เรื่องนี้ยังไม่ได้ซื้อฉบับแปลไทย (ตอนนี้เพิ่งออกเล่ม 1 เล่มเดียว)
แต่อ่านเวอร์ชั่นแปลภาษาอังกฤษ ใช้ชื่อว่า "Wait for Me after School" ก็เลยจะมาเชียร์ 🤗
ตัวเอกของเรื่องมี 2 คนคือ "อวี้ฝาน" กับ "เฉินจิ่งเซิน" เปิดเรื่องมาคือเรียนอยู่
ม.ปลาย ปีสอง สองคนนี้เป็นเด็กที่มีปัญหาครอบครัวทั้งคู่ แต่คนละแบบ
อ่านๆ ไปบางตอนน้ำตาจะไหล
เริ่มจากอวี้ฝานก่อน อวี้ฝานเป็นเด็กหน้าตาดี เรียนไม่เก่ง มีเรื่องชกต่อยค่อนข้างบ่อย
สูบบุหรี่ มองจากภายนอกนอกจากหน้าตาดีแล้วไม่มีอะไรดี 🤣🤣🤣
แต่จริงๆ แล้ววเค้าไม่ใช่คนเลวร้ายเลย ทุกอย่างเหมือนมันหลอมมาจากสภาพแวดล้อม
ตั้งแต่เด็ก อวี้ฝานต้องอยู่กับพ่อที่เลววววร้ายยยย ฐานะก็ไม่ดี พึ่งพาใครก็ไม่ได้
เค้าก็เลยต้องสร้างเกราะขึ้นมาปกป้องตัวเองเพื่อให้อยู่รอด เรื่องเรียนเลยไม่ใช่
ความสำคัญอันดับแรกของเค้า (ประกอบกับกลุ่มเพื่อนสนิทของอวี้ฝานเป็นเด็กไม่สนใจเรียน
ทั้งก๊วนเลยด้วยตอนแรก ก็เลยพากันเล่น เรื่องนี้แปลกหน่อยที่ในก๊วนมีเพื่อนผู้หญิง
โผล่มาหนึ่งคน บทเยอะด้วย ปกติถ้าเป็นนิยาย y จะไม่ค่อยเจอบทเพื่อนผู้หญิงเด่นๆ)
ส่วนเฉินจิ่งเซิน ครอบครัวฐานะดีมากกก ตัวเค้าเป็นเด็กเรียนดีมาก ที่หนึ่งของชั้นตลอด
ถ้านั่งในห้องเรียนก็คือทำโจทย์ตลอด ปัญหาครอบครัวของเค้ามาจากแม่ (พ่อก็มีส่วนมั้ง
แต่พอดีพ่อกับแม่เค้าเลิกกันแล้วเค้าต้องอยู่กับแม่) แม่เฉินจิ่งเซินออกแนวจิตไม่ปกติ
ชอบควบคุมลูก บงการลูก อยากจะจับตาดูลูกทุกวินาที ยังดีที่เฉินจิ่งเซินออกแนวดื้อเงียบอยู่หน่อยๆ
ไม่งั้นในเรื่องคงไม่ต้องทำอะไรแล้ว แม่เจ้ากี้เจ้าการตลอด
อวี้ฝานกับเฉินจิ่งเซินมีอดีตกันมาตั้งแต่เด็ก แต่คนที่จำได้มีฝ่ายเดียว
ตอนแรกสองคนนี้เรียนคนละห้อง แต่มีเหตุให้ช่วงนึงเฉินจิ่งเซินต้องมาเรียนห้องเดียวกับอวี้ฝาน
จริงๆ การเข้าไปเป็นเพื่อนสนิทของอวี้ฝานไม่น่าจะง่าย แต่เฉินจิ่งเซินนอกจากดื้อเงียบ
ตื๊อเงียบแล้ว ยังฉลาด ใช้วิธีการต่างๆ นานาทำให้ตัวเองเข้าไปร่วมก๊วนของอวี้ฝานจนได้
เรื่องช่วงแรกๆ จะค่อนข้างเล่าไปเรื่อยๆ แล้วเราจะค่อยๆ ได้เห็นว่าพ่อของอวี้ฝานเลวร้ายยังไง
เห็นว่าแม่ของเฉินจิ่งเซินกดดันลูกขนาดไหน แล้วก็เห็นอวี้ฝานที่ตอนแรกไม่เคยมีความรัก
แต่บอกว่าตัวเองชอบผู้หญิง ไม่ได้เป็นเกย์ เปลี่ยนมาตกหลุมรักเฉินจิ่งเซินได้ยังไง 😁
ตอนแรกนึกว่าตอนจบจะออกแนวเดียวกับอีกหลายๆ เรื่องที่เป็นนิยายไฮสคูล
คืออวี้ฝานจะต้องค่อยๆ ทำคะแนนดีขึ้นเรื่อยๆ จนเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเฉินจิ่งเซินได้
แต่เปล่าเลย.. ตอนท้ายมีหักมุมแบบแรงมาก เป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้น้ำตาจะไหล
สงสารทั้งอวี้ฝานและเฉินจิ่งเซิน และเข้าใจอวี้ฝานว่าเด็กอายุยังไม่ถึง 18 ที่ต้องมาเจอปัญหา
ใหญ่ระดับนี้ แล้วตัวปัญหาคือพ่อตัวเองคงรู้สึกหมดทางไป หมดแรงจะสู้กับชีวิต
จะปรึกษาใครก็ไม่ได้ เค้าก็คงนึกทางออกได้ตามอย่างที่นักเขียนเล่าในเรื่อง
ดีที่เฉินจิ่งเซินเป็นคนอดทน รักเดียวใจเดียว ตอนจบถึงยัง HE ได้อยู่
จบได้น่ารักมาก มิตรภาพของเพื่อนก๊วนเดียวกันก็ยังคงอยู่ต่อให้เวลาผ่านไปหลายปี
นิยายเรื่องนี้ดีเลยค่ะ อ่านแล้วประทับใจ เป็น slow life ปนดราม่า
เพื่อนร่วมก๊วนถือว่าน่ารัก (มีอยู่คนนึงที่ส่วนตัวไม่ค่อยโอเค แต่ก็ไม่ถึงขั้นเลวร้าย)
ครูประจำชั้นก็จริงใจกับเด็ก ถึงตอนแรกจะออกแนวจ้องจับผิดตลอด ไม่ได้ทำผิด
ก็บอกว่าผิดไปก่อนแล้วเพราะชื่อเสียงของอวี้ฝานที่สะสมมา 😅 แต่อ่านๆ ไปจะเห็นว่า
ครูประจำชั้นปรารถนาดีกับอวี้ฝานจริงๆ และเข้าใจอวี้ฝานมากกว่าที่คิด
สรุปคือ..ประทับใจ เดี๋ยวถ้าแปลไทยครบแล้วว่าจะหามาสะสมค่ะ