the Notre Dame' by Victor Hugo reads so enjoyable. At the beginning both stories progress completely parallel, but after a while the characters from 'De Geest van Versailles' start to go in a different direction. Therefor it's not too predicatble. The original story is very heavily focused on the building the Notre Dame, the history of Paris and of course the hunchback. In this retelling I got the feeling we get to know the characters better and they are even more in depth than in the original story. Because the focus seemed to be more on the characters, I sometimes missed a bit of the details of the surroundings, the attention for the cathedral (that was the reason Victor Hugo wrote the book innitially after all) and the feeling to really be in the Paris of that time. That's the reason I ended up giving this 4 instead of 5 stars. This is the third book of Emmelie Arents that I've read and I really love the way she writes. It reads so easily, but it's not lacking any depth!
4 sterren voor het verhaal, 3 sterren voor de schrijfstijl, gecombineerd voor een drieënhalf. Uiteindelijk had ik er genoeg plezier mee dat ik koos om het op GoodReads als een vier te plaatsen.
DGVV is een hervertelling van Victor Hugo's Notre-Dame de Paris, bij ons beter gekend als De Klokkenluider van de Notre-Dame. Het idee voor het verhaal is heel solide en je kan Arents liefde voor het originele werk alsook haar affiniteit met Parijs heel duidelijk zien in het boek. Dit alles zit heel goed in elkaar, haar ideeën zijn goed en haar keuzes op welke punten ze het verhaal koos te herwerken kon ik voor het grote deel heel goed smaken. Ook de beslissing om haar passie voor muziek in het verhaal te verwerken bleek een schot in de roos. Het enige wat mij een beetje minder beviel, is dat voor een boek dat Versailles in de titel heeft, het verhaal zich maar bijzonder kort in Versailles afspeelt. Het duurt absoluut niet lang voor we terug in hartje Parijs staan en de locaties volgen van Notre-Dame de Paris. Als ik heel eerlijk ben, kon dit verhaal perfect hebben plaats gevonden zonder de ommetoer naar Versailles. Ik denk dat Arendts zich hier een beetje te veel voor haar liefde voor Frankrijk en het Ancient Régime heeft laten leiden. Desalniettemin, heb ik voor het grootste deel genoten van het verhaal en ik was constant nieuwsgierig te zien op welke vlakken het verhaal Victor Hugo zou volgen en waar het zou afwijken. Gezien hoe enorm tragisch Notre-Dame eindigt, zat ik hier ook op het puntje van m’n stoel. Ook het inweven van Historische Figuren en de Citaten van Hugo uit het oorspronkelijke boek vond ik een zeer leuke toets.
Over de schrijfstijl kan ik helaas niet even positief zijn. Het voelde zeer gehaast aan. De personages voelden soms alsof ze teleporteerden in plaats van te bewegen. Zo was één personage op weg naar een deur, twee lijntjes dialoog, en toen waren ze plots ergens midden in de Parijse straten. Het gaf me soms whiplash hoe snel de gebeurtenissen elkaar opvolgende en het verhaal kreeg absoluut niet genoeg ruimte om te ademen. Er was bijgevolg ook een groot te kort aan inleving in de personages. We kregen veel te weinig inzicht in wat er in hun hoofd omging en de emoties die ze doormaakten. Niet dat het volledig afwezig was, maar het was veelal te weinig en veel te spartaans. Ook het einde kwam veel te snel, met niet genoeg aandacht voor de onthullingen, het uiteindelijke lot van sommige personages en de emotionele climax voor anderen. Als liefhebber van taal en proza, bleef ik in dit boek toch wel erg op m’n honger zitten. Al is het wel heel toegankelijk en daarom ook wel geschikt voor lezers van alle leeftijden, dus dat is dan misschien de troef. Maar dit soort schrijven is niet echt voor mij, al werkt het wel als een tussendoortje.
In conclusie doet dit boek niet veel mis, maar ik weet niet of het echte leesveteranen zal kunnen verkoren. Dat gezegd zijnde, als je verhaal veel belangrijker vindt dan schrijfstijl, zal je hier best een fijne tijd mee hebben. Al bij al zeker het lezen waard, maar misschien eerder een leen dan een koop.
Ik deed er eventjes over maar toen ik eenmaal de klik maakte met dit verhaal werd ik een fantastische, historisch en magische wereld ingezogen waar ik de tuinen van Versailles kon ruiken, de muziek kon horen en de aanwezigheid van Naom kon voelen.
Het boek is ook doorspekt met echte wist-je-datjes over de Zonnekoning waardoor dit boek nog een extra dimensie kreeg. Heel leuk om al die dingen te ontdekken doorheen het verhaal. Ook de Notre Dame vibe is, uiteraard, aanwezig in dit verhaal. Het maakte het allemaal erg leuk lezen en bijzonder.
De schrijfstijl is, eenmaal in het verhaal, enorm vlot. Ik kon niet meer stoppen met lezen, moest doorgaan en ben pas gestopt toen het boek uit was. Ook al is mijn oudste dochter geen lezer, bij sommige boeken denk ik dat het leuk zou zijn voor haar, en dat had ik ook met deze lees. Ik denk dat menig persoon snel warm te maken is met dit boek.
Dit boek heeft dus niet enkel een mooi verhaal en een mooie achtergrond, de uitgave is ook nog eens enorm mooi. Ik las het boek als ebook maar heb hem met plezier fysiek in huis. Genoten van de geest van Versailles.
3,5 sterren. Na het lezen van dit boek kijk ik enorm uit naar andere boeken van deze schrijfster. De schrijfstijl is heel fijn, het verhaal leest vlot en het verhaal zat knap in elkaar! Top!
De geest van Versailles is een hertelling van Victor Hugo’s Notre-Dame De Paris. Emmelie Arents beschrijft deze hertelling vanuit meerdere perspectieven. De schrijfster laat haar lezers meteen de smaak van het levendige Parijs anno 1687 proeven. De verhaallijn ademt de sfeer van het oude Parijs uit, en later ook het oude Versailles. Het voelt voor de lezer alsof men er zelf bij is. Arents laat haar personages al dan niet subtiel in verbinding met elkaar staan. Ze zijn met een geloofwaardige achtergrond uitgewerkt. Het is een verhaal over manipulatie en imperfectie, waarbij de echte schurken bijna altijd met hun daden wegkomen. De auteur weet de pijn van haar karakters dan ook moeiteloos te vangen, waarbij het duidelijk is geworden dat iedereen pijn kan hebben. Wie een beetje bekend is met de Franse geschiedenis, zal merken dat deze bijna on point is. De Notre Dame, en het verhaal van Madame La Voisin zijn onder andere belangrijke herkenningspunten. Gavroche de kat, wordt op een hartverwarmende manier in het verhaal verwerkt. De liefde die de auteur voor The Hunchback of the Notre Dame voelt spat er dan ook van af. Lezers kunnen zich maar beter wapenen tegen een stevige, emotionele missie. Het is een verhaal dat op alle fronten zal raken. Tevens is het een knap staaltje historische tijdlijnen verschuiven. Absoluut een inspirerend en bewonderenswaardige hertelling van een bekende en onvergetelijke klassieker.
Voordat ik begin: ik heb nog nooit The Hunhback of the Notre dame gelezen of gezien. Dus ik hem geen vergelijking of iets. Maarrr, dat betekend ook dat ik dit boek zonder vooroordelen en verwachtingen kon lezen.
Ik heb het boek ik 1 dag uitgelezen. Zo erg was ik betrokken bij het verhaal. Af en toe ging alles een beetje snel, te snel, waardoor het een beetje onrealistisch voelde en waardoor ik het boek toch 4 sterren heb gegeven. Verder echt een superboek!
Geweldig boek, mooi om te lezen hoe Claude Chardin Noâm wijsmaakt dat hij lelijk en mismaakt is, en hem zo dwingt zichzelf onzichtbaar te houden. Het is wel een verdrietig boek, maar wel prachtig geschreven.
Dit was een geweldige hervertelling van de hunchback of the Notre Dame😊
Ik heb alle boeken van Emmelie Arents gelezen en nog geen enkele keer heeft ze me weten teleur te stellen. De werelden die ze steeds creëert, de personages, het verhaal. Ze zorgen er allemaal voor dat je wilt blijven lezen.
Ik had al een keer eerder een boek van deze auteur gelezen en dat was niet helemaal wat ik ervan gehoopt had. Het was absoluut geen slecht boek, maar ik had er meer van verwacht. Ik twijfelde daarom een beetje over dit boek. Gelukkig kwam ik het tegen bij De Slegte in Antwerpen voor een leuk prijsje. Zelfs toen ik uiteindelijk een selectie moest maken en niet alle boeken mee kon nemen, ging dit boek mee naar huis. Ik was gewoon TE nieuwsgierig.
En dit boek is echt enorm goed gelukt. Ik zat aan het einde een brok in mijn keel weg te slikken en tranen weg te knipperen. De personages hebben me echt weten te raken en daardoor ging ik ook heel erg om ze geven. Tegen beter weten in, uiteraard. Ik weet hoe het originele verhaal afloopt. En dus zat ik gedurende het laatste kwart alleen maar te hopen, te bidden, te beven en dus uiteindelijk ook bijna te huilen.
De auteur weet de sfeer van de stad, Versailles en het leven in Parijs ongelooflijk goed neer te zetten. Nagenoeg alles wat Hugo ook in zijn oorspronkelijke verhalen stopte, het verschil tussen arm en rijk, de positie van de vrouw, het belang van de juiste mensen kennen en vooral ook het belang van de verkeerde mensen niet tegen je in het harnas jagen, het zit er allemaal in. Daarnaast is ook Het Hof der Wonderen op een hele toffe manier in het boek geschreven.
Ik vond daarnaast alle romantiek in het verhaal enorm geslaagd. Op een bepaalde manier is het verhaal enorm tragisch. Heel veel mensen worden verliefd, maar volgens mij is er nagenoeg geen enkele liefde die ook echt beantwoord wordt. En natuurlijk gaat het ene personage net iets beter met onbeantwoorde liefde om dan het andere personage. Net als in het oorspronkelijke verhaal (en een beetje in de Disney versie) waar we zo van houden.
'De geest van Versailles' is een prachtig verhaal boordevol vriendschap en hoop. Zelf moet ik bekennen dat ik 'The Hunchback of Notre Dame' nooit gezien heb en het originele boek ook nooit gelezen heb. Historische fictie is daarnaast (meestal) niet echt mijn genre. Maar aangezien dit boek zo veel lovende kritiek kreeg en ik al eerder genoten heb van Emmelie Arents haar boeken, wou ik dit toch graag lezen! En het verhaal stelt zeker niet teleur.
Eén van de dingen die ik zo geweldig vind aan de boeken van Emmelie Arents is de schrijfstijl! Toen ik begon met lezen, wist de vlotte maar tevens gedetailleerde schrijfstijl me direct te bekoren en hing ik aan de lippen van de auteur. Je wordt als het ware het verhaal ingezogen. Het laat je niet meer los en leest daardoor als een sneltrein. De auteur weet perfect hoe ze de gevoelens van haar personages moet verwoorden, alsook hoe ze het oude Frankrijk weer tot leven moet werken. Ik kan dan ook beamen dat dit verhaal een aanvoelt als een heerlijke vakantie terug in de tijd.
Het verhaal zelf wordt ook goed opgebouwd. We maken op een vlot tempo kennis met de belangrijkste personages in het verhaal, met hun persoonlijkheden en passies. Elk personage wordt op een unieke wijze neergezet en het is uiterst interessant hoe de auteur hun verhaallijnen met elkaar weet te verweven. Daarnaast zit er een goede portie karakterontwikkeling in het boek en raak je naar het einde toe, echt gehecht aan Noâm en Catalina. Na het uitlezen van het boek voelde het voor mij een beetje aan alsof ik afscheid moest nemen van goede vrienden.
Het plot zelf was eveneens uiterst interessant en zit vol intriges en geheimen. Het is al snel duidelijk dat niet iedereen te vertrouwen is, en sommigen hebben helaas niet zo'n goede bedoelingen. De spanning wordt op een goed tempo opgebouwd en het verhaal eindigt met een bloedstollend maar tevens ontroerend einde. Het enige minpuntje vond ik zelf dat naar het einde toe de gebeurtenissen elkaar iets te snel opvolgden en daardoor soms wat gehaast aanvoelden. Dit draagt echter goed bij aan de spanning, maar maakte het soms wel wat moeilijk om te volgen aangezien er zo veel tegelijk gebeurde. Desalniettemin, heb ik toch ook van de laatste hoofdstukken genoten.
Dus in conclusie, 'De Geest van Versailles' is een hartverwarmend en ontroerend boek waarin dromen, hoop en vriendschap centraal staan. Het is een verhaal vol intrige met een meeslepend plot. Ik ben dan ook blij dat ik dit boek een kans gegeven heb ondanks dat het niet binnen mijn comfort genres valt. Eén ding is zeker, na het lezen van dit boek ga ik zeker de Disney-film eens een kans geven! ;-)
‘De dag is voor iedereen. Waarom geven ze mij dan alleen de nacht?’ – Victor Hugo. ⭐️⭐️⭐️⭐️
Als kind was ik verzot op de tekenfilm van de Klokkenluider van de Notre-dame. Als tiener kon ik de Franse musical zowat dromen. Als volwassenen laat ik een traan om het verhaal.
Notre dame de Paris is een van mijn favoriete vertellingen van Victor Hugo, samen met Les Miserables. Ik moest en zou dan ook het boek ‘De Geest van Versailles’ zo snel mogelijk lezen. En wat heb ik dat met zoveel plezier (en emotie) gedaan.
Emmelie Arents is erin geslaagd om een oud, en zo mooi, verhaal om te toveren naar een intrigerende, magische hervertelling van de klassieker 'De klokkenluider van de Notre Dame'.
Hoe ze de hoofdpersonages Noâm en Catalina heeft neergezet op papier; ik ben van ze gaan houden. Van totale vreemden tot beste vrienden zonder angst, die alles voor elkaar over zouden hebben. Maar tegelijkertijd ook de haat – ‘liefde’ relatie tussen Noâm en zijn meester Chardin… Je wordt vanaf het begin direct meegezogen in het verhaal.
Met haar geschreven woorden werkt Emmelie magie uit op papier. ‘De Geest van Versailles’ is een prachtige rollercoaster over liefde en hetgeen dat je niet kent. Maar ook over verraad, en bovenalles: vriendschap. Je leeft per direct mee met de personages uit het boek, wordt meegezogen in de majestueuze rode draad van het verhaal en laat tranen bij meerdere (emotionele) gebeurtenissen.
Dit boek moet je gelezen hebben!
Merci Emmelie
‘De Geest van Versailles’ geschreven door Emmelie Arents.
Ooit het originele verhaal al gelezen, dus was heel benieuwd hoe dit boek zou zijn. En ik ben zeker niet teleurgesteld. Mooi hoe de levens van de verschillende karakters vervlochten worden. Hoe ze tot leven komen en je van ze gaat houden. Dat ze inzicht hebben of krijgen in zichzelf. Maar ook de spanning in het verhaal. Zou het? Wat nu? Zeker de moeite waard om te lezen, ook als je het origineel nog niet hebt gelezen.
Alleen al door de prachtige, inspirerende en uitnodigende cover wist ik dat ik het nieuwe boek van Emmelie Arents wilde lezen. Het boek heeft een design waarmee het een knipoog geeft naar een oud boek. De bruine cover is versierd met prachtige ornamenten en een viool. De typografie van de titel en de schrijfster vormen een prachtig totaal. Ik heb hoge verwachtingen.
Emmelie Arents schreef haar eigen hervertelling van Hunchback of the Notre Dame. Noâm leeft als een geest in Versailles. Hij leeft als geadopteerde zoon van Claude Chardin, de lijfarts van Louis XIV. Noâm heeft een bijzonder talent, hij kan mensen genezen. Maar Claude maakt hem één ding duidelijk, hij mag niet gezien worden. Wanneer hij Catalina op haar viool hoort spelen, raakt hij door haar talent bijna betoverd. Catalina Amati krijgt een onverwacht verzoek om deel te nemen aan de muziekwedstrijd van Zijne Majesteit in Château de Versailles. Beide raken verstrikt in de intriges aan het hof van de Zonnekoning.
Emmelie Arents heeft een enorm levendige, vlotte en bijna filmische manier van schrijven. Ze weet direct vanaf het eerste moment een sfeer en gevoel op het verhaal te leggen, wat mij enorm wist te boeien. Ze weet de tijd, omgeving, situaties en gebeurtenissen zo levendig te beschrijven, waardoor je het voor je ziet, zonder dat het daarbij afbreuk doet van de originele en mooie verhaallijn. Met haar sterke en realistische dialogen weet ze het verhaal nog verder tot leven te brengen.
Het verhaal is een enorm originele, mooie en sterke hervertelling van Hunchback of the Notre Dame. Ze heeft dit echt als leidraad in het verhaal genomen, maar heeft er een super originele en goede eigen verhaallijn van weten te maken. Ook de wendingen en gebeurtenissen, die niet allemaal overeenkomen met het originele verhaal, vind ik een rijke en mooie toevoeging aan het al prachtige verhaal.
Gedurende het verhaal volgen we het perspectief vanuit verschillende personages. Met name vanuit Noâm en Catalina maar ook een enkele keer vanuit Pierre. De hoofdpersonages en alle andere personages heeft Emmelie Arents enorm verschillend, uniek en op sterke wijze neergezet. Ze weet alle personages eigen karaktertrekjes en hun eigenaardigheden te geven, waardoor je ze goed uit elkaar kan houden en dit zorgt voor een rijk en levendig verhaal.
De wisseling van het perspectief zorgt ervoor dat je een totaalbeeld krijgt van het verhaal, gebeurtenissen én ook wat er in hen omgaat. Dit zorgt ervoor dat er ook tussen de personages een mooi spanningsveld ontstaat.
De Geest van Versailles is een super originele, mooie en verrassende hervertelling van de Hunchback of the Notre Dame. Ze heeft hier een super goede en mooie aanvulling opgegeven waardoor het een verrassend en mooi verhaal is geworden. Emmelie Arents weet met haar vlotte, levendige en bijna filmische schrijfstijl dit sprookje voor mij helemaal tot leven te wekken. Ik heb genoten. Een dikke aanrader!
Emmelie Arents is een veelzijdige jonge vrouw. Ze zingt en speelt piano in de metalband Solitude Within, ze maakt kleding en schrijft boeken. Ze is een fervent lezer en vertoeft graag in haar hoofd om allerlei verhalen te bedenken. Het boek Notre Dame de Paris van Victor Hugo is een van haar favoriete boeken. De liefde hiervoor ontstond door de Disneyfilm The hunchback of the Notre Dame. Ze is zo verknocht aan dit boek dat ze het tegenwoordig jaarlijks leest en met haar nieuwste boek De geest van Versailles een hervertelling heeft geschreven.
In haar versie heten de hoofdpersonages Catalina en Noâm in plaats van Esmeralda en Quasimodo. Catalina is in deze versie een violiste van Italiaanse komaf die samen met haar vader, een vioolbouwer, in Parijs woont. Noâm is een verminkte jongen, die samen met zijn adoptievader, de arts, Claude Chardin, in Parijs en later in het paleis van Versailles woont, alwaar hij als geest door de gangen rondwaart.
Emmelie Arents hervertelling van het klassieke verhaal heeft goed uitgepakt. De veranderingen zijn heel makkelijk te herleiden naar de originele versie en toch geven ze het verhaal een eigenheid. Niet alleen de hoofdpersonen, maar ook de bij karakters heeft ze op een goed herkenbare manier neergezet, inclusief de duistere randjes van hun persoonlijkheden.
Ze weet het Parijs uit de tijd van Lodewijk XIV geloofwaardig tot leven te wekken, mede door haar aangename en beeldende schrijfstijl. In haar versie worden de soms eindeloze, maar absoluut interessante weetjes die Victor Hugo in zijn verhaallijn verwerkt, weggelaten. Dit pakt, gezien de beoogde lezerscategorie van 15+, goed uit. Als volwassene is het soms al lastig om de concentratie te behouden bij de schier oneindig lijkende opsomming van historische feiten in De klokkenluider van de Notre Dame
Net als Victor Hugo weet Emmelie Arents een duister verhaal neer te zetten met grappige ondertonen. De plotten lijken genoeg op elkaar om van een hervertelling te kunnen spreken, maar de schrijfster geeft er op bepaalde punten toch ook een geheel eigen draai aan, waardoor het verhaal ook over een goede mate van originaliteit beschikt.
De geest van Versailles is een genot om te lezen en daarmee een geslaagde versie van het alom bekende verhaal van Quasimodo en Esmeralda. Het zou mij niet verbazen als lezers na het lezen van Emmelie Arents’ boek ook het origineel van Victor Hugo willen oppakken. Het boek krijgt 4 sterren!
De verminkte Noâm leeft als zoon van arts Claude Chardin een vrij tragisch leven als deze enigszins draagbaar gemaakt wordt door de muziek van straatmuzikante Catalina Amati. Als Chardin naar Versailles geroepen wordt om als lijfarts voor de Koning te dienen moet Noâm mee. Daar ontmoet hij wederom Catalina als ze haar muziek mag laten horen aan de Koning.
Maar intriges aan het hof maken al snel duidelijk dat niet iedereen goede bedoelingen heeft, en dat je schoonheid kunt vinden daar waar je het wellicht minder snel zou verwachten.
“Zien deed men te vaak met de ogen en te weinig met het hart” (p. 16)
Klassiek goud barok op aards bruin. Een viool trekt de aandacht. De titel zegt veel maar blijft tegelijkertijd mysterieus. De cover weet op een zeer bijzondere manier de aandacht te trekken. Het is een rustige en elegante stijl, die desalniettemin ook krachtig overkomt. Het barok thema wordt mooi voortgezet in het binnenwerk van het boek waardoor alles mooi in stijl is. Daarnaast is er ook ruimte gemaakt voor mooi passende quotes van onder andere Victor Hugo.
Het verhaal bevat meerdere rijk omschreven personages, maar Noâm en Catalina zijn de twee die eruit springen. Noâm die het schone onder het minder mooie verborgen houdt, terwijl Catalina als één van de weinigen hier echt oog voor heeft; dit komt overigens op een prachtige manier in het verhaal tot uiting. En waar de één haar dromen najaagt, denkt de ander dat hij het dromen niet eens waard is. Ze hadden niet verder van elkaar af kunnen staan, maar toch weet dit verhaal deze twee samen te brengen waardoor er een verhaal is ontstaan dat de lezer nog lang bij zal blijven.
“De geest van Versailles” is een enigszins wat trager verhaal, wat zeker passend is bij de sfeer, maar wel met vele gebeurtenissen. Het heeft mooie spanningsbogen met oog voor wat dramatiek en een mooie opbouw naar het einde. Er wordt per hoofdstuk gewisseld van perspectief zonder dat dit ten koste gaat van een leesflow. Het geeft wel een mooie extra laag aan het verhaal doordat het zo een meer compleet beeld geeft.
Arents is zeer kundig in het beschrijven van een dergelijk rijk en sfeervol verhaal. Haar gevoel voor sfeersetting is subliem te noemen en haar karakters komen echt tot leven onder de ogen van de lezer. Dit verhaal bevat echt een stukje van haar hart, en dat voel je als lezer.
Voor als jij je dromen na wilt jagen, maar het leven je een ander pad geeft.
Niet uitgelezen, gestopt op blz. 156, geen score gegeven.
Als eerste moet ik zeggen: ik heb nooit De Bultenaar van de Notre-Dame, de inspiratie voor dit boek, gelezen of gekeken. Ik kan dus totaal niet vergelijken.
Voor de eerste keer vind ik de schrijfstijl van Emmelie Arents wel echt goed. In de vorige boeken die ik van haar gelezen heb, vond ik die nog maar matig. Maar dit verhaal las echt aangenaam. Dat de brieven telkens in het Frans geschreven zijn (vertaling toegevoegd, voor iedereen die nu schrik krijgt) is een beetje gek. 'Waarom de rest dan niet?' denk ik dan. Oké, het is een Nederlands boek, dat weet ik ook wel, maar die tweedeling is gewoon wat vreemd. Gelukkig zitten er ook her en der wat andere Franse woorden in.
Ook de personages zijn goed vormgegeven en verscheiden genoeg. Ik hechtte me niet echt aan een van ze, maar ze waren wel gewoon tof.
De reden dat ik gestopt ben, komt gewoon door de plot. Die was... ça va, maar nu ook niet heel bijzonder en ik had bovendien geen idee waar het verhaal nu naartoe ging. Buiten weer een ingewikkelde liefdesrelatie (1 vrouw en 3 mannen) bleef het allemaal nogal vaag. De intriges aan het hof en het Hof van Mirakels komen niet genoeg naar voren om echt een idee van spanning en interesse op te wekken.
De setting en de achtergrond is wel goed uitgewerkt. Je merkt duidelijk dat de auteur haar huiswerk en allerlei opzoekwerk heeft gedaan. Achteraan staat een korte toevoeging, maar er speelt meer. Dat Catalina's familie afkomstig is uit Cremona, bijvoorbeeld, is natuurlijk geen toeval. Het wordt niet gezegd, maar voor mensen met een achtergrond in violen klinkt die naam als een klok: de stad staat al eeuwen (nu nog) bekend om haar vioolmakers en -opleidingen. (Je weet het trouwens ook als je Whisper of the Heart van Studio Ghibli hebt gezien...) Om maar te zeggen: het zit 'm ook in de details. Dat is knap gedaan.
Iedere keer als ik een boek van deze auteur lees, weet ik dat het niet de auteur voor mij is en toch laat ik me telkens weer verleiden door mooie covers en interessante flapteksten. Zo ook met De Geest van Versailles. Dit verhaal bevat voor mij te weinig lichtpuntjes, wat het niet 'leuk' maakte om te lezen. Het is vrij vrouwonvriendelijk en de romantiek (vooral de instalove) wilde bij mij niet landen. Daarnaast vond ik het erg jammer dat de minimale queer representatie die in dit verhaal zit, op z'n zachtst gezegd niet echt een rolmodel is.
Toch leest dit boek lekker weg. Het tempo en de schrijfstijl zijn prima, en is Catalina een interessant en complex personage. Haar vastberadenheid en passie voor muziek zijn prachtig beschreven. Daarom zou ik haar nog sterker gevonden hebben als ze aseksueel was geweest en de focus had gelegen op haar als artiest, in plaats van dat ze haar leven door mannen laat bepalen. Vooral in de tweede helft van het boek vond ik haar lastig te peilen, omdat haar leven vooral draaide om mensen die gevoelens voor haar hadden.
Noam is een likeable personage en Chardin is ook erg goed neergezet. Verder vond ik het plot en de epiloog gaaf. Het verhaal heeft een mooi poëtisch en tragisch einde dat toch soort van een 'happy end' is. Ook had ik graag meer willen lezen over het magiesysteem. Dat had een stuk meer uitgediept kunnen worden. Ik raad Enchantee (Gita Trelease) aan voor mensen die vooral het magiesysteem rondom pijn en de Franse vibe gaaf vinden.
The worst read I've had. In my life. Every single man we meet in the book seems to want her romantically/sexually, so she's beautiful. But we don't need to be consistently reminded of that every few pages? And of course even the king of France, just about the most misogynistic you'd find in that time period, seems to have no problem putting a woman in the spotlight as his violinist. And then you have Catalina. Has no problem kissing 3 men in the span of 2 weeks, which include a gang leader, her ex fiance, and a man she met a week ago. Right after swearing to her father that she wouldn't give up her honour/innocence to anyone she'd meet in Versailles. The book is rushed. Catalina rips Noâm's mask off at their first meeting, a cheap copy of the Phantom of the Opera, but without all of the tension leading up to the moment. Noâm, the only person who deserved to get a happy ending, died. Pierre didn't deserve that, as he would happily sacrifice Noâm's life to avoid stealing a few violins. Catalina didn't also, as she acted cowardly during the entire book. Also, please write longer sentences. The short sentences may have served to awaken a feeling of excitement and thrill, but all it did was blow out the kindle I might have felt. This was an unbearable book, and I read it all. As a punishment on myself for spending too much on books.
De geest van Versailles is een betoverende hervertelling met een verrassende en originele twist op een bekend sprookje. Emmelie Arents weet een bekende basis nieuw leven in te blazen door er een duistere, romantische en mystieke sfeer aan toe te voegen die meteen aanspreekt.
Wat dit boek zo sterk maakt, is hoe het speelt met bekende sprookelementen, maar daar een geheel eigen draai aan geeft. De historische setting in Versailles geeft het verhaal net dat beetje extra flair, en het bovennatuurlijke element zorgt voor een intrigerende spanning die je meeneemt van begin tot eind. De schrijfstijl van Arents is meeslepend en beeldend, waardoor je de sfeer, de personages én de geest bijna kunt voelen.
De personages zijn boeiend uitgewerkt en de ontwikkeling van hun onderlinge relaties voelt natuurlijk aan. De twist in het verhaal weet echt te verrassen – het is precies dat soort wending die je in sprookjes niet altijd verwacht, maar hier perfect past.
De geest van Versailles is een geslaagde hervertelling die romantiek, mysterie en een vleugje duisternis mooi weet te combineren. Een originele twist op een klassiek sprookje, verpakt in een fijne schrijfstijl en een prachtige setting.
In De geest van Versailles volg je meerdere personages op hun eigen avontuur in de historische stad Parijs. Zo volg je het verhaal vanuit de perspectieven van: Noâm,Catalina,Claude en Pierre.
Ten eerste vond ik de wereld-opbouw erg mooi gedaan, door de specifieke en gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving krijg je meteen aan het begin van het verhaal een mooi beeld van historisch Parijs en Versailles.
De personages zijn ook erg interessant en goed uitgewerkt. Je leeft echt met de personages mee waardoor je een band opbouwt met de personages. Ook worden de verschillende perspectieven perfect in elkaar verweven waardoor het een mooi vloeiend verhaal is.
“Soms zit er onder al het moois iets lelijks verborgen” -Emmelie Arents, De geest van Versailles.
Ook bevat het verhaal genoeg spannende scènes en actie, zeker wanneer Catalina eenmaal meedoet aan de muziekwedstrijd. Komen veel intriges aan het hof tot leven.
-🎻⚜️-
Daarom geef ik “De geest van Versailles” 🌟🌟🌟🌟🌟 sterren!!
Dit (e-) boek mocht ik ontvangen als recensie exemplaar van de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie,bedankt hiervoor!
Het is geen geheim dat ik groot fan ben van de boeken van @emmelie.arents Dat neemt niet weg dat ik ook haar boeken nog steeds kritisch lees. Dus laten we snel de recensie induiken.
De geest van Versailles is een hervertelling van de klokkenluider van de NotreDam. Gek genoeg heb ik het origineel nooit gelezen, maar als kleine Sam vond ik de film fantastisch! Dat in combinatie met de magische schrijfstijl van Emmelie zorgde ervoor dat ik niet kon wachten om te beginnen.
Ik ben niet teleurgesteld. Te beginnen bij de looks. Het boek is een plaatje om te zien. De cover sluit goed aan bij de stijl van het verhaal. De schutbladen en chapterart is daarnaast ook een feest voor het oog. De schrijfstijl is in dit boek weer magisch, zoals we ondertussen gewend zijn van Arents. Als lezer zie je het verhaal voor je ogen afspelen terwijl je leest. Het gevoel van het oude Parijs houdt je in zijn greep, terwijl we het verhaal niet alleen lezen, maar ook beleven. Door de verschillende perspectieven krijg je het verhaal vanuit meerdere inzichten mee. Het verhaal is sterk opgebouwd tot het, na wat chaotische pogingen dan toch tot een zinderende ontknoping komt. ⭐️⭐️⭐️⭐️🌟
Flaptekst: Een hervertelling van The Hunchback of Notre-Dame. De verminkte Noâm leeft als een geest binnen de muren van Château de Versailles als de geadopteerde zoon van Claude Chardin, lijfarts van Louis XIV. Noâm krijgt de opdracht om de koning te genezen, maar de voorwaarde is duidelijk: hij mag nooit worden gezien.
Catalina Amati, een getalenteerde straatvioliste, betovert de Parijzenaren met haar prachtige muziek. Dan krijgt ze een onverwacht verzoek om deel te nemen aan de muziekwedstrijd van Zijne Majesteit in Château de Versailles.
Wanneer hun paden kruisen, raken ze onherroepelijk verstrikt in de intriges aan het hof van de Zonnekoning.
Mijn mening: Van dit boek was ik toch even stil geworden. Al konden het ook de tranen zijn die ik moest wegvegen. Wat is dit een prachtig verhaal. Ik was vrijwel zeker dat Emmelie voor de hertelling Victor Hugo had gevolgd en niet Disney, dus ik had al een klein voorgevoel dat ik het niet droog zou houden. Emmelie heeft een mooie, beeldende schrijfstijl die dit verhaal tot leven heeft gewekt. Noâm, Catalina, Claude,... Ik werd meegezogen en leefde met hen mee. Het is geschreven met veel gevoel en aandacht voor detail. Iets wat ik waardeer. Chapeau!
Vroeger was The Hunchback of Notre Dame een van mijn favoriete films, maar het boek van Victor Hugo heb ik zelf nooit gelezen, hopelijk ooit in de toekomst dus was deze hertelling al een begin. Desondanks het toch bijna een maand geduurd heeft eer ik het boek uit had vond ik het zo goed en beeldend geschreven, het was precies alsof ik zelf door Parijs aan het wandelen was en mij in Versailles bevond. Het was ook leuk dat er tussen de hoofdstukken door quotes waren verwerkt van Victor Hugo zelf. Wat voor mij ook een groot pluspunt was aangezien mijn Frans zo slecht is dat het vertaald werd en het onderaan de pagina stond. Om mijn review af te sluiten wil ik het toch even hebben over hoe mooi het artwork in het boek was. Dus het tweede boek dat ik lees van Emmelie is ook echt een aanrader!
Vanaf de eerste letter was ik verkocht aan het verhaal en kon ik het niet neerleggen 🤩
Het was zeer fast paced en daardoor leken de onderlinge relaties tussen de personages een beetje overhaast. Het was niet helemaal duidelijk waarom de personages zo veel om elkaar gaven of waarom ze zoveel voor elkaar over hadden 👀 Was dit gedeelte beter uitgewerkt dan was het 5⭐️ geweest!
Ik was wel alles behalve teleurgesteld! Ik had namelijk echt het gevoel alsof ik door La cour of door de gangen van Versailles liep! ⚜️ Daarnaast was het op zo’n prachtige manier geschreven en heeft het verhaal me wel diep geraakt 🥹
Ik ben zeer benieuwd naar de andere boeken van deze Belgische auteur! 🤎
Heerlijk cosy boek! Een mooi geschreven verhaal met een interessante insteek. De schrijfstijl is prettig en leest vlot, maar het verhaal wist me niet helemaal te grijpen. Sommige stukken vond ik wat traag en ik had moeite om echt een band te krijgen met de personages.
Het nieuwste boek van Emmelie Arents. Dit keer gaat ze terug in de tijd met een verhaal gebaseerd op de klokkenluider van Notre Dame. Dit historisch roman overtreft alle verwachtingen. Dit verhaal zit zo goed in elkaar, ik had even tijd nodig om er in te komen omdat het boek anders is dan haar voorgangers. Maar ondanks dat ben ik blij dat ik door heb gezet, want deze ervaring had ik niet willen missen. Emmelie is een ware woordkunstenaar, met dit boek heeft zij de lat hoog gelegt voor andere boeken die nog uit haar pen komen. The only way is up. Een echte aanrader.