Poezje zebrane

by Anna Świrszczyńska, Adam Pluszka (Editor), Aldona Kopkiewicz (Afterword)

Wiersze wybitnej poetki, która zrewolucjonizowała polską poezję.

Debiutowała w 1936 roku. W czasie wojny pracowała jako robotnica, kelnerka, pielęgniarka i salowa w szpitalu, roznosicielka pieczywa. Po wojnie stale współpracowała z Polskim Radiem, pisała scenariusze do filmów animowanych, sztuki poetyckie i wiersze dla dzieci.

Choć wcześnie została pisarką, dopiero po sześćdziesiątce znalazła język, którym potrafiła nazwać cielesność i doświadczenie miłości oraz macierzyństwa – wyzute z romantyzmu. Była nowatorką, która dokonała przełomu w poezji polskiej. Po latach Czesław Miłosz uznał ją, obok Mirona Białoszewskiego, za wielką odnowicielkę poetyckiej polszczyzny.

Tom zawiera wszystkie wiersze Anny Świrszczyńskiej z wydanych tomów poetyckich z lat 1938–1985, a także utwory rozproszone: libretta, słowa piosenek, dramaty poetyckie i spisane z rękopisu niewydane dotąd wiersze.

Genres: Poetry

928 pages, Hardcover

Published November 8, 2023

About the author

Anna Świrszczyńska (also known as Anna Swir) was a Polish poet whose works deal with themes including her experiences during World War II, motherhood, the female body, and sensuality.

Świrszczyńska was born in Warsaw and grew up in poverty as the daughter of an artist. She began publishing her poems in the 1930s. During the Nazi occupation of Poland she joined the Polish resistance movement in World War II and was a military nurse during the Warsaw Uprising. She wrote for underground publications and once waited 60 minutes to be executed. Czesław Miłosz writes of knowing her during this time and has translated a volume of her work. Her experiences during the war strongly influenced her poetry. In 1974 she published Building the Barricade, a volume which describes the suffering she witnessed and experienced during that time. She also writes frankly about the female body in various stages of life.

Reviews

[Zuzanna Bil · Rating 5 out of 5]

Kiedy czytam Świrszczyńską moja tragiczna koncepcja świata unicestwia się w zachwycie, że czytam Świrszczyńską ❤️

[Bloodorange · Rating 4 out of 5]

Jakie to bolesne i smutne; jak widać w tych wierszach udręczenie biedą i byciem sobą; wojnę i skrajne emocje; zrozumienie zwierzęcości i walkę o pogodę ducha.

I ten wiersz z "Miłości Antoniny":

Wszystkie chwyty dozwolone

Chwytam się różnych rzeczy,
śniegu, drzew, niepotrzebnych telefonów,
czułości dziecka, wyjazdów,
wierszy Różewicza,
snu, jabłek, porannej gimnastyki,
rozmów o błogich własnościach witamin,
wystaw awangardowej sztuki,
spacerów na kopiec Kościuszki, polityki,
muzyki Pendereckiego,
żywiołowych katastrof w obcych krajach,
rozkoszy moralności i rozkoszy niemoralności,
plotek, zimnego tuszu, zagranicznych żurnali,
nauki włoskiego języka,
sympatii dla psów, kalendarza.

Chwytam się wszystkiego,
żeby się nie zapaść
w przepaść.

[Tom Lengain · Rating 5 out of 5]

Poetka wybitna, nikt tak nie pisał równocześnie o wielkich uniesieniach i przyziemnych sprawach. O wojnie i ziewaniu. Zachwyca prostotą i celnością. Po lekturze jej poezji wszyscy „jesteśmy baby”.

[Adam Pluszka · Rating 5 out of 5]

Ponad dwa lata roboty, ale było warto

[Antek Kręc · Rating 5 out of 5]

Ciało, wolność, kobieta, wojna, miłość do siebie, oddanie.

[Gabriela · Rating 5 out of 5]

900 stron poruszającego piękna

Wiersz: „Ogniotrwały uśmiech” >

[Lew Stanisława · Rating 5 out of 5]

przelewam się przez brzegi jak drożdże