'Wees de draak of de ridder. Nooit de prinses!'
Ik mocht weer een short story van de verhalenfabriek lezen; dit keer 'Ik volg je tot de laatste letter' geschreven door Jonne ten Duis
Het boek gaat over Kira, een jongevrouw van midden twintig. Haar wereld staat op de kop, wanneer ze erachter komt dat haar vriend vreemd gaat, en ze de toevlucht zoekt in haar ouderlijk dorp. Het noodlot slaat toe als ze met haar auto aan de kant van de weg belandt, middenin de koude nacht. Gelukkig is daar Aran die haar een lift wilt geven naar huis. Eenmaal gesetteld krijgt ze een baantje in de plaatselijke bieb aangeboden, waarmee ze de reparatie van haar auto kan afbetalen en mogelijk haar droom om te reizen achterna kan. Maar wie ziet ze daar nou weer, in de plaatselijke bieb? En gaat Kira uiteindelijk nog haar dromen achterna?
Het allereerste wat mij opviel aan dit boek, was de tijd waarin het zich afspeelde. Het speelde zich namelijk niet in hedendaagse tijd af, maar in het verleden: het jaar 1997. Specifiek gezien januari 1997. Dit apsect van het boek maakte het voor mij extra speciaal en leuk om te lezen, aangezien ik zelf op 3 januari 1997 geboren ben.
Iets wat ik ook erg leuk vond waren enkele accurate details door het boek heen. Zo stonden in de bibliotheek nog vaste computers, was Ilse nog de bekende zoekmachine en was het jaar 1997 nog de tijd van de cassettebandjes en recorders. Het gaf mij echt een oude goude nostalgisch gevoel
De schrijfstijl van Jonne ten Duis is zeer prettig om te lezen. Ze krijgt het voor elkaar om in +- 90 bladzijdes een verhaallijn op papier te krijgen waarvan je hart doet smelten.
'Ik volg je tot de laatste letter' is een heerlijke, winterse feelgood novella die je een kijkje laat nemen in het verleden, en het nostalgische gevoel van vroeger weer naar boven brengt. Het verhaal leest lekker vlot weg, brengt zoveel sfeer met zich mee en geeft een overheerlijk liefkozend gevoel. Een overduidelijke aanrader om te lezen!