WILLEM L. OLTMANS (geb. 10 juni 1925 in Huizen N.H., Baarns Lyceum, Nijenrode, politieke wetenschappen aan de Yale University) maakte een journalistieke bliksemcarrière o.a. redacteur buitenland van het Algemeen Handelsblad - redacteur van U.P.I. in Amsterdam, van de Telegraaf in Rome, van de N.R.C. in Djakarta, van Vrij Nederland in New York etc. naast vele reportages vanuit plaatsen over de gehele wereld voor diverse binnen- en buitenlandse bladen.
Zijn reizen naar Cuba, Congo, Midden Oosten, Peking, Vietnam en vele andere "troublespots" in de wereld resulteerden in evenzovele opzienbarende artikelen en interviews die niet zelden belangrijke politieke gevolgen hadden.
De laatste jaren verblijft Oltmans regelmatig in de Verenigde Staten waar hij van kust tot kust drukbezochte lezingentournees houdt over internationale politiek en als N.T.S.-correspondent enige geruchtmakende interviews filmde zoals generaal Soeharto en dat met Jim Garrison, Officier van Justitie in New Orleans die de moord op Kennedy onderzoekt.
Oltmans "onverstandige" eigenschap om zonder rekening te houden met de politieke richting van het blad waarvoor hij schrijft feiten en achtergronden zo objectief mogelijk rapporteren heeft hem ook enkele zeer invloedrijke vijanden bezorgd; maar ook ontelbare vrienden bij lezers, luisteraars en kijkers over de gehele wereld.
Dit boek biedt de lezer een unieke kans een inzicht te krijgen in het débacle van de buitenlandse politiek van minister Luns en het mislukken van de geheime diplomatie van nederlandse industriëlen.
Willem Leonard Oltmans (addressed as William Oltmans in some English publications; 10 June 1925 – 30 September 2004) was a Dutch investigative journalist and author active in international politics.
Oltmans interviewed and befriended Indonesian president Sukarno in 1956 and began propagating the handover of Western New Guinea (since 1949 the last remaining Dutch overseas territory in Asia) to the Republic of Indonesia to the Dutch public.
Due to this, and the highly critical stance he often took towards Dutch foreign policy in his works, the Dutch government, spearheaded by Minister of Foreign Affairs Joseph Luns, conspired to keep him out of employment. For a long time, Oltmans was forced to live off welfare.
A lengthy lawsuit starting in 1991 and involving the Dutch Royal Household led to the state having to pay him damages. In 2000, he was awarded 8 million guilders (approx. 3.4 million euro) in compensation.
In 2004 Oltmans ended his life through euthanasia after he had been diagnosed with a serious form of cancer.