Toen Nasrdin Dchar in 2011 al een Gouden Kalf in ontvangst mocht nemen voor Beste Acteur in de film Rabat, maakte hij furore met zijn bevlogen en geëmotioneerde dankwoord. 'Een mijlpaal in de emancipatie' werd zijn pleidooi tegen de angstcultuur en het wij-zij-denken genoemd. In zijn openhartige memoir blikt hij terug op zijn lange en soms ingewikkelde weg naar de top, zijn worsteling met stereotypering en zijn gevecht om te mogen zijn wie hij acteur, kind van Marokkaanse immigranten en overtuigd moslim. Maar Nasrdin is ook een verhaal over liefde, veerkracht, lef en strijdlust, over het overwinnen van angsten en onzekerheden, over engagement en verbinding. Een geluid dat hij steeds luider laat klinken.
In twee avonden uitgelezen! Nasrdin kan heel goed vertellen. Ik vond het altijd al fijn om naar hem te luisteren in interviews of podcasts. En nu dan ook genoten van zijn boek. Zijn levensverhaal is bijzonder en mooi opschreven en hopelijk een inspiratie voor velen!
Openhartig, eerlijk en inspirerend~ het levensverhaal van een succesvol bekend persoon die ‘achter de schermen’ lang niet altijd een rooskleurig bestaan heeft gekend. Nasrdin schetst een realistisch mensbeeld, en dat de spotlights extra uitdagingen kunnen vormen.
Intrigerende biografie vol wijsheid, kwetsbaarheid, activisme en strijdbaarheid. Wat heeft deze angstige jongen uit Steenbergen veel bereikt, voor zowel zichzelf als zijn familie en achterban. Mooi ook hoe open hij durft te zijn. Hoe een biografie soms al snel een beetje een zelfverheerlijkingsverhaal kan worden, vind ik hem oprecht, bescheiden en dankbaar overkomen.
Wel veel namedropping en vakjargon uit de film- en theaterwereld. Dit maakte het voor mij soms een wat ver-van-mijn-bed verhaal, aangezien ik hier niet bekend in ben. Hij probeert het naar mijn idee wel benaderbaar te maken. Cliché, maar prima cliffhangers aan het eind van ieder hoofdstuk. Het werkte voor mij in dit geval.
Vooral de passages rondom de verfilming van Rabat, het verhaal van zijn jeugdvriend Tom en het wederzien met diens moeder Liza gaven me kippenvel. Nasrdin is een ware verhalenverteller. Ik ben blij dat hij daarin zijn passie en kansen heeft gegrepen en dit heeft kunnen delen met velen, onder andere via dit boek.
Als je je lezer met woorden op papier het gevoel kunt geven alsof je tegen ze praat, doe je iets goed. En dat heeft Nasrdin met dit openhartige, leerzame, inspirerende en krachtige boek oprecht gedaan!
Ik ben fan van deze man. Hij schrijft zijn belevingen erg goed op en behandelt maatschappelijke thema’s zoals inclusiviteit en etniciteit in zijn boek. Zeker een aanrader om te lezen.