What do you think?
Rate this book
Στο Φως της Αυγής
Κατά την τελευταία εικοσαετία του 17ου αιώνα, σε μια περίοδο όπου καμία χώρα της Ευρώπης δεν είναι σίγουρη για τους φίλους ή τους εχθρούς της, η ατμόσφαιρα θυμίζει πυριτιδαποθήκη…
Ενώ η Οθωμανική αυτοκρατορία μοιάζει ασυγκράτητη και ετοιμάζεται για την κατάκτηση της πολυπόθητης Βιέννης, ο Γκαλίπ Καρτάλ, ο θρυλικός γενίτσαρος πολεμιστής της γενιάς των Αετών, έρχεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του.
Σε μια σκοτεινή γωνιά στην καρδιά της Ευρώπης, ο Μάτυας Όρντογκ, ο άνθρωπος με τα «χίλια πρόσωπα», μετά από μια περιπετειώδη πορεία γεμάτη μοιραία διλήμματα, θα φτάσει ν’ ανακαλύψει τον πραγματικό του εαυτό, ρισκάροντας τα πάντα με τις αποφάσεις του.
Η Γκαμπριέλ Κολμπέρ, ένα κρίνο από την αυλή των Βερσαλλιών, θα καταφέρει τελικά να δραπετεύσει από τη μοίρα της, που την θέλει θύμα αλλά και θύτη;
Πότε και πώς το νήμα των γεγονότων θα ενώσει τα μονοπάτια των πρωταγωνιστών, που μαζί με ιστορικά πρόσωπα-κλειδιά θα φτάσουν τελικά προ των πυλών της Βιέννης αλλά και μεγάλων αποφάσεων; Τα πολιτικά παιχνίδια και οι φιλοδοξίες, ο έρωτας, η προδοσία, η φιλία, η ίδια η ζωή χορεύουν μέσα στην πολεμική δίνη. Μία σημαντική σελίδα της Ιστορίας για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού κόσμου έρχεται ξανά στο φως, φορώντας το πέπλο του μυθιστορήματος.
Πάνω από την κορυφογραμμή του λόφου Κάλενμπεργκ ξεπηδούν οι πρώτες ηλιαχτίδες. Το φως της νέας ημέρας θα το δουν όσοι κατάφεραν να μείνουν ζωντανοί… ηττημένοι και νικητές.
Ενώ η Οθωμανική αυτοκρατορία μοιάζει ασυγκράτητη και ετοιμάζεται για την κατάκτηση της πολυπόθητης Βιέννης, ο Γκαλίπ Καρτάλ, ο θρυλικός γενίτσαρος πολεμιστής της γενιάς των Αετών, έρχεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του.
Σε μια σκοτεινή γωνιά στην καρδιά της Ευρώπης, ο Μάτυας Όρντογκ, ο άνθρωπος με τα «χίλια πρόσωπα», μετά από μια περιπετειώδη πορεία γεμάτη μοιραία διλήμματα, θα φτάσει ν’ ανακαλύψει τον πραγματικό του εαυτό, ρισκάροντας τα πάντα με τις αποφάσεις του.
Η Γκαμπριέλ Κολμπέρ, ένα κρίνο από την αυλή των Βερσαλλιών, θα καταφέρει τελικά να δραπετεύσει από τη μοίρα της, που την θέλει θύμα αλλά και θύτη;
Πότε και πώς το νήμα των γεγονότων θα ενώσει τα μονοπάτια των πρωταγωνιστών, που μαζί με ιστορικά πρόσωπα-κλειδιά θα φτάσουν τελικά προ των πυλών της Βιέννης αλλά και μεγάλων αποφάσεων; Τα πολιτικά παιχνίδια και οι φιλοδοξίες, ο έρωτας, η προδοσία, η φιλία, η ίδια η ζωή χορεύουν μέσα στην πολεμική δίνη. Μία σημαντική σελίδα της Ιστορίας για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού κόσμου έρχεται ξανά στο φως, φορώντας το πέπλο του μυθιστορήματος.
Πάνω από την κορυφογραμμή του λόφου Κάλενμπεργκ ξεπηδούν οι πρώτες ηλιαχτίδες. Το φως της νέας ημέρας θα το δουν όσοι κατάφεραν να μείνουν ζωντανοί… ηττημένοι και νικητές.
565 pages, Paperback
First published November 10, 2022
27 people want to read
About the author
Αριστείδης Νάστος
10 books62 followersΟ Αριστείδης Νάστος (https://www.instagram.com/aristides_n... ) γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 16 Σεπτεμβρίου του 1986 και κατάγεται από τον Κερασώνα Φιλιππιάδος του Νομού Πρεβέζης. Σπούδασε Γεωγραφία στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολείται με τη συγγραφή και τη μουσική. Εκτός από παράδοση μαθημάτων κιθάρας, συνθέτει και παίζει με ένα πλήθος εγχόρδων, από ηλεκτρική κιθάρα μέχρι ιρλανδικό μπουζούκι και μαντολίνο, προσανατολιζόμενος στο χώρο της μέταλ αλλά και της μεσαιωνικής ευρωπαϊκής παραδοσιακής μουσικής. Είναι δημιουργός του blackened death metal solo project «Insidiator Morbi » (check Spotify, youtube, bandcamp κτλ).
Τα βιβλία του Secta Nocturna
(https://www.vardosbooks.com/product-p... ),
Στο Φως της Αυγής (https://www.vardosbooks.com/product-p...) και Οι Εφιάλτες του Άγκαρατ(https://www.vardosbooks.com/product-p...) κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Βάρδος.
Το πρώτο του βιβλίο, Ίβαρ ο Νεκρός Πολεμιστής είναι διαθέσιμο για ελάχιστα ακόμα αντίτυπα πριν προχωρήσει σε επανέκδοση (https://www.vardosbooks.com/product-p...).
Μπορείτε να κατεβάσετε τη νουβελέτα, Ρούνα, δωρεάν σε ebook (PDF) εδώ: https://shorturl.at/afiOT και το Καθαρτήριο μέσω της Codex: Φantastica: https://www.codexphantastica.gr/katha...
This author also writes under: Aris Nastos
books2read.com/arisbooks
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
December 6, 2022
Σήμερα θα μιλήσουμε για το τρίτο βιβλίο του Αριστείδη Νάστου «Στο Φως της Αυγής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βάρδος. Μεταφερόμαστε στο 1682 όπου η Οθωμανική αυτοκρατορία ετοιμάζεται για την κατάκτηση της πολυπόθητης Βιέννης με σημαντικό ‘’όπλο’’ της τον Γκαλίπ Καρτάλ, τον θρυλικό γενίτσαρο της γενιάς των Αετών. Παράλληλα, προ των πυλών της Βιέννης θα βρεθούν ο Μάτυας Όρντογκ, ο άνθρωπος με τα «χίλια πρόσωπα» αλλά και η Γκαμπριέλ Κολμπέρ, ένα κρίνο από την αυλή των Βερσαλλιών. Τα πολιτικά παιχνίδια και οι φιλοδοξίες, ο έρωτας, η προδοσία, η φιλία, η ίδια η ζωή χορεύουν μέσα στην πολεμική δίνη. Το φως της νέας ημέρας θα το δουν όσοι κατάφεραν να μείνουν ζωντανοί… ηττημένοι και νικητές.
Καταρχάς, οφείλω να αναφέρω πως παρόλο που λάτρεψα και το προηγούμενο βιβλίο (Οι Εφιάλτες του Άγκαρατ), είναι ορατή η εξέλιξη της γραφής γιατί έχουμε τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες (Γκαλίπ, Μάτυας και Μπριέλ) που ισοδυναμούν με τρία βιβλία ενωμένα σε ένα. Και οι τρεις χαρακτήρες με συνεπήραν από την αρχή, o γενίτσαρος πολεμιστής Γκαλίπ με τη μαχητικότητα και την αφοσίωση στο καθήκον, η Φράγκα (όχι Γαλλίδα) Μπριέλ που αναγεννήθηκε από τις στάχτες της και ο ουγγρικής καταγωγής ληστής Μάτυας (ο δαίμονας των μεταμφιέσεων) με την ευστροφία του.
Ένας γενίτσαρος, δάσκαλε, μαθαίνει να είναι ένας νεκρός που περπατά. Οτιδήποτε άλλο είναι ευκαιρίες για μονοπάτια που επιλέγει ο Θεός.
Όπως ήταν αναμενομένο, ενεπλάκη συναισθηματικά και αγωνιούσα για τη μοίρα των ηρώων, αν και κοντραρίζονται τα κίνητρά τους. Είναι μαγικό να βλέπουμε πως ενώνονται οι μοίρες, πως ευθυγραμμίζονται οι ιστορίες τους την κρίσιμη χρονική στιγμή (στην πολιορκία της Βιέννης το 1683). Όσοι είναι επιφυλακτικοί στο να διαβάσουν ένα ιστορικό μυθιστόρημα, θέλω να τονίσω πως οι ιστορίες βασισμένες σε αληθινά γεγονότα πάντα έχουν μεγάλη ορμητικότητα. Δεν είναι μία αναλυτική καταγραφή ιστορικών γεγονότων, πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με δυνατή πλοκή και καλοδουλεμένους χαρακτήρες. Ίσως παρουσιάζεται η ευκαιρία να απομυθοποιήσουμε το ιστορικό μυθιστόρημα και να το αγκαλιάσουμε δεχόμενοι πως συνδυάζει την αγωνία ενός μυθιστορήματος και την ακρίβεια των γεγονότων ενός ιστορικού συγγράμματος αλλά μέσα από την ανθρωποκεντρική προσέγγιση του Αριστείδη.
Ορατή είναι και η αφοσίωση του στο είδος, στο βιβλίο έχει μεταφέρει όλο τον ενθουσιασμό του μεταδίδοντας την αγάπη του για την ιστορία με την ελπίδα να την εμφυσήσει. Είναι αξιοθαύμαστο που έκανε τέτοια ενδελεχή έρευνα για όλες τις λεπτομέρειες, υποσημειώσεις για τα πάντα ώστε να μη βρεθούμε μετέωροι π.χ αναφέρει τη Βιέννη ως Βην γιατί έτσι την αποκαλούσαν οι Αυστριακοί. Τέλος, χάρηκα δεόντως που για άλλη μία φορά ενορχηστρώνει τις μονομαχίες με την ίδια κινηματογραφική χάρη. Συγκεφαλαιώνοντας, ο Αριστείδης Νάστος παραδίδει ένα ιστορικό μυθιστόρημα υψηλών προδιαγραφών με αξέχαστους χαρακτήρες που ο καθένας αναζητά το φως της δικής του αυγής.
Ο θυμός πάντα φυλακίζει τη θλίψη, εμποδίζοντάς την να τυλίξει με τα κατάμαυρα φτερά της τον άνθρωπο που την κουβαλάει. Αποτελεί, όμως, προσωρινό δεσμοφύλακά της. Μόλις αδειάσει από δυνάμεις, οι μαύρες φτερούγες θα ανοίξουν διάπλατα. Αυτό συνέβαινε εκείνη τη νύχτα στην Μπριέλ.
Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτα στο One girl, one pen
Καταρχάς, οφείλω να αναφέρω πως παρόλο που λάτρεψα και το προηγούμενο βιβλίο (Οι Εφιάλτες του Άγκαρατ), είναι ορατή η εξέλιξη της γραφής γιατί έχουμε τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες (Γκαλίπ, Μάτυας και Μπριέλ) που ισοδυναμούν με τρία βιβλία ενωμένα σε ένα. Και οι τρεις χαρακτήρες με συνεπήραν από την αρχή, o γενίτσαρος πολεμιστής Γκαλίπ με τη μαχητικότητα και την αφοσίωση στο καθήκον, η Φράγκα (όχι Γαλλίδα) Μπριέλ που αναγεννήθηκε από τις στάχτες της και ο ουγγρικής καταγωγής ληστής Μάτυας (ο δαίμονας των μεταμφιέσεων) με την ευστροφία του.
Ένας γενίτσαρος, δάσκαλε, μαθαίνει να είναι ένας νεκρός που περπατά. Οτιδήποτε άλλο είναι ευκαιρίες για μονοπάτια που επιλέγει ο Θεός.
Όπως ήταν αναμενομένο, ενεπλάκη συναισθηματικά και αγωνιούσα για τη μοίρα των ηρώων, αν και κοντραρίζονται τα κίνητρά τους. Είναι μαγικό να βλέπουμε πως ενώνονται οι μοίρες, πως ευθυγραμμίζονται οι ιστορίες τους την κρίσιμη χρονική στιγμή (στην πολιορκία της Βιέννης το 1683). Όσοι είναι επιφυλακτικοί στο να διαβάσουν ένα ιστορικό μυθιστόρημα, θέλω να τονίσω πως οι ιστορίες βασισμένες σε αληθινά γεγονότα πάντα έχουν μεγάλη ορμητικότητα. Δεν είναι μία αναλυτική καταγραφή ιστορικών γεγονότων, πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με δυνατή πλοκή και καλοδουλεμένους χαρακτήρες. Ίσως παρουσιάζεται η ευκαιρία να απομυθοποιήσουμε το ιστορικό μυθιστόρημα και να το αγκαλιάσουμε δεχόμενοι πως συνδυάζει την αγωνία ενός μυθιστορήματος και την ακρίβεια των γεγονότων ενός ιστορικού συγγράμματος αλλά μέσα από την ανθρωποκεντρική προσέγγιση του Αριστείδη.
Ορατή είναι και η αφοσίωση του στο είδος, στο βιβλίο έχει μεταφέρει όλο τον ενθουσιασμό του μεταδίδοντας την αγάπη του για την ιστορία με την ελπίδα να την εμφυσήσει. Είναι αξιοθαύμαστο που έκανε τέτοια ενδελεχή έρευνα για όλες τις λεπτομέρειες, υποσημειώσεις για τα πάντα ώστε να μη βρεθούμε μετέωροι π.χ αναφέρει τη Βιέννη ως Βην γιατί έτσι την αποκαλούσαν οι Αυστριακοί. Τέλος, χάρηκα δεόντως που για άλλη μία φορά ενορχηστρώνει τις μονομαχίες με την ίδια κινηματογραφική χάρη. Συγκεφαλαιώνοντας, ο Αριστείδης Νάστος παραδίδει ένα ιστορικό μυθιστόρημα υψηλών προδιαγραφών με αξέχαστους χαρακτήρες που ο καθένας αναζητά το φως της δικής του αυγής.
Ο θυμός πάντα φυλακίζει τη θλίψη, εμποδίζοντάς την να τυλίξει με τα κατάμαυρα φτερά της τον άνθρωπο που την κουβαλάει. Αποτελεί, όμως, προσωρινό δεσμοφύλακά της. Μόλις αδειάσει από δυνάμεις, οι μαύρες φτερούγες θα ανοίξουν διάπλατα. Αυτό συνέβαινε εκείνη τη νύχτα στην Μπριέλ.
Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτα στο One girl, one pen
December 9, 2023
Δεν το κρύβω πως αυτό το βιβλίο ήταν ένα αίνιγμα για μένα. Γνώριζα εξαρχής τη δουλειά που έριξε ο συγγραφέας πάνω του, το μεράκι και την αγάπη με τα οποία ενστάλαξε κάθε σελίδα, δίνοντας έμφαση στην ουσία αλλά και σε κάθε σημαντική λεπτομέρεια (π.χ. ακόμα και κάποια από τα μετεωρολογικά δεδομένα εκείνων των ημερών είναι ακριβή), ωστόσο, κρατώντας το στα χέρια μου, ένιωθα σαν να βαδίζω σε ξένο έδαφος.
Το ιστορικό πλαίσιο μού ήταν τελείως άγνωστο. Δεν είχα την παραμικρή ιδέα για τα γεγονότα που οδήγησαν στην πολιορκία της Βιέννης το 1683 (πράγμα που με βοήθησε να απολαύσω ακόμα περισσότερο το βιβλίο -θα επανέλθω πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα σε λίγο).
Θα είμαι ειλικρινής, δεν προτιμώ να διαβάζω ιστορικά μυθιστορήματα (πράγμα παράξενο γιατί ό,τι κι αν έχω διαβάσει μέχρι στιγμής με έχει ικανοποιήσει απόλυτα). Ίσως γιατί οι γνώσεις μου πάνω στην Ιστορία υπολείπονται σε σχέση με άλλα πεδία γνώσεων, όπως πχ τη Φυσική. Ίσως γιατί έχω ενστερνιστεί κι εγώ τη νοοτροπία ορισμένων που ταυτίζουν τα ιστορικά μυθιστορήματα με αναγνώσματα πνιγμένα στη λεπτομέρεια, βαριά και κουραστικά, δίχως συναίσθημα και σασπένς. Ευτυχώς που ήρθε το βιβλίο του Αριστείδη Νάστου να μου υποδείξει, με τον πλέον εμφατικό τρόπο, πόσο λάθος ήμουν.
Το αληθινό ιστορικό πλαίσιο ενδυναμώνει την αγωνία και βοηθάει τον αναγνώστη να ταυτιστεί περισσότερο με τους χαρακτήρες. Είναι αλλιώς να γνωρίζεις πως περιγράφονται γεγονότα που ήδη συνέβησαν, κι αλλιώς να διαβάζεις για συμβάντα που συνέβησαν μόνο στη φαντασία του συγγραφέα. Η ιστορία αποκτά πιο δραματικό τόνο και οι χαρακτήρες, εφόσον είναι ρεαλιστικά αποτυπωμένοι, αποκτούν ζωηρότερη εικόνα στο μυαλό μας.
Έτσι κι εδώ, ακολουθώντας τις πλέξεις της μοίρας που ορίζουν τη ζωή τριών ετερόκλητων ηρώων, του δαιμόνιου Ούγγρου απατεώνα Μάτυας, της καταπιεσμένης Φράγκας Μπριέλ, και του άγριου γενίτσαρου πολεμιστή Γκαλίπ, ενώ παράλληλα τρέχουν γεγονότα μεγαλύτερης εμβέλειας που θα οδηγήσουν, εν τέλει, στην πολιορκία και στην απόπειρα εκπόρθησης της Αυστριακής πρωτεύουσας από τους Οθωμανούς, τα οποία παρακολουθούμε μέσα από την οπτική γωνία αληθινών ιστορικών προσώπων -όπως π.χ. ο Πολωνός Βασιλιάς Γιαν Σομπιέσκι και ο Καρά Μουσταφά Πασά της Κωνσταντινούπολης μεταξύ άλλων-, διαβάζουμε μια ιστορία που είναι ικανή να σε κάνει να ταυτιστείς μαζί της, και που εν τέλει είναι ικανή να εξάψει τη φαντασία σου και να σε ενθουσιάσει.
Πραγματικά, απόλαυσα το βιβλίο στον μέγιστο βαθμό. Νοιάστηκα για τους ήρωες, το ιστορικό πλαίσιο κέντρισε την περιέργειά μου και η άγνοια που είχα για τη μοίρα της πόλης ενέτεινε την αγωνία μου.
Το βιβλίο βρίθει ιστορικών λεπτομερειών που όμως δίνονται με όμορφο και διακριτικό τρόπο, δίχως να κουράζουν τον αναγνώστη, δίχως να τον σφυροκοπάνε με πληροφορίες που αυτός δεν μπορεί να αφομοιώσει. Πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να ενθουσιάζεται με όσα διαδραματίζονταν στην ιστορία· μάλιστα, είναι ασφαλές να πω πως είχα βυθιστεί απόλυτα στην ατμόσφαιρα της εποχής, οι εικόνες που έπλαθε το μυαλό μου ήταν διαυγείς, και το ενδιαφέρον μου παρέμεινε αμείωτο από την αρχή ως το τέλος του βιβλίου, είτε παρακολουθώντας τα νήματα της Ιστορίας (τα πολεμικά συμβούλια, τις στρατηγικές κινήσεις των αντιπάλων κτλ), είτε ακολουθώντας τις ζωές των ηρώων.
Κάποια μικρά τεχνητά ζητήματα που εντόπισα δεν έχει νόημα να τα αναφέρω, μιας κι έχουν ήδη διορθωθεί στη 2η αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου. Αν κάτι δεν μου άρεσε, αυτό ήταν η μοίρα ορισμένων προσώπων που απομακρύνθηκαν απότομα κατά τον ρου της διήγησης. Αυτό συνέβη με συγκριμένο σκοπό (είναι εύκολο να το καταλάβεις από τις μετέπειτα σκέψεις των οικείων τους και την πορεία της ιστορίας), ωστόσο δεν το κρύβω πως ήθελα κάτι παραπάνω, περισσότερο σασπένς και δράμα ίσως, περισσότερη ανάπτυξη. Τέλος πάντων, εν συγκρίσει με την υψηλότατη ποιότητα του μυθιστορήματος, μιλάμε για πταίσμα, οπότε το προσπερνάμε και μένουμε στην ουσία.
Το «Στο Φως της Αυγής» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα απόλυτα ταιριαστό με τις απαιτήσεις του σύγχρονου κοινού· είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους, μια καλοδουλεμένη ιστορία γραμμένη με πάθος και μεράκι, που είμαι σίγουρος πως θα σας ικανοποιήσει απόλυτα!
Υγ: Α, και κάτι ακόμα, τόσο η πολιορκία, όσο και η μάχη στο τέλος, δεν μπορούν παρά να χαρακτηριστούν συναρπαστικές!
Το ιστορικό πλαίσιο μού ήταν τελείως άγνωστο. Δεν είχα την παραμικρή ιδέα για τα γεγονότα που οδήγησαν στην πολιορκία της Βιέννης το 1683 (πράγμα που με βοήθησε να απολαύσω ακόμα περισσότερο το βιβλίο -θα επανέλθω πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα σε λίγο).
Θα είμαι ειλικρινής, δεν προτιμώ να διαβάζω ιστορικά μυθιστορήματα (πράγμα παράξενο γιατί ό,τι κι αν έχω διαβάσει μέχρι στιγμής με έχει ικανοποιήσει απόλυτα). Ίσως γιατί οι γνώσεις μου πάνω στην Ιστορία υπολείπονται σε σχέση με άλλα πεδία γνώσεων, όπως πχ τη Φυσική. Ίσως γιατί έχω ενστερνιστεί κι εγώ τη νοοτροπία ορισμένων που ταυτίζουν τα ιστορικά μυθιστορήματα με αναγνώσματα πνιγμένα στη λεπτομέρεια, βαριά και κουραστικά, δίχως συναίσθημα και σασπένς. Ευτυχώς που ήρθε το βιβλίο του Αριστείδη Νάστου να μου υποδείξει, με τον πλέον εμφατικό τρόπο, πόσο λάθος ήμουν.
Το αληθινό ιστορικό πλαίσιο ενδυναμώνει την αγωνία και βοηθάει τον αναγνώστη να ταυτιστεί περισσότερο με τους χαρακτήρες. Είναι αλλιώς να γνωρίζεις πως περιγράφονται γεγονότα που ήδη συνέβησαν, κι αλλιώς να διαβάζεις για συμβάντα που συνέβησαν μόνο στη φαντασία του συγγραφέα. Η ιστορία αποκτά πιο δραματικό τόνο και οι χαρακτήρες, εφόσον είναι ρεαλιστικά αποτυπωμένοι, αποκτούν ζωηρότερη εικόνα στο μυαλό μας.
Έτσι κι εδώ, ακολουθώντας τις πλέξεις της μοίρας που ορίζουν τη ζωή τριών ετερόκλητων ηρώων, του δαιμόνιου Ούγγρου απατεώνα Μάτυας, της καταπιεσμένης Φράγκας Μπριέλ, και του άγριου γενίτσαρου πολεμιστή Γκαλίπ, ενώ παράλληλα τρέχουν γεγονότα μεγαλύτερης εμβέλειας που θα οδηγήσουν, εν τέλει, στην πολιορκία και στην απόπειρα εκπόρθησης της Αυστριακής πρωτεύουσας από τους Οθωμανούς, τα οποία παρακολουθούμε μέσα από την οπτική γωνία αληθινών ιστορικών προσώπων -όπως π.χ. ο Πολωνός Βασιλιάς Γιαν Σομπιέσκι και ο Καρά Μουσταφά Πασά της Κωνσταντινούπολης μεταξύ άλλων-, διαβάζουμε μια ιστορία που είναι ικανή να σε κάνει να ταυτιστείς μαζί της, και που εν τέλει είναι ικανή να εξάψει τη φαντασία σου και να σε ενθουσιάσει.
Πραγματικά, απόλαυσα το βιβλίο στον μέγιστο βαθμό. Νοιάστηκα για τους ήρωες, το ιστορικό πλαίσιο κέντρισε την περιέργειά μου και η άγνοια που είχα για τη μοίρα της πόλης ενέτεινε την αγωνία μου.
Το βιβλίο βρίθει ιστορικών λεπτομερειών που όμως δίνονται με όμορφο και διακριτικό τρόπο, δίχως να κουράζουν τον αναγνώστη, δίχως να τον σφυροκοπάνε με πληροφορίες που αυτός δεν μπορεί να αφομοιώσει. Πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να ενθουσιάζεται με όσα διαδραματίζονταν στην ιστορία· μάλιστα, είναι ασφαλές να πω πως είχα βυθιστεί απόλυτα στην ατμόσφαιρα της εποχής, οι εικόνες που έπλαθε το μυαλό μου ήταν διαυγείς, και το ενδιαφέρον μου παρέμεινε αμείωτο από την αρχή ως το τέλος του βιβλίου, είτε παρακολουθώντας τα νήματα της Ιστορίας (τα πολεμικά συμβούλια, τις στρατηγικές κινήσεις των αντιπάλων κτλ), είτε ακολουθώντας τις ζωές των ηρώων.
Κάποια μικρά τεχνητά ζητήματα που εντόπισα δεν έχει νόημα να τα αναφέρω, μιας κι έχουν ήδη διορθωθεί στη 2η αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου. Αν κάτι δεν μου άρεσε, αυτό ήταν η μοίρα ορισμένων προσώπων που απομακρύνθηκαν απότομα κατά τον ρου της διήγησης. Αυτό συνέβη με συγκριμένο σκοπό (είναι εύκολο να το καταλάβεις από τις μετέπειτα σκέψεις των οικείων τους και την πορεία της ιστορίας), ωστόσο δεν το κρύβω πως ήθελα κάτι παραπάνω, περισσότερο σασπένς και δράμα ίσως, περισσότερη ανάπτυξη. Τέλος πάντων, εν συγκρίσει με την υψηλότατη ποιότητα του μυθιστορήματος, μιλάμε για πταίσμα, οπότε το προσπερνάμε και μένουμε στην ουσία.
Το «Στο Φως της Αυγής» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα απόλυτα ταιριαστό με τις απαιτήσεις του σύγχρονου κοινού· είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους, μια καλοδουλεμένη ιστορία γραμμένη με πάθος και μεράκι, που είμαι σίγουρος πως θα σας ικανοποιήσει απόλυτα!
Υγ: Α, και κάτι ακόμα, τόσο η πολιορκία, όσο και η μάχη στο τέλος, δεν μπορούν παρά να χαρακτηριστούν συναρπαστικές!
November 28, 2022
Μέσα σε έναν χρόνο διάβασα με τη σειρά τα βιβλία του Αριστείδη Νάστου. Ξεκίνησα από τον Ίβαρ, προχώρησα στους Εφιάλτες του Άγκαρατ και έφτασα Στο Φως της Αυγής.
Δηλώνω ενθουσιασμένη από τον τρόπο που ο συγγραφέας επιλέγει να αφηγηθεί όλες τις ιστορίες του, όμως αν έπρεπε να επιλέξω το αγαπημένο μου, τότε σίγουρα αυτό θα ήταν το Στο Φως της Αυγής. Κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Βάρδος και πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στον 17ο αιώνα, λίγο πριν την πολιορκία της Βιέννης.
Τα ιστορικά στοιχεία δεν κατακλύζουν την πλοκή, ούτε βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Αντίθετα, τον πρώτο λόγο έχουν οι πρωταγωνιστές και αυτό είναι που κάνει το βιβλίο τόσο ξεχωριστό.
Μάτυας, Μπριέλ και Γκαλίπ. Κάθε ένας είναι από διαφορετικό τόπο και με διαφορετικούς σκοπούς που όμως τους ενώνει η ανάγκη για επιβίωση και θα βάλουν θεμιτά και αθέμιτα μέσα για το πετύχουν.
Η αφήγηση εναλλάσσεται, οι εξελίξεις είναι γρήγορες και οι περιγραφές άκρως κινηματογραφικές. Ο Αριστείδης Νάστος πετυχαίνει εξαιρετικά να μας μεταφέρει στο κλίμα της εποχής, τότε που ο πόλεμος και η απειλή του ήταν μία πραγματικότητα για τους κατοίκους της Ευρώπης.
Έχοντας ως όπλο του ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ευρώπη, ο συγγραφέας πλέκει γύρω από αυτό την υπόθεσή του με τους ήρωές του να ξεπερνούν κάθε προσωπικό και ηθικό όριο.
Πατώντας πάνω σε πραγματικά γεγονότα και αναφορές της εποχής, οι χαρακτήρες του μπορεί να είναι πλαστοί, όμως είναι άκρως ρεαλιστικοί. Με ελαττώματα, φοβίες, αναστολές και αρκετά αμφισβητήσιμες αποφάσεις, όλοι οι χαρακτήρες -είτε είναι πρωταγωνιστές, είτε σε δεύτερο πλάνο- είναι πιστοί στην εποχή τους.
Αφήνω κάπου εδώ τα πρόσωπα και έρχομαι στα επι μέρους σημεία του βιβλίου. Ήδη από τα δύο προηγούμενα, ήταν σαφές πως η γραφή του Αριστείδη είναι όσο πρέπει περιγραφική και μεστή χωρίς περιττές λεπτομέρειες. Όμως σε αυτό το βιβλίο, σίγουρα ξεπέρασε τον εαυτό του. Διαπληκτισμοί και μονομαχίες φαίνεται να ακολουθούν ένα κρεσέντο που κορυφώνεται στο τέλος του βιβλίου με τον πόλεμο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Το σημείο αυτό είναι σίγουρα από τα αγαπημένα μου.
Βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα για έναν συγγραφέα να περιγράψει με τριτοπρόσωπη αφήγηση τη συνθήκη μίας μάχης κατά τη διάρκεια πολέμου και ταυτόχρονα ο αναγνώστης να παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον την εξέλιξή του για όλους τους πρωταγωνιστές. Με καθήλωσε η ανάγνωση των κεφαλαίων αυτών γιατί ήταν πραγματικά εξαιρετικά γραμμένα, με λεπτομέρεια και κινηματογραφική αφήγηση.
Όσο περνούν οι σελίδες τα γεγονότα τρέχουν και οι εξελίξεις κορυφώνονται. Πρόκειται για ένα βιβλίο 600και σελίδων που όμως φεύγει ‘νερό’ και αυτό οφείλεται στη μαεστρία με την οποία ο Αριστείδης ισορροπεί το ιστορικό με τη μυθοπλασία. Η γραφή του έχει ωριμάσει από το πρώτο του βιβλίο και νομίζω πως το Στο Φως της Αυγής είναι σίγουρα το καλύτερό του…μέχρι στιγμής. Αν αποτελεί προπομπό για το τι μπορεί να κάνει και τις ιστορίες που έχει να πει, τότε σίγουρα ήδη ανυπομονώ για τα απόμενα.
Δηλώνω ενθουσιασμένη από τον τρόπο που ο συγγραφέας επιλέγει να αφηγηθεί όλες τις ιστορίες του, όμως αν έπρεπε να επιλέξω το αγαπημένο μου, τότε σίγουρα αυτό θα ήταν το Στο Φως της Αυγής. Κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Βάρδος και πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στον 17ο αιώνα, λίγο πριν την πολιορκία της Βιέννης.
Τα ιστορικά στοιχεία δεν κατακλύζουν την πλοκή, ούτε βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Αντίθετα, τον πρώτο λόγο έχουν οι πρωταγωνιστές και αυτό είναι που κάνει το βιβλίο τόσο ξεχωριστό.
Μάτυας, Μπριέλ και Γκαλίπ. Κάθε ένας είναι από διαφορετικό τόπο και με διαφορετικούς σκοπούς που όμως τους ενώνει η ανάγκη για επιβίωση και θα βάλουν θεμιτά και αθέμιτα μέσα για το πετύχουν.
Η αφήγηση εναλλάσσεται, οι εξελίξεις είναι γρήγορες και οι περιγραφές άκρως κινηματογραφικές. Ο Αριστείδης Νάστος πετυχαίνει εξαιρετικά να μας μεταφέρει στο κλίμα της εποχής, τότε που ο πόλεμος και η απειλή του ήταν μία πραγματικότητα για τους κατοίκους της Ευρώπης.
Έχοντας ως όπλο του ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ευρώπη, ο συγγραφέας πλέκει γύρω από αυτό την υπόθεσή του με τους ήρωές του να ξεπερνούν κάθε προσωπικό και ηθικό όριο.
Πατώντας πάνω σε πραγματικά γεγονότα και αναφορές της εποχής, οι χαρακτήρες του μπορεί να είναι πλαστοί, όμως είναι άκρως ρεαλιστικοί. Με ελαττώματα, φοβίες, αναστολές και αρκετά αμφισβητήσιμες αποφάσεις, όλοι οι χαρακτήρες -είτε είναι πρωταγωνιστές, είτε σε δεύτερο πλάνο- είναι πιστοί στην εποχή τους.
Αφήνω κάπου εδώ τα πρόσωπα και έρχομαι στα επι μέρους σημεία του βιβλίου. Ήδη από τα δύο προηγούμενα, ήταν σαφές πως η γραφή του Αριστείδη είναι όσο πρέπει περιγραφική και μεστή χωρίς περιττές λεπτομέρειες. Όμως σε αυτό το βιβλίο, σίγουρα ξεπέρασε τον εαυτό του. Διαπληκτισμοί και μονομαχίες φαίνεται να ακολουθούν ένα κρεσέντο που κορυφώνεται στο τέλος του βιβλίου με τον πόλεμο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Το σημείο αυτό είναι σίγουρα από τα αγαπημένα μου.
Βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα για έναν συγγραφέα να περιγράψει με τριτοπρόσωπη αφήγηση τη συνθήκη μίας μάχης κατά τη διάρκεια πολέμου και ταυτόχρονα ο αναγνώστης να παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον την εξέλιξή του για όλους τους πρωταγωνιστές. Με καθήλωσε η ανάγνωση των κεφαλαίων αυτών γιατί ήταν πραγματικά εξαιρετικά γραμμένα, με λεπτομέρεια και κινηματογραφική αφήγηση.
Όσο περνούν οι σελίδες τα γεγονότα τρέχουν και οι εξελίξεις κορυφώνονται. Πρόκειται για ένα βιβλίο 600και σελίδων που όμως φεύγει ‘νερό’ και αυτό οφείλεται στη μαεστρία με την οποία ο Αριστείδης ισορροπεί το ιστορικό με τη μυθοπλασία. Η γραφή του έχει ωριμάσει από το πρώτο του βιβλίο και νομίζω πως το Στο Φως της Αυγής είναι σίγουρα το καλύτερό του…μέχρι στιγμής. Αν αποτελεί προπομπό για το τι μπορεί να κάνει και τις ιστορίες που έχει να πει, τότε σίγουρα ήδη ανυπομονώ για τα απόμενα.
Read
August 4, 2023Ένα πραγματικό ιστορικό μυθιστόρημα. Η δουλειά είναι επαγγελματική. Δεν ξεχωρίζεις τι είναι βγαλμένο από την Ιστορία και τι από το μυαλό του συγγραφέα.
Ο Αριστείδης Νάστος σε αυτό το βιβλίο δε βιάζεται. Δε βιάζεται καθόλου. Το στήσιμο, η ατμόσφαιρα, το ιστορικό πλαίσιο, οι λεπτομέρειες σε κάθε χαρακτήρα, όλα είναι λεπτοδουλεμένα και καταλαβαίνεις πως έχει δώσει την ψυχή του για να δημιουργήσει το βιβλίο αυτό.
Αρχικά, όλοι του οι χαρακτήρες είναι δουλεμένοι πολύ καλά. Τι εννοώ: έχουν σαφή προέλευση και ασαφή προορισμό. Δεν είναι καθόλου προβλέψιμοι και η στρατηγική τοποθέτησή τους σε κάθε μεριά της ηπείρου μας βοηθάει να δούμε όλες τις δυνατές οπτικές.
Επίσης, είναι βασανισμένοι. Ο συγγραφέας δεν τους λυπάται. Τους βάζει τα δυσκολότερα εμπόδια και τους πλάθει μέσα από αυτά, δημιουργώντας πολυπλοκότητα στις προσωπικότητές τους.
Όσο για το ιστορικό πλαίσιο, ακόμα κι αν κάποιος είναι εντελώς εκτός του κλίματος, η σταδιακή εξέλιξη και οι άφθονες περιγραφές θα τον εισάγουν ομαλά στην ιστορία. Η προσοχή που έχει δώσει ο συγγραφέας, οι υποσημειώσεις, τα ονόματα, οι λέξεις σε διάφορες γλώσσες, τα πάντα φανερώνουν την έρευνα που έχει κάνει.
Η πλοκή εξελίσσεται με έναν ρυθμό που ανεβαίνει σταδιακά, ξεκινώντας αργά και καταλήγοντας σε ένα εκρηκτικό κρεσέντο, που δε μου επέτρεπε να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου και την ιστορία από το μυαλό μου.
Ταυτόχρονα, η αγωνία ανεβαίνει απότομα. Ακόμα κι αν έχει υπόψη του κάποιος τα ιστορικά γεγονότα, δεν μπορεί να μην ταραχτεί από τη λεπτομέρεια των στρατευμάτων, των διαταγών, των απωλειών και του υψηλότατου διακυβεύματος.
Τέλος, έρχεται η λογοτεχνικοτητα. Ξεκινώντας από τον τίτλο, ο οποίος επαναλαμβάνεται σε αρκετά σημεία του βιβλίου υποδεικνύοντας τι σημαίνει το "φως" και η "αυγή" για τον καθέναν, μέχρι τις ποιητικές περιγραφές και συνέπειες των ενεργειών των προσώπων.
Επιπλέον στοιχεία:
-Ο Αριστείδης Νάστος περνάει ένα αντιπολεμικό μήνυμα, γράφοντας για τον πόλεμο. Θέλει τον τρόπο του κι αυτό.
-Είναι εξαιρετικά ευαίσθητος στον τρόπο που χειρίζεται τους γυναικείους χαρακτήρες, κι αυτό δείχνει έναν φυσικό σεβασμό προς το γυναικείο φύλο.
-Πέρα από μια αναντίρρητη έχθρα με τους Φράγκους (ξεκινώντας από το ελληνικό όνομα Γαλλία, μέχρι τη γλώσσα και τους ανθρώπους της), είναι δίκαιος με τις υπόλοιπες εθνότητες και κρατάει έτσι μια ισορροπία.
Για όσους θέλουν να διαβάσουν ένα μεστό, πραγματικό ιστορικό μυθιστόρημα, ο Αριστείδης Νάστος είναι η καλύτερη επιλογή. Κι ελπίζουμε να γράψει κι άλλα τέτοια βιβλία.
Ο Αριστείδης Νάστος σε αυτό το βιβλίο δε βιάζεται. Δε βιάζεται καθόλου. Το στήσιμο, η ατμόσφαιρα, το ιστορικό πλαίσιο, οι λεπτομέρειες σε κάθε χαρακτήρα, όλα είναι λεπτοδουλεμένα και καταλαβαίνεις πως έχει δώσει την ψυχή του για να δημιουργήσει το βιβλίο αυτό.
Αρχικά, όλοι του οι χαρακτήρες είναι δουλεμένοι πολύ καλά. Τι εννοώ: έχουν σαφή προέλευση και ασαφή προορισμό. Δεν είναι καθόλου προβλέψιμοι και η στρατηγική τοποθέτησή τους σε κάθε μεριά της ηπείρου μας βοηθάει να δούμε όλες τις δυνατές οπτικές.
Επίσης, είναι βασανισμένοι. Ο συγγραφέας δεν τους λυπάται. Τους βάζει τα δυσκολότερα εμπόδια και τους πλάθει μέσα από αυτά, δημιουργώντας πολυπλοκότητα στις προσωπικότητές τους.
Όσο για το ιστορικό πλαίσιο, ακόμα κι αν κάποιος είναι εντελώς εκτός του κλίματος, η σταδιακή εξέλιξη και οι άφθονες περιγραφές θα τον εισάγουν ομαλά στην ιστορία. Η προσοχή που έχει δώσει ο συγγραφέας, οι υποσημειώσεις, τα ονόματα, οι λέξεις σε διάφορες γλώσσες, τα πάντα φανερώνουν την έρευνα που έχει κάνει.
Η πλοκή εξελίσσεται με έναν ρυθμό που ανεβαίνει σταδιακά, ξεκινώντας αργά και καταλήγοντας σε ένα εκρηκτικό κρεσέντο, που δε μου επέτρεπε να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου και την ιστορία από το μυαλό μου.
Ταυτόχρονα, η αγωνία ανεβαίνει απότομα. Ακόμα κι αν έχει υπόψη του κάποιος τα ιστορικά γεγονότα, δεν μπορεί να μην ταραχτεί από τη λεπτομέρεια των στρατευμάτων, των διαταγών, των απωλειών και του υψηλότατου διακυβεύματος.
Τέλος, έρχεται η λογοτεχνικοτητα. Ξεκινώντας από τον τίτλο, ο οποίος επαναλαμβάνεται σε αρκετά σημεία του βιβλίου υποδεικνύοντας τι σημαίνει το "φως" και η "αυγή" για τον καθέναν, μέχρι τις ποιητικές περιγραφές και συνέπειες των ενεργειών των προσώπων.
Επιπλέον στοιχεία:
-Ο Αριστείδης Νάστος περνάει ένα αντιπολεμικό μήνυμα, γράφοντας για τον πόλεμο. Θέλει τον τρόπο του κι αυτό.
-Είναι εξαιρετικά ευαίσθητος στον τρόπο που χειρίζεται τους γυναικείους χαρακτήρες, κι αυτό δείχνει έναν φυσικό σεβασμό προς το γυναικείο φύλο.
-Πέρα από μια αναντίρρητη έχθρα με τους Φράγκους (ξεκινώντας από το ελληνικό όνομα Γαλλία, μέχρι τη γλώσσα και τους ανθρώπους της), είναι δίκαιος με τις υπόλοιπες εθνότητες και κρατάει έτσι μια ισορροπία.
Για όσους θέλουν να διαβάσουν ένα μεστό, πραγματικό ιστορικό μυθιστόρημα, ο Αριστείδης Νάστος είναι η καλύτερη επιλογή. Κι ελπίζουμε να γράψει κι άλλα τέτοια βιβλία.
Read
October 11, 2023Το βιβλίο πέρασε στη δεύτερη ανανεωμένη έκδοση! Σας ευχαριστώ πολύ!
Βρείτε το άμεσα στις Εκδόσεις Βάρδος ή σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο κατόπιν παραγγελίας.
Αποκτήστε το εδώ
Βρείτε το άμεσα στις Εκδόσεις Βάρδος ή σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο κατόπιν παραγγελίας.
Αποκτήστε το εδώ
November 22, 2023
Νομίζω ότι ο Ridley Scott βρήκε θέμα για την επόμενή του ταινία.
Δεν χρειάζεται καμία βιβλιογραφία για να μάθουμε λεπτομέρειες για μια ζοφερή σελίδα στην ιστορία της Ευρώπης, την πολιορκία της Βιέννης από τους Οθωμανούς. Ο Αριστείδης Νάστος ρίχνει φως στα γεγονότα του 17ου αιώνα με παραστατικότητα, τρεις πολύ δυνατούς και σωστά δομημένους χαρακτήρες, όλο το πολιτικό και κοινωνικό παρασκήνιο εκείνης της εποχής, όπως και πανέμορφα γραφικά και εικόνες για να μην αμφιβάλλουμε στιγμή για τη γνησιότητα της ιστορίας που κρατάμε στα χέρια μας. Το βιβλίο δεν θέλεις να τελειώσει παρά τον όγκο του, αλλά πάντα μετά το σκοτάδι, σειρά έχει η αυγή.
Δεν χρειάζεται καμία βιβλιογραφία για να μάθουμε λεπτομέρειες για μια ζοφερή σελίδα στην ιστορία της Ευρώπης, την πολιορκία της Βιέννης από τους Οθωμανούς. Ο Αριστείδης Νάστος ρίχνει φως στα γεγονότα του 17ου αιώνα με παραστατικότητα, τρεις πολύ δυνατούς και σωστά δομημένους χαρακτήρες, όλο το πολιτικό και κοινωνικό παρασκήνιο εκείνης της εποχής, όπως και πανέμορφα γραφικά και εικόνες για να μην αμφιβάλλουμε στιγμή για τη γνησιότητα της ιστορίας που κρατάμε στα χέρια μας. Το βιβλίο δεν θέλεις να τελειώσει παρά τον όγκο του, αλλά πάντα μετά το σκοτάδι, σειρά έχει η αυγή.
August 4, 2023
"Αλλά σκέψου το καλά, φίλε μου. Δώσε αξία στη ζωή σου. Τι είμαστε χωρίς αξίες, Μάτυας; Τίποτα"
"Η μοίρα του πολεμιστή. Αυτή είναι η μόνη μοίρα μας, φίλε μου. Δεν με νοιάζει η μοίρα των πολιτικών, μα η δική μας. Αν καταφέρουμε και επιβιώσουμε από αυτό, απλά θα αναμένουμε κάποια επόμενη Βιάνα"
"Ένας γενίτσαρος, δάσκαλε, μαθαίνει να είναι ένας νεκρός που περπατά. Οτιδήποτε άλλο είναι ευκαιρίες για μονοπάτια που επιλέγει ο Θεός"
"Να φοβάσαι όταν θα έρθουν τα πάνω κάτω. Το φίδι θα κατασπαράξει τον αετό και το φεγγάρι στη χάση του θα νικήσει τον ήλιο"
"Κοιμήθηκαν αγκαλιασμένοι σφιχτά. Τα γυμνά τους σώματα στο φως του φεγγαριού, που γλιστρούσε από το παράθυρο, έμοιαζαν με αρχαία αγάλματα. Ακριβώς έτσι έδειχνε να παγώνει στο χρόνο η αγάπη, που αβίαστα και απλόχερα έδωσε ο ένας στον άλλον, εμποτισμένη με απελπισία και θλίψη. Μέχρι το φως της αυγής"
"Η μοίρα του πολεμιστή. Αυτή είναι η μόνη μοίρα μας, φίλε μου. Δεν με νοιάζει η μοίρα των πολιτικών, μα η δική μας. Αν καταφέρουμε και επιβιώσουμε από αυτό, απλά θα αναμένουμε κάποια επόμενη Βιάνα"
"Ένας γενίτσαρος, δάσκαλε, μαθαίνει να είναι ένας νεκρός που περπατά. Οτιδήποτε άλλο είναι ευκαιρίες για μονοπάτια που επιλέγει ο Θεός"
"Να φοβάσαι όταν θα έρθουν τα πάνω κάτω. Το φίδι θα κατασπαράξει τον αετό και το φεγγάρι στη χάση του θα νικήσει τον ήλιο"
"Κοιμήθηκαν αγκαλιασμένοι σφιχτά. Τα γυμνά τους σώματα στο φως του φεγγαριού, που γλιστρούσε από το παράθυρο, έμοιαζαν με αρχαία αγάλματα. Ακριβώς έτσι έδειχνε να παγώνει στο χρόνο η αγάπη, που αβίαστα και απλόχερα έδωσε ο ένας στον άλλον, εμποτισμένη με απελπισία και θλίψη. Μέχρι το φως της αυγής"
January 18, 2023
Έχω αρκετά να πω για το συγκεκριμένο βιβλίο αλλά δεν θέλω να κάνω spoiler σε μελλοντικούς αναγνώστες, γι αυτό και θα προσπαθήσω να μιλήσω γενικευμένα.
Ως beta reader του προηγούμενου βιβλίου του συγγραφέα από την μια ήθελα να κάνω το ίδιο και στο επόμενό του αλλά πάλι σκέφτηκα ότι με τον περιορισμένο μου χρόνο ίσως δεν του έδινα την κατάλληλη προσοχή. Είναι άλλωστε και ένα βιβλίο σεβαστού μεγέθους και κυρίως είναι ένα καθαρά ιστορικό μυθιστόρημα. Γνωρίζοντας όμως το ταλέντο του συγκεκριμένου συγγραφέα αποφάσισα να βρω τον χρόνο και να αφοσιωθώ στην ανάγνωση του.
Επειδή λάτρεψα τον Bernard Cornwell και γνωρίζω πόσο τον λατρεύει και ο συγγραφέας, αποφάσισα να τον κρίνω αυστηρά. Επίσης είμαι έτσι και αλλιώς περίεργος σε κάποια στοιχεία που πολύ πιθανό να αγνοη��ούν από άλλους.
Για όλα τα παραπάνω ο Αριστείδης Νάστος μου εμπιστεύτηκε τελικά και αυτό το βιβλίο του λίγο πριν εκδοθεί και τον ευχαριστώ θερμά για αυτό.
Το κακό με βιβλία που σου αρέσουν είναι πως πρέπει να πει κάποιος πολλά για να δώσει να καταλαβούν την εμπειρία αλλά αυτό θα στερούσε αρκετά από αυτή. Θα αρκεστώ μόνο να πω πως γενικά είναι από τα πιο καλογραμμένα βιβλία που έχω διαβάσει με πολύ δυνατούς δομημένους χαρακτήρες.
Επείδη το βιβλιο ουσιαστικά πραγματεύεται την πολιορκία της Βιέννης το 1683 με απασχολούσε πως θα μπορέσει ο Αριστείδης να αποδώσει στο χαρτί καλά το μέγεθος ενός τέτοιου γεγονότος.
Απασχολούσε και τον ίδιο. Τελικά για μένα τα κατάφερε στον μέγιστο βαθμό και αυτό κυρίως γιατι εκτός της πυρετωδους ιστορικής έρευνας που πάντα κάνει εκτεταμένα στα βιβλία του, πιστεύω οι πρωταγωνιστές και γενικά οι χαρακτήρες ήταν τρομερά καλογραμμένοι και έτσι με έκαναν να νοιαστώ πραγματικά γι'αυτους.
Στο ιστορικό κομμάτι να πω πως έχω το κόλλημα σε αυτό που διαβάζω να μην έχω απορίες. Δεν θέλω δηλαδή οι συγγραφείς να κάνουν assumed knowledge ακόμα και αν εγώ προσωπικά γνωρίζω, θέλω πάντα ο μέσος αναγνώστης να μπορεί να απολαύσει χωρίς απορίες. Είμαι ικανός να διαβάζω με το κινητό στο χέρι για google αλλά καταλαβαίνω πως δεν μπορούν να το κάνουν ολοι.
Λοιπόν ο Αριστείδης μου το έδωσε σε pdf λίγο πριν τυπωθεί, έτσι ήταν στην τελική μορφή του. Χάρηκα που είχε υποσημειώσεις εκεί που χρειαζόταν, έτσι χωρίς να το καταλάβω μπήκα στην πλοκή και απορροφήθηκα από τα γεγονότα. Εύγε. Δεν υπάρχει ο παραμικρός προβληματισμός για κάποιον που δεν έχει και καμία ιδέα για τα γεγόνοτα της εποχής.
Το βιβλίο πάντως μου έκανε εντύπωση παρά την έρευνα και την ιστορικότητα, το πόσο εύκολα διαβάζεται και ως βιβλίο άλλου είδους γιατί έχει δράση, ανατροπές, έρωτα. . Εγώ ως φανατικός φαντασάς πχ πέρασα καταπληκτικά με Cornwell. Ε το ίδιο συνέβει και με τον Αριστείδη που με μεγάλη χαρά του είπα τις εντυπώσεις μου στο τέλος χωρίς το άγχος σε περίπτωση που υπήρχαν στοιχεία που δεν μου αρέσαν. Τον ευχαριστώ και πάλι για ένα ακόμα ταξίδι και το συνιστω 100%.
ΥΓ: Εξωφρενικά όμορφο εξώφυλλο! Μπράβο στον ζωγράφο που το επιμελήθηκε και στον Αριστείδη που ζήτησε το συγκεκριμένο στήσιμο.
Ως beta reader του προηγούμενου βιβλίου του συγγραφέα από την μια ήθελα να κάνω το ίδιο και στο επόμενό του αλλά πάλι σκέφτηκα ότι με τον περιορισμένο μου χρόνο ίσως δεν του έδινα την κατάλληλη προσοχή. Είναι άλλωστε και ένα βιβλίο σεβαστού μεγέθους και κυρίως είναι ένα καθαρά ιστορικό μυθιστόρημα. Γνωρίζοντας όμως το ταλέντο του συγκεκριμένου συγγραφέα αποφάσισα να βρω τον χρόνο και να αφοσιωθώ στην ανάγνωση του.
Επειδή λάτρεψα τον Bernard Cornwell και γνωρίζω πόσο τον λατρεύει και ο συγγραφέας, αποφάσισα να τον κρίνω αυστηρά. Επίσης είμαι έτσι και αλλιώς περίεργος σε κάποια στοιχεία που πολύ πιθανό να αγνοη��ούν από άλλους.
Για όλα τα παραπάνω ο Αριστείδης Νάστος μου εμπιστεύτηκε τελικά και αυτό το βιβλίο του λίγο πριν εκδοθεί και τον ευχαριστώ θερμά για αυτό.
Το κακό με βιβλία που σου αρέσουν είναι πως πρέπει να πει κάποιος πολλά για να δώσει να καταλαβούν την εμπειρία αλλά αυτό θα στερούσε αρκετά από αυτή. Θα αρκεστώ μόνο να πω πως γενικά είναι από τα πιο καλογραμμένα βιβλία που έχω διαβάσει με πολύ δυνατούς δομημένους χαρακτήρες.
Επείδη το βιβλιο ουσιαστικά πραγματεύεται την πολιορκία της Βιέννης το 1683 με απασχολούσε πως θα μπορέσει ο Αριστείδης να αποδώσει στο χαρτί καλά το μέγεθος ενός τέτοιου γεγονότος.
Απασχολούσε και τον ίδιο. Τελικά για μένα τα κατάφερε στον μέγιστο βαθμό και αυτό κυρίως γιατι εκτός της πυρετωδους ιστορικής έρευνας που πάντα κάνει εκτεταμένα στα βιβλία του, πιστεύω οι πρωταγωνιστές και γενικά οι χαρακτήρες ήταν τρομερά καλογραμμένοι και έτσι με έκαναν να νοιαστώ πραγματικά γι'αυτους.
Στο ιστορικό κομμάτι να πω πως έχω το κόλλημα σε αυτό που διαβάζω να μην έχω απορίες. Δεν θέλω δηλαδή οι συγγραφείς να κάνουν assumed knowledge ακόμα και αν εγώ προσωπικά γνωρίζω, θέλω πάντα ο μέσος αναγνώστης να μπορεί να απολαύσει χωρίς απορίες. Είμαι ικανός να διαβάζω με το κινητό στο χέρι για google αλλά καταλαβαίνω πως δεν μπορούν να το κάνουν ολοι.
Λοιπόν ο Αριστείδης μου το έδωσε σε pdf λίγο πριν τυπωθεί, έτσι ήταν στην τελική μορφή του. Χάρηκα που είχε υποσημειώσεις εκεί που χρειαζόταν, έτσι χωρίς να το καταλάβω μπήκα στην πλοκή και απορροφήθηκα από τα γεγονότα. Εύγε. Δεν υπάρχει ο παραμικρός προβληματισμός για κάποιον που δεν έχει και καμία ιδέα για τα γεγόνοτα της εποχής.
Το βιβλίο πάντως μου έκανε εντύπωση παρά την έρευνα και την ιστορικότητα, το πόσο εύκολα διαβάζεται και ως βιβλίο άλλου είδους γιατί έχει δράση, ανατροπές, έρωτα. . Εγώ ως φανατικός φαντασάς πχ πέρασα καταπληκτικά με Cornwell. Ε το ίδιο συνέβει και με τον Αριστείδη που με μεγάλη χαρά του είπα τις εντυπώσεις μου στο τέλος χωρίς το άγχος σε περίπτωση που υπήρχαν στοιχεία που δεν μου αρέσαν. Τον ευχαριστώ και πάλι για ένα ακόμα ταξίδι και το συνιστω 100%.
ΥΓ: Εξωφρενικά όμορφο εξώφυλλο! Μπράβο στον ζωγράφο που το επιμελήθηκε και στον Αριστείδη που ζήτησε το συγκεκριμένο στήσιμο.
January 16, 2024
Βρισκόμαστε στην τελευταία εικοσαετία του 17ου αι., στην περίοδο όπου η Οθωμανική αυτοκρατορία έχει βάλει στόχο την κατάκτηση της Βιέννης με τα πράγματα να είναι πολύ τεταμένα.
Οι βασικοί πρωταγωνιστές μας είναι τρεις: Ο Γκαλίπ Καρτάλ, ο οποίος είναι ο θρυλικός γενίτσαρος πολεμιστής της γενιάς των Αετών, ο Μάτυας Όρντογκ, ειδικός στις μεταμφιέσεις σε σημείο να χαρακτηρίζεται ως ο άνδρας με τα «χίλια πρόσωπα» και η Μπριέλ Κολμπέρ, κυρία της καλής κοινωνίας των Βερσαλλιών. Φαντάζουν τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, κι όμως η μοίρα με κάποιο τρόπο θα ενώσει τα μονοπάτια της ζωής τους.
___
"Ο θυμός πάντα φυλακίζει την θλίψη, εμποδίζοντάς την να τυλίξει με τα κατάμαυρα φτερά της τον άνθρωπο που την κουβαλάει. Αποτελεί, όμως, προσωρινό δεσμοφύλακά της. Μόλις αδειάσει από δυνάμεις, οι μαύρες φτερούγες θα ανοίξουν διάπλατα."
___
Ένα υπέροχο βιβλίο που μου δημιούργησε πολλά συναισθήματα όσο προχωρούσε. Αν και ιστορικό με αναφορές σε μάχες και στρατηγικές, δεν κουράζει ούτε στο ελάχιστο, καθώς η ιστορία που έχει υφανθεί πίσω από όλα αυτά σε κρατάει προσηλωμένο για την συνέχεια. Όλοι οι χαρακτήρες μας, ξεφεύγουν κατά κάποιο τρόπο από το «πεπρωμένο» που τους έχει δοθεί, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο, και χαράζουν μία διαφορετική πορεία για τον εαυτό τους. Ο Γκαλίπ θα ξεπεράσει τον εαυτό του και θα πολεμήσει τις εσωτερικές του ερινύες, ο Μάτυας θα μάθει πως είναι να μην πράττεις μόνο με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον και η Μπριέλ θα γίνει ατρόμητη, ξεπερνώντας καταστάσεις στις οποίες δεν περίμενε ποτέ να βρεθεί. Πολύ αγαπημένος χαρακτήρας, πέρα από τους παραπάνω, ήταν και ο Γέρζυ, ένας γλυκύτατος άνθρωπος-στήριγμα.
Το βιβλίο μιλάει για τις μάχες με τον εχθρό αλλά και με την ζωή, την αγάπη, την φιλία, την εμπιστοσύνη και την προδοσία.
Τα κεφάλαια είναι σχετικά μικρά και οι περιγραφές είναι όσο αναλυτικές χρειάζεται για να οραματιστούμε το τοπίο και τις καταστάσεις, αλλά και να ακολουθήσουμε την πλοκή. Τα κεφάλαια παρουσιάζονται από τις οπτικές γωνίες των τριών πρωταγωνιστών μας, λεπτομέρεια που μου άρεσε πολύ, καθώς με βοήθησε να τους καταλάβω περισσότερο και να ακολουθήσω τον τρόπο σκέψης τους. Οι τελευταίες σελίδες με διέλυσαν συναισθηματικά, αλλά ήταν απίστευτα ταιριαστές. Οι σελίδες διακοσμούνται σε πολλά σημεία με όμορφα σύμβολα, ενώ υπάρχουν και χάρτες και πορτραίτα προσώπων που σχετίζονται είτε με συγκεκριμένο κεφάλαιο είτε με το βιβλίο γενικότερα.
Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο, από πολύ νωρίς θα του γίνει ξεκάθαρο το πόσο καλογραμμένο είναι, καθώς και το επίπεδο του χρόνου και δουλειάς που έχει επενδυθεί για όλα τα ιστορικά στοιχεία και γεγονότα, σε επίπεδο ημερομηνιών, χαρτών, ακόμα και ωρών σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν τίθεται ούτε στο ελάχιστο αμφιβολία για το πόση έρευνα έχει πραγματοποιηθεί ώστε να λάβουμε στα χέρια μας αυτό το άρτιο αποτέλεσμα.
Τέλος, πολύ αγαπημένο σημείο αποτελεί η σκηνή που ουσιαστικά δίνει τον τίτλο στο βιβλίο και όταν την διαβάσετε θα την αγαπήσετε και εσείς σίγουρα!
Οι βασικοί πρωταγωνιστές μας είναι τρεις: Ο Γκαλίπ Καρτάλ, ο οποίος είναι ο θρυλικός γενίτσαρος πολεμιστής της γενιάς των Αετών, ο Μάτυας Όρντογκ, ειδικός στις μεταμφιέσεις σε σημείο να χαρακτηρίζεται ως ο άνδρας με τα «χίλια πρόσωπα» και η Μπριέλ Κολμπέρ, κυρία της καλής κοινωνίας των Βερσαλλιών. Φαντάζουν τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, κι όμως η μοίρα με κάποιο τρόπο θα ενώσει τα μονοπάτια της ζωής τους.
___
"Ο θυμός πάντα φυλακίζει την θλίψη, εμποδίζοντάς την να τυλίξει με τα κατάμαυρα φτερά της τον άνθρωπο που την κουβαλάει. Αποτελεί, όμως, προσωρινό δεσμοφύλακά της. Μόλις αδειάσει από δυνάμεις, οι μαύρες φτερούγες θα ανοίξουν διάπλατα."
___
Ένα υπέροχο βιβλίο που μου δημιούργησε πολλά συναισθήματα όσο προχωρούσε. Αν και ιστορικό με αναφορές σε μάχες και στρατηγικές, δεν κουράζει ούτε στο ελάχιστο, καθώς η ιστορία που έχει υφανθεί πίσω από όλα αυτά σε κρατάει προσηλωμένο για την συνέχεια. Όλοι οι χαρακτήρες μας, ξεφεύγουν κατά κάποιο τρόπο από το «πεπρωμένο» που τους έχει δοθεί, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο, και χαράζουν μία διαφορετική πορεία για τον εαυτό τους. Ο Γκαλίπ θα ξεπεράσει τον εαυτό του και θα πολεμήσει τις εσωτερικές του ερινύες, ο Μάτυας θα μάθει πως είναι να μην πράττεις μόνο με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον και η Μπριέλ θα γίνει ατρόμητη, ξεπερνώντας καταστάσεις στις οποίες δεν περίμενε ποτέ να βρεθεί. Πολύ αγαπημένος χαρακτήρας, πέρα από τους παραπάνω, ήταν και ο Γέρζυ, ένας γλυκύτατος άνθρωπος-στήριγμα.
Το βιβλίο μιλάει για τις μάχες με τον εχθρό αλλά και με την ζωή, την αγάπη, την φιλία, την εμπιστοσύνη και την προδοσία.
Τα κεφάλαια είναι σχετικά μικρά και οι περιγραφές είναι όσο αναλυτικές χρειάζεται για να οραματιστούμε το τοπίο και τις καταστάσεις, αλλά και να ακολουθήσουμε την πλοκή. Τα κεφάλαια παρουσιάζονται από τις οπτικές γωνίες των τριών πρωταγωνιστών μας, λεπτομέρεια που μου άρεσε πολύ, καθώς με βοήθησε να τους καταλάβω περισσότερο και να ακολουθήσω τον τρόπο σκέψης τους. Οι τελευταίες σελίδες με διέλυσαν συναισθηματικά, αλλά ήταν απίστευτα ταιριαστές. Οι σελίδες διακοσμούνται σε πολλά σημεία με όμορφα σύμβολα, ενώ υπάρχουν και χάρτες και πορτραίτα προσώπων που σχετίζονται είτε με συγκεκριμένο κεφάλαιο είτε με το βιβλίο γενικότερα.
Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο, από πολύ νωρίς θα του γίνει ξεκάθαρο το πόσο καλογραμμένο είναι, καθώς και το επίπεδο του χρόνου και δουλειάς που έχει επενδυθεί για όλα τα ιστορικά στοιχεία και γεγονότα, σε επίπεδο ημερομηνιών, χαρτών, ακόμα και ωρών σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν τίθεται ούτε στο ελάχιστο αμφιβολία για το πόση έρευνα έχει πραγματοποιηθεί ώστε να λάβουμε στα χέρια μας αυτό το άρτιο αποτέλεσμα.
Τέλος, πολύ αγαπημένο σημείο αποτελεί η σκηνή που ουσιαστικά δίνει τον τίτλο στο βιβλίο και όταν την διαβάσετε θα την αγαπήσετε και εσείς σίγουρα!
Read
July 12, 2024An amazing book that combines historical knowledge and gripping action.
November 20, 2022
Το βιβλίο Στο Φως της Αυγής είναι το τρίτο βιβλίο του Αριστείδη Νάστου. Έχοντας διαβάσει τα δύο προηγούμενα (Οι Εφιάλτες του Άγκαρατ και Ίβαρ: Ο νεκρός πολεμιστής), είχα υψηλότατες προσδοκίες για το συγκεκριμένο και για καλό λόγο.
Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει στην Ευρώπη του όχι και τόσο μακρινού 17ου αιώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκεται στην ακμή της. Προετοιμαζόμενος εδώ και πολλά χρόνια για το επόμενο μεγάλο του θήραμα, ο Σουλτάνος Μέχμεντ ο Δ', έπειτα από προτροπές του μεγάλου βεζίρη Καρά Μουσταφά πασά αλλά και από τα σημάδια των καιρών, βάζει στο στόχαστρο τη μεγάλη πρωτεύουσα των Αψβούργων, τη Βιέννη. Εκείνο το “κόκκινο μήλο”, όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσαν οι Οθωμανοί, το οποίο ο αείμνηστος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής είχε αποτύχει να κατακτήσει πριν από μερικούς αιώνες.
Εκεί, λοιπόν, θα συναντήσουμε όχι έναν, αλλά τρεις πρωταγωνιστές, που θα βρεθούν από το πουθενά μπλεγμένοι σε ένα κουβάρι από πολιτικά παιχνίδια, μηχανορραφίες και πόλεμο: τον δαιμόνιο Ούγγρο Μάτυας Όρντογκ, την πανέξυπνη Φράγκα Γκαμπριέλ Κολμπέρ και τον γενίτσαρο Γκαλίπ Καρτάλ.
Το βιβλίο σφύζει τόσο από σκηνές δράσης, όσο και από διπλωματίας. Από τα μάτια των πρωταγωνιστών μας και άλλων, μερικές φορές, βρισκόμαστε στα μεγάλα τραπέζια των συμβουλίων της Ευρώπης, αλλά και στα πεδία των μαχών και της ίδιας της μεγάλης πολιορκίας. Ο Αριστείδης Νάστος χειρίζεται τον λόγο με ζωντάνια, είτε μας παρουσιάζει μία σκηνή πολιτικών διαπραγματεύσεων είτε μία σκηνή μονομαχίας.
Οι περιγραφές του με βοήθησαν πολύ να κατανοήσω το κλίμα της εποχής αλλά και του εσωτερικού κόσμου των πρωταγωνιστών, που κάθε άλλο παρά μονοδιάστατος ήταν.
Ένα άλλο στοιχείο που μου άρεσε πολύ είναι πως, αν και το βιβλίο έχει πολλές σελίδες, δεν κουράστηκα ούτε σε μία από αυτές. Πιστεύω πως κάτι τέτοιο οφείλεται στο γεγονός ότι, ακόμα και οι παρασκηνιακές στιγμές που είχε γράψει ο συγγραφέας, προκειμένου να απομακρυνθούμε λίγο από τη δράση της κύριας ιστορίας, ήταν άκρως ενδιαφέρουσες για διαφορετικούς λόγους η καθεμία.
Σε αυτό το σημείο νιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω και κάτι ακόμα. Το ιστορικό μυθιστόρημα ΔΕΝ είναι πανεπιστημιακό σύγγραμμα ούτε βιβλίο ιστορίας. Απλά χρησιμοποιεί το ιστορικό προσκήνιο μιας περιόδου σαν υπόβαθρο, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της ιστορίας που ο συγγραφέας θέλει να διηγηθεί. Εγώ προσωπικά δεν είχα ασχοληθεί εκτενώς με το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός. Παρ’ όλα αυτά, δεν ένιωσα να χάνω κάτι σε κανένα σημείο και ενδεχομένως σ’ αυτό να συνέβαλλαν και οι υποσημειώσεις που υπήρχαν αρκετά συχνά στο βιβλίο, όπου επεξηγούνταν με κατανοητό τρόπο ειδικοί όροι που είναι άγνωστοι στο ευρύ κοινό.
Το συγκεκριμένο βιβλίο, συμπερασματικά, θεωρώ πως είναι η αρτιότερη δουλειά του Αριστείδη Νάστου ως τώρα. Είναι ένα βιβλίο ενδεικτικό του επιπέδου του που, αν σου αρέσει, ξέρεις σίγουρα πως η δουλειά του συγγραφέα ταιριάζει σ’ αυτά που θες να διαβάζεις. Τα προηγούμενα δύο του βιβλία ήταν γεμάτα δρά��η, εδώ όμως έχουμε ιστορικό υπόβαθρο, ζωντανούς χαρακτήρες και συναισθηματικούς δεσμούς που δεν μπορούν παρά να σου αφήσουν ένα δάκρυ όπως θα γυρνάς την τελευταία σελίδα του επιλόγου. Μία τέτοια δυνατή ιστορία, σε συνδυασμό με τα πανέμορφα γραφιστικά που κοσμούν το βιβλίο, δε γίνεται να μη συνεπάρει τον αναγνώστη του κάθε είδους. Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως το εσωτερικό του βιβλίου, που δίνει το κάτι παραπάνω στην όλη αίσθηση, είναι επιμελημένο από τον ίδιο τον συγγραφέα. Προσωπικά χαίρομαι πάρα πολύ που συνέβαλλα με τον δικό μου τρόπο στο τελικό αποτέλεσμα, σαν β' αναγνώστης, και είχα την τιμή να παραθέσω και τη δική μου οπτική πάνω στο βιβλίο πριν το διαβάσω τυπωμένο. Για τον λόγο αυτόν, σ’ ευχαριστώ πολύ, Αριστείδη.
(Η ολοκληρωμένη άποψη δημοσιεύτηκε πρώτα στη lefalok.gr: https://www.lefalok.gr/sto-fos-tis-avgis )
Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει στην Ευρώπη του όχι και τόσο μακρινού 17ου αιώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκεται στην ακμή της. Προετοιμαζόμενος εδώ και πολλά χρόνια για το επόμενο μεγάλο του θήραμα, ο Σουλτάνος Μέχμεντ ο Δ', έπειτα από προτροπές του μεγάλου βεζίρη Καρά Μουσταφά πασά αλλά και από τα σημάδια των καιρών, βάζει στο στόχαστρο τη μεγάλη πρωτεύουσα των Αψβούργων, τη Βιέννη. Εκείνο το “κόκκινο μήλο”, όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσαν οι Οθωμανοί, το οποίο ο αείμνηστος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής είχε αποτύχει να κατακτήσει πριν από μερικούς αιώνες.
Εκεί, λοιπόν, θα συναντήσουμε όχι έναν, αλλά τρεις πρωταγωνιστές, που θα βρεθούν από το πουθενά μπλεγμένοι σε ένα κουβάρι από πολιτικά παιχνίδια, μηχανορραφίες και πόλεμο: τον δαιμόνιο Ούγγρο Μάτυας Όρντογκ, την πανέξυπνη Φράγκα Γκαμπριέλ Κολμπέρ και τον γενίτσαρο Γκαλίπ Καρτάλ.
Το βιβλίο σφύζει τόσο από σκηνές δράσης, όσο και από διπλωματίας. Από τα μάτια των πρωταγωνιστών μας και άλλων, μερικές φορές, βρισκόμαστε στα μεγάλα τραπέζια των συμβουλίων της Ευρώπης, αλλά και στα πεδία των μαχών και της ίδιας της μεγάλης πολιορκίας. Ο Αριστείδης Νάστος χειρίζεται τον λόγο με ζωντάνια, είτε μας παρουσιάζει μία σκηνή πολιτικών διαπραγματεύσεων είτε μία σκηνή μονομαχίας.
Οι περιγραφές του με βοήθησαν πολύ να κατανοήσω το κλίμα της εποχής αλλά και του εσωτερικού κόσμου των πρωταγωνιστών, που κάθε άλλο παρά μονοδιάστατος ήταν.
Ένα άλλο στοιχείο που μου άρεσε πολύ είναι πως, αν και το βιβλίο έχει πολλές σελίδες, δεν κουράστηκα ούτε σε μία από αυτές. Πιστεύω πως κάτι τέτοιο οφείλεται στο γεγονός ότι, ακόμα και οι παρασκηνιακές στιγμές που είχε γράψει ο συγγραφέας, προκειμένου να απομακρυνθούμε λίγο από τη δράση της κύριας ιστορίας, ήταν άκρως ενδιαφέρουσες για διαφορετικούς λόγους η καθεμία.
Σε αυτό το σημείο νιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω και κάτι ακόμα. Το ιστορικό μυθιστόρημα ΔΕΝ είναι πανεπιστημιακό σύγγραμμα ούτε βιβλίο ιστορίας. Απλά χρησιμοποιεί το ιστορικό προσκήνιο μιας περιόδου σαν υπόβαθρο, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της ιστορίας που ο συγγραφέας θέλει να διηγηθεί. Εγώ προσωπικά δεν είχα ασχοληθεί εκτενώς με το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός. Παρ’ όλα αυτά, δεν ένιωσα να χάνω κάτι σε κανένα σημείο και ενδεχομένως σ’ αυτό να συνέβαλλαν και οι υποσημειώσεις που υπήρχαν αρκετά συχνά στο βιβλίο, όπου επεξηγούνταν με κατανοητό τρόπο ειδικοί όροι που είναι άγνωστοι στο ευρύ κοινό.
Το συγκεκριμένο βιβλίο, συμπερασματικά, θεωρώ πως είναι η αρτιότερη δουλειά του Αριστείδη Νάστου ως τώρα. Είναι ένα βιβλίο ενδεικτικό του επιπέδου του που, αν σου αρέσει, ξέρεις σίγουρα πως η δουλειά του συγγραφέα ταιριάζει σ’ αυτά που θες να διαβάζεις. Τα προηγούμενα δύο του βιβλία ήταν γεμάτα δρά��η, εδώ όμως έχουμε ιστορικό υπόβαθρο, ζωντανούς χαρακτήρες και συναισθηματικούς δεσμούς που δεν μπορούν παρά να σου αφήσουν ένα δάκρυ όπως θα γυρνάς την τελευταία σελίδα του επιλόγου. Μία τέτοια δυνατή ιστορία, σε συνδυασμό με τα πανέμορφα γραφιστικά που κοσμούν το βιβλίο, δε γίνεται να μη συνεπάρει τον αναγνώστη του κάθε είδους. Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως το εσωτερικό του βιβλίου, που δίνει το κάτι παραπάνω στην όλη αίσθηση, είναι επιμελημένο από τον ίδιο τον συγγραφέα. Προσωπικά χαίρομαι πάρα πολύ που συνέβαλλα με τον δικό μου τρόπο στο τελικό αποτέλεσμα, σαν β' αναγνώστης, και είχα την τιμή να παραθέσω και τη δική μου οπτική πάνω στο βιβλίο πριν το διαβάσω τυπωμένο. Για τον λόγο αυτόν, σ’ ευχαριστώ πολύ, Αριστείδη.
(Η ολοκληρωμένη άποψη δημοσιεύτηκε πρώτα στη lefalok.gr: https://www.lefalok.gr/sto-fos-tis-avgis )
August 4, 2023
Ομολογώ πως πρώτη φορά έρχομαι σε επαφή με καθαρόαιμο ιστορικό μυθιστόρημα και οι πρώτες μου εντυπώσεις είναι πέραν για πέραν θετικές. Δολοπλοκίες, απαγορευμένοι έρωτες, δολοφονίες και μοναδικοί πρωταγωνιστές με φόντο έναν επερχόμενο πόλεμο που θα παρασύρει στη δίνη του κάθε ευκαιρία για ελπίδα.
🤺 Ένα από τα πιο έντυπωσιακα στοιχεία ήτανε η γραφή του Αριστείδη. Ο συγγραφέας είχε κάνει ενδελεχή έρευνα σχετικά με τα ιστορικά στοιχεία, τα ήθη και έθιμα της τότε εποχής, την ενδυμασία, τον τρόπο ζωής ακόμα και τον τρόπο ομιλίας των ανθρώπων που ζούσαν στ�� τέλη του 1600. Πέρα από την προσωπική του έρευνα η ίδια η γραφή του ,ταίριαζε απόλυτα στην ένταση και στην σταδιακή κλιμάκωση του βιβλίου. Από μία Ευρώπη σε αναβρασμό αλλά σε παροδική ειρήνη σε μια Ευρώπη στο μένος του πολέμου με κύριο εχθρό την Οθωμανική αυτοκρατορία.
🤺 Τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα σε διαφορετική μέρη ανά την Ευρώπη, Φραγκία, Βιέννη και Πολωνία είναι μερικά από αυτά αλλά και την Κωνσταντινούπολη. Το μέρος όπου ξεκινάει το φίδι, το ταξίδι του. Ενώ ο πόλεμος και τα προεόρτια του, συμβαίνουν κυρίως το έτος 1683. Όσο για την υπόθεση:
🤺 Πρώτου μπω σε λεπτομέρειες, να αναφέρω πως ο Το Φως της Αυγής περιέχει τον αγαπημένο μου πρωταγωνιστή για φέτος και μέχρι στιγμής, τον άντρα με τα χίλια πρόσωπά, τον Ματύας Ορντογκ. Η ανέλιξη του Ματυας απο εναν δαίμονα που παραμονεύει στα σκοτεινά σοκάκια της καρδιάς της Ευρώπης στον υπέρτατο ήρωα είναι πραγματικά συγκινητική. Αυτός, η Μπριέλ Κόλμπερ, ένα λευκό κρίνο από της Βερσαλλίες και ο Γκαλίπ Καρτάλ, ο θρυλικός γενίτσαρος μέσα από αποφάσεις ζωής που θα πάρουν θα βρεθούν αντιμέτωποι μπροστά από τα τοίχοι της Βιέννης και εν μέσω ενός αιματηρού πολέμου. Και καθώς μια νέα ανατολή θα ξανανοίγεται μπροστά τους, το χρυσό φως της θα το δουν μόνο όσοι κατάφεραν να παραμείνουν ζωντανοί... ηττημένοι και νικητές.
🤺 Ένα από τα πιο έντυπωσιακα στοιχεία ήτανε η γραφή του Αριστείδη. Ο συγγραφέας είχε κάνει ενδελεχή έρευνα σχετικά με τα ιστορικά στοιχεία, τα ήθη και έθιμα της τότε εποχής, την ενδυμασία, τον τρόπο ζωής ακόμα και τον τρόπο ομιλίας των ανθρώπων που ζούσαν στ�� τέλη του 1600. Πέρα από την προσωπική του έρευνα η ίδια η γραφή του ,ταίριαζε απόλυτα στην ένταση και στην σταδιακή κλιμάκωση του βιβλίου. Από μία Ευρώπη σε αναβρασμό αλλά σε παροδική ειρήνη σε μια Ευρώπη στο μένος του πολέμου με κύριο εχθρό την Οθωμανική αυτοκρατορία.
🤺 Τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα σε διαφορετική μέρη ανά την Ευρώπη, Φραγκία, Βιέννη και Πολωνία είναι μερικά από αυτά αλλά και την Κωνσταντινούπολη. Το μέρος όπου ξεκινάει το φίδι, το ταξίδι του. Ενώ ο πόλεμος και τα προεόρτια του, συμβαίνουν κυρίως το έτος 1683. Όσο για την υπόθεση:
🤺 Πρώτου μπω σε λεπτομέρειες, να αναφέρω πως ο Το Φως της Αυγής περιέχει τον αγαπημένο μου πρωταγωνιστή για φέτος και μέχρι στιγμής, τον άντρα με τα χίλια πρόσωπά, τον Ματύας Ορντογκ. Η ανέλιξη του Ματυας απο εναν δαίμονα που παραμονεύει στα σκοτεινά σοκάκια της καρδιάς της Ευρώπης στον υπέρτατο ήρωα είναι πραγματικά συγκινητική. Αυτός, η Μπριέλ Κόλμπερ, ένα λευκό κρίνο από της Βερσαλλίες και ο Γκαλίπ Καρτάλ, ο θρυλικός γενίτσαρος μέσα από αποφάσεις ζωής που θα πάρουν θα βρεθούν αντιμέτωποι μπροστά από τα τοίχοι της Βιέννης και εν μέσω ενός αιματηρού πολέμου. Και καθώς μια νέα ανατολή θα ξανανοίγεται μπροστά τους, το χρυσό φως της θα το δουν μόνο όσοι κατάφεραν να παραμείνουν ζωντανοί... ηττημένοι και νικητές.
November 28, 2022
Ξέρετε πόσες ιστορίες κρύβονται πίσω από την Ιστορία; Πολλές!
Κάποιες αληθινές, που παραμένουν στη σκιά των μεγάλων γεγονότων, και άλλες που μπορεί να γεννηθούν στο μυαλό ενός συγγραφέα, με τη φιλοδοξία να εισχωρήσουν κι αυτές στον ρου της Ιστορίας και να διηγηθούν τα γεγονότα με τον δικό τους τρόπο.
Κάτι τέτοιο συνέβη, λοιπόν, στο Ιστορικό μυθιστόρημα του Αριστείδη Νάστου «Στο Φως της Αυγής». Και η αυλαία άνοιξε κάπου στα τέλη του 17ου αιώνα.
Για την ακρίβεια, χρονικά βρισκόμαστε λίγο καιρό πριν την έναρξη της εκστρατείας των Οθωμανών με στόχο την κατάκτηση της πολυπόθητης Βιέννης, υπό την ηγεσία του σουλτάνου Μέχμεντ του 4ου. Το κουβάρι της ιστορίας μας, όμως, αρχίζει να το ξετυλίγει ο Μάτυας Όρντογκ, ένας από τους τρεις πρωταγωνιστές, που βρίσκεται αρκετά μακριά από τα οθωμανικά εδάφη…
Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ομολογώ ότι μπήκα στο κλίμα και με συνεπήρε τόσο, που δυσκολεύτηκα πολύ να παραμείνω συγκεντρωμένη στο καθήκον της επιμέλειας, μιας και όλα άρχισαν να ζωντανεύουν μπροστά μου και οι χαρακτήρες να με τραβούν από το χέρι για να ζήσω μαζί τους τα γεγονότα.
Οι τρεις βασικοί ήρωές μας, τελείως διαφορετικοί ως ιδιοσυγκρασίες, αντιπροσωπεύουν ουσιαστικά τους τρεις άξονες της πλοκής, που στην πορεία θα γίνει ένας. Ο Γκαλίπ Καρτάλ, Οθωμανός γενίτσαρος από την ξακουστή γενιά των Αετών, η Γκαμπριέλ Κολμπέρ, Φράγκα ευγενής που την γνωρίζουμε μέσα στο παλάτι των Βερσαλλιών ˗ένα καταπιεσμένο πλάσμα παγιδευμένο σε χρυσό κλουβί˗ και ο προαναφερθείς Μάτυας Όρντογκ, ένας απαγωγέας που εξειδικεύεται στις μεταμφιέσεις για να πετυχαίνει τους σκοπούς του...
Ο συγγραφέας, λοιπόν, με απόλυτη μαεστρία δένει τους χαρακτήρες του στο νήμα της ιστορίας του αλλά και των ιστορικών γεγονότων, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για πρόσωπα της φαντασίας του. Κι εδώ θα ήθελα να τονίσω κάτι σημαντικό. Βίωσα τις ιστορικές εξελίξεις από την πλευρά των αληθινών ιστορικών προσώπων (βλ. σουλτάνο, βασιλιάδες και αξιωματούχοι) μέσα από τις ενέργειές τους αλλά και μέσα από τα μάτια των πρωταγωνιστών και απλών ανθρώπων (στρατιώτες, άμαχος πληθυσμός). Έτσι, ο συγγραφέας κατάφερε με απόλυτο ρεαλισμό να παρουσιάσει ολοκληρωμένα την ανθρώπινη πλευρά, ό,τι άσχημο προκύπτει μέσα στη δίνη του πολέμου μεν, αλλά και συναισθήματα που γεννά η ανθρώπινη φύση και μπορεί να βρίσκονται στον αντίποδα· όπως ο έρωτας, που καταφέρνει ν’ ανθίσει ακόμα και υπό αντίξοες συνθήκες…
Κι εδώ έγκειται μία από τις βασικές διαφορές της ανάγνωσης μεταξύ ενός καθαρά ιστορικού βιβλίου και ενός ιστορικού μυθιστορήματος, σαν κι αυτό.
Φυσικά και ταυτίστηκα με χαρακτήρα του βιβλίου! Έχει μια πληθώρα, όλοι τους διαφορετικοί και όλοι έχουν να προσθέσουν σημαντικά κάτι στην πλοκή, η εξέλιξη της οποίας προχωρά αβίαστα, αρμονικά δεμένη με τις ιστορικές εξελίξεις, χωρίς όμως να κουράζει κουβαλώντας όλα αυτά τα ιστορικά στοιχεία, αντιθέτως να μην ξέρεις πότε να σταματήσεις την ανάγνωση! Τα σκηνικά εναλλάσσονται και είμαστε παρόντες κάθε φορά με την αίσθηση ότι συμμετέχουμε ενεργά.
Ο συγγραφέας, ως γνώστης των γεγονότων (σε εκπληκτικό βαθμό) γεννά το ενδιαφέρον γι’ αυτά ακόμα και στους μη φανατικούς της Ιστορίας. Τα στοιχεία που μας παραθέτει στις υποσημειώσεις αλλά και στις λεπτομέρειες του artwork του βιβλίου έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και το ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο, κάνοντάς το να ξεχωρίζει από το πρώτο κιόλας ξεφύλλισμα.
Οι περιγραφές του Αριστείδη είναι ζωντανές και λεπτομερείς είτε πρόκειται για μια μάχη/μονομαχία είτε για την περιγραφή της εξωτερικής εμφάνισης ενός προσώπου. Και ειδικά όταν φτάνουμε στη Βιέννη και η πολιορκία ξεκινά, μας δίνεται η αίσθηση ότι βρισκόμαστε μέσα στους προμαχώνες ή πίσω ακριβώς από τα τείχη, παρακολουθώντας με κομμένη την ανάσα μέχρι τέλους!
Αυτό που κράτησα τελειώνοντας την ανάγνωση ˗πέρα απ’ όσα δεν γνώριζα γι’ αυτήν τη σημαντική σελίδα της Ιστορίας για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού κόσμου˗ ήταν οι διαχρονικές αξίες που πρόβαλε ο συγγραφέας, όπως η ακεραιότητα της ηθικής και κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί εν μέσω ενός πολέμου, η φιλία (πώς γεννιέται ή καταστρέφεται,) οι φιλοδοξίες των προσώπων της εξουσίας και οι συνέπειες αυτών, και πολλές ακόμα που θα εντοπίσει ο κάθε αναγνώστης. Επομένως, (ειδικά προς όλες και όλους τους μη λάτρεις της Ιστορίας!): μην φοβάστε να αγγίξετε ένα Ιστορικό μυθιστόρημα καταδικάζοντάς το. Η Ιστορία έχει πολλά κεφάλαια και μπορεί ν’ αποτελέσει έμπνευση, για να γεννηθούν μυθιστορήματα που θα σας ταξιδέψουν στο χρόνο και θα σας συγκινήσουν πολύ…
Γιατί, λοιπόν, να πείτε «όχι» σε ένα ακόμα ταξίδι μέσα από ένα πραγματικά συγκλονιστικό Ιστορικό μυθιστόρημα...;
Κάποιες αληθινές, που παραμένουν στη σκιά των μεγάλων γεγονότων, και άλλες που μπορεί να γεννηθούν στο μυαλό ενός συγγραφέα, με τη φιλοδοξία να εισχωρήσουν κι αυτές στον ρου της Ιστορίας και να διηγηθούν τα γεγονότα με τον δικό τους τρόπο.
Κάτι τέτοιο συνέβη, λοιπόν, στο Ιστορικό μυθιστόρημα του Αριστείδη Νάστου «Στο Φως της Αυγής». Και η αυλαία άνοιξε κάπου στα τέλη του 17ου αιώνα.
Για την ακρίβεια, χρονικά βρισκόμαστε λίγο καιρό πριν την έναρξη της εκστρατείας των Οθωμανών με στόχο την κατάκτηση της πολυπόθητης Βιέννης, υπό την ηγεσία του σουλτάνου Μέχμεντ του 4ου. Το κουβάρι της ιστορίας μας, όμως, αρχίζει να το ξετυλίγει ο Μάτυας Όρντογκ, ένας από τους τρεις πρωταγωνιστές, που βρίσκεται αρκετά μακριά από τα οθωμανικά εδάφη…
Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ομολογώ ότι μπήκα στο κλίμα και με συνεπήρε τόσο, που δυσκολεύτηκα πολύ να παραμείνω συγκεντρωμένη στο καθήκον της επιμέλειας, μιας και όλα άρχισαν να ζωντανεύουν μπροστά μου και οι χαρακτήρες να με τραβούν από το χέρι για να ζήσω μαζί τους τα γεγονότα.
Οι τρεις βασικοί ήρωές μας, τελείως διαφορετικοί ως ιδιοσυγκρασίες, αντιπροσωπεύουν ουσιαστικά τους τρεις άξονες της πλοκής, που στην πορεία θα γίνει ένας. Ο Γκαλίπ Καρτάλ, Οθωμανός γενίτσαρος από την ξακουστή γενιά των Αετών, η Γκαμπριέλ Κολμπέρ, Φράγκα ευγενής που την γνωρίζουμε μέσα στο παλάτι των Βερσαλλιών ˗ένα καταπιεσμένο πλάσμα παγιδευμένο σε χρυσό κλουβί˗ και ο προαναφερθείς Μάτυας Όρντογκ, ένας απαγωγέας που εξειδικεύεται στις μεταμφιέσεις για να πετυχαίνει τους σκοπούς του...
Ο συγγραφέας, λοιπόν, με απόλυτη μαεστρία δένει τους χαρακτήρες του στο νήμα της ιστορίας του αλλά και των ιστορικών γεγονότων, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για πρόσωπα της φαντασίας του. Κι εδώ θα ήθελα να τονίσω κάτι σημαντικό. Βίωσα τις ιστορικές εξελίξεις από την πλευρά των αληθινών ιστορικών προσώπων (βλ. σουλτάνο, βασιλιάδες και αξιωματούχοι) μέσα από τις ενέργειές τους αλλά και μέσα από τα μάτια των πρωταγωνιστών και απλών ανθρώπων (στρατιώτες, άμαχος πληθυσμός). Έτσι, ο συγγραφέας κατάφερε με απόλυτο ρεαλισμό να παρουσιάσει ολοκληρωμένα την ανθρώπινη πλευρά, ό,τι άσχημο προκύπτει μέσα στη δίνη του πολέμου μεν, αλλά και συναισθήματα που γεννά η ανθρώπινη φύση και μπορεί να βρίσκονται στον αντίποδα· όπως ο έρωτας, που καταφέρνει ν’ ανθίσει ακόμα και υπό αντίξοες συνθήκες…
Κι εδώ έγκειται μία από τις βασικές διαφορές της ανάγνωσης μεταξύ ενός καθαρά ιστορικού βιβλίου και ενός ιστορικού μυθιστορήματος, σαν κι αυτό.
Φυσικά και ταυτίστηκα με χαρακτήρα του βιβλίου! Έχει μια πληθώρα, όλοι τους διαφορετικοί και όλοι έχουν να προσθέσουν σημαντικά κάτι στην πλοκή, η εξέλιξη της οποίας προχωρά αβίαστα, αρμονικά δεμένη με τις ιστορικές εξελίξεις, χωρίς όμως να κουράζει κουβαλώντας όλα αυτά τα ιστορικά στοιχεία, αντιθέτως να μην ξέρεις πότε να σταματήσεις την ανάγνωση! Τα σκηνικά εναλλάσσονται και είμαστε παρόντες κάθε φορά με την αίσθηση ότι συμμετέχουμε ενεργά.
Ο συγγραφέας, ως γνώστης των γεγονότων (σε εκπληκτικό βαθμό) γεννά το ενδιαφέρον γι’ αυτά ακόμα και στους μη φανατικούς της Ιστορίας. Τα στοιχεία που μας παραθέτει στις υποσημειώσεις αλλά και στις λεπτομέρειες του artwork του βιβλίου έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και το ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο, κάνοντάς το να ξεχωρίζει από το πρώτο κιόλας ξεφύλλισμα.
Οι περιγραφές του Αριστείδη είναι ζωντανές και λεπτομερείς είτε πρόκειται για μια μάχη/μονομαχία είτε για την περιγραφή της εξωτερικής εμφάνισης ενός προσώπου. Και ειδικά όταν φτάνουμε στη Βιέννη και η πολιορκία ξεκινά, μας δίνεται η αίσθηση ότι βρισκόμαστε μέσα στους προμαχώνες ή πίσω ακριβώς από τα τείχη, παρακολουθώντας με κομμένη την ανάσα μέχρι τέλους!
Αυτό που κράτησα τελειώνοντας την ανάγνωση ˗πέρα απ’ όσα δεν γνώριζα γι’ αυτήν τη σημαντική σελίδα της Ιστορίας για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού κόσμου˗ ήταν οι διαχρονικές αξίες που πρόβαλε ο συγγραφέας, όπως η ακεραιότητα της ηθικής και κατά πόσο μπορεί να διατηρηθεί εν μέσω ενός πολέμου, η φιλία (πώς γεννιέται ή καταστρέφεται,) οι φιλοδοξίες των προσώπων της εξουσίας και οι συνέπειες αυτών, και πολλές ακόμα που θα εντοπίσει ο κάθε αναγνώστης. Επομένως, (ειδικά προς όλες και όλους τους μη λάτρεις της Ιστορίας!): μην φοβάστε να αγγίξετε ένα Ιστορικό μυθιστόρημα καταδικάζοντάς το. Η Ιστορία έχει πολλά κεφάλαια και μπορεί ν’ αποτελέσει έμπνευση, για να γεννηθούν μυθιστορήματα που θα σας ταξιδέψουν στο χρόνο και θα σας συγκινήσουν πολύ…
Γιατί, λοιπόν, να πείτε «όχι» σε ένα ακόμα ταξίδι μέσα από ένα πραγματικά συγκλονιστικό Ιστορικό μυθιστόρημα...;
February 11, 2024
Ο συγγραφέας Αριστείδης Νάστος επανασυστήνεται στο κοινό του με το πρώτο του αμιγώς ιστορικό μυθιστόρημα. Ενώ οι προηγούμενες δουλειές του συγγραφέα πατούσαν κάπου ανάμεσα στην ιστορία, τη μυθολογία και τη φαντασία, εδώ έχουμε ένα κλασικό παράδειγμα ενός καθαρά ιστορικού μυθιστορήματος, το οποίο εξιστορεί τα γεγονότα πριν και κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Βιέννης το 1683 από τους Οθωμανούς του Μουσταφά Καρά Πασά. Η σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό (αλλά πολύ σημαντική για τους μελετητές της ιστορίας) πολιορκία της πρωτεύουσας των Αψβούργων, αποτέλεσε κομβικό σημείο στην ιστορία της Ευρώπης και είδε μερικές από τις ισχυρότερες δυνάμεις της γηραιάς ηπείρου του 17ου αιώνα να συναντιούνται και μάχονται μπροστά στα τείχη της πόλης.
Η αφήγηση γίνεται σε τρία διαφορετικά μέτωπα το καθένα αφιερωμένο σε έναν εκ των πρωταγωνιστών του βιβλίου, οι οποίοι αποτελούν και την κινητήριο δύναμη της ιστορίας και προέρχονται από διαφορετικά υπόβαθρα. Ακολουθούμε την ιστορία της Γαμπριέλ (Μπριέλ) Γκολμπέρ, μιας Φράγκας αριστοκράτισσας, η οποία προσπαθεί να γλιτώσει από το σκοτάδι της ζωής της. Από τις Βερσαλλίες και τον πόνο που κρύβει ο επιφανειακός πλούτος και η φαντασμαγορική λάμψη του παλατιού, η Μπριέλ καταλήγει στη Βιέννη, καθώς η πόλη βρίσκεται σε μια μετέωρη περίοδο, με το φάντασμα της Οθωμανικής επέκτασης να την πλησιάζει.
Στον δρόμο της θα βρεθεί ο άνθρωπος με τα «χίλια πρόσωπα». Ο Μάτυας Όρντογκ, ίσως ο αγαπημένος μου χαρακτήρας στο βιβλίο, δεν μπορεί να βρει σταθερότητα και γαλήνη όσο και να προσπαθεί. Σε όλη του τη ζωή παλεύει με τη μοίρα και τον ίδιο του τον εαυτό, καταλήγοντας σε συμμορίες κακοποιών με σκοπό να επιβιώσει. Η δυναμική αντίθεση του Μάτυας με την Μπριέλ ήταν ένα από τα σημεία που απόλαυσα πολύ στο βιβλίο. Και οι δύο αλλάζουν, καθώς το τέρας του πολέμου ξυπνά, ανακαλύπτουν μερικές από τις πιο σημαντικές αρετές του εαυτού τους, αλλά και αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με τα λάθη και τις επιλογές τους. Σε έναν κόσμο που διαρκώς κινείται λόγω του πολέμου, η ιστορία του Μάτυας και της Μπριέλ έρχεται να δώσει ένα έναυσμα για προσωπική επανάσταση που, παρόλο που η μοίρα θα κρίνει το τέλος της μπροστά στα τείχη της Βιέννης, οι προσωπικές επιλογές τους είναι αυτές που τη σημάδεψαν ανεπιστρεπτί.
Στο απέναντι στρατόπεδο ο συγγραφέας επιλέγει να παρουσιάσει την Οθωμανική πλευρά της πολιορκίας μέσω ενός περήφανου γενίτσαρου, του Γκαλίπ Καρτάλ. Μέσω του Γκαλίπ βλέπουμε όλο το πολιτικό παιχνίδι στη μεγάλη αυτοκρατορία και πως συγκεκριμένες τακτικές οδήγησαν σύσσωμο τον Οθωμανικό στρατό ξανά έξω από τα τείχη που ακόμα και ο μεγάλος Σουλειμάν δεν κατάφερε να κατακτήσει.
Λάτρεψα όλο το χτίσιμο μέχρι την στιγμή που οι Οθωμανοί πήραν τα όπλα, περισσότερο όμως βυθίστηκα στο ίντριγκα μέσω ενός ήρωα που προσωπικά συμπάθησα πολύ. Ο Γκαλίπ είναι όλα αυτά που θες σε έναν ηγέτη και ακόμα παραπάνω, όμως, το κύριο χαρακτηριστικό του που ξεχώρισα είναι πως από την αρχή μέχρι και την τελευταία στιγμή του πολέμου ο Γκαλίπ είναι ένας καλός άνθρωπος σε έναν πολύ μοχθηρό κόσμο. Πολεμάει γιατί μόνο αυτό έμαθε να κάνει, μάχεται για τους δικούς τους ανθρώπους, χάνει μα σηκώνεται ξανά και συνεχίζει. Όλη η επικότητα και η κτηνωδία του πολέμου αντικατοπτρίζονται στον Γκαλίπ και ολοκληρώνονται με μία από τις πιο καλογραμμένες μονομαχίες που έχω διαβάσει εδώ και αρκετά χρόνια.
Παρόλο που η ιστορία του βιβλίου βασίζεται στους τρεις κύριους πρωταγωνιστές του, εκτίμησα πολύ την ιστορική ακρίβεια των γεγονότων. Σίγουρα ένα ιστορικό μυθιστόρημα δεν είναι ιστορικό δοκίμιο, όμως δεν έχουμε ανακρίβειες και ακόμα και οι οποιοσδήποτε “ευκολίες” για λόγους αφήγησης εξηγούνται αναλυτικά από τον συγγραφέα στο σημείωμα στο τέλος του βιβλίου. Η γραφή είναι εξαιρετική και άκρως ταιριαστή με το κείμενο, ενώ οι περιγραφές είναι γλαφυρές χωρίς να κουράζουν. Επισκέφθηκα πρόσφατα τη Βιέννη και ένιωσα οικεία, καθώς μερικά από τα σκηνικά που έβλεπα για πρώτη φορά στη ζωή μου, τα είχα ήδη γνωρίσει μέσω του βιβλίου. Και αυτό αποτελεί μια τεράστια επιτυχία του συγγραφέα.
Έχοντας παρακολουθήσει όλη τη συγγραφική πορεία του Αριστείδη Νάστου, δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω πως σε κάθε βιβλίο του γίνεται και καλύτερος. Ειδικά στο “Φως της Αυγής”, όλη η αγάπη και το πάθος του συγγραφέα για την ιστορία και το μεγαλείο της, φανερόνται σε κάθε γραμμή, σε κάθε περιγραφή και σε κάθε υποσημείωση που καταφέρνει να σε βάλει πλήρως μέσα στο ιστορικό πλαίσιο που πραγματεύεται. Το βιβλίο “Στο Φως της Αυγής” αποτελεί για μένα ένα από τα καλύτερα παραδείγματα ενός σωστά στημένου ιστορικού μυθιστορήματος. Βρίσκει την ισορροπία ανάμεσα στην αφήγηση και στην ιστορική συνέπεια, είναι πανέμορφο με εικαστικές λεπτομέρειες που σπάνια συναντάς και η γραφή του είναι εξαιρετική από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ίσως να αποτελεί το καλύτερο βιβλίο Έλληνα συγγραφέα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια, αλλά ξέρω πως αυτή είναι μεγάλη δήλωση για αυτό θα είμαι προσεκτικός στην κατηγορηματική τοποθέτησή της. Ωστόσο, σίγουρα είναι το βιβλίο που προσωπικά απόλαυσα περισσότερο από κάθε άλλο ελληνικό έργο των τελευταίων χρόνων που έπεσε στα χέρια μου, αλλά και από άλλα πολύ μεγαλύτερων ονομάτων του εξωτερικού. Και κάτι τέτοιες σκέψεις σε κάνουν να χαμογελάς και να ελπίζεις!
Η αφήγηση γίνεται σε τρία διαφορετικά μέτωπα το καθένα αφιερωμένο σε έναν εκ των πρωταγωνιστών του βιβλίου, οι οποίοι αποτελούν και την κινητήριο δύναμη της ιστορίας και προέρχονται από διαφορετικά υπόβαθρα. Ακολουθούμε την ιστορία της Γαμπριέλ (Μπριέλ) Γκολμπέρ, μιας Φράγκας αριστοκράτισσας, η οποία προσπαθεί να γλιτώσει από το σκοτάδι της ζωής της. Από τις Βερσαλλίες και τον πόνο που κρύβει ο επιφανειακός πλούτος και η φαντασμαγορική λάμψη του παλατιού, η Μπριέλ καταλήγει στη Βιέννη, καθώς η πόλη βρίσκεται σε μια μετέωρη περίοδο, με το φάντασμα της Οθωμανικής επέκτασης να την πλησιάζει.
Στον δρόμο της θα βρεθεί ο άνθρωπος με τα «χίλια πρόσωπα». Ο Μάτυας Όρντογκ, ίσως ο αγαπημένος μου χαρακτήρας στο βιβλίο, δεν μπορεί να βρει σταθερότητα και γαλήνη όσο και να προσπαθεί. Σε όλη του τη ζωή παλεύει με τη μοίρα και τον ίδιο του τον εαυτό, καταλήγοντας σε συμμορίες κακοποιών με σκοπό να επιβιώσει. Η δυναμική αντίθεση του Μάτυας με την Μπριέλ ήταν ένα από τα σημεία που απόλαυσα πολύ στο βιβλίο. Και οι δύο αλλάζουν, καθώς το τέρας του πολέμου ξυπνά, ανακαλύπτουν μερικές από τις πιο σημαντικές αρετές του εαυτού τους, αλλά και αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με τα λάθη και τις επιλογές τους. Σε έναν κόσμο που διαρκώς κινείται λόγω του πολέμου, η ιστορία του Μάτυας και της Μπριέλ έρχεται να δώσει ένα έναυσμα για προσωπική επανάσταση που, παρόλο που η μοίρα θα κρίνει το τέλος της μπροστά στα τείχη της Βιέννης, οι προσωπικές επιλογές τους είναι αυτές που τη σημάδεψαν ανεπιστρεπτί.
Στο απέναντι στρατόπεδο ο συγγραφέας επιλέγει να παρουσιάσει την Οθωμανική πλευρά της πολιορκίας μέσω ενός περήφανου γενίτσαρου, του Γκαλίπ Καρτάλ. Μέσω του Γκαλίπ βλέπουμε όλο το πολιτικό παιχνίδι στη μεγάλη αυτοκρατορία και πως συγκεκριμένες τακτικές οδήγησαν σύσσωμο τον Οθωμανικό στρατό ξανά έξω από τα τείχη που ακόμα και ο μεγάλος Σουλειμάν δεν κατάφερε να κατακτήσει.
Λάτρεψα όλο το χτίσιμο μέχρι την στιγμή που οι Οθωμανοί πήραν τα όπλα, περισσότερο όμως βυθίστηκα στο ίντριγκα μέσω ενός ήρωα που προσωπικά συμπάθησα πολύ. Ο Γκαλίπ είναι όλα αυτά που θες σε έναν ηγέτη και ακόμα παραπάνω, όμως, το κύριο χαρακτηριστικό του που ξεχώρισα είναι πως από την αρχή μέχρι και την τελευταία στιγμή του πολέμου ο Γκαλίπ είναι ένας καλός άνθρωπος σε έναν πολύ μοχθηρό κόσμο. Πολεμάει γιατί μόνο αυτό έμαθε να κάνει, μάχεται για τους δικούς τους ανθρώπους, χάνει μα σηκώνεται ξανά και συνεχίζει. Όλη η επικότητα και η κτηνωδία του πολέμου αντικατοπτρίζονται στον Γκαλίπ και ολοκληρώνονται με μία από τις πιο καλογραμμένες μονομαχίες που έχω διαβάσει εδώ και αρκετά χρόνια.
Παρόλο που η ιστορία του βιβλίου βασίζεται στους τρεις κύριους πρωταγωνιστές του, εκτίμησα πολύ την ιστορική ακρίβεια των γεγονότων. Σίγουρα ένα ιστορικό μυθιστόρημα δεν είναι ιστορικό δοκίμιο, όμως δεν έχουμε ανακρίβειες και ακόμα και οι οποιοσδήποτε “ευκολίες” για λόγους αφήγησης εξηγούνται αναλυτικά από τον συγγραφέα στο σημείωμα στο τέλος του βιβλίου. Η γραφή είναι εξαιρετική και άκρως ταιριαστή με το κείμενο, ενώ οι περιγραφές είναι γλαφυρές χωρίς να κουράζουν. Επισκέφθηκα πρόσφατα τη Βιέννη και ένιωσα οικεία, καθώς μερικά από τα σκηνικά που έβλεπα για πρώτη φορά στη ζωή μου, τα είχα ήδη γνωρίσει μέσω του βιβλίου. Και αυτό αποτελεί μια τεράστια επιτυχία του συγγραφέα.
Έχοντας παρακολουθήσει όλη τη συγγραφική πορεία του Αριστείδη Νάστου, δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω πως σε κάθε βιβλίο του γίνεται και καλύτερος. Ειδικά στο “Φως της Αυγής”, όλη η αγάπη και το πάθος του συγγραφέα για την ιστορία και το μεγαλείο της, φανερόνται σε κάθε γραμμή, σε κάθε περιγραφή και σε κάθε υποσημείωση που καταφέρνει να σε βάλει πλήρως μέσα στο ιστορικό πλαίσιο που πραγματεύεται. Το βιβλίο “Στο Φως της Αυγής” αποτελεί για μένα ένα από τα καλύτερα παραδείγματα ενός σωστά στημένου ιστορικού μυθιστορήματος. Βρίσκει την ισορροπία ανάμεσα στην αφήγηση και στην ιστορική συνέπεια, είναι πανέμορφο με εικαστικές λεπτομέρειες που σπάνια συναντάς και η γραφή του είναι εξαιρετική από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ίσως να αποτελεί το καλύτερο βιβλίο Έλληνα συγγραφέα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια, αλλά ξέρω πως αυτή είναι μεγάλη δήλωση για αυτό θα είμαι προσεκτικός στην κατηγορηματική τοποθέτησή της. Ωστόσο, σίγουρα είναι το βιβλίο που προσωπικά απόλαυσα περισσότερο από κάθε άλλο ελληνικό έργο των τελευταίων χρόνων που έπεσε στα χέρια μου, αλλά και από άλλα πολύ μεγαλύτερων ονομάτων του εξωτερικού. Και κάτι τέτοιες σκέψεις σε κάνουν να χαμογελάς και να ελπίζεις!
April 25, 2024
🌄Ο συγγραφέας μας ταξιδεύει στη μπαρόκ εποχή και συγκεκριμένα στην Β' Πολιορκία της Βιέννης από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ακολουθούμε τους 3 πρωταγωνιστές της ιστορίας μας μέσα από τις διαφορετικές σκοπιές τους (3πλο pov💯), γεγονός που μας δίνει την ευκαιρία για μια πολύπλευρη και πιο ψυχογραφική αφήγηση!
⚜️Αν και μας πάει πίσω στο 1683, με κορύφωση την 12η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους και τα ιστορικά γεγονότα που πλαισιώνουν την περίοδο αυτή, ο Αριστείδης Νάστος με το ταλέντο του, ξεπερνά το εμπόδιο της άνευρης και στείρας παράθεσης ιστορικών δεδομένων, π.χ. ημερομηνίες, τοποθεσίες, ονόματα κτλ.
Αντίθετα, μας εισάγει σε έναν κόσμο όπου γεγονότα και μυθοπλασία γίνονται ένα και γεννούν αυτό το άρτιο και συναρπαστικό αποτέλεσμα! 💎
💣Έτσι, λοιπόν, ο αναγνώστης μαθαίνει Ιστορία χωρίς να νιώθει ότι διαβάζει Ιστορία..!! 🖐🏻
⚔️Η εκτεταμένη έρευνα στην οποία επένδυσε ο συγγραφέας, διαφαίνεται τόσο στα ιστορικά δεδομένα –μέσα σε ένα ενδελεχώς μελετημένο απ' τον ίδιο, κοινωνικοπολιτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο–, αλλά και στις γλωσσικές αναφορές. Οι συχνές λεκτικές αποδόσεις σε τουρκικά, ουγγρικά, γερμανικά και γαλλικά αποτελούν σούπερ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες και γλωσσικά facts που θα σας αφήσουν κάπως έτσι 🤯
🌄Στο «Φως της Αυγής», η γραφή είναι εξαιρετική και χαρακτηριζεται για την κινηματογραφικότητα, την πλαστικότητα και τη ζωντάνια της (κλείσιμο ματιού 😉 σε όσους έχετε διαβάσει και τα υπόλοιπα εργα του).
Το βιβλίο αυτό, πέρα από κάθε υποκειμενικότητα, το αγάπησα για πολλούς λόγους και ένας απ' αυτούς είναι ο θαυμασμός μου για τον συγγραφέα και τις ικανότητες του, ο οποίος για ακομα μια φορά ανταποκρίθηκε στον τίτλο του που τον εντάσσει στους πιο αγαπημένους μου!!💟
Από τις τοποθεσίες, τις θρησκείες και τα σχέδια μάχης μέχρι τις μουσικές προτιμήσεις και τις ενδυματολόγικες συνήθειες των λαών του 17ου αιώνα, το βιβλίο αυτό μας μαγεύει και μας αιχμαλωτίζει σε ενα μοναδικό αναγνωστικό ταξίδι.
Αλλά όχι, δε θα σας πω περισσότερα για το βιβλίο γιατί αφενός θέλω πολύ να κρατήσω ατόφια την ιστορία και αφετέρου, έτσι κι αλλιώς, ΘΑ το διαβάσετε ✓😁
🎬ΥΓ. : Άνετα το έβλεπα στη μεγάλη οθόνη! Ακούτε εσείς οι σκηνοθέτες εκεί έξω..;;;
(άντε, βολεύομαι και με σειρά 5 6 επεισοδίων)
________________
Διαβάστε το!!!
★★★★★
⚜️Αν και μας πάει πίσω στο 1683, με κορύφωση την 12η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους και τα ιστορικά γεγονότα που πλαισιώνουν την περίοδο αυτή, ο Αριστείδης Νάστος με το ταλέντο του, ξεπερνά το εμπόδιο της άνευρης και στείρας παράθεσης ιστορικών δεδομένων, π.χ. ημερομηνίες, τοποθεσίες, ονόματα κτλ.
Αντίθετα, μας εισάγει σε έναν κόσμο όπου γεγονότα και μυθοπλασία γίνονται ένα και γεννούν αυτό το άρτιο και συναρπαστικό αποτέλεσμα! 💎
💣Έτσι, λοιπόν, ο αναγνώστης μαθαίνει Ιστορία χωρίς να νιώθει ότι διαβάζει Ιστορία..!! 🖐🏻
⚔️Η εκτεταμένη έρευνα στην οποία επένδυσε ο συγγραφέας, διαφαίνεται τόσο στα ιστορικά δεδομένα –μέσα σε ένα ενδελεχώς μελετημένο απ' τον ίδιο, κοινωνικοπολιτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο–, αλλά και στις γλωσσικές αναφορές. Οι συχνές λεκτικές αποδόσεις σε τουρκικά, ουγγρικά, γερμανικά και γαλλικά αποτελούν σούπερ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες και γλωσσικά facts που θα σας αφήσουν κάπως έτσι 🤯
🌄Στο «Φως της Αυγής», η γραφή είναι εξαιρετική και χαρακτηριζεται για την κινηματογραφικότητα, την πλαστικότητα και τη ζωντάνια της (κλείσιμο ματιού 😉 σε όσους έχετε διαβάσει και τα υπόλοιπα εργα του).
Το βιβλίο αυτό, πέρα από κάθε υποκειμενικότητα, το αγάπησα για πολλούς λόγους και ένας απ' αυτούς είναι ο θαυμασμός μου για τον συγγραφέα και τις ικανότητες του, ο οποίος για ακομα μια φορά ανταποκρίθηκε στον τίτλο του που τον εντάσσει στους πιο αγαπημένους μου!!💟
Από τις τοποθεσίες, τις θρησκείες και τα σχέδια μάχης μέχρι τις μουσικές προτιμήσεις και τις ενδυματολόγικες συνήθειες των λαών του 17ου αιώνα, το βιβλίο αυτό μας μαγεύει και μας αιχμαλωτίζει σε ενα μοναδικό αναγνωστικό ταξίδι.
Αλλά όχι, δε θα σας πω περισσότερα για το βιβλίο γιατί αφενός θέλω πολύ να κρατήσω ατόφια την ιστορία και αφετέρου, έτσι κι αλλιώς, ΘΑ το διαβάσετε ✓😁
🎬ΥΓ. : Άνετα το έβλεπα στη μεγάλη οθόνη! Ακούτε εσείς οι σκηνοθέτες εκεί έξω..;;;
(άντε, βολεύομαι και με σειρά 5 6 επεισοδίων)
________________
Διαβάστε το!!!
★★★★★
November 4, 2023
Δεν συνηθίζω να γράφω μεγάλες κριτικές βιβλίων για αυτό ίσως να είμαι σύντομος. Πρόκειται για ένα βιβλίο διαμάντι στον χώρο του ιστορικού μυθιστορήματος, το οποίο είναι από έναν μικρό και (προς το παρόν) όχι γνωστό εκδοτικό, όπου τόσο το βιβλίο, όσο ο συγγραφέας και ο εκδότης, αξίζουν πολλή παραπάνω αναγνώριση. Αρχικά ο Αριστείδης δεν είναι στα χρόνια του στη μέση ηλικία κάτι το οποίο εκτός από πολλά υποσχόμενη πένα για το τι έχουμε να δούμε στο μέλλον, είναι και ακραία εντυπωσιακό που έγραψε ένα τέτοιο βιβλίο! Γιατί; Γιατί τόσο αξιόλογα ιστορικά μυθιστορήματα, έχω διαβάσει μόνο από μεσήλικες και κάνει μπαμ ότι στα παιδικά του χρόνια έγραφε άριστα στην ιστορία. Οι χαρακτήρες είναι πολύ ελκυστικοί, καλοδουλεμένοι και ρεαλιστικοί και η ροή κυλάει σαν να βλέπεις σειρά σαν τη Μάγισσα του ΑΝΤ1 ή ιστορική του Netflix. Φυσικά και δραματικά με την φιλολογική έννοια ότι είναι σαν να βλέπεις μπροστά σου θέατρο. Μακάρι να φτάσει αυτό το βιβλίο μέχρι τα μάτια κάποιου σκηνοθέτη ή παραγωγού και να το δούμε στη μικρή οθόνη. Δεν του λείπει απολύτως τίποτα για να μας ομορφαίνει τα βραδινά μας στην TV. Ομολογώ πάντως θα ξενερώσω πολύ αν στο ρόλο της Μπριέλ δεν είναι η Έλενα Πιερίδου έστω και σε μελαχρινή έκδοση. Άντε στη χειρότερη Έλενα Λιασίδου ή Ιφιγένεια Τζόλα. 4/5 λοιπόν ή 8,5/10. Θα έβαζα άριστα αν είχε λίγο μικρότερα κεφάλαια ή λίγο πιο σύντομες παύσεις κεφαλαίων.
August 15, 2024
Ένα καταιγιστικό ιστορικό μυθιστόρημα το οποίο αν είχε γραφτεί περίπου διακόσια χρόνια πριν σήμερα θα θεωρούταν κλασσικό, από εκείνα που κανείς ποτέ δεν διαβάζει αλλά όλοι ορκίζονται ότι έχουν διαβάσει. Πολυεπίπεδη πλοκή, συχνή εναλλαγή οπτικών η οποία συμβάλλει στο να εμβυθίζεται ο αναγνώστης στον "κόσμο" του έργου και ρεαλιστικές περιγραφές, χωρίς περιστροφές και ταμπού που αποτυπώνουν το κλίμα της εποχής αλλά και το ξεχωριστό ύφος του κάθε χαρακτήρα. Ο συγγραφέας επιδεικνύει αυστηρή προσήλωση στην ιστορική ακρίβεια των γεγονότων που περιγράφει χωρίς όμως αυτό να μειώνει στο παραμικρό τη δράση και την μυθοπλασία του αφηγήματος. Οι χάρτες, οι ιστορικές υποσημειώσεις, τα πορτραίτα ακόμα και τα ηχητικά αρχεία που είναι ενσωματωμένα στο κείμενο το καθιστούν ένα πρωτοποριακά διαδραστικό ανάγνωσμα. Αγαπημένος μου χαρακτήρας ο Μάτυας και το (σχεδόν ανεπαίσθητο) μαύρο χιούμορ του που τόσο οργανικά δίνει μια ανθρώπινη ματιά στο χάος του πολέμου. Φινάλε που ταιριάζει σε μεγαλεπήβολη επική παραγωγή του Χόλιγουντ περασμένων δεκαετιών. Συνολικά, θα έλεγα ότι πρόκειται για εξαιρετικό δείγμα ιστορικού μυθιστορήματος.
June 1, 2023
Εξαιρετική γραφή, συγκλονιστική πλοκή, ιστορίες ανθρώπων ποτισμένες με μια μυριάδα συναισθημάτων, οι φρικαλεότητες του πολέμου, η προδοσία, ο πόνος, η αγάπη, η φιλία, τα νιάτα το φιλότιμο, η αλληλεγγύη, η "δημοκρατία" του θανάτου που δεν ξεχωρίζει πλούσιους και φτωχούς, η μισαλλοδοξία και ο αριβισμός, ο ηρωϊσμός και η μοίρα, η συγκίνηση, καθώς και πολλά άλλα κομμάτια που συνθέτουν το παζλ της ζωής, αλληλεπιδρούν μοναδικά σελίδα τη σελίδα...εξαιρετική γεωγραφική οπτική και αποτύπωση του χώρου, ιστορικές λεπτομέρειες που συναρπάζουν..Το ενδια��έρον του ��ναγνώστη στα ύψη, σε όλη την πορεία του "ταξιδιού". Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!!
May 16, 2023
Σε περισσότερες από μία φορές κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ένιωσα την ανάγκη να ψάξω το ιστορικό πλαίσιο γύρω από το οποίο εξελισσόταν το κείμενο. Από μόνο του αυτό πιστεύω πως είναι μεγάλη «νίκη» για ένα συγγραφέα ιστορικών μυθιστορημάτων, οπότε δε θα επεκταθώ περαιτέρω.
Οι λάτρεις του είδους θα το ευχαριστηθούν!
Οι λάτρεις του είδους θα το ευχαριστηθούν!
Displaying 1 - 19 of 19 reviews