DNF Dit boek is mij een raadsel. Een man maakt zijn hele omgeving wijs dat hij kanker heeft. Hij verwacht dat de band met zijn vrouw en kinderen daardoor hechter zou worden (niet) en bovendien schijnt hij zelf te geloven dat hij binnenkort gaat sterven. Ik vroeg mij voortdurend af waar het verhaal naartoe ging en moest mij er echt aan zetten om verder te lezen. Het schuurt en wringt tegen, een neiging tot lachen werd al snel gevolgd door onbegrip. Het trekt aan en stoot af en uiteindelijk heeft dat laatste gevoel, na 206 pagina's, de overhand gekregen - ik gooi de handdoek. Behalve dat het verhaal mij niet lag, had ik ook wat moeite met het frans: heel veel woorden en uitdrukkingen die ik nog niet eerder tegengekomen ben.
J'ai dévoré la fin du sommeil en 4 jours. J'ai aimé la diversité des personnages, ayant chacun une belle place dans le récit. Coup de cœur particulier pour la mère qui m'a fait rire à haute voix. L'écriture nous emporte. J'ai particulièrement apprécié les images animalières "comme une poule sur son tas de fumier", "petite vermine",...à chaque fois je souriais ce qui est très agréable quand on lit. Bravo pour ce beau premier roman et vivement les suivants.
Le premier roman que je lis en quelques années, j’ai été bluffé par la facilité avec laquelle ce livre ce lit tout en étant très bien écrit. J’ai beaucoup aimé l’humour et la perspective sur la vie et la famille. A lire !
Une lecture pleine d'humour et de finesse. La fin du sommeil signe le début d'une nouvelle vie. Une épiphanie façon Virginia Woolf dans la célébration des détails infimes mais vrais de nos existences . A suivre !