What do you think?
Rate this book
ปริศนา ฆ่า ด้วยงานศิลป์
“เบื้องหลังเหตุฆาตกรรมมีแรงจูงใจของฆาตกรแฝงอยู่ฉันใด เบื้องหลังงานศิลป์ย่อมมีความจริงในใจของศิลปินซ่อนอยู่ฉันนั้น”
พบกับผลงานเรื่องเยี่ยมที่ผสานปริศนาฆาตกรรม เข้ากับความจริงที่ซ่อนเร้นในภาพเขียนบันลือโลกได้อย่างน่าตื่นตะลึง!
มีภาพเขียนเก่าแก่ถูกส่งมายังศูนย์วิจัยศิลปกรรมกรุงโตเกียว อิซุมิ...นักวิจัยผู้ทำหน้าที่ตรวจวิเคราะห์ภาพเขียนชิ้นนี้พบว่า มันคือหนึ่งในผลงานที่สูญหายไปของโกแก็ง...จิตรกรรุ่นพี่ของแวนโก๊ะ ซึ่งมีเงื่อนงำอะไรบางอย่างเกี่ยวพันกับ ‘ปริศนาการยิงตัวตาย’ ของแวนโก๊ะ เธอจึงรีบส่งอีเมลหาชุนซุเกะ...เพื่อนผู้เป็นนักซ่อมภาพเขียน ด้วยความตื่นเต้นตกใจว่า ‘แวนโก๊ะ!’
ทว่าวันถัดมา อิซุมิกลับถูกพบเป็นศพอยู่ในบ้าน สภาพเหมือนดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย ที่น่าแปลกก็คือ หญิงสาวทาหูข้างซ้ายเป็นสีน้ำตาล...นี่จึงคล้ายคำสั่งเสียสุดท้ายของเธอ ซึ่งจุดประกายให้ชุนซุเกะคิดเชื่อมโยงไปถึงเหตุการณ์ครั้งแวนโก๊ะตัดหูซ้ายตัวเอง!
นักซ่อมภาพเขียนหนุ่มต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางด้านศิลปะและความเฉียบแหลมในการพิสูจน์ข้อสันนิษฐาน เพื่อหาคำตอบว่า...แท้จริงแล้ว อิซุมิฆ่าตัวตายหรือถูกฆาตกรรมอำพรางกันแน่ รวมทั้งไขปริศนาลึกลับดำมืดซึ่งค้างคาใจคนทั้งโลกมานานกว่าร้อยปี ความจริงแล้วแวนโก๊ะยิงตัวตาย หรือว่าใครฆ่า!?
นอกจากนี้ ยังมีคดีและปริศนาที่ซับซ้อนเกี่ยวพันกับภาพวาดแสนงดงามอีก 4 เรื่อง ซึ่งถักทอความลึกลับของการสืบสวน เข้ากับความล้ำลึกของงานศิลป์ได้อย่างน่าจดจำ!
พบกับผลงานเรื่องเยี่ยมที่ผสานปริศนาฆาตกรรม เข้ากับความจริงที่ซ่อนเร้นในภาพเขียนบันลือโลกได้อย่างน่าตื่นตะลึง!
มีภาพเขียนเก่าแก่ถูกส่งมายังศูนย์วิจัยศิลปกรรมกรุงโตเกียว อิซุมิ...นักวิจัยผู้ทำหน้าที่ตรวจวิเคราะห์ภาพเขียนชิ้นนี้พบว่า มันคือหนึ่งในผลงานที่สูญหายไปของโกแก็ง...จิตรกรรุ่นพี่ของแวนโก๊ะ ซึ่งมีเงื่อนงำอะไรบางอย่างเกี่ยวพันกับ ‘ปริศนาการยิงตัวตาย’ ของแวนโก๊ะ เธอจึงรีบส่งอีเมลหาชุนซุเกะ...เพื่อนผู้เป็นนักซ่อมภาพเขียน ด้วยความตื่นเต้นตกใจว่า ‘แวนโก๊ะ!’
ทว่าวันถัดมา อิซุมิกลับถูกพบเป็นศพอยู่ในบ้าน สภาพเหมือนดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย ที่น่าแปลกก็คือ หญิงสาวทาหูข้างซ้ายเป็นสีน้ำตาล...นี่จึงคล้ายคำสั่งเสียสุดท้ายของเธอ ซึ่งจุดประกายให้ชุนซุเกะคิดเชื่อมโยงไปถึงเหตุการณ์ครั้งแวนโก๊ะตัดหูซ้ายตัวเอง!
นักซ่อมภาพเขียนหนุ่มต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางด้านศิลปะและความเฉียบแหลมในการพิสูจน์ข้อสันนิษฐาน เพื่อหาคำตอบว่า...แท้จริงแล้ว อิซุมิฆ่าตัวตายหรือถูกฆาตกรรมอำพรางกันแน่ รวมทั้งไขปริศนาลึกลับดำมืดซึ่งค้างคาใจคนทั้งโลกมานานกว่าร้อยปี ความจริงแล้วแวนโก๊ะยิงตัวตาย หรือว่าใครฆ่า!?
นอกจากนี้ ยังมีคดีและปริศนาที่ซับซ้อนเกี่ยวพันกับภาพวาดแสนงดงามอีก 4 เรื่อง ซึ่งถักทอความลึกลับของการสืบสวน เข้ากับความล้ำลึกของงานศิลป์ได้อย่างน่าจดจำ!
400 pages, Paperback
First published December 3, 2011
5 people are currently reading
60 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
November 7, 2023
ปริศนา ฆ่า ด้วยงานศิลป์ชุนซุเกะ นักซ่อมภาพเขียนมือวางอันดับต้นๆ ของญี่ปุ่น ได้เข้าไปพัวพันกับเรื่องราวต่างๆ ที่ล้วนแล้วแต่มีงานศิลปะมาเชื่อมโยง ไม่ว่าจะเป็นการกระโดดตึกฆ่าตัวตายของศิลปินชื่อดัง ที่มีนัยยะเชื่อมโยงไปถึงภาพ Arnolfini Portrait ผลงานเลื่องชื่อของ Jan van Eyck
ศิลปินเครื่องเขินหนุ่มที่ตกอยู่ภายใต้เงาของพ่อมาตลอดชีวิต ที่ต้องการปลดปล่อยตัวตน และสร้างอิสระให้กับน้องที่กำลังจะเกิดมากับภาพ Le Lapin Agile ที่ถูกวาดซ้ำๆ ในฤดูกาลต่างๆ ของ Utrillo
พยานตาบอดของคดีฆาตกรรมปริศนาเมื่อสามสิบปีก่อน ที่สร้างตราบาปให้กับลูกหลานจนถึงปัจจุบัน กับรอยไหม้บนม้วนภาพ Engi Kaji ลำดับที่สองของชุด Shigisan Engi
ความลับเบื้องหลังภาพ Minerva 1611 และความสัมพันธ์ของ Paul Gauguin และ Vincent van Gogh กับเหตุการณ์ที่นักวิเคราะห์ภาพเขียนสาวดื่มยาพิษจนเสียชีวิตหลังจากพบเรื่องสำคัญที่จะเขย่าวงการศิลปะ
และปิดท้ายด้วยเรื่องราวของภัณฑารักษ์ผู้โดดเดี่ยวแห่ง Hall of Light กับการตายของภรรยาสุดที่รักของเขา
เราชอบเรื่องเสียงกระซิบจากดอกทานตะวันมากที่สุดในเล่ม เพราะมันทำให้เห็นหลากหลายมิติของศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่างแวนโก๊ะและโกแก็ง ที่นำมาเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ตายในปัจจุบัน
ถึงแม้การไขปริศนาจะเต็มไปด้วยการอนุมานมากไปนิด เพราะหลายอย่างก็ไม่มีพยานหรือหลักฐานมาสนับสนุน แต่ก็ช่วยสร้างสีสันให้กับเรื่องราวได้เยอะ
เล่มนี้สนุกแต่อ่านช้าหน่อย เพราะมัวแต่อ่านไปหาภาพประกอบจากในกูเกิ้ลไปสนุกมากเลย
Goodreads ให้ 4 เราให้ 4.7
ศิลปินเครื่องเขินหนุ่มที่ตกอยู่ภายใต้เงาของพ่อมาตลอดชีวิต ที่ต้องการปลดปล่อยตัวตน และสร้างอิสระให้กับน้องที่กำลังจะเกิดมากับภาพ Le Lapin Agile ที่ถูกวาดซ้ำๆ ในฤดูกาลต่างๆ ของ Utrillo
พยานตาบอดของคดีฆาตกรรมปริศนาเมื่อสามสิบปีก่อน ที่สร้างตราบาปให้กับลูกหลานจนถึงปัจจุบัน กับรอยไหม้บนม้วนภาพ Engi Kaji ลำดับที่สองของชุด Shigisan Engi
ความลับเบื้องหลังภาพ Minerva 1611 และความสัมพันธ์ของ Paul Gauguin และ Vincent van Gogh กับเหตุการณ์ที่นักวิเคราะห์ภาพเขียนสาวดื่มยาพิษจนเสียชีวิตหลังจากพบเรื่องสำคัญที่จะเขย่าวงการศิลปะ
และปิดท้ายด้วยเรื่องราวของภัณฑารักษ์ผู้โดดเดี่ยวแห่ง Hall of Light กับการตายของภรรยาสุดที่รักของเขา
เราชอบเรื่องเสียงกระซิบจากดอกทานตะวันมากที่สุดในเล่ม เพราะมันทำให้เห็นหลากหลายมิติของศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่างแวนโก๊ะและโกแก็ง ที่นำมาเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ตายในปัจจุบัน
ถึงแม้การไขปริศนาจะเต็มไปด้วยการอนุมานมากไปนิด เพราะหลายอย่างก็ไม่มีพยานหรือหลักฐานมาสนับสนุน แต่ก็ช่วยสร้างสีสันให้กับเรื่องราวได้เยอะ
เล่มนี้สนุกแต่อ่านช้าหน่อย เพราะมัวแต่อ่านไปหาภาพประกอบจากในกูเกิ้ลไปสนุกมากเลย
Goodreads ให้ 4 เราให้ 4.7
July 27, 2024
เกือบหลับแต่กลับมาได้ 😂😂
เรื่องสั้นห้าเรื่องที่มีตัวละครหลักเป็นนักซ่อมภาพเขียน มาไขปริศนาผ่านภาพเขียนชื่อดัง ไม่ว่าจะการฆ่าตัวตาย การฆาตกรรม ภาพเขียนปริศนา พระเอกรับจบหมด
เรื่องที่ชอบสุดคือ ’เสียงกระซิบจากดอกทานตะวัน‘ เกี่ยวกับภาพเขียนของแวน โก๊ะห์ มีทฤษฎีมโนแจ่มเยอะเลยทั้งเรื่องตัดหู เรื่องฆ่าตัวตายหรืออุบัติเหตุ
อ่านเล่มนี้ได้ความรู้เรื่องการซ่อมภาพเขียน ได้รู้จักจิตรกร ภาพวาดสวย ๆ เยอะเลย
แต่จังหวะการเล่าเรื่องเนิบนาบ บางช่วงก็ลงลึกเรื่องภาพวาดจนมึนไปหมด อ่านแล้วง่วงจะหลับเอา
เรื่องสั้นห้าเรื่องที่มีตัวละครหลักเป็นนักซ่อมภาพเขียน มาไขปริศนาผ่านภาพเขียนชื่อดัง ไม่ว่าจะการฆ่าตัวตาย การฆาตกรรม ภาพเขียนปริศนา พระเอกรับจบหมด
เรื่องที่ชอบสุดคือ ’เสียงกระซิบจากดอกทานตะวัน‘ เกี่ยวกับภาพเขียนของแวน โก๊ะห์ มีทฤษฎีมโนแจ่มเยอะเลยทั้งเรื่องตัดหู เรื่องฆ่าตัวตายหรืออุบัติเหตุ
อ่านเล่มนี้ได้ความรู้เรื่องการซ่อมภาพเขียน ได้รู้จักจิตรกร ภาพวาดสวย ๆ เยอะเลย
แต่จังหวะการเล่าเรื่องเนิบนาบ บางช่วงก็ลงลึกเรื่องภาพวาดจนมึนไปหมด อ่านแล้วง่วงจะหลับเอา
April 11, 2024
(3.5)
หนังสือมีความอุปมาอุปมัยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวของตัวละครพระเอกกับงานศิลปะ รู้สึกมีความนามธรรมสูงจนเหมือนคิดไปเอง เพราะสิ่งตัวละครตีความส่วนใหญ่มันไม่สามารถตัดสินได้เลยว่าใช่หรือไม่ใช่ ส่วนตัวรู้สึกสนุกกับการตีความเนื้อเรื่องผ่านภาพวาดในงานศิลปะอยู่แล้ว เลยรู้สึกอ่านได้เรื่อยๆ แบบไม่ค่อยเบื่อ
- ตอนแรก: ยังปรับอารมณ์ไม่ค่อยถูกและรู้สึกเอื่อยๆเพราะยังไม่ค่อยอินกับตัวละครหลัก ส่วนตัวรู้สึกตอนแรกมีความเป็นนามธรรมสูงที่สุด อ่านจบแบบไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
- ตอนสอง: ตอนนี้แรกๆปูเรื่องดูน่ากลัวดี รู้สึกอ่านสนุกขึ้นเพราะผูกพันธ์กับตัวละครมากขึ้น จบได้เรียบง่ายดี
- ตอนสาม: คิดว่ามันคือmainของหนังสือเล่มนี้จากเนื้อหาหลังหนังสือ ส่วนตัวเคยอ่านประวัติของโกแกงกับแวนโก๊ะมาบ้าง เลยรู้สึกอินกับการเติมแต่งเชื่อมโยงความรู้สึกนึกคิดของศิลปินสองคนนี้ผ่านภาพวาด ตอนนี้อ่านแล้วสนุกสุด เพลินๆไปการตีความภาพวาดกับศิลปินไปเรื่อยๆ
- ตอนสี่: ตอนนี้เป็นตอนสั้นๆ อ่านแล้วมีความดิ่งปนเหงาๆหน่อย
หนังสือมีความอุปมาอุปมัยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวของตัวละครพระเอกกับงานศิลปะ รู้สึกมีความนามธรรมสูงจนเหมือนคิดไปเอง เพราะสิ่งตัวละครตีความส่วนใหญ่มันไม่สามารถตัดสินได้เลยว่าใช่หรือไม่ใช่ ส่วนตัวรู้สึกสนุกกับการตีความเนื้อเรื่องผ่านภาพวาดในงานศิลปะอยู่แล้ว เลยรู้สึกอ่านได้เรื่อยๆ แบบไม่ค่อยเบื่อ
- ตอนแรก: ยังปรับอารมณ์ไม่ค่อยถูกและรู้สึกเอื่อยๆเพราะยังไม่ค่อยอินกับตัวละครหลัก ส่วนตัวรู้สึกตอนแรกมีความเป็นนามธรรมสูงที่สุด อ่านจบแบบไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
- ตอนสอง: ตอนนี้แรกๆปูเรื่องดูน่ากลัวดี รู้สึกอ่านสนุกขึ้นเพราะผูกพันธ์กับตัวละครมากขึ้น จบได้เรียบง่ายดี
- ตอนสาม: คิดว่ามันคือmainของหนังสือเล่มนี้จากเนื้อหาหลังหนังสือ ส่วนตัวเคยอ่านประวัติของโกแกงกับแวนโก๊ะมาบ้าง เลยรู้สึกอินกับการเติมแต่งเชื่อมโยงความรู้สึกนึกคิดของศิลปินสองคนนี้ผ่านภาพวาด ตอนนี้อ่านแล้วสนุกสุด เพลินๆไปการตีความภาพวาดกับศิลปินไปเรื่อยๆ
- ตอนสี่: ตอนนี้เป็นตอนสั้นๆ อ่านแล้วมีความดิ่งปนเหงาๆหน่อย
June 23, 2024
ชอบนะที่ผู้เขียนใช้ธีมหลักของเรื่องเป็นงานศิลป์ภาพวาด ตัวนำเป็นช่างซ่อมภาพวาดจะเล่าเรื่องสอดแทรกเกร็ดประวัติของภาพเขียนชื่อดังในแต่ละตอน และสุดท้ายก็จะเป็นการคลี่คลายคดีต่างๆ
แต่ทำไมรู้สึกอ่านแล้วเหนื่อยจัง ใช้พลังในการอ่านและทำความเข้าใจมากๆเลย ส่วนตัวไม่ชอบตอนแวนโก๊ะเลย เพราะรู้สึกบิดเบือนชีวประวัติของจริงๆมาก
ตอนที่ชอบที่สุดคือตอนที่3 ม้วนภาพ เอ็งงิคาจิ ดำเนินเรื่องสนุกน่าสนใจ และประวัติของม้วนภาพก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย คดีก็แปลกดีด้วย
แต่ทำไมรู้สึกอ่านแล้วเหนื่อยจัง ใช้พลังในการอ่านและทำความเข้าใจมากๆเลย ส่วนตัวไม่ชอบตอนแวนโก๊ะเลย เพราะรู้สึกบิดเบือนชีวประวัติของจริงๆมาก
ตอนที่ชอบที่สุดคือตอนที่3 ม้วนภาพ เอ็งงิคาจิ ดำเนินเรื่องสนุกน่าสนใจ และประวัติของม้วนภาพก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย คดีก็แปลกดีด้วย
July 28, 2024
พูดถึงเรื่องประวัติศาสตร์ภาพเขียน งานศิลปะค่อนข้างเยอะ (ตามคอนเซปต์ชื่อเรื่อง)
แล้วมันค่อนข้างลึกจนเราไม่สามารถอินกับเนื้อเรื่องได้
ตอนแรกนึกว่าจะพูดถึงนิดหน่อย แต่นี่เหมือนพาร์ทสืบสวนเป็นสิ่งที่แทรกมาแทน 555
ใด ๆ คือพล็อตแต่ละตอนน่าสนใจนะ เนื้อหาแปลกใหม่ดี
แล้วมันค่อนข้างลึกจนเราไม่สามารถอินกับเนื้อเรื่องได้
ตอนแรกนึกว่าจะพูดถึงนิดหน่อย แต่นี่เหมือนพาร์ทสืบสวนเป็นสิ่งที่แทรกมาแทน 555
ใด ๆ คือพล็อตแต่ละตอนน่าสนใจนะ เนื้อหาแปลกใหม่ดี
November 27, 2024
รวมเรื่องสั้นcase by caseของนักบูรณะภาพวาดที่ได้เข้าไปคลี่คลายคดีผ่านกระบวนการการทำงาน สืบสวนและไข #ปริศนาฆ่าด้วยงานศิลป์ สอดแทรกเกร็ดประวัติของภาพเขียนดัง ผสานเข้ากับตำนานความเชื่อไปจนถึงมุมมองของศิลปินมีชื่อ ตีแผ่ความล้ำลึกของงานศิลป์ ลึกล้ำจนต้องใช้พลังงานสูงลิ่วในการอ่าน
.
เรื่องสั้นทั้งหมด5เรื่อง ดำเนินด้วยตัวเอกหลัก ชุนซุเกะ หนุ่มนักบูรณะภาพวาดที่ต้องใช้ความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศิลปะมาวิเคราะห์ปนสันนิษฐาน+เชื่อมโยงความรู้สึกนึกคิดของศิลปินเพื่อพิสูจน์ความจริงของคดี ซึ่งเซตติ้งหลักคือชูโรงงานศิลปะพร้อมประวัติภาพวาดเขียนเป็นส่วนใหญ่ (Infodumpมากมายนัก)
เป็นการนำศิลปะแขนงต่างๆไปจนเรื่องแวดวงงานศิลป์มาผูกถ่ายทอดเรื่องราว นักเขียนคงต้องทำการบ้านในการผูกโยงเยอะมาก งานศิลป์มีทั้งฝั่งตะวันตก ญี่ปุ่น ข้อมูลทางศิลป์ต้องแน่น เชิงอรรถจึงมาครบครัน การแปลเองก็ยากไหนจะศัพท์เฉพาะทาง(สำนวนแปลโอเคเลย)มีพูดถึงศิลปินดังหลายคน(อาทิ แวนโก๊ะ-โกแกง)
หน้าปกสวยน่ารักน่าเก็บรูปเล่มหนาแต่ดีไซน์พอดีมือ เสียดายอ่านแล้วเหนื่อยไปหน่อย จอยยากไปนิด แต่ประทับใจที่ตัวเอกเก่ง มีคอนเนคชั่นดี มีความรู้หลายแขนงของภาพ (ก็เป็นช่างบูรณะภาพ) ผูกโยง วิเคราะห์ภาพและประวัติเก่งแท้ สำหรับเราเล่มนี้คือเรื่องสั้นโทนลึกลับเล่นเร้าไปกับงานศิลป์ เล่มหนา ๆ ที่แสนจุกสมอง
ภาพรวมของทั้ง5เรื่องคือสมมาตรฐาน ผูกโยงได้ดีละเอียดยิบ แต่ไม่ได้เน้นระทึก ทุกเรื่องเริ่มต้นเรียบนิ่งจบเรียบนิ่ง เน้นการสร้างบรรยากาศเล่าประวัติ ภาพรวมน่าจะว้าวถ้าอินงานศิลป์ อาจวิเคราะห์ถกเถียงตามท้องเรื่องได้อยู่ แต่เราผู้ไม่ค่อยมีความรู้ทางภาพศิลป์ที่ว่าก็จะอ่านไปด้วยความรู้สึกที่ว่า เข้าใจก็ได้ อะไรแบบนี้
ซึ่งเอาจริงก็ได้เกร็ดความรู้เพิ่มเติมเยอะ ทั้งสิ่งที่เคยรู้และไม่รู้มาก่อน อย่างยุคของภาพเขียนของศิลปิน เช่น ปิกัสโซ่ จะมีเอกลักษณ์ของภาพวาดเปลี่ยนไปเป็นยุค ของศิลปินที่ชื่ออูตริลโลในตอนที่2ของเล่มก็เช่นกัน มีภาพวาดยุคขาวที่ถ่ายทอดอารมณ์ความว้าเหว่ สภาพจิตใจ สะท้อนความรู้สึกของศิลปินในช่วงเวลานั้นได้
ตอน ยัน ฟัน ไอก์ ผู้สังหารทวยเทพ : เมื่อศิลปินชื่อดังกระโดดตึกฆ่าตัวตายแต่การกระทำบ่งชี้ไปในทางท้าทายพระเจ้า ความแหกขนบ-ความเชื่อที่เอาไว้ยึดเหนี่ยวจิตใจ คือเรื่องราวการคิดไม่ตกของลูกศิษย์กับอาจารย์ที่เพิ่งตายไป คือการวิเคราะห์งานศิลป์ล้ำลึกมาก ตอนนี้ออกโทนหดหู่ทั้งประวัติภาพทั้งบทสรุปของเรื่องราว
การเกิดและการตายของอูตริลโล : บรรยากาศในคฤหาสน์ครอบครัวที่นำเสนอภาพความกดดันของศิลปินหนุ่มใต้เงาพ่อ ซึ่งผูกโยงชีวิตศิลปินในอดีตอย่างอูตริลโล จิตวิญญาณ การถือกำเนิด ปมวัยเด็ก ค้นหาตัวตนโหยหาอิสระ /หอศิลป์สนธยา : เรื่องของภัณฑารักษ์ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ เข้าถึงง่ายอิงงานศิลป์ไม่เยอะนัก
ภาพที่ต้องมนตรา : คดีจากอดีตที่เกิดขึ้นอีกครั้งในปัจจุบัน รอยไหม้บนม้วนภาพบนความเหนือจริงตรงฆาตกรปรากฏขึ้นในมโนภาพราวกับวิญญาณพัวพันมาจากครั้งอดีต นี่ไม่เคยได้ยินหรือรู้เรื่องราวในประวัติม้วนภาพเอ็งงิคาจิมาก่อน สุดว้าวดีเทลละเอียดยิบเอาเป็นว่าอ่านจบได้ความรู้ประวัติศาสตร์ภาพเยอะทีเดียว
เสียงกระซิบจากดอกทานตะวัน : คดีที่อิงเหตุการณ์แวนโก๊ะตัดหูซ้าย เพื่อนนักวิเคราะห์ภาพวาดชื่อ อิซุมิ ตายในห้องปิดตายแล้วก็ทาสีหูข้างซ้ายเป็นสีน้ำตาลราวกับเป็นดายอิ้งเมสเซส ตัวเอกจึงต้องไปสืบว่าเพื่อนฆ่าตัวตายหรือถูกฆาตกรรมกันแน่ ตอนนี้สนุกดีเหมือนย้อนกลับไปในยุคแวนโก๊ะ-โกแกงยังมีชีวิตโลดแล่นอยู่
วรรคที่ชอบ
- ความเชื่อนี้เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจท่ามกลางความปั่นป่วนของอารมณ์
- กดดันกันขนาดนี้ ถ้าปีกไม่หักลงกลางคันก็นับว่าโชคดีแล้ว
.
เรื่องสั้นทั้งหมด5เรื่อง ดำเนินด้วยตัวเอกหลัก ชุนซุเกะ หนุ่มนักบูรณะภาพวาดที่ต้องใช้ความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศิลปะมาวิเคราะห์ปนสันนิษฐาน+เชื่อมโยงความรู้สึกนึกคิดของศิลปินเพื่อพิสูจน์ความจริงของคดี ซึ่งเซตติ้งหลักคือชูโรงงานศิลปะพร้อมประวัติภาพวาดเขียนเป็นส่วนใหญ่ (Infodumpมากมายนัก)
เป็นการนำศิลปะแขนงต่างๆไปจนเรื่องแวดวงงานศิลป์มาผูกถ่ายทอดเรื่องราว นักเขียนคงต้องทำการบ้านในการผูกโยงเยอะมาก งานศิลป์มีทั้งฝั่งตะวันตก ญี่ปุ่น ข้อมูลทางศิลป์ต้องแน่น เชิงอรรถจึงมาครบครัน การแปลเองก็ยากไหนจะศัพท์เฉพาะทาง(สำนวนแปลโอเคเลย)มีพูดถึงศิลปินดังหลายคน(อาทิ แวนโก๊ะ-โกแกง)
หน้าปกสวยน่ารักน่าเก็บรูปเล่มหนาแต่ดีไซน์พอดีมือ เสียดายอ่านแล้วเหนื่อยไปหน่อย จอยยากไปนิด แต่ประทับใจที่ตัวเอกเก่ง มีคอนเนคชั่นดี มีความรู้หลายแขนงของภาพ (ก็เป็นช่างบูรณะภาพ) ผูกโยง วิเคราะห์ภาพและประวัติเก่งแท้ สำหรับเราเล่มนี้คือเรื่องสั้นโทนลึกลับเล่นเร้าไปกับงานศิลป์ เล่มหนา ๆ ที่แสนจุกสมอง
ภาพรวมของทั้ง5เรื่องคือสมมาตรฐาน ผูกโยงได้ดีละเอียดยิบ แต่ไม่ได้เน้นระทึก ทุกเรื่องเริ่มต้นเรียบนิ่งจบเรียบนิ่ง เน้นการสร้างบรรยากาศเล่าประวัติ ภาพรวมน่าจะว้าวถ้าอินงานศิลป์ อาจวิเคราะห์ถกเถียงตามท้องเรื่องได้อยู่ แต่เราผู้ไม่ค่อยมีความรู้ทางภาพศิลป์ที่ว่าก็จะอ่านไปด้วยความรู้สึกที่ว่า เข้าใจก็ได้ อะไรแบบนี้
ซึ่งเอาจริงก็ได้เกร็ดความรู้เพิ่มเติมเยอะ ทั้งสิ่งที่เคยรู้และไม่รู้มาก่อน อย่างยุคของภาพเขียนของศิลปิน เช่น ปิกัสโซ่ จะมีเอกลักษณ์ของภาพวาดเปลี่ยนไปเป็นยุค ของศิลปินที่ชื่ออูตริลโลในตอนที่2ของเล่มก็เช่นกัน มีภาพวาดยุคขาวที่ถ่ายทอดอารมณ์ความว้าเหว่ สภาพจิตใจ สะท้อนความรู้สึกของศิลปินในช่วงเวลานั้นได้
ตอน ยัน ฟัน ไอก์ ผู้สังหารทวยเทพ : เมื่อศิลปินชื่อดังกระโดดตึกฆ่าตัวตายแต่การกระทำบ่งชี้ไปในทางท้าทายพระเจ้า ความแหกขนบ-ความเชื่อที่เอาไว้ยึดเหนี่ยวจิตใจ คือเรื่องราวการคิดไม่ตกของลูกศิษย์กับอาจารย์ที่เพิ่งตายไป คือการวิเคราะห์งานศิลป์ล้ำลึกมาก ตอนนี้ออกโทนหดหู่ทั้งประวัติภาพทั้งบทสรุปของเรื่องราว
การเกิดและการตายของอูตริลโล : บรรยากาศในคฤหาสน์ครอบครัวที่นำเสนอภาพความกดดันของศิลปินหนุ่มใต้เงาพ่อ ซึ่งผูกโยงชีวิตศิลปินในอดีตอย่างอูตริลโล จิตวิญญาณ การถือกำเนิด ปมวัยเด็ก ค้นหาตัวตนโหยหาอิสระ /หอศิลป์สนธยา : เรื่องของภัณฑารักษ์ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ เข้าถึงง่ายอิงงานศิลป์ไม่เยอะนัก
ภาพที่ต้องมนตรา : คดีจากอดีตที่เกิดขึ้นอีกครั้งในปัจจุบัน รอยไหม้บนม้วนภาพบนความเหนือจริงตรงฆาตกรปรากฏขึ้นในมโนภาพราวกับวิญญาณพัวพันมาจากครั้งอดีต นี่ไม่เคยได้ยินหรือรู้เรื่องราวในประวัติม้วนภาพเอ็งงิคาจิมาก่อน สุดว้าวดีเทลละเอียดยิบเอาเป็นว่าอ่านจบได้ความรู้ประวัติศาสตร์ภาพเยอะทีเดียว
เสียงกระซิบจากดอกทานตะวัน : คดีที่อิงเหตุการณ์แวนโก๊ะตัดหูซ้าย เพื่อนนักวิเคราะห์ภาพวาดชื่อ อิซุมิ ตายในห้องปิดตายแล้วก็ทาสีหูข้างซ้ายเป็นสีน้ำตาลราวกับเป็นดายอิ้งเมสเซส ตัวเอกจึงต้องไปสืบว่าเพื่อนฆ่าตัวตายหรือถูกฆาตกรรมกันแน่ ตอนนี้สนุกดีเหมือนย้อนกลับไปในยุคแวนโก๊ะ-โกแกงยังมีชีวิตโลดแล่นอยู่
วรรคที่ชอบ
- ความเชื่อนี้เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจท่ามกลางความปั่นป่วนของอารมณ์
- กดดันกันขนาดนี้ ถ้าปีกไม่หักลงกลางคันก็นับว่าโชคดีแล้ว
December 29, 2023
เหมือนนั่งอ่านประวัติศาสตร์ศิลปะมากกว่าอ่านสืบสวนสอบสวน ฮ่าๆ ข้อมูลศิลปะยุคต่างๆ อัดแน่นมาก แอบคิดว่าน่าจะมีภาคผนวกรวมรูปภาพที่่ถูกกล่าวถึงในเรื่องไว้ให้เปิดดูได้ จะได้ไม่ต้องเสียเวลากูเกิ้ล
เล่มนี้จะมีเรื่องสั้น 5 เรื่อง (ยัน ฟัน ไอก์ ผู้สังหารทวยเทพ, การเกิดและการตายของอูตริลโล, ภาพที่ต้องมนตรา, เสียงกระซิบจากตอกทานตะวัน,หอศิลป์สนธยา) มีการนำศิลปะยุคต่างๆ ทั้งญี่ปุ่นและตะวันตกมาใช้ผูกเรื่อง แต่วิธีเล่าเรื่องเนือยมาก อ่านไม่สนุก ต้องใช้พลังอย่างมากในการจะอ่านให้จบ จนไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องราวมันน่าสนใจขนาดนั้น ทั้งที่นักเขียนทำการบ้านมาดี และขอชื่นชมสำนักพิมพ์ที่ใส่เชิงอรรถมาแบบจุกๆ (ถ้าตัดสินจาก reading experience ล้วนๆ คงให้เรื่องนี้ 2 - 2.5 ดาว)
จากทั้ง 5 เรื่อง ชอบเรื่อง ยัน ฟัน ไอก์ ผู้สังหารทวยเทพ ที่สุด อาจเพราะเราชอบเรื่องแนวการท้าทายพระเจ้า การแหวกขนบธรรมเนียมอยู่แล้วด้วย ชอบประโยคจบท้ายของเรื่องนี้ เท่ดี
ส่วนเรื่องที่ไม่ชอบที่สุดคือเสียงกระซิบจากทานตะวัน ที่ใช้งานของแวนโก๊ะเป็น theme หลัก รู้สึกว่าเป็นการ stretch ประวัติศาสตร์ที่เว่อร์เกินไป baseless มาก อ่านแล้วเกาหัวแกรกๆ
ส่วนเรื่องสุดท้าย หอศิลป์สนธยา ถือเป็น honorable mention เพราะไม่ได้มีการกล่าวถึงงานเขียนดังๆ เป็นแค่เรื่องของคนในหอศิลป์ธรรมดา แต่อ่านง่ายแล้วก็ believable ที่สุด
เล่มนี้จะมีเรื่องสั้น 5 เรื่อง (ยัน ฟัน ไอก์ ผู้สังหารทวยเทพ, การเกิดและการตายของอูตริลโล, ภาพที่ต้องมนตรา, เสียงกระซิบจากตอกทานตะวัน,หอศิลป์สนธยา) มีการนำศิลปะยุคต่างๆ ทั้งญี่ปุ่นและตะวันตกมาใช้ผูกเรื่อง แต่วิธีเล่าเรื่องเนือยมาก อ่านไม่สนุก ต้องใช้พลังอย่างมากในการจะอ่านให้จบ จนไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องราวมันน่าสนใจขนาดนั้น ทั้งที่นักเขียนทำการบ้านมาดี และขอชื่นชมสำนักพิมพ์ที่ใส่เชิงอรรถมาแบบจุกๆ (ถ้าตัดสินจาก reading experience ล้วนๆ คงให้เรื่องนี้ 2 - 2.5 ดาว)
จากทั้ง 5 เรื่อง ชอบเรื่อง ยัน ฟัน ไอก์ ผู้สังหารทวยเทพ ที่สุด อาจเพราะเราชอบเรื่องแนวการท้าทายพระเจ้า การแหวกขนบธรรมเนียมอยู่แล้วด้วย ชอบประโยคจบท้ายของเรื่องนี้ เท่ดี
ส่วนเรื่องที่ไม่ชอบที่สุดคือเสียงกระซิบจากทานตะวัน ที่ใช้งานของแวนโก๊ะเป็น theme หลัก รู้สึกว่าเป็นการ stretch ประวัติศาสตร์ที่เว่อร์เกินไป baseless มาก อ่านแล้วเกาหัวแกรกๆ
ส่วนเรื่องสุดท้าย หอศิลป์สนธยา ถือเป็น honorable mention เพราะไม่ได้มีการกล่าวถึงงานเขียนดังๆ เป็นแค่เรื่องของคนในหอศิลป์ธรรมดา แต่อ่านง่ายแล้วก็ believable ที่สุด
December 15, 2024
นิยายสืบสวนธีมงานศิลปะ ตัวเอกเป็นนักซ่อมภาพเขียนที่ไปเกี่ยวพันกับทั้งปริศนาเกี่ยวกับภาพวาดชือดัง จิตรกรที่มีตัวตนอยู่จริง คดีฆาตกรรมต่างๆ
แนวคิดดี ตัวละครในเรื่องน่าสนใจ แต่การเดินเรื่องไม่สนุกเอาเสียเลย ตริกหรือปริศนาของคดีก็ไม่น่าสนใจเท่าไหร่ บางประเด็นทิ้งๆ ขว้างๆ มากมาย
แนวคิดดี ตัวละครในเรื่องน่าสนใจ แต่การเดินเรื่องไม่สนุกเอาเสียเลย ตริกหรือปริศนาของคดีก็ไม่น่าสนใจเท่าไหร่ บางประเด็นทิ้งๆ ขว้างๆ มากมาย
Displaying 1 - 8 of 8 reviews