What do you think?
Rate this book
Black #3
Black Hole
Tatuażysta Killian Kane jest typowym samotnikiem. Na co dzień wystarcza mu towarzystwo dwóch kotów i butelki whisky. Dlatego, kiedy ojczym zjawia się pod jego drzwiami z prośbą o przyjęcie pod dach swojej córki, mężczyzna kategorycznie odmawia.
Mimo tego kilka tygodni później Rose McMillan zjawia się pod jego drzwiami z walizką. Killian przeżywa podwójny szok, bo natychmiast dociera do niego, że nie jest to pierwszy raz, kiedy ją widzi.
W pierwszym odruchu mężczyzna zatrzaskuje dziewczynie drzwi przed nosem, ale chwilę później wraca po nią pod wpływem impulsu. Ostatecznie pozwala jej u siebie zamieszkać, zastrzegając, że ma nie wchodzić mu w drogę.
Nie mija dużo czasu, a do Killiana dociera, że to wyzwanie, któremu sam nie będzie w stanie sprostać, ponieważ tajemnice Rose zaczną wybudzać mrok mieszkający w jego sercu.
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
Mimo tego kilka tygodni później Rose McMillan zjawia się pod jego drzwiami z walizką. Killian przeżywa podwójny szok, bo natychmiast dociera do niego, że nie jest to pierwszy raz, kiedy ją widzi.
W pierwszym odruchu mężczyzna zatrzaskuje dziewczynie drzwi przed nosem, ale chwilę później wraca po nią pod wpływem impulsu. Ostatecznie pozwala jej u siebie zamieszkać, zastrzegając, że ma nie wchodzić mu w drogę.
Nie mija dużo czasu, a do Killiana dociera, że to wyzwanie, któremu sam nie będzie w stanie sprostać, ponieważ tajemnice Rose zaczną wybudzać mrok mieszkający w jego sercu.
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
443 pages, Paperback
First published November 8, 2023
4 people are currently reading
118 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
November 2, 2023
Autorko idź dotknij trawy czy coś
November 16, 2023
Oczekiwałam czegoś więcej ale i tak kocham
April 4, 2024
Zakończenie to był dramat
November 16, 2023
"Black Hole" to trzecia odsłona serii "Black" autorstwa Karoliny Żyndy. Jeszcze zanim skończyłam czytać poprzednią część, wiedziałam, że sięgnę po tę poświęconą Killianowi, ponieważ chciałam poznać jego historię z najmniejszymi szczegółami. Czy ostatecznie dowiedziałam się o mrocznym tatuażyście tego, co chciałam? Nie do końca, ale autorka rozbudziła moją ciekawość do tego stopnia, że z pewnością przeczytam kolejny tom.
Jeżeli ktoś poprosiłby o wskazanie typowego samotnika, wybór z pewnością padłby na Killiana Kane'a. Dlaczego? Mężczyźnie na co dzień wystarcza jedynie towarzystwo dwóch kotów i butelki whisky. Dlatego, kiedy mąż jego matki zjawia się u niego i prosi go o przyjęcie pod swój dach jego córki, Killian kategorycznie odmawia. Mimo to pewnego wieczoru, nieświadoma jego odmowy Rose McMillan zjawia się pod jego drzwiami. Jej pojawienie się sprawia, że Killian przeżywa podwójny szok, bo natychmiast zdaje sobie sprawę, iż nie jest to pierwszy raz, kiedy ją widzi.
W pierwszym odruchu mężczyzna zatrzaskuje dziewczynie drzwi przed nosem, ale po chwili zmienia zdanie i ostatecznie pozwala jej u siebie zamieszkać, zastrzegając, że ma nie wchodzić mu w drogę. Jednak czy Killian będzie umiał trzymać się od dziewczyny z daleka? Czy Rose pomoże mu pokonać jego wewnętrzne demony? Czy dzielenie mieszkania wpłynie na ich wzajemne relacje? Odpowiedzi na te pytania, znajdziecie w najnowszej książce Karoliny Żyndy.
Muszę przyznać, że "Black Hole" podobnie jak poprzednie tomy serii "Black" jest po brzegi wypchana emocjami. Zarówno Killian, jak i Rose są ludźmi, którzy skrywają w sobie demony przeszłości, które mają bardzo duży wpływ na ich życie. Chociaż autorka nie odkryła przed czytelnikami jeszcze wszystkich kart, wielu kwestii dotyczących ich życia przed tym, jak ze sobą zamieszkali, można się po prostu domyślić, wykorzystując przy tym te informacje, które są podane na tacy.
Bardzo podobało mi się, że autorka nie wepchnęła bohaterów w swoje ramiona już na początku książki, tylko stopniowo przekonywała ich do siebie i pozwoliła im powoli zbudować zalążek romantycznej relacji na takich podwalinach jak, chociażby rozmowa, czy wzajemne zaufanie.
Oczywiście, jak to często w takich książkach bywa, w pewnym momencie coś musiało pójść nie tak, ale mimo tego, iż byłam przygotowana na taki zabieg, mocno chwycił mnie on za serce do tego stopnia, że nie wiem, jak wytrzymam do premiery kolejnego tomu.
Na uwagę zasługuje również fakt, iż pomimo że w tej części głównym bohaterem jest postać poboczna z poprzednich części, autorka nie odkreśliła grubą kreską tego, co było, serwując w tym tomie również smaczki na temat dalszych losów Aubree Sullivan i Axela Murphy’ego. I chociaż od razu odkryłam główny cel podróży do Grecji, wcale nie zepsuło mi to odbioru tej sceny — wręcz przeciwnie, cieszyłam się razem z nimi tym, co miało tam miejsce.
Seria "Black" to jeden z tych cykli wydawniczych, który ma specjalne miejsce w moim sercu, dlatego z niecierpliwością będę wyczekiwać premiery kolejnego tomu. A jeżeli Wy nie mieliście jeszcze okazji czytać książek autorstwa Karoliny Żyndy, serdecznie Was do tego zachęcam.
Jeżeli ktoś poprosiłby o wskazanie typowego samotnika, wybór z pewnością padłby na Killiana Kane'a. Dlaczego? Mężczyźnie na co dzień wystarcza jedynie towarzystwo dwóch kotów i butelki whisky. Dlatego, kiedy mąż jego matki zjawia się u niego i prosi go o przyjęcie pod swój dach jego córki, Killian kategorycznie odmawia. Mimo to pewnego wieczoru, nieświadoma jego odmowy Rose McMillan zjawia się pod jego drzwiami. Jej pojawienie się sprawia, że Killian przeżywa podwójny szok, bo natychmiast zdaje sobie sprawę, iż nie jest to pierwszy raz, kiedy ją widzi.
W pierwszym odruchu mężczyzna zatrzaskuje dziewczynie drzwi przed nosem, ale po chwili zmienia zdanie i ostatecznie pozwala jej u siebie zamieszkać, zastrzegając, że ma nie wchodzić mu w drogę. Jednak czy Killian będzie umiał trzymać się od dziewczyny z daleka? Czy Rose pomoże mu pokonać jego wewnętrzne demony? Czy dzielenie mieszkania wpłynie na ich wzajemne relacje? Odpowiedzi na te pytania, znajdziecie w najnowszej książce Karoliny Żyndy.
Muszę przyznać, że "Black Hole" podobnie jak poprzednie tomy serii "Black" jest po brzegi wypchana emocjami. Zarówno Killian, jak i Rose są ludźmi, którzy skrywają w sobie demony przeszłości, które mają bardzo duży wpływ na ich życie. Chociaż autorka nie odkryła przed czytelnikami jeszcze wszystkich kart, wielu kwestii dotyczących ich życia przed tym, jak ze sobą zamieszkali, można się po prostu domyślić, wykorzystując przy tym te informacje, które są podane na tacy.
Bardzo podobało mi się, że autorka nie wepchnęła bohaterów w swoje ramiona już na początku książki, tylko stopniowo przekonywała ich do siebie i pozwoliła im powoli zbudować zalążek romantycznej relacji na takich podwalinach jak, chociażby rozmowa, czy wzajemne zaufanie.
Oczywiście, jak to często w takich książkach bywa, w pewnym momencie coś musiało pójść nie tak, ale mimo tego, iż byłam przygotowana na taki zabieg, mocno chwycił mnie on za serce do tego stopnia, że nie wiem, jak wytrzymam do premiery kolejnego tomu.
Na uwagę zasługuje również fakt, iż pomimo że w tej części głównym bohaterem jest postać poboczna z poprzednich części, autorka nie odkreśliła grubą kreską tego, co było, serwując w tym tomie również smaczki na temat dalszych losów Aubree Sullivan i Axela Murphy’ego. I chociaż od razu odkryłam główny cel podróży do Grecji, wcale nie zepsuło mi to odbioru tej sceny — wręcz przeciwnie, cieszyłam się razem z nimi tym, co miało tam miejsce.
Seria "Black" to jeden z tych cykli wydawniczych, który ma specjalne miejsce w moim sercu, dlatego z niecierpliwością będę wyczekiwać premiery kolejnego tomu. A jeżeli Wy nie mieliście jeszcze okazji czytać książek autorstwa Karoliny Żyndy, serdecznie Was do tego zachęcam.
November 14, 2023
Są takie historie, które są czymś więcej niż tylko zwykłymi słowami na papierze. Są czymś znacznie ważniejszym. Tak też było z tą książką.
Po cytatach patronek wiedziałam, że ta pozycja dostarczy mi mnóstwa emocji i tak właśnie się stało. Historia Killiana i Rose nie jest tylko zwykłą książką o dwójce zniszczonych przez życie ludzi. Jest czymś głębszym. Ta pozycja pokazuję, że największym naszym wrogiem w drodze o normalne życie jesteśmy my sami. Pokazuje również, że czasem jest zbyt trudno poprosić o pomoc i przyznanie się, że tej pomocy naprawdę potrzebujemy. W zamian katujemy się przeszłością, która sprawia, że zakładamy maski bo ból jest tak wielki, że najprościej jest udawać, że wcale nie brakuje wiele by rozpaść się niczym domino.
Historia Killiana i Rose łamała mi serce niejednokrotnie podczas czytania. Nie zasłużyli na to wszystko co ich spotkało. Obydwoje próbowali udawać, że wszystko jest dobrze, ale prawda okazała się zbyt brutalna. Nie było u nich dobrze. Udawali bo tak było prościej. Jednak swój swego rozpozna.
Mimo początkowej niechęci naszego głównego bohatera do głównej bohaterki z rozdziału na rozdział i ze strony na stronę ich relacja ulegała zmianie. Nawet nieświadomie stawali się dla siebie bliżsi niż naprawdę chcieli. Wypierali się tego. Udawali, że nic tak naprawdę ich nie zaczyna łączyć. Jednak nie zawsze da się udawać. Prędzej czy później coś w nas pęknie i nie ma już miejsca na grę w pozory.
Jednak demony przeszłości nie dają o sobie zapomnieć i prędzej czy później wyjdą na światło dzienne pozostawiając ból i wiele łez oraz niewypowiedzianych słów.
Nie mogłabym zapomnieć o przyjaciołach Killiana. Byli dla naszego głównego bohatera ogromnym wsparciem. Nie odwrócili się od niego nie ważne jak źle było. Zawsze byli dla niego nawet wtedy, kiedy on ich odtrącał i uważał, że nie zasługuje na ich wsparcie.
Bardzo się cieszę, że autorka nie spłyciła problemów głównych bohaterów tylko jak najlepiej je rozwinęła. Przedstawiła je w sposób realny. Nie odniosłam wrażenia, że coś brzmi zbyt sztucznie ani, że dzieje się coś zbyt szybko. Wszystko w tej książce działo się w swoim tempie.
Ta historia doprowadziła mnie do mnóstwa łez. Po zakończeniu, które swoją drogą było dla mnie ogromnym szokiem nie umiałam opanować łez. Nie rozumiem co się wydarzyło na końcu i ja potrzebuję wiedzieć co będzie dalej mimo, że mam świadomość, że zaboli mnie ona jeszcze bardziej niż Black Hole.
Ja osobiście bardzo Wam polecam przeczytać tą książkę oraz dwie wcześniejsze historię spod pióra autorki. Ja osobiście jestem zauroczona tymi historiami. Niejednokrotnie będę do nich wracała.
Moja ocena 5/5
Po cytatach patronek wiedziałam, że ta pozycja dostarczy mi mnóstwa emocji i tak właśnie się stało. Historia Killiana i Rose nie jest tylko zwykłą książką o dwójce zniszczonych przez życie ludzi. Jest czymś głębszym. Ta pozycja pokazuję, że największym naszym wrogiem w drodze o normalne życie jesteśmy my sami. Pokazuje również, że czasem jest zbyt trudno poprosić o pomoc i przyznanie się, że tej pomocy naprawdę potrzebujemy. W zamian katujemy się przeszłością, która sprawia, że zakładamy maski bo ból jest tak wielki, że najprościej jest udawać, że wcale nie brakuje wiele by rozpaść się niczym domino.
Historia Killiana i Rose łamała mi serce niejednokrotnie podczas czytania. Nie zasłużyli na to wszystko co ich spotkało. Obydwoje próbowali udawać, że wszystko jest dobrze, ale prawda okazała się zbyt brutalna. Nie było u nich dobrze. Udawali bo tak było prościej. Jednak swój swego rozpozna.
Mimo początkowej niechęci naszego głównego bohatera do głównej bohaterki z rozdziału na rozdział i ze strony na stronę ich relacja ulegała zmianie. Nawet nieświadomie stawali się dla siebie bliżsi niż naprawdę chcieli. Wypierali się tego. Udawali, że nic tak naprawdę ich nie zaczyna łączyć. Jednak nie zawsze da się udawać. Prędzej czy później coś w nas pęknie i nie ma już miejsca na grę w pozory.
Jednak demony przeszłości nie dają o sobie zapomnieć i prędzej czy później wyjdą na światło dzienne pozostawiając ból i wiele łez oraz niewypowiedzianych słów.
Nie mogłabym zapomnieć o przyjaciołach Killiana. Byli dla naszego głównego bohatera ogromnym wsparciem. Nie odwrócili się od niego nie ważne jak źle było. Zawsze byli dla niego nawet wtedy, kiedy on ich odtrącał i uważał, że nie zasługuje na ich wsparcie.
Bardzo się cieszę, że autorka nie spłyciła problemów głównych bohaterów tylko jak najlepiej je rozwinęła. Przedstawiła je w sposób realny. Nie odniosłam wrażenia, że coś brzmi zbyt sztucznie ani, że dzieje się coś zbyt szybko. Wszystko w tej książce działo się w swoim tempie.
Ta historia doprowadziła mnie do mnóstwa łez. Po zakończeniu, które swoją drogą było dla mnie ogromnym szokiem nie umiałam opanować łez. Nie rozumiem co się wydarzyło na końcu i ja potrzebuję wiedzieć co będzie dalej mimo, że mam świadomość, że zaboli mnie ona jeszcze bardziej niż Black Hole.
Ja osobiście bardzo Wam polecam przeczytać tą książkę oraz dwie wcześniejsze historię spod pióra autorki. Ja osobiście jestem zauroczona tymi historiami. Niejednokrotnie będę do nich wracała.
Moja ocena 5/5
December 19, 2023
„Nie możesz zniszczyć czegoś, co od dawna jest zepsute.”
Seria „Black” przebojem wdarła się do mojej biblioteczki. Po dwóch częściach opowiadających o Axelu i Aubree nadeszła pora na historię Killiana. Historię, która jest trudna i bolesna. A żeby nie było nam za mało rozchwiania emocjonalnego, dostajemy Rose McMillan — dziewczynę, która mogłaby być lustrzanym odbiciem Killiana Kane. Nasz zbuntowany tatuażysta, najlepszy przyjaciel Axela przewijał się nam już wcześniej i już wtedy mieliśmy przebłyski tego, co może nas czekać. Mężczyzna ogranicza swoje życie do alkoholu, papierosów, swoich dwóch kotów, obowiązku do pracy i swoich przyjaciół, którzy nie wiedzieć czemu, wciąż przy nim trwają. Rose McMillan to córka ojczyma naszego bohatera, jednak wcześniej spotykali się jedynie przypadkiem, a to za sprawą dość specyficznych (delikatnie mówiąc) relacji rodzinnych. Była modelka jest dzisiaj nie tylko cieniem samej siebie, ale i również człowieka. Wiemy, że jej życie przewróciło się do góry nogami — obrazem tej niedoli jest to, że zostaje wręcz wciśnięta Killianowi do mieszkania. Mężczyzna nie chciał współlokatorki, jednak jest coś, co nie pozwoliłoby mu wyrzucić niechcianej lokatorki. W „Black hole” wchodzimy do głów dwóch złamanych postaci. I tak od początku wiemy, że jest źle, ale nie wiemy, dlaczego tak jest. Powoli relacja naszych bohaterów się zmienia, ale nie w sposób, o jakim zapewne pomyślicie. To nie tak, że po trzech rozmowach bohaterowie wylądują w łóżku i będą wiedli idealne życie. Nie. Zarówno Killian, jak i Rose mają wokół siebie mur. Różni ich jedynie to, że Rose ma więcej ludzkich uczuć — a raczej ma je płycej zakopane. Killian chciałby być nieczuły i wyobcowany, bo tak jest lepiej, ale ciężko utrzymać ten stan, kiedy ma się przed sobą zaledwie dwudziestojednoletnią młodą kobietę, która jest chodzącym wrakiem. Piękne w tej historii jest to, że nie ma w niej miejsca na litość. To nie ona jest uczuciem, które zbliży do siebie Rose i Killiana. Zaczynamy kibicować naszym bohaterom, ale nawet nie chodzi o romantyczny związek, a o to, by obydwoje, chociaż na moment zaznali szczęścia i odrobiny spokoju. W tle pojawiają się Axel i Aubree, którzy ponownie odegrają ważną rolę w życiu swojego przyjaciela. Mamy też Helę i Hadesa, które skradły moje serce (Hades zdecydowanie bardziej). Ta książka jest historią o smutnych wydarzeniach, jednak napisana jest w taki sposób, że nie dołuje czytelnika. Powiedziałabym, że wzbudza w nim pewnego rodzaju empatię. Im bliżej końca, tym coraz większe uczucie niepokoju się we mnie rodziło. Dlaczego? Bo rozumiałam naszych bohaterów. Bo chociaż to boli, to rozumiem, dlaczego Killian się bał. Rozumiem, dlaczego Rose, tej obawy nie miała. Rozumiałam, dlaczego sprawy musiały potoczyć się tak, a nie inaczej. Jednak to, że to rozumiałam, nie sprawiło, że to mniej bolało. Powiedziałabym, że to sprawiło, że bolało jeszcze bardziej. A na sam koniec dostajemy plot twist i zakończenie, które sprawiło, że chciałam zasyczeć jak Hela (i istnieje spore prawdopodobieństwo, że właśnie to zrobiłam).
Seria „Black” przebojem wdarła się do mojej biblioteczki. Po dwóch częściach opowiadających o Axelu i Aubree nadeszła pora na historię Killiana. Historię, która jest trudna i bolesna. A żeby nie było nam za mało rozchwiania emocjonalnego, dostajemy Rose McMillan — dziewczynę, która mogłaby być lustrzanym odbiciem Killiana Kane. Nasz zbuntowany tatuażysta, najlepszy przyjaciel Axela przewijał się nam już wcześniej i już wtedy mieliśmy przebłyski tego, co może nas czekać. Mężczyzna ogranicza swoje życie do alkoholu, papierosów, swoich dwóch kotów, obowiązku do pracy i swoich przyjaciół, którzy nie wiedzieć czemu, wciąż przy nim trwają. Rose McMillan to córka ojczyma naszego bohatera, jednak wcześniej spotykali się jedynie przypadkiem, a to za sprawą dość specyficznych (delikatnie mówiąc) relacji rodzinnych. Była modelka jest dzisiaj nie tylko cieniem samej siebie, ale i również człowieka. Wiemy, że jej życie przewróciło się do góry nogami — obrazem tej niedoli jest to, że zostaje wręcz wciśnięta Killianowi do mieszkania. Mężczyzna nie chciał współlokatorki, jednak jest coś, co nie pozwoliłoby mu wyrzucić niechcianej lokatorki. W „Black hole” wchodzimy do głów dwóch złamanych postaci. I tak od początku wiemy, że jest źle, ale nie wiemy, dlaczego tak jest. Powoli relacja naszych bohaterów się zmienia, ale nie w sposób, o jakim zapewne pomyślicie. To nie tak, że po trzech rozmowach bohaterowie wylądują w łóżku i będą wiedli idealne życie. Nie. Zarówno Killian, jak i Rose mają wokół siebie mur. Różni ich jedynie to, że Rose ma więcej ludzkich uczuć — a raczej ma je płycej zakopane. Killian chciałby być nieczuły i wyobcowany, bo tak jest lepiej, ale ciężko utrzymać ten stan, kiedy ma się przed sobą zaledwie dwudziestojednoletnią młodą kobietę, która jest chodzącym wrakiem. Piękne w tej historii jest to, że nie ma w niej miejsca na litość. To nie ona jest uczuciem, które zbliży do siebie Rose i Killiana. Zaczynamy kibicować naszym bohaterom, ale nawet nie chodzi o romantyczny związek, a o to, by obydwoje, chociaż na moment zaznali szczęścia i odrobiny spokoju. W tle pojawiają się Axel i Aubree, którzy ponownie odegrają ważną rolę w życiu swojego przyjaciela. Mamy też Helę i Hadesa, które skradły moje serce (Hades zdecydowanie bardziej). Ta książka jest historią o smutnych wydarzeniach, jednak napisana jest w taki sposób, że nie dołuje czytelnika. Powiedziałabym, że wzbudza w nim pewnego rodzaju empatię. Im bliżej końca, tym coraz większe uczucie niepokoju się we mnie rodziło. Dlaczego? Bo rozumiałam naszych bohaterów. Bo chociaż to boli, to rozumiem, dlaczego Killian się bał. Rozumiem, dlaczego Rose, tej obawy nie miała. Rozumiałam, dlaczego sprawy musiały potoczyć się tak, a nie inaczej. Jednak to, że to rozumiałam, nie sprawiło, że to mniej bolało. Powiedziałabym, że to sprawiło, że bolało jeszcze bardziej. A na sam koniec dostajemy plot twist i zakończenie, które sprawiło, że chciałam zasyczeć jak Hela (i istnieje spore prawdopodobieństwo, że właśnie to zrobiłam).
November 30, 2023
zdecydowanie podobało mi się mniej niż dwie poprzednie części. nie jestem wielka fanka killiana i rose i troche nie rozumiem ich relacji. przez większość książki na siebue warczą i nie potrafia sie porozumieć, zmuszają się do mówienia traumatycznych wydarzeń, a widać że oboje nie sa na to gotowi. strasznie toksyczne, a na koniec rose z dupy się w nim zakochała, czego nie potrafię zrozumieć, bo nie łączyło ich nic na tyle głębokiego, żeby nagle stwierdzić że go kocha a lepszy on od jej męża za bardzo nie jest
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 21, 2024
KOCHAM, CZYTAJCIE TO
January 8, 2024
Kochamy książki Karoliny, a black Hole to zdecydowanie książka, która będzie moją ulubioną. Kocham Alexa, ale Killian to mój zniszczony mężczyzna, który jest cholernie zagmatywany i popieprzony, a jednak skradł moje serce najbardziej że wszystkich historii.
December 26, 2023
Co to za zakończenie wtf…
Ale cóż, kocham!
❤️❤️❤️
Ale cóż, kocham!
❤️❤️❤️
February 4, 2025
Zdecydowanie ta seria zdobyła moje serduszko i chyba jest to pierwsza seria w której części o bohaterach pobocznych też są fajnie pociągnięte. Tu się wszystko ładnie łączy a fakt że przeciwstawiają idealna miłość z 2 pierwszych części względem tej tragicznej i nierealnej jest fajnym kontrastem. Biorę się za ostatnią🙈
August 26, 2025
*3,5. Dobrze się czytało. Byłam zaangażowana do końca. Tylko sorry ale bez 4 tomu ta historia jest niekompletna. I dla mnie niesamodzielna lub rozwleczona na maxa. Czytam dalej tylko że jak w 4 tomie nie będzie fajerwerk to nie wiem czy doczytam do końca.
March 21, 2024
3.5 ❤️🩹
May 14, 2024
Mega slay rose lubie ja kocham te ksiazke
August 25, 2024
🫠🫠🥹🫠🥹🫠🥹🫠🥹🙂↕️🫂🫂🫂🫂🫂🤭🤭🤭🤭🤭
I'm so in love 😍
I'm so in love 😍
March 31, 2025
2.5⭐
Mega dużo rzeczy mnie irytowało tutaj, od zachowania głównej bohaterki po powtórzone porównania co kilka stron. Ale jak już jestem tutaj, to sięgnę po ostatni tom, żeby zamknąć serię.
Mega dużo rzeczy mnie irytowało tutaj, od zachowania głównej bohaterki po powtórzone porównania co kilka stron. Ale jak już jestem tutaj, to sięgnę po ostatni tom, żeby zamknąć serię.
May 16, 2025
jakie kurwa dobre 4,5/5
Displaying 1 - 18 of 18 reviews