If We Ever Get There

by Laura Barrow

From the author of Call the Canaries Home comes the heartwarming tale of two generations of women struggling to find their way…until the voice of Patsy Cline shines a light.

When her nineteen-year marriage ends, stay-at-home mom Effie Baker takes the first step into her new life with an extreme makeover. She assumes she’ll wake up with a renewed sense of confidence, not a vision of country music icon Patsy Cline telling her she needs to “set things right.” But like everything else lately, the last thing Effie expected is exactly what she gets.

Although the message is cryptic, Effie is certain it must have something to do with her grandmother, Lolly, who idolized the singer. While Lolly’s past may hold the key to her granddaughter’s future, it’s up to Effie to figure out what these connections mean on her own.

In the whirlwind of a new job, a mysterious stranger, and the ups and downs of everyday life, Effie will have to decide what relationships are worth saving and summon the courage to find her own voice.

Genres: Fiction, Audiobook, Book Club, Contemporary, Romance

329 pages, Kindle Edition

First published June 18, 2024

Reviews

[Shelby *trains flying monkeys* · Rating 3 out of 5]

3.5 stars.

A sweet novel about a woman going through a divorce and trying to find out exactly who she is. Her grandmother's story is entwined in with both women's love of Patsy Cline.

Part of it was after Effie (the main character) has a near death experience she now is able to see dead people. It was so well handled and I got dang attached.

Booksource: Netgalley in exchange for review.

[geekyfangirlstuff · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️✨🫶🏼

„To dopiero coś, że osoba, której nigdy nie poznałam, potrafi zrozumieć góry i doliny mojego serca!” - Gdy Odnajdziemy Drogę, Laura Barrow (tłum. Joanna Sugiero) 🎶

Muzyka, kobiecość, dwie linie czasowe, więź z idolką i…zaświaty? To właśnie „Gdy odnajdziemy drogę”!🧡✨

Effie wkracza właśnie w swój lekki „kryzys wieku średniego” i postanawia przejść drobną operację plastyczną, podczas której objawia jej się sama Patsy Cline! Effie przypomina sobie, że jej babcia - Lola - była ogromną fanką Patsy i pisała do niej listy, a wokalistka na jeden z nich nawet odpisała. Jakie jest połączenie pomiędzy historią wnuczki i babci? I co do diaska robi w tym wszystkim Patsy Cline? Przeczytajcie i przekonajcie się sami🎵

Jestem absolutną fanką pomysłu na poprowadzenie historii młodości Loli za pomocą listów pisanych do idolki. Nie dość, że mogliśmy dzięki temu poznać wnętrze tej niesamowitej, dzielnej i upartej dziewczyny, to jeszcze autorka w przepiękny sposób przedstawiła „więź” fanki i idolki! Uwielbiam momenty, w których czujemy zrozumienie w muzyce całkowicie obcych osób - to jakiś inny rodzaj odnalezienia siebie🥹 Pięknie pokazana była także niezrozumiała przez bliskich pasja Loli do muzyki, szczególnie do grania na gitarze (tak jak jej idolka, Patsy). Wzruszało mnie niesamowicie jej samozaparcie i dążenie do celu, zakupu wymarzonego instrumentu!!

Z drugiej strony poznajemy współczesną ścieżkę życia Effie, która podobnie jak Lola została wykreowana przez autorkę w bardzo realistyczny sposób. Nie była to postać czarno-biała. Miała swoje wzloty i upadki, życiowe problemy, zmaganie się z rozwodem i opieką nad dziećmi. Tak, były momenty, w których lekko irytowała - ale każdy z nas zachowałby się różnie w przedstawionych w książce sytuacjach. Mimo wszystko, bardzo się z nią polubiłam🫂

Całkowicie zszokował mnie wątek zaświatów, o którym chciałabym napisać jak najmniej (żeby nie spoilerować), zatem pozwolę sobie rzec, iż baaardzo mi się spodobał i niespodziewanie stał się wielkim atutem tej opowieści, ale brakowało mi jego dokładnego wyjaśnienia i rozwinięcia. Miałam wrażenie sporej powierzchowności.

Jeszcze jednym zgrzytem było zderzenie oczekiwania z rzeczywistością. Szykowałam się na książkę skupiającą się na głębokiej relacji wnuczki i babci, a niestety bardzo mało jest tu Effie i Loli razem. Ich życia przedstawiane są jako dwie płaszczyzny, dwie odległe kobiece historie - i to również jest piękne, ale chciałabym więcej scen razem!💔

„Gdy odnajdziemy drogę” to ultra wciągająca historia, która pomimo (a może dzięki!) swojej prostoty rozbudzi serca wielu czytelników i sprawi, że tuż po lekturze odpalicie playlistę z hitami Patsy Cline⭐️

[Współpracowo z Wydawnictwem Literackim] || @geekyfangirlstuff

[dianas_books_cars_coffee · Rating 5 out of 5]

4.5 rounded up to 5

I read Call the Canaries Home last year and really enjoyed it, so I knew I had to read this one. Honestly, I liked this one even more! It was such a good story!

Effie Baker is getting divorced after 19 years of marriage. She's given up herself for her family, so she doesn't quite know how to handle it. She's hoping her "mommy makeover" will help boost her confidence. But she ends up waking up from surgery and seeing Patsy Cline! Patsy tells her that she needs to "set things right." What could she possibly mean by that? Effie's grandmother, Lola aka Lolly, loves Patsy Cline and has always admired her. Could Lolly's past hold the key to Effie's future? With the help of a mysterious stranger, Effie will try to find herself and what she really wants.

Told in the present POV of Effie and letters to Patsy Cline from Lola in the past, this was a delightful read. It was well written and engrossing. I'm a country music fan, so I loved the musical references and the chapters being named after Patsy Cline songs. I also loved the ability Effie woke up with after surgery. It made this book so entertaining. A little paranormal, a little romance, and getting through life struggles to find one's self. I really enjoyed this book and would definitely recommend it.

[Di · Rating 4 out of 5]

The concept of this story is unique. Effie, our main character, is coming out of surgery, she has a vision of Patsy Cline giving her life advice. “Time to set things right.” She has no idea what to make of it but makes it her goal to figure it out. This leads to interesting situations.

In the background throughout this book is Effie's grandmother. As a young woman, she was obsessed with Patsy Cline and addressed all of her diary entries to her. The chapters alternate between Effie's story and the grandmother's diary entries to Patsy Cline. Each one of Effie's is titled by one of Cline's songs. Indirectly, the grandmother and Patsy Cline give Effie strength throughout the book.

The story is multi-layered, marriage break up, infidelity, managing life and bizarre outside influences. I had to suspend my beliefs a little but there were some humerous situations! In the end, this is a story of acceptance and self-realization. It's a little fluffy on the surface but has lots of substance underneath the fluff.

I found the second half of the book to be more interesting than the first half. The story seemed to flow better and it was easier to immerse myself in it. Perhaps as Effie came into herself, so did the story.

I'm rating this 3.5 stars, rounded up to 4.

Thank you to NetGalley and the publisher for the Advance Readers Copy.

[Amy · Rating 3 out of 5]

Thank you to NetGalley, Lake Union Publishing, and author Laura Barrow for allowing me to read If We Ever Get There in exchange for an unbiased review. I chose this book because I love the cover and synopsis, and my book club read and enjoyed Call the Canaries Home by author Laura Barrow. I was looking forward to reading Laura Barrow’s follow up novel, If We Ever Get There. I am so glad I did- I read all 329 unique pages in one rainy afternoon.
Told in dual timelines of Effie and Lolly’s, readers are given a glimpse of what women with families, both past and present, face when they are forced to reinvent themselves without warning.
Waking up from a mommy makeover after her jerk of a husband, Daniel, is unfaithful to her - after 19 loyal years of marriage! with a younger woman not much older than their daughter- Effie recalls (in her surgical haze) receiving advice from musician Patsy Cline, a favorite singer of her grandmother Lola (aka Lolly), along the lines of: “you need more time to set things right” with her life. Her surgeon won’t reveal what really transpired, but Effie embarks on her new path to raise her three teenagers as a newly single mom who has spent her life pleasing others. She even takes a job at a lawyer’s office, where she meets his brother... and no spoilers, but what a plot twist! Each of Effie's chapters is cleverly titled with a Patsy Cline song, but full transparency I do not know anything about Ms. Cline and I still appreciated the nod (and found myself on You Tube listening to the songs!) Friendships: OK, all women need a BFF like Grace in their corner! I loved her character and Cameron’s! I thought Lolly and Effie’s letters to Patsy Kline were whimsical.
I liked Effie’s take on life lessons, renewal, growth, and relationships with the women in her life. I enjoyed this interesting storyline and the characters, who I found to be well-developed and relatable. A very easy read, but I do wish the ending had more of a solid wrap up of what transpired post op to cause Effie’s visions...If We Ever Get There by Laura Barrow is as good of a read as her previous novel, Call the Canaries Home. I look forward to reading her next novel. 3.5/5

[Leeanne · Rating 4 out of 5]

Set in the Town of Tilly, Texas mostly in 2024. Effie lives with her two teenage children. Her life is a mess, and her husband has left her for a younger woman.

Effie has surgery to improve her body, but something goes wrong during the surgery and Effie has a near death experience where she receives a message from Patsy Cline. Also, after the surgery Effie discovers she can see people who have died.

This was a fun story about Effie and her family. I loved the descriptions of Effie’s grandmother Lola, and I loved the way Effie tries to help the people she meets who have died.

Thank you NetGalley and Lake Union Publishing for a chance to read this E-Book. Opinions expressed in this review are completely my own.

[Danielle Weber · Rating 3 out of 5]

Pretty good. Probably will forget about it though.

[book_matula · Rating 5 out of 5]

Czy zdarzyło Wam się kiedykolwiek odnieść wrażenie, że życie postanowiło zrobić sobie z Was żart? Taki trochę mało śmieszny, za to wyjątkowo długi? Budzicie się rano, kawa jeszcze nie zdążyła zadziałać, a rzeczywistość już podsuwa Wam kolejną niespodziankę i mówi: „No to powodzenia!”. Mniej więcej w takim momencie swojego życia znajduje się Effie Baker, bohaterka „Gdy odnajdziemy drogę” Laury Barrow. Kobieta po dziewiętnastu latach małżeństwa zostaje porzucona przez męża, który wybiera młodszą kobietę. Effie zostaje sama z trójką dzieci, poczuciem, że właściwie nie wie, co dalej i bardzo niewygodnym pytaniem: co teraz zrobić ze swoim życiem? Tak zaczyna się historia, która na pierwszy rzut oka może wydawać się zwyczajną opowieścią o kobiecie po przejściach. Ale tylko na pierwszy rzut oka, bo Laura Barrow robi z tej historii coś znacznie ciekawszego.
Effie nie jest bohaterką, która po jednym dramatycznym wydarzeniu nagle wstaje, otrzepuje kurz z ramion i oznajmia światu: „Od dzisiaj jestem nową kobietą!”. Całe szczęście, bo życie tak nie działa. Czasami po dużym życiowym trzęsieniu ziemi człowiek najpierw siedzi pośrodku tego bałaganu i zastanawia się, od którego kawałka zacząć sprzątanie. Effie próbuje więc znaleźć odpowiedź na pytanie, które prędzej czy później dopada chyba każdego z nas: czy można zacząć swoje życie jeszcze raz? I tutaj robi się naprawdę interesująco.
Podczas operacji Effie doświadcza niezwykłej wizji. Pojawia się w niej Patsy Cline, legendarna amerykańska wokalistka country, która odegrała ważną rolę w życiu babci Effie, Lolly. A jakby tego było mało, po tym wydarzeniu Effie zaczyna doświadczać czegoś, czego zdecydowanie nie wpisywała w swoje plany na najbliższy tydzień, miesiąc ani właściwie całe życie. Nie będę zdradzać, co dokładnie się wydarzyło, bo odkrywanie tego razem z bohaterką jest częścią przyjemności z lektury. Ten element sprawił, że „Gdy odnajdziemy drogę” nie jest kolejną powieścią obyczajową, w której mamy rozwód, rodzinne problemy, kubek herbaty, kilka łez i obowiązkowe „od teraz wszystko będzie dobrze”. Tutaj mamy coś jeszcze. Muzykę. Wspomnienia. Tajemnice. Dwie kobiety z różnych pokoleń. I przeszłość, która wcale nie zamierza grzecznie zostać w przeszłości.
Historia Effie przeplata się z historią jej babci Lolly. Poznajemy ją między innymi poprzez listy i wspomnienia związane z Patsy Cline. Dzięki temu dostajemy dwie opowieści, które początkowo wydają się od siebie oddalone, ale z czasem zaczynają tworzyć jedną większą historię. Podoba mi się to, że autorka nie robi z relacji między pokoleniami czegoś przesłodzonego. Babcia nie zawsze jest tylko uroczą starszą panią, która piecze najlepsze ciasto i ma odpowiedź na każde pytanie. Czasami babcia ma własne tajemnice. Własne niespełnione marzenia. Własne błędy. I życie, o którym wnuki wiedzą zdecydowanie mniej, niż im się wydaje. Lolly właśnie taka jest. A im więcej dowiadujemy się o jej przeszłości, tym bardziej zaczynamy rozumieć, że niektóre historie rodzinne mają bardzo długi termin ważności.
Laura Barrow pokazuje, że nie jesteśmy wyłącznie tym, co wydarzyło się wczoraj. Możemy być żoną, która właśnie została zostawiona, matką, która przez lata zajmowała się rodziną, kobietą, która przestała pamiętać, czego właściwie sama chciała od życia, możemy być człowiekiem, który przez lata odkładał siebie na później. Tylko że „później” ma pewną paskudną cechę. Czasami nie przychodzi. Moim zdaniem dlatego historia Effie tak mocno trafia w codzienność. Sami pomyślcie, ile razy sami mówimy: „Jeszcze zdążę”? Jeszcze kiedyś pojadę w to miejsce, jeszcze kiedyś zacznę robić coś dla siebie, jeszcze kiedyś zmienię pracę, jeszcze kiedyś nauczę się czegoś nowego, jeszcze, jeszcze…. Itd. A potem mijają lata.
„Gdy odnajdziemy drogę” przypomina, że nie zawsze trzeba czekać na idealny moment, żeby ruszyć z miejsca. Czasem wystarczy moment bardzo nieidealny. Taki, w którym życie właśnie rozrzuciło nam wszystkie klocki po podłodze. Może właśnie wtedy zaczynamy budować coś nowego. Podobało mi się również to, że książka potrafi być zabawna. Nie mamy tu humoru doklejonego na siłę, żeby przypadkiem czytelnik nie zrobił się zbyt smutny. Życie bohaterów ma swoje trudne momenty, ale między nimi pojawiają się sytuacje, które potrafią wywołać uśmiech. Dzięki temu historia nie staje się trudna i przytłaczająca. Sama autorka bardzo sprawnie miesza dramat z ciepłem, humorem i nadzieją. To jest chyba ten rodzaj humoru, który lubię najbardziej.
Człowiek może płakać, martwić się, mieć kryzys egzystencjalny, a pięć minut później wydarza się coś, co sprawia, że zaczyna się śmiać. Dokładnie tak wygląda życie. Nie ma w nim osobnego kalendarza na smutek, osobnego na radość i jeszcze jednego na „dzisiaj wyjątkowo wszystko idzie zgodnie z planem”. Tego ostatniego kalendarza chyba nikt nigdy nie dostał.
W książce ważne są również rodzinne sekrety i pytania dotyczące tego, ile tak naprawdę wiemy o ludziach, których mamy najbliżej. Możemy znać kogoś całe życie i jednocześnie nie znać jego najważniejszych historii, dlatego relacja Effie i Lolly jest tak ciekawa. To nie jest tylko opowieść o babci i wnuczce. To opowieść o dwóch kobietach, które w różnych momentach swojego życia muszą odpowiedzieć sobie na podobne pytanie „Czego właściwie chcę?” Niby proste pytanie. A jednak czasami odpowiedź na nie jest trudniejsza niż znalezienie wolnego miejsca parkingowego w centrum w sobotę. Nie obiecuje, że po przeczytaniu ostatniej strony nasze problemy magicznie znikną. Nie mówi też, że wystarczy pozytywne myślenie i kubek kawy, żeby wszystko naprawić. Chociaż z kawą oczywiście warto próbować. Ta książka mówi coś znacznie bardziej prawdziwego.
Możemy się pogubić. Możemy popełnić błędy. Możemy przez lata iść drogą, która wcale nie jest naszą drogą. Ale to jeszcze nie oznacza, że musimy nią iść do końca. Czasami trzeba zawrócić, czasami trzeba zmienić kierunek, czasami trzeba przyznać przed samym sobą, że dotychczasowy plan kompletnie nie wypalił. Ta książka jest dla mnie historią o drugich szansach, ale również o odzyskiwaniu własnego głosu. O tym, że człowiek nie kończy się w momencie, kiedy kończy się jakiś etap jego życia. Rozwód, dorastające dzieci, utracona miłość, niespełnione marzenia czy rodzinne tajemnice nie muszą być ostatnim rozdziałem.
Nie dostajemy obietnicy, że życie nagle zrobi się proste. Dostajemy za to przypomnienie, że nawet kiedy wydaje nam się, że wszystko się skończyło, może się okazać, że właśnie skończył się tylko jeden rozdział, a następny dopiero czeka. I może nie będzie idealny. Może będzie trochę chaotyczny, może po drodze zaliczymy kilka spektakularnych wpadek, ale będzie nasz. Czy polecam? Oj tak. Zwłaszcza na takie popołudnie, kiedy kawa już stygnie, telefon leży obok, a Wy macie ochotę przeczytać historię, która nie udaje, że życie zawsze jest piękne i poukładane.
„Gdy odnajdziemy drogę” przypomina mi, że czasami naprawdę nie trzeba wiedzieć, dokąd się idzie. Wystarczy zrobić pierwszy krok, a potem kolejny, i jeszcze jeden. A jeśli po drodze znajdzie się dobra muzyka, trochę śmiechu i kubek kawy… To chyba nie jest najgorszy sposób na odnalezienie drogi.

[Charlotte · Rating 4 out of 5]

Thank you to Lake Union Publishing and NetGalley for providing me with a copy of this ARC in exchange for an honest review.

If We Ever Get There was one of the most interesting books I have read for quite some time. I don't usually read books of this style, as I tend to focus more on romance etc, but this was a really refreshing change. The story follows Effie, in the wake of her husband's betrayal, trying to navigate a life she's never had to lead before. Woven in between segments of the story are her grandmother's letters to her hero, Patsy Cline. It's a really clever way to intertwine two women's stories, as they both struggle to work out what to do with their lives and relationships.

To be completely honest, I found the first half of the story quite slow. I struggled to get as into the story as I would like, but after the introduction of the spirits, namely Cameron, the story really grabbed my attention and I couldn't put the book down. The development of the characters was fantastic; they're witty, rational, and complex. I thought that the portrayal of Effie coming to terms with what her husband had done, and how she was going to move on from that, was so realistic and, I would even go so far as to say, comforting that it really felt like you were on the journey with her.

The only reason why this story isn't a 5/5 is due to the struggle I had at the beginning with getting into the story, but overall, I really enjoyed reading it!

[Kirsty Hoggons · Rating 1 out of 5]

I received this book from NetGalley.

The first thing that doesn't sit right with me is that there were some complications in the surgery but Effie doesn't know what they are? The doctor never told her and she never asked? That just seems weird. And when she's still thinking about it weeks later, why doesn't she contact the doctor?

The book itself is very slow going. A third of the way in and I feel like not much has happened. The story itself is fine but honestly the letters to Patsy aren't my favourite. They lack something.

62% in and I feel like nothing has happened. The book is super slow and not much happens at all.

78% in and I'm struggling. Also, Effie doesn't seem to speak to Teagan. Yes, Teagan doesn't treat her the best, but when does Effie sit down and really try and find out what's happening in her life. It all seems a bit thrown in. So much focus is on work, Daniel and Cameron and very little on her children. Then why give one of the children such a storyline? Also the point is for her to help Drew accept Cameron's death so he can move on, but so far she's done very little to aid that.

I finally finished the book and honestly it wasn't for me. Overall it was just too long, too slow and not enough happened

[place.between.pages · Rating 2 out of 5]

2,5 ⭐

[PL] Effie próbuje otrząsnąć się po tym, jak mąż zostawił ją dla kobiety niewiele starszej od ich córki. Kobieta postanawia poddać się operacji plastycznej, aby zwiększyć swoją pewność siebie; tymczasem doświadcza dziwnej wizji z udziałem ikony muzyki country i słyszy, że nadszedł „czas zrobić to, co trzeba”. Ta wiadomość jest dla Effie zagadkowa i sprawia, że kobieta jest przekonana, że z pewnością ma coś wspólnego z Lolą - jej babcią, która w młodości pisała listy do sławnej piosenkarki. Effie próbuje odkryć, co kryje się za tymi słowami.

Trudno mówić o oryginalnym punkcie wyjścia dla historii, jako że jest nim próba ułożenia sobie przez żonę na nowo życia po rozpadzie małżeństwa. Niemniej motyw poszukiwania własnej drogi stanowi całkiem solidną podstawę dla fabuły, chociaż przemiana bohaterki w silną, niezależną kobietę była stopniowa, to nie na tyle wiarygodna, żebym czuła się przekonana. Szczególnie dezorientuje proces, dzięki któremu bohaterka dochodzi do wniosków związanych z nową rzeczywistością. Połączenie powieści obyczajowej z elementami paranormalnymi, choć niewątpliwie oryginalne, nie zachwyciło mnie, bowiem nie sprawia wrażenia naturalnie wkomponowanego w obyczajową część historii. To nieco rozczarowujące, ponieważ klimat, na który zdecydowała się autorka, był obiecujący; muzyka, wspomnienia, rodzinne historie i wpisy z pamiętnika nadają opowieści charakter i nostalgię.

Spodobała mi się za to wielość perspektyw, z jakich opowiadana jest opowieść kobiet. Przede wszystkim przedstawienie historii Effie i jej babci pokazuje, że podobne problemy, takie jak niespełnione marzenia, poszukiwanie własnej tożsamości czy trudne wybory, mogą pojawiać się w różnych momentach życia. Ponadto Effie jest przedstawiana nie tylko jako kobieta po rozwodzie, ale również i matka trójki dzieci, bezrobotna powracająca do życia zawodowego i córka, która ma do czynienia z problemami typowymi dla bycia w tej roli. Czy tak wiele wątków nie tworzy natomiast zbyt szerokiego przekroju? Nie wszystkie te składowe zostały równie mocno rozwinięte, przez co niestety niektóre części mniej angażują.

Odkrywanie tajemnic nie ma takiej siły, jakiej można by oczekiwać; poza tym jest za mało mocnych emocji pomimo intensywności wyjściowych tematów. Jest spokojnie, aż do tego stopnia, że niektóre fragmenty nie tyle wyciszają, co po prostu nużą. Mam także mieszane uczucia względem tego, jak autorka momentami traktuje czytelnika; zamiast pozwolić mu samemu wyciągnąć wnioski, prowadzi go za rękę. To wszystko sprawia, że całość jest miałka, przeciętna i nieco rozczarowująca.

[UBOOKMI · Rating 5 out of 5]

Są takie książki, które od pierwszych stron otulają czytelnika ciepłem, wzruszają i zostają w sercu na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Ta powieść zdecydowanie należy do tego grona. To niezwykle poruszająca, mądra i pełna emocji historia o rodzinnych sekretach, bolesnej przeszłości, drugich szansach oraz miłości, która pojawia się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy.

Historia Effie i jej babci Loli została przedstawiona w niezwykle piękny, autentyczny i ujmujący sposób. Bohaterowie zostali genialnie wykreowani. Są prawdziwi, wiarygodni i pełni ludzkich słabości, dlatego bardzo łatwo się z nimi zżyć i przeżywać wszystkie ich radości oraz dramaty. Autorka doskonale ukazuje kryzys małżeński oraz ogromny ból osoby zdradzonej. Bardzo trafnie opisuje zagubienie, rozczarowanie, utratę pewności siebie oraz trudną drogę do odzyskania własnej wartości. To niezwykle szczery i poruszający obraz emocji, który daje wiele do myślenia.

Ogromnym atutem tej historii jest fascynujący motyw listów do Patsy Cline oraz stopniowego odkrywania tajemnic własnej babci. Ten wątek został przedstawiony w zjawiskowy, klimatyczny i niezwykle intrygujący sposób. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej chciałam poznać prawdę i przekonać się, jakie sekrety skrywa przeszłość. Połączenie teraźniejszości z dawnymi wydarzeniami wypadło znakomicie i sprawiło, że historia nabrała jeszcze większej głębi.

To książka, którą czyta się błyskawicznie. Lekki styl autorki, świetnie poprowadzona fabuła oraz doskonie budowane napięcie sprawiają, że trudno się od niej oderwać. Powieść nieustannie zaskakuje, wzrusza, wywołuje uśmiech i skłania do refleksji. Pokazuje również, że ludzie bardzo rzadko się zmieniają, dlatego warto uważnie patrzeć na ich czyny, a nie tylko słowa.

To również niezwykle wartościowa opowieść o otwieraniu się na innych ludzi. Autorka pięknie przypomina, że wokół nas jest wiele samotnych, zagubionych i poranionych osób, które potrzebują wsparcia. Czasem wystarczy wyciągnąć pomocną dłoń, okazać zainteresowanie lub po prostu być obok. Taki gest może zmienić czyjeś życie bardziej, niż mogłoby się wydawać.

To ciepła, wzruszająca, inspirująca i pełna nadziei powieść, która uczy, porusza i pozostawia czytelnika z wieloma przemyśleniami. Jeśli lubicie historie o silnych kobietach, rodzinnych tajemnicach, życiowych zakrętach oraz poszukiwaniu szczęścia, ta książka z pewnością Was zachwyci.

[LittleRhodyReader · Rating 4 out of 5]

Laura Barrow takes you on a heartfelt journey as you follow Lola’s diary entries from the 60’s, addressed to the one and only Patsy Cline, and the present day life of Lola’s granddaughter, Effie.

Effie’s life has taken somewhat of an unexpected detour; relationship trouble has left her putting the pieces of her life back together. As someone who is a natural “people pleaser”, Effie must navigate life as a single mother of three. With the help of her best friend Grace (everyone needs a Grace in their corner!), her new boss, and a -very- unexpected new friend, Effie must learn how to start putting herself first- just as her grandmother, Lola, learned to do in the 60’s.

Barrow writes of the beautiful journey Effie encounters while wading through her current situation. I loved the journal entries from Lola, watching her confidence and independence as a woman blossom through her relationships; with her mother and with Wallace. It was such a delight when Lola’s entries began to cross over with Effie’s life. Along the way, I found myself smiling and encouraging Lola while sympathizing, rooting for, and sometimes wanting to shake some sense into Effie!

This novel is a wonderful reminder that nothing in life is promised. Dust off and chase those dreams and goals you’ve once set for yourself, it’s not too late!

Thank you NetGalley and Lake Union Publishing for allowing me to access an ARC in exchange for an honest review

[Dawn (noladawnreads) · Rating 5 out of 5]

IF WE EVER GET THERE
Laura Barrow

After reading CALL THE CANARIES HOME last year I was expectantly waiting Laura Barrow’s sophomore novel. I adored Canaries (and it was my fave post/photo I’ve done) so as soon as I heard about IF WE EVER GET THERE I was thrilled. I try to only skim blurbs so I have something to look for and seeing that this was not only the title of a Patsy Cline song but that Patsy herself was a part of the book… well, I was sold. Thanks to Laura and Brilliance Publishing I was also able to read this immersively.

The themes of this book hit home for me. I went through a VERY similar journey as Effie (minus the vision of Patsy.) So I related strongly to the book. Inhaled is the only proper word to describe my reading of this. I couldn’t put it down.

Written in dual pov, Effie and her grandmother Lolly’s lives are woven seamlessly. The side characters had depth and one in particular put a huge smile on my face. (Won’t spoil anything, I’ll just say the spirit moved me.) The audio narration by Megan Tusing fully encapsulated Effie and Lolly. My reading was enriched by the audio.

Thank you to @katerockbooktours for including me in this tour and @brilliancepublishing for the audiobook. Also, thanks so much Laura, for helping me through your work. These thoughts are my own.

[Leesa Lillie · Rating 5 out of 5]

Thank you so much to Lake Union Publishing and NetGalley for an eARC in exchange for an honest review. These are my opinions.

"If We Ever Get There" stars Effie, a woman that is enduring a separation from her husband of nineteen years after some infidelity. She undergoes a procedure that has left her with some strange unintended side effects. She has an idea of what a marriage should look like, and struggles on whether to reconcile their marriage. Along the way, we get to see Effie's grandmother, Lola, and the letters she wrote to Patsy Cline. We get to experience life after separation with Effie, as she gets a job, balances co-parenting teenagers, and finds herself again.

First of all, this was so beautifully written. It was incredibly immersive, and hard to put down. This even had me tearing up at certain points. Laura Barrow created characters that were witty, kind, and could be empathized with. I felt drawn to some experiences that Effie experienced.

It is wild that this is the author's second book ever, because Laura writes like she's been writing books for years.

This review will be pretty short and sweet, because this book is sweet.

[Jen · Rating 5 out of 5]

The Patsy Cline tie-in brought a musical dimension to the reading experience. I happily hummed her tunes in my head while reading. Eventually, it inspired a play of my Patsy playlist, extending the book experience a bit further. However, Patsy is just the cherry on top.

The journey Effie goes on is full of complex life situations. Her marriage is failing. She is forced to find who she is outside of her role as a wife and mother. Simultaneously she is dealing with loss and grief over the decline of her grandmother, a bit of teenage angst, and work challenges

There is a touch of whimsy thrown in. Her grandmother's story is told through letters she wrote to Patsy Cline in her youth. Ghost-y elements help her along the way.

The whole package gives a novel that reads light yet has a familiar depth to it.

[Stacey E.]

It is very much a secular and new age book. Apart from the idolizing and basic worshiping of Patsy Cline, there are mentions of tarot cards, manifesting, auras, etc.
Effie sees and talks to dead people. Grandma's pov/letters don't make any sense to the story. There was also a point where there was conjuring up "spirits." I had to DNF at that point as this is far beyond what I am comfortable reading. Thank you, NetGalley and Lake Union Publishing, for the opportunity to read and review this advanced copy.

[MaryAnne · Rating 3 out of 5]

A nice story about a woman (Effie) trying to figure out her life. Her husband of two decades left her for a younger woman. She's juggling her three kids and the emotional fallout of the split. She's also coming to terms with the fact that her beloved grandmother is nearing the end of her life as she battles dementia. We hear the grandmother's voice through a series of letters she "wrote" to Patsy Cline. The twist is that Effie has a near death experience during plastic surgery and it has left her able to see and talk to dead people. Not in a creepy Sixth Sense way. More as if Effie is a therapist who is helping the dead person resolve something.

Effie figures out everything in the end as she moves forward and takes control of her life.

[Crystal Sellers · Rating 4 out of 5]

3.5⭐️
This took me a minute to get into, however, the necromancy adds a fantasy element that is fun. The life lessons exposed in the story are good ones and worth paying attention to.
If you are a Patsy Cline fan you’ll like this!

[Baranie · Rating 5 out of 5]

wonderful story!

I love books with a dual story line and this one was very well done. The letters written by the heroine’s grandmother are short and pair well with the main story and didn’t overpower the main character. This book was very well written and not predictable. Divorce, ghosts, and self discovery make an interesting tale!

[Melissa · Rating 4 out of 5]

interesting

I enjoyed the premise of this book. The twists on the old husband cheats line is excellent! And the MC was very relatable.

[Jenna Hastwell · Rating 4 out of 5]

Great story of a woman navigating life after a near death experience and divorce.

[Cecelia Stewart · Rating 3 out of 5]

This was enjoyable enough but nothing great. Typical story of a middle aged woman trying to find her worth and purpose. What was less typical (and slightly weird if you ask me) was the whole speaking to the dead element and the heavy reliance on Patsy Cline.

[Marie · Rating 4 out of 5]

Thank you in advance to the author, Laura Barrow, for providing a complimentary review copy through Kate Rock Book Tours. A positive review was not required nor requested, and all words are my own.

While this is the author’s second book, it is the first one I’ve read of hers. Normally, I don’t do Southern fiction or women’s fiction. I often find it too sad, depressing, or too “deep” for my tastes. Often the topics are not ones I am interested in.

But, with this being set against the backdrop of Patsy Cline’s music; which includes the popular hits “Crazy”, “She’ s Got You”, “I Fall to Pieces”, and “Walkin’ After Midnight”; I had to read it. My grandmother, who was picky about her music, was fond of Patsy Cline. Her favorite song was “Walkin’ After Midnight”, where mine was “Crazy”.

Interesting note -> “Crazy” was written by legend Willie Nelson.

At the time, Nelson's mood was negatively affected by his lack of stable employment while supporting his wife and three children, since his three jobs did not provide enough income. According to his autobiography It's a Long Story: My Life, Nelson wondered if he were “Crazy” and completed the song as if he were a man whose relationship recently ended. He wrote it in under an hour and originally the song’s title was “Stupid”. He found it difficult to find artists to record it due to its use of several chords, instead of the standard three used for country music compositions at the time.

Patsy’s husband had previously brought her one song of Nelson’s and she rejected it. She didn’t want any more songs from him. There are a few stories circulating as to how “Crazy” made it to Patsy, but it did.

As she’d been in a car accident that bruised her ribs (she’d been thrown through the windshield as the car didn’t have seatbelts), her participation ended temporarily as she couldn’t reach the notes needed to match Nelson's phrasing. The instrumental backing was done during that time.

However, she was asked to use her own singing style, and after she recovered, she recorded the vocals to it on the first take. It became Cline's most successful pop single, her signature song, and one of the country songs that generated the most royalties.

It is considered a country music standard, and in 1996, it became the all-time most played song in jukeboxes in the United States. It has appeared on MANY television shows (Moonlighting, Quantum Leap, Cold Case) and in movies (The Handmaid's Tale (1990), Doc Hollywood (1991), Nell (1994)). Which is probably why I like the song as much as I do.

That said …

I was definitely intrigued by the premise of this book. As of note, as Patsy Cline died in 1963, this will be an unavoidable spoiler for some readers. However, the “relationship” Lola has with her is fictional and parts of that will not be spoiled.

Though, it does tackle some themes that might be triggering for some readers:

💔 Infidelity
📃 Divorce
🍻 DUI (w/death and injury)
🕯️ Potential Witchcraft (deals with the 1998-2005 series Charmed; and movie The Craft)
🪢 A mention of BDSM (though only the letters are used, no acts)

There is also some “language”. While not used profusely, there are a few variances of the “s”-word.

This seems to be a standalone read as I didn’t see any names of the primary characters of the author’s previous novel.

Barrow introduces readers to:

👱🏻‍♀️ Effie
👩🏻‍🦳 Margie
🧰 Daniel
👦🏻 Jay
👧🏻 Teagan
👦🏻 Brody
🕯️ Grace
⚖️ Drew
🍾 Cameron
🎸 Lolly/Lola

Lolly/Lola’s voice is mainly the past POV and told in first person in the form of journaling. Effie’s is present day and told in third person. Readers learn that Effie called her grandmother Lolly as she couldn’t pronounce Lola. And, since she called her grandfather “pop” – LollyPop.

There are also a few plotlines at work:

📜 Effie trying to manage through her divorce, and seeking employment
👻 Effie trying to help Cameron move on
🎸 Lola’s life from teen admirer of Patsy to married woman
🏛️ Tegan’s issue with a museum

This begins as Effie Baker’s life takes a stunning turn after 19 years of marriage, and even more so after having plastic surgery.

Though, for some reason, when her soon-to-be-ex-husband shows up, Effie is convinced something went wrong. She does recall seeing a ghostly image of Patsy Cline wearing a white gown. Which, as it turns out, is from the late singer’s final performance.



All Daniel will tell her is that it was a “slight hitch”, though Effie believes she died and Patsy’s words of “Not yet, hoss. You need more time to set things right” is what brings her back.

During her recovery, Effie has to deal with her mother who is trying to “guilt” her into getting back with Daniel, using her grandmother Lola’s marriage as an example. Although, Daniel has found another “woman” – 27-ear-old Amber, and Effie wants to move past that betrayal.

In addition to her confusion about a ghostly Patsy Cline with a mysterious message, Effie sees other deceased folks who’ve yet to crossover. Yet, they all seemingly need her help. One more than the others. At least they tend more to the Casper version than Poltergeist.

She meets Cameron at the interview for a legal aid. Turns out, it is Cameron’s brother. And, Cameron believes Drew is keeping him from moving on. It is Cameron who helps Effie get the job, and it’s clear why – she is his way of reaching his brother.

Yet, reaching Drew – who doesn’t want to talk about his family – might be harder than her divorce.

Back in 1961, Lola opens her journal and addresses it to Patsy. In it, readers learn who Lola is – and what she wants. One of those things is a Gibson guitar as she is inspired by Patsy’s music.

However, as Lola soon finds – both in romance and real life – it’s hard being an adult. It’s also hard being someone that you’re not comfortable with being even if it means going against convention.

Effie isn’t privileged to the journal, but as her grandmother’s health declines, she is given the letter that “saved” the family. Effie wonders about what her grandmother wrote to Patsy that would’ve caused the singer to write back with such “life-changing” advice.

It is both her grandmother’s “relationship” with Patsy, along with an unlikely friendship with Cameron, that helps drive Effie to “set things right”. Though, the methods for going about it is somewhat unorthodox and at times humorous, and at times she doesn’t know if she should fight for her marriage or let it go.

Riveting, reflective, and at times emotional – Effie’s journey is played out through the different aspects of her life: wife/ex-wife, mother, daughter, granddaughter, and ghost-whisperer. Effie’s attempt to navigate these aspects is charming and endearing. It’s also realistic in the mother/daughter dynamics with Marge/Effie along with Effie/Teagan.

I wasn’t shocked when it came to what happened after Lola got the letter from Patsy. I had a feeling early on that something wasn’t going to be going right. Still, it was an interesting plot point given Effie’s mother and how she was about Effie going back to Daniel.

This wasn’t a terrible read, nor is it high up of ones I’d run right back to.

What hindered this for me, was the slow movement of the story until about the 75% mark for me. There was also an unresolved plot arc involving Effie’s daughter Teagan and a protest involving a museum. This isn’t fully resolved, and I thought it would’ve been great to see the final conclusion of that. It had great potential as well. Also, what college did Jay get into??

The short chapters, as well as Lola’s journal entries definitely helped keep my attention. I found I was more interested in Lola’s journey than Effie’s. And, the part featuring Patsy’s death was tragic. As of note, I’ve seen Coal Miner’s Daughter which featured Patsy’s death as she and Loretta Lynn were close friends. Pasty was portrayed by Beverly DeAngelo and Loretta was portrayed by Sissy Spacek. Anyone having seen the movie and reading about Lola’s reaction, can understand how Lola felt. Patsy was quite a legend. And, still is.

Barrow accurately portrayed the grief Lola felt after Patsy’s death despite not knowing her. That I could relate to. There was an actor I adored so much, and his passing was back in 2016. I, even now, often find it hard to believe he’s gone. I do watch a lot of his movies. While we, as fans may not know these people, there is something in their work that speaks to us and reaches us.

I had mixed feelings about Grace, especially when it came to Effie navigating the divorce. Despite what Daniel did to Effie, Effie still felt wrong about dating before the divorce was final. I think Grace should’ve accepted that and supported her friend. I felt she was far too pushy.

While Lola and Effie’s character growth was to be expected, I think Teagan’s “growth” was among the most endearing and quite unexpected. She conveyed what older kids see when reflecting back on their parents.

I absolutely felt sorry for Drew who had to wonder if Effie had lost her mind. However, the grief and anger he felt was understandable. Their relationship was quite interesting.

I enjoyed the references to the series Charmed. I watched it from season 3-5, then a few episodes of season 7. I have to say my sole interest was Cole Turner (Julian McMahan). Charmed being referenced has to do with a season 4 episode about calling spirits and what is needed since Grace is trying to help Effie summon Patsy Cline in hopes to find out what’s going on. However, there is NO satanic or evil witchcraft involved. It is only done the once and not a continual plot line. Definitely no foolish wand waving either.

I would be interested to revisit the characters down the road to see how they’re doing and what all is going on in their lives, perhaps even solve the one open plot point. And, learn whatever came of Lola’s beloved Gibson.

Barrow crafts a story that touches the heart and leaves one wondering about their own dreams and who they are. She also makes us curious about the stories we hear from our family, and the truth(s) behind them.

(3.7/4 stars)

[Elaine · Rating 5 out of 5]

So, has this ever happened to you? You read one book and it involves a near death experience (NDE). And then, a book or two later, you pick up ANOTHER book, and it revolves around…what other than…a NDE?? (And this particular thing is NOT common, in my book.) 🤣
Anyway, this happens to ME, ALL the time. Whether it be a color, a name, a place, or something…happening in multiples books I read! One after the other…Just had to share…
Now, on to my review!!

What a sweet book on a very difficult subject…or two.

Effie is a woman, around 40. She’s married (almost half of her life), has 3 teenage kids, and is getting divorced…because…he’s a rotten guy!
Her Mom grew up in different times, and wants her to do whatever it takes to save their marriage. But, Effie has her own plans…
And, she’s pretty close to her Mom.
But, even more so, she’s REALLY close to her Gram. They have a really special bond. And, they BOTH love Patsy Cline!

And so, the book incorporates MANY Patsy Cline songs, as well as many letters that Gram wrote to Patsy (as if they were on a first name basis and best of friends!)

We have (kind of) dual timelines, as one area revolves around Gram, her school sweetheart, and their shotgun wedding, a lot of years ago…
And then we have Effie, her Mom, and her kids…present day.

On both timelines we see young women who have a very strong resolve to make things work for their families…no matter what!

We open the book in Effie’s timeline with her (almost ex) husband being called to the hospital for an emergency…as he’s still her emergency contact. Something is wrong, and Effie’s not sure what…and the docs are not really giving her the whole scoop. But her ex, Daniel, is NOT happy to be called away from work, and the new, very young girlfriend, for this!

As the story progresses, we learn more about them all.
As Effie rebuilds her life from the ground up, we are there to share it with her. But, so are others…. And, NOT in the way you might think!
And when she meets Cameron, she has no idea that her life is going to change forever!!
Oh…and her best friend? Well, we ALL need a bff like that!!

And I just love Gram! She’s in her 80’s ( I think, don’t remember exactly)…has always loved music, and performs with her band at the nursing home she lives in! She also has dementia, and sometimes forgets everyone, and everything…which is so sad…

If you have the opportunity to read this one, please don’t pass it up!
Very different. Very sweet. Very hard at times…but wonderful! So many layers to this one, that it’s just amazing!

I was initially going to give this one 4, but as I’m writing this I realize just how much it touched me, and how terrific it was! So, 4.5 ⭐️⭐️⭐️⭐️💫 rounded up to 5!

#IfWeEverGetThere by #LauraBarrow and narrated beautifully by #MeganTusing (who did a wonderful job!)

Thanks so much to #NetGalley and #BrilliancePublishing for an ARC of the audiobook in exchange for an honest review.
This book releases TOMORROW, 6/18/24, so look 👀 for it then!

Feel free to like, follow and friend me on: Goodreads,
IG @ #BookReviews_with_emsr or
My Facebook Book Club: Book Reviews With Elaine.

Thanks so much for reading! And if you ‘liked’ my review, please share with your friends!! 📚⭐️

[Jayna · Rating 3 out of 5]

It is never too late to discover yourself. Effie finds herself going through a divorce at 40, after 19 years of marriage and three kids. Her husband has a new, young girlfriend. Effie was happy and doesn't know where things went wrong. As the months pass, she discovers who she is- not the wife, not the mom, but Effie.

I didn't realize this would lean slightly into the paranormal. I typically avoid the genre, but can handle small doses (like a Nora Roberts level of paranormal at most). However, it was a thing in the beginning, then I feel it went away, then came back. As someone who is already not in love with the turn the story took, the in and out made it kind of worse. Or maybe made me focus on it more.

Effie's journey is lovely. If you happen to enjoy the paranormal, you will probably really like this book. If, like me, you don't care for the genre, you will probably still enjoy it as long as you keep an open mind.

Megan Tusing narrates the audiobook and is wonderful, as always.

I received an advance audio copy in exchange for an honest review.

[Jola (czytanienaplatanie) · Rating 5 out of 5]

Z przyjemnością wróciłam do twórczości Laury Barrow, bo wiedziałam, że przyniesie mi dużo więcej niż tylko piękną historię. I rzeczywiście, podobnie jak „Gdy powrócą kanarki”, tak i „Gdy odnajdziemy drogę” jest powieścią ciepłą, refleksyjną, ale również niesamowicie inspirującą.

Co się dzieje, gdy jesteśmy z kimś przez większość życia, a nagle ta osoba odchodzi? Często okazuje się, że tak bardzo zrośliśmy się z partnerem, że musimy na nowo uczyć się funkcjonować i odnajdywać siłę i wartość w sobie.

W takim właśnie trudnym momencie poznajemy Effie, której życie wywraca się do góry nogami, gdy zostaje zepchnięta z bezpiecznej, utartej ścieżki. Mąż, z którym spędziła lata, pomagając mu rozkręcić firmę i wychowując trójkę dzieci, znudzony codziennością nagle odchodzi do innej. Effie ląduje na życiowym bezdrożu i choć pełna gniewu, częściej patrzy w przeszłość niż w to, co przed nią, z cichą nadzieją, że zgliszcza jej małżeństwa to tylko zły sen, z którego zaraz się obudzi. A tymczasem to nietypowe przebudzenie po operacji plastycznej sprawia, że bohaterka doświadcza czegoś niezwykłego i niewytłumaczalnego...

To, co w tej powieści urzekło mnie najbardziej, to świetnie poprowadzony wątek czterech pokoleń kobiet. Mamy Margie, matkę Effie, przekonaną, że wystarczy zadbać o siebie i trochę się postarać, by mąż wrócił. Tylko czy zranionej kobiecie jeszcze w ogóle na nim zależy? Jest też zbuntowana nastoletnia córka, okazująca matce jawną wrogość. No i wreszcie najbliższa Effie babcia Lolly, tracąca pamięć przez postępującą demencję. Jej młodzieńcze, niezwykle intymne listy do piosenkarki Patsy Cline są dla jej wnuczki inspiracją, a przeplatając się z główną fabułą, dodają jej niezwykłego uroku.

Historie tych dwóch kobiet dzieli czas, ale obie w pewnym momencie stają przed życiowym wyborem, a słowa Patsy Cline stają się dla nich drogowskazem. Tylko czy Effie odczyta go prawidłowo? Czy uda jej się otworzyć serce przed samą sobą i zawalczyć o to, na czym naprawdę jej zależy? W jej poszukiwania autorka świetnie wplata odrobinę realizmu magicznego, którego zawsze tak chętnie szukam w książkach, a Effie, szukając własnej drogi, pomaga również odnaleźć ją innym.

To bardzo życiowa powieść, zabarwiona blaskami i cieniami codzienności, w której tak łatwo odnaleźć cząstkę siebie. Dlatego zrozumie i poczuje ją całym sercem każda z nas, zagoniona w rutynie. Bo czasem tak łatwo wpaść w pułapkę robienia rzeczy z przyzwyczajenia, ze strachu przed zmianą lub chęci zadowolenia innych, a ta historia zachęca, by zatrzymać się na chwilę i przemyśleć swoje życie. Uczy, by spojrzeć na siebie z czułością, zrozumieniem i akceptacją dla własnych niedoskonałości czy dokonanych wyborów. I pokazuje, że nawet gdy los niespodziewanie rzuca nas na rozdroża, zawsze możemy odnaleźć swoją, i tylko swoją, drogę.

Głos piosenkarki Patsy Cline jest w tej historii drogowskazem dla zagubionych bohaterek. A dla nas takim drogowskazem może być właśnie ta powieść. Ciepła, refleksyjna i po prostu piękna. Szczerze polecam!

[Anna · Rating 5 out of 5]

✨️Kto i za co pokocha?
To książka, którą można pokochać za jej ciepło, podejście do życiowych lekcji, główną bohaterkę i jej nowy początek oraz osobną historię jej babci, Loli, która w pewnym momencie połączy się z losami Effie. Ta powieść ma w sobie coś magicznego i niekoniecznie mam na myśli duchy zmarłych, których widzi Effie. Jest w niej coś, co oczarowuje swoją prostotą. Jeśli spojrzeć na tę historię z boku, to nie ma w niej nic nadzwyczajnego, ot główna bohaterka zostaje porzucona przez męża dla młodszej kobiety, teraz kiedy dzieci już dorosły, ona w końcu może pomyśleć o sobie. Ale jeśli zagłębić się w tę opowieść, spojrzeć na sytuację Effie jej oczami i doświadczyć tego, czego ona doświadcza, to uświadamiamy sobie, że mamy w rękach rewelacyjną powieść, nietuzinkową, intrygującą i taką, od której nie da się oderwać.

Jeśli więc lubisz historie, w których bohaterowie nie są idealni, ponoszą porażki, stawiają czoła przeciwnościom losu i z klasą podnoszą się po najbardziej spektakularnych upadkach, to ta książka na pewno Ci się spodoba.

✨️Czy ja pokochałam?
Bardzo polubiłam. Porusza tematy nowego początku oraz odkrywania w sobie kogoś więcej niż żony i matki — czyli motywy przemielone w literaturze na wiele możliwych sposobów, a jednak autorka podaje je w bardzo odświeżający i odmienny sposób. Zderza subtelny realizm magiczny z codziennością i bywa, że z tą brutalną stroną życia. Cieszę się, że dostałam tekst, w którym jest coś więcej niż historia kobiety uczącej się radzić sobie po odejściu męża. Ta książka udowadnia, że świat nie kończy się wtedy, kiedy nam się tak wydaje, bo akurat zabrakło perspektyw na lepsze jutro. Ona pokazuje, że to, co jest tym teoretycznym końcem świata, może być jego drugim początkiem pozwalającym żyć według własnych zasad.

✨️Czy polecam?
Polecam! Fajne jest to, że Effie nie przechodzi swojej wewnętrznej przemiany jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Dla niej to proces podzielony na różne etapy, które sukcesywnie, nie zawsze nawet o tym wiedząc, realizuje. To po prostu się dzieje. Siłą tej powieści są jej bohaterowie i emocje. Piękna, chwilami zabawna i wzruszająca historia o kobiecie, która układa swoje życie na nowo.

✨️O czym jest?
Effie Baker, matka trójki dzieci, próbuje poukładać życie po tym, jak mąż zostawił ją dla młodszej kobiety. Liczy, że operacja plastyczna będzie początkiem nowego rozdziału. Jednak po zabiegu objawia jej się duch Patsy Cline, który mówi do niej, że „czas zrobić to, co trzeba”. Trop prowadzi ją do Loli, ukochanej babci, która przed laty pisała listy do słynnej piosenkarki. Effie, próbując odkryć tajemnicę z przeszłości, musi jednocześnie odnaleźć się w nowej pracy, nowych relacjach i zupełnie nowym życiu.

[Amber Stamm · Rating 4 out of 5]

If We Ever Get There by Laura Barrow is a beautifully written and poignant story about love, self-discovery, and the journey of healing. It follows the journey of two women—Amelia, who is struggling to find her way in life after a difficult breakup, and Grace, who is dealing with the loss of a loved one and trying to make sense of her future. Their paths cross in a way that is both heartwarming and inspiring, leading to a narrative filled with emotional depth and growth.

Barrow’s writing is lyrical and immersive, capturing the complexity of both her characters and the emotional landscape they navigate. The book delves into themes of friendship, grief, and second chances with a tenderness that makes it both relatable and moving. The way the author weaves these themes together is seamless, making it easy for readers to connect with the characters on a personal level. The dialogue is natural and genuine, and the interactions between the characters feel authentic, drawing you deeper into their worlds.

Amelia and Grace are both flawed, yet endearing characters, and their individual journeys of self-discovery are a highlight of the story. The pacing of the book is well-balanced, with moments of lightness balanced by more reflective, emotional scenes. The growth and healing that both characters undergo is gradual and thoughtful, allowing the reader to see their transformation over time. What I appreciated most about this book was how it highlighted the importance of personal growth, the beauty of human connection, and the ways in which our past experiences shape who we are.

One of the book’s greatest strengths is how it portrays the nuances of female friendship. As the two women bond over shared experiences and help each other work through their respective challenges, their relationship becomes a central pillar of the story. The dynamics between Amelia and Grace are realistic and heartfelt, and it was refreshing to see such a positive and supportive depiction of female friendship.

However, while I thoroughly enjoyed the book, I did find that the pacing occasionally slowed in the middle. There were moments where the plot became a bit predictable, and I wished for a bit more tension or conflict to keep things feeling fresh. Nevertheless, this is a minor issue, and the emotional payoff at the end was well worth the wait.

The ending is satisfying and uplifting, leaving the reader with a sense of hope and renewal. Barrow’s ability to balance heartache and healing with an ultimately optimistic message makes this book an uplifting and worthwhile read.

**Thank you to the author and publisher for providing an ARC in exchange for an honest review.

[Pi]

Wiedziałam, że kolejna powieść Laury Barrow musi być doskonała. Po GDY POWRÓCĄ KANARKI nie miałam żadnych wątpliwości, że GDY ODNAJDZIEMY DROGĘ również przyniesie mi czystą czytelniczą radość. Liczyłam na czułą narrację, na mądrą historię i dobrze napisaną bohaterkę - i nie myliłam się. Mamy tu do czynienia z literackim pięknem, z obyczajową opowieścią, która ma właściwości lecznicze i wlewa na nowo w serce nadzieję... że przecież - póki żyjemy - możemy sobie pomóc.
GDY ODNAJDZIEMY DROGĘ, jest historią Effie, która po zdradzie męża - rozwodzi się z nim. Nigdy nigdzie nie pracowała... była po prostu matką i żoną, a to porzucenie silnie wpływa na jej poczucie wartości. W akcie samoratunku decyduje się na operację plastyczną... ale coś idzie nie tak i na skutek powikłań Effie zaczyna mieć... dziwne wizje. Wmieszana w to jest muzyka country, babcia z demencją i sporo przeszłości.
Barrow znakomicie tworzy słowem klimat, ciepło, czułość. Mamy tu do czynienia z pisarką, która odznacza się wielką empatią i zrozumieniem swoich postaci. Literacko książka jest napisana naprawdę pięknie, dialogi są wspaniale wyważone a opisy trafiają prosto do serca. Bardzo potrzebowałam ponownie spotkać się z piórem tej autorki - chyba nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak bardzo.
GDY ODNAJDZIEMY DROGĘ, to książka, która pokrzepia zgnębione dusze, daje ulgę i wytchnienie od codzienności, która to codzienność bywa... trudna. Czytelnik poznaje bohaterki, które w życiu miały pod górę, ale nie dały się zniszczyć i pozostały sobą. Jest to też po prostu opowieść o dobrych ludziach rzuconych często wśród żmije. Jestem pod ogromnym urokiem stylu Laury Barrow, jej spostrzegawczości i zmysłu obserwatora - myślę, że pisarka jest kobietą wyjątkową, bo tworzy naprawdę wyjątkowe bohaterki. Mam tylko nadzieję, że niedługo ukaże się jej kolejna powieść, bo Laury Borrow nigdy za dużo - poproszę o więcej!
Ponadto książki Borrow zostały bardzo ładnie i spójnie wydane przez Wydawnictwo Literackie. Rewelacyjnie prezentują się na półce i wróżą więcej tych perełek. Zarówno GDY POWRÓCĄ KANARKI jak i GDY ODNAJDZIEMY DROGĘ idealnie sprawdzą się na prezent i będzie to prawdziwie piękny prezent - mądry i czuły.

pośród zgiełku myśli i zdarzeń - jaśnieje droga do marzeń
Wydawnictwo Literackie