Eksik Taşlar

by Yiğit Bener

xxx

392 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Yiğit Bener (d.1958, Brüksel), Türk yazar ve çevirmen.

Yiğit Bener, 1958 yılında Brüksel'de doğdu. Yazar Erhan Bener'in oğlu, Vüs'at O. Bener'in yeğenidir. Evli ve bir kızı var. İstanbul'da yaşıyor.

İlk ve ortaöğrenimini Paris ve Ankara'da tamamladıktan sonra, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde okudu. 12 Eylül 1980 darbesinden sonra son sınıf öğrencisiyken eğitimini yarım bıraktı, on yıl boyunca Brüksel ve Paris'te yaşadı. Çocuk bakıcılığı, dergi yöneticiliği, göçmen sorunları danışmanlığı, çevirmenlik gibi işlerde çalıştı. Halen yazarlığın yanı sıra profesyonel konferans tercümanı olarak çalışıyor. Meslek örgütleri TKTD ve AIIC'de yöneticilik yaptı. Bilkent Üniversitesi'nde Konferans Tercümanlığı Yüksek Lisans programında öğretim görevlisi.

İlk öyküsü (Yabancı) 1991'de Çağdaş Türk Dili dergisinde yayınlandı. Louis Ferdinand Céline'in Gecenin Sonuna Yolculuk adlı romanının çevirisiyle 2002 Dünya Çeviri Ödülünü aldı. 2012'de romanı Heyulanın Dönüşü ile Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazandı. Öykü kitabı Öteki Kabuslar, 2010 yılında Célin Vuraler tarafından Autres cauchemars adıyla Fransızcaya çevrildi. Sanal edebiyat dergisi İktidarsız'ın kurucularından ve yazarlarındandır.

Reviews

[Alphan Lodi · Rating 5 out of 5]

Yiğit Bener’in 2001 yılında kaleme aldığı ilk romanı. Eksik Taşlar 80 askeri darbesinde yurtdışına çıkmak zorunda kalan bir baba ile geride bıraktığı oğlunu merkeze alıyor. Yiğit Bener de 1980 de aynı sebepten yurda dönememiş ve 10 yıl mülteci statüsünde kalmış. Bu yönüyle kitap belki biyaografik unsurları da barındırıyor olabilir. Doğu-Batı sorunsalına mükemmel yerlerden temas eden roman; siyaset bilimi penceresinden yakın sayılabilecek bir geçmişe büyüteç tutuyor.

[A. · Rating 3 out of 5]

Roman akıcı bir anlatıma sahip. Belki dialoglar biraz daha öz ve kısa tutulabilirdi. Özellikle Erdinç'in gençliğindeki, yurtdışı siyasi bağlantıları abartılı anlatılmış. Karakterlerin bazıları diri ve belirgin ama bir kısmı da fazla işlenmemiş. Shari ve Leticia karakterleri romanın başında çok önemli roller üstlenirken Devrim'in İstanbul'a dönüşünden sonra adeta yok edildiler. Bu da romanın sanki yaşanan birtakım olaylarla birebir örtüştüğü şeklinde bir izlenime yol açıyor. Oyda kurgu biraz daha geliştirilebilir ve bu iki karaktere romanın sonunda önemli roller verilebilirdi. Özet olarak, Eksik Taşlar kolaylıkla okunabilir bir roman ama kurgu olarak ortalama bir çalışma.

[kitabimkahvem · Rating 5 out of 5]

“Peki söylesene bana, hak etmiş miydim tüm bunları? Hak etmiş miydik böyle bedeller ödemeyi? İnsanların daha mutlu olmasını düşleme günahını işleyen bizler… Öldürülen, işkencede sakat bırakılan… Yakınlarını kaybeden… yıllarca hapiste çürüyen ya da sürgünde sürünen bizler… yani fiziki ya da manevi olarak yok edilen, toplum belleğinden izleri dahi silinmiş olan bizler… koca bir kuşak! Gerçekten hak etmiş miydik bunları?”

Alıntıyı okuyunca hangi dönemden bahsettiğimi hemen anladığınızı umuyorum. 12 Eylül Askeri Darbesi öyle çok insanı sevdiklerinden ayırdı ki, işte Devrim’de onlardan biri. Henüz yedi yaşındayken babası onu ve annesini bırakıp Brüksel’e kaçmak zorunda kaldı. Kaçmak, sürgün yaşamak kolay mı? Kalıp hapishanelerde çürümek daha iyidir dedirtecek kadar zordur memlekete, ailene uzak kalmak. Çıkan afla döndükten sonra Cunda’ya yerleşen ve inziva hayatı yaşayan Erdinç ve oğlu Devrim arasında aşılmaz duvarlar örüldü, çünkü Devrim babasını hiç tanımadı, tanımaya çalışmadı. Ta ki kazandığı bir bursla Brüksel’e gidip Avrupa Birliği komisyonlarından birinde staja başlayana kadar.

Yiğit Bener ülkemizin en başarılı yazarlarının olduğu bir aileden geliyor. Gençlik yıllarını Paris ve Brüksel’de geçiren yazar hem Batı insanını iyi tanıyor hem de Batı’da Türkiyeli olmanın nasıl bir şey olduğunu. Bizler farkında olmadan toplumsal hafızamıza kazınmış ön yargılarla hareket ederken şöyle bir durup bize karşı düşmanca hisler beslediğini düşündüğümüz insanların da kuşaktan kuşağa öğretilmiş toplumsal bir bilincin ön yargısına sahip olabileceğini hiç düşündük mü?

Kitabın filmi olsa ne güzel olurdu diye düşündüm okurken. Yiğit Bener’in yalın ve samimi anlatımını, karakterlerle empati kurdurabilen yazım gücünü çok sevdim. 391 sayfayı sadece iki günde okuyup bitirdim, tavsiyedir.

[Elif Sargin · Rating 2 out of 5]

If I read this when I was 15, I'd romanticize the narrative. Unfortunately the storyline is a big cliché, all the characters are one-dimensinonal and dialogs are immature. The book does not carry the weight of that period of time at all, feels like reading a childhood fantasy of a wannabe revolutionist. The father-son relationship suppose to be the foundation of the book falls flat towards the end. Unexpectedly bad novel from a good writer/translator.

[Elvan Akbay · Rating 3 out of 5]

Araya başka kitaplar girmiş olsa da nihayet bitirebildim. Çok akıcı başlayan roman uzun diyaloglar ve (bence) bazı gereksiz ayrıntılar nedeniyle özellikle sonlara doğru akıcılığını yitirdi. Başlarda bir bölümü yaşadığım yerde (Ayvalık) geçtiği için ilgimi çekmişti bu kitap. Sonra konu ilgimi çektiği için devam ettim.
Bir de özgür ve medeni insanları konu ettiği iddiası olmasına karşın biraz fazla şişirilmiş bir “erkekliğin” izlerine rastlamak mümkün.

[Berr · Rating 5 out of 5]

Romanın içinde yazarın biyografisini okuduğunuzu düşündüren bir yapıt. Yakın tarih üzerinde en az yazılıp tartışılan dönemdir. Özellikle Marmaris'te ressamlık yapanın dönemi silinmiş ya da unutturulmuştur. Dönemin işkencecileri ve onları onaylayan bürokrasi hiç olmamış gibi topluma kamufle olmuşlardı. Gizlenmiş ve unutulmuş acılarıyla Devrim ve Erdinç'in yaşam öyküsüdür göz önüne serilen

[Gu Gu · Rating 2 out of 5]

Belçika’daki karakterler hiç işlenmemiş ve bir kenara itilip unutulmuş kitabın sonunda. Ve bitmez tükenmez dialoglar. Hep aynı ve uzun, çok uzun. Copy \ Paste yapmış sanki. Belki de Erhan Bener’i beğendiğim için oğul Bener’i de beğeneceğim ön yargısıyla hareket ettim. Olmamış