วันนี้อาจมีรสเผ็ดเล็กน้อย

by 강창래 (คังชังแร), มินตรา อินทรารัตน์ (Translator)

หากกินอะไรไม่ได้เลยก็ไม่มีความหวัง การมีชีวิตก็ไม่ต่างจากความตาย…
ที่สำคัญที่สุดคือความหวัง…หากไม่มีความหวังแล้ว ชีวิตก็ไม่มีความหมายใด ๆ
บันทึกของชายผู้เปลี่ยนความเคยชินทั้งชีวิตของตนทำอาหารให้ภรรยาที่กำลังป่วยเป็นโรคมะเร็งตามที่เธอขอร้อง ทั้งที่เมนูเดียวที่เขาทำได้ในเวลานั้นคือต้มรามมย็อน ท่ามกลางความผันผวนของชีวิตในแต่ละวัน สิ่งเดียวที่เหมือนเดิมก็คือ เขายังทำอาหารต่อไปอย่างใจเย็น และพยายามเก็บเกี่ยวความปีติยินดีที่ผ่านเข้ามา แม้จะเป็นช่วงเวลาสัั้น ๆ เพื่อหล่อเลี้ยงหัวใจสำหรับวันต่อไป

วันนี้อาจมีรสเผ็ดเล็กน้อย บันทึกเรื่องราวการทำอาหารที่แฝงความอ่อนโยน ความรัก และคราบน้ำตาจาง ๆ แต่ก็ยังเน้นย้ำให้เรายังมีความหวังในการมีชีวิต ความเรียงสุดประทับใจที่ดัดแปลงเป็นซีรีส์เกาหลี Recipe for Farewell

“สำหรับมนุษย์ การกินเป็นสิ่งที่เน้นย้ำให้รู้สึกถึงชีวิต ในหนังสือเล่มนี้มีเรื่องราวของสามีที่ไม่เคยทำอาหาร แต่ทุ่มเทความใส่ใจทั้งหมดเพื่อภรรยาที่ค่อย ๆ ทิ้งความปรารถนาอันแน่วแน่ทีละนิดและต้องต่อสู้กับความอยากอาหาร”
– ฮันกีโฮ | ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยการตลาดการตีพิมพ์เกาหลี

304 pages, Paperback

First published April 20, 2018

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

ผิดคาดไปหมดดดด
คิดว่าเป็นนิยายแต่ดันเป็นเรื่องจริง
คิดว่าจะได้อ่านดราม่าหนัก ๆ กลายเป็นวิธีทำอาหาร
คิดว่าจะร้องไห้แต่ไม่เศร้าขนาดนั้น

แต่ที่แน่ ๆ เลยนะ มันเป็นการทำอาหารที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความเศร้าไปพร้อม ๆ กัน
จากคนที่ทำอาหารไม่เป็น มาหัดทำอาหารเพื่อให้ภรรยาที่กำลังจะจากไปได้กิน
คนเป็นมะเร็งอะเนอะ เค้าก็ไม่ค่อยอยากอาหาร แค่ภรรยาบอกว่าอยากกินอะไร คุณสามีก็ดีใจแล้ว
ยิ่งทำแล้วภรรยาชอบ เค้าก็มีความสุขมากขึ้นไปอีก แต่มันก็มีความเศร้าแฝงอยู่ว่าภรรยาจะกินได้แบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
ขนาดผู้เขียนบรรยายถึงชีวิตส่วนตัวไม่มาก แต่การทำอาหารของเค้าสะท้อนความรู้สึกออกมาหมดเลย

ฉันผู้รักการกินเป็นชีวิตจิตใจ อ่านแล้วก็ซาบซึ้งใจ 🥹🥹

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วร้องไห้ค่าาาา 😭

บันทึกของชายผู้กำลังจะสูญเสียภรรยาให้กับโรคมะเร็ง หนึ่งในสิ่งที่ทำได้ คือทำอาหารที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความตั้งใจให้เธอได้รับประทานในแต่ละวัน

ในเล่มนี้เป็นเหมือนหนังสือสูตรและวิธีทำอาหารแบบคร่าวๆ ที่แฝงไปด้วยเรื่องราวอบอุ่นของครอบครัว ถึงแม้ไม่ได้บอกอัตราส่วนเครื่องปรุง แต่ก็รับรู้ได้ว่าทุกสิ่งที่ใส่ลงไปนั้นคือความใส่ใจ

จากที่ผู้เขียนเคยทำได้แต่ต้มมาม่า เขาก็ต้องพัฒนาทักษะใหม่ พร้อมทั้งการหาข้อมูลของวัตถุดิบต่างๆ ก่อนจะนำมาประกอบอาหาร เพราะนอกจากตั้งใจจะทำให้ถูกปากภรรยาของเขาแล้ว ยังต้องให้เธอได้รับสารอาหารครบถ้วนเพื่อทำให้ร่างกายมีแรงต่อสู้กับโรคร้ายอีกด้วย

บอกก่อนเลยว่าเราเซนซิทีฟกับพลอตประเภทนี้มาก พวกที่มีใครต้องตายเพราะโรคร้ายนี่การันตีน้ำตาไหลได้เลย และเล่มนี้ก็เป็นอีกเรื่องนึงที่เรียกน้ำหูน้ำตาได้ถล่มทลาย

***ส่วนตัว***

ตอนป๊าม๊าอยู่เราไม่เคยทำอาหารให้พวกเขากินเลย เพราะคิดว่าอาหารที่แม่ทำอร่อยที่สุดในโลก เราไม่มีทางเทียบได้ ตอนที่เค้าป่วยเลยได้แต่ซื้อของกินจากร้านโน้นร้านนี้มาให้แทน โดยลืมคิดไปเสียสนิทว่าของพวกนั้นมันไม่ได้เปี่ยมไปด้วยความรัก และดีต่อสุขภาพเท่าอาหารที่ทำเองหรอก (ถึงรสชาติห่วยเขาก็น่าจะให้อภัย 😅)

แต่สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นอาหารฝีมือใคร สิ่งที่ทำให้มีความสุขที่สุดสำหรับเราก็คือ ได้เห็นครอบครัวได้นั่งล้อมวงกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้งเท่านั้นเอง ❤️

ปล. เรื่องนี้ถูกทำเป็นมินิซีรีส์ชื่อ Recipe for Farewell ไม่มีฉายในไทย แต่เอาชื่อไปหาตัวอย่างซึ้งๆ ดูในยูทูปได้ค่ะ

Goodreads ให้ 4.3 เราให้ 5

[Bonnie · Rating 5 out of 5]

在metoo及厭女等議題討論極多的當下，能看到由韓國男性寫出這樣的文字，覺得珍貴。看似為食譜的文字裡，蘊含了豐富的情感。

從只會煮泡麵，到為了配合太太罹癌後特殊的飲食習慣而開始下廚。作者寫出了一般人在廚房裡的那些挑戰與碰撞，為了吃的人絞盡腦汁、費盡心力。

食物是維繫感情並撫慰人心的重要關鍵，不管發生什麼事，我們都要好好吃飯。

非常推薦！

讀著讀著也不禁懷念起韓國。

[Kanyada Kongtrakool · Rating 4 out of 5]

ไม่คิดว่าจะชอบหนังสือเล่มนี้ จนได้อ่านไปจนจบ

หนังสือเล่มนี้ คือ เรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงของ คังชังแร ซึ่งก็คือตัวผู้เขียนเอง เป็นเรื่องราวของการทำอาหารให้กับภรรยาที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ดังนั้น 80% ของเรื่อง คือ สูตรทำอาหารที่ทำให้ภรรยาทานในแต่ละวัน

แต่เมื่ออ่านดีๆจะพบว่า การตั้งใจทำอาหารของคังชังแร แฝงไว้ด้วยข้อคิดหลายอย่าง ที่ต้องการช่วยให้ภรรยามีความสุขขึ้นบ้างในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นการเลือกสรรวัตถุดิบ การปรุง หรือการทำตามความต้องการอันเล็กน้อยของเธอ

ตอนแรกรู้สึกว่า เหมือนอ่านตำราอาหารแหละ แต่พอถึงตอนที่ภรรยาเสีย หัวใจหล่นไปด้วยเลยค่ะ เหมือนเราเห็นความตั้งใจของผู้เขียนมาตลอด เลยอดเศร้าไปด้วยไม่ได้

ช่วงท้ายของเรื่องมีความเหงา แต่ก็รับรู้ได้ว่าผู้เขียนกำลังพยายาม move on กับชีวิตต่อไป

[Soung Iimoya · Rating 4 out of 5]

บันทึกของสามี ที่ทำอาหารไม่เป็นเลย
แล้วภรรยาป่วยเป็นมะเร็งขอให้ทำอาหารให้กิน
จนวาระสุดท้าย

แม้ว่าจะไม่อินกับเมนูเกาหลี นึกภาพไม่ค่อยออก
แต่เนื้อเรื่องด้านอื่น เราเข้าใจมากเลย
เพราะต้องทำอาหารให้ป๊าที่เป็นมะเร็งกินเหมือนกัน…

[노은경 · Rating 4 out of 5]

음식 준비하는 이야기가 이렇게 가슴 먹먹할 수 있다.

[Peng · Rating 3 out of 5]

Autobiographical essay book translated from "It Might Be a Little Spicy Today" by Kang Chang-rae. 3.5/5

[Waranun · Rating 5 out of 5]

อ่านได้เพลินๆ และรู้สึกอบอุ่น

โดยได้ความรู้เรื่องการทำอาหารในแต่ละบทสอดแทรกไปกับความรัก ความผูกพันกันในครอบครัวค่ะ