𝑱𝒆 𝒃𝒆𝒏𝒕 𝒂𝒍𝒔 𝒂𝒂𝒑 𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒕𝒆𝒓 𝒎𝒆𝒏𝒔 𝒅𝒂𝒏 𝒊𝒌.
Jolijn en Boaz hebben samen een appartement in het mooiste stuk van Amsterdam gekocht. Voor de verbouwing heeft Boaz drie maanden vrij genomen om zo hun nieuwe thuis te kunnen realiseren. Wanneer Jolijn op een avond laat thuis komt en haar vriend levenloos aantreft, blijkt Boaz op brute wijze te zijn vermoord. Haar wereld stort in, meer dan zeventien jaar elke dag samen en ineens is hij weg.
𝑯𝒐𝒆 𝒈𝒊𝒏𝒈 𝒛𝒆 𝒊𝒏 𝒅𝒆𝒛𝒆 𝒔𝒕𝒂𝒅 𝒐𝒗𝒆𝒓𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏? 𝑾𝒂𝒂𝒓 𝒆𝒍𝒌 𝒉𝒖𝒊𝒔, 𝒆𝒍𝒌𝒆 𝒔𝒕𝒓𝒂𝒂𝒕, 𝒆𝒍𝒌 𝒄𝒂𝒇é 𝒉𝒆𝒓𝒊𝒏𝒏𝒆𝒓𝒅𝒆 𝒂𝒂𝒏 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒎𝒆𝒕 𝑩𝒐𝒂𝒛? 𝑨𝒍𝒔 𝒆𝒍𝒌𝒆 𝒔𝒕𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒊𝒆𝒓 𝒂𝒍𝒔 𝒆𝒆𝒏 𝒎𝒆𝒔𝒔𝒕𝒆𝒆𝒌 𝒊𝒏 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒃𝒖𝒊𝒌 𝒛𝒐𝒖 𝒃𝒍𝒊𝒋𝒗𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒆𝒏, 𝒛𝒐𝒖 𝒛𝒆 𝒅𝒂𝒏 𝒖𝒊𝒕𝒆𝒊𝒏𝒅𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒅𝒂𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒉𝒖𝒊𝒛𝒆𝒏?
Jolijn was net begonnen met haar nieuwe baan als dierenarts in de Amsterdamse dierentuin Artis. Haar grote jeugd droom waarvoor ze jarenlang keihard heeft gestreden. Nu staat haar leven volledig op zijn kop en blijft ze achter met zoveel vragen. Jolijn moet door met haar leven, maar weet niet hoe? Gebukt onder schuldgevoelens raakt ze in een sociaal isolement. Wat als zij die bewuste avond op tijd thuis was gekomen, zoals ze afspraken? Zou Boaz dan nog leven?
𝑰𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒐𝒐𝒇𝒅 𝒊𝒔 𝒆𝒓 𝒏𝒐𝒈 𝒘𝒆𝒍 𝒆𝒆𝒏 𝒈𝒆𝒘𝒂𝒑𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒔𝒕𝒓𝒊𝒋𝒅 𝒈𝒂𝒂𝒏𝒅𝒆. 𝑾𝒂𝒂𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒅𝒖𝒊𝒅𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒕 𝒘𝒊𝒆 𝒆𝒓 𝒂𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒘𝒊𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒊𝒔.
Wie had het op Boaz gemunt? Waarom moest juist hij dood? De politie denkt al snel te weten hoe de vork in de steel zit, maar klopt deze theorie wel?
En waarom stuurt iemand haar briefjes met rare teksten en wordt ze achtervolgd?
𝑱𝒆 𝒃𝒆𝒅𝒐𝒆𝒍𝒅 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒐𝒖𝒅𝒆𝒏 𝒆𝒊, 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒘𝒆 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒎𝒂𝒂𝒍 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒐𝒑 𝒛𝒐𝒆𝒌 𝒛𝒊𝒋𝒏?
Wanneer haar geliefde Artis, haar dringend nodig heeft, raapt Jolijn zichzelf bij elkaar en maakt zich hard voor de toekomst van haar dierentuin. Als ze de stadsarchieven induikt, ontdekt ze iets wat ze gehoopt had nooit te vinden. Ze beland in een absurde situatie, die haar mee terugneemt naar de Amsterdamse oorlogsgeschiedenis en stuit op een duister familiegeheim en brengt hiermee zichzelf en haar familie in gevaar. Wat heeft dit alles met elkaar te maken?
𝑶𝒐𝒌 𝒈𝒐𝒆𝒅𝒆 𝒎𝒆𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒌𝒐𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒏𝒂𝒕𝒖𝒖𝒓𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒆𝒆𝒏 𝒅𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓𝒆 𝒌𝒂𝒏𝒕 𝒉𝒆𝒃𝒃𝒆𝒏. 𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒂𝒏 𝒛𝒐𝒖 𝒛𝒆 𝒕𝒐𝒄𝒉 𝒘𝒆𝒍 𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒉𝒆𝒃𝒃𝒆𝒏 𝒈𝒆𝒎𝒆𝒓𝒌𝒕?
Zal Jolijn de ware toedracht ooit ontdekken?
𝑯𝒆𝒕 𝒘𝒂𝒔 𝒈𝒆𝒌𝒎𝒂𝒌𝒆𝒏𝒅 𝒅𝒂𝒕 𝒅𝒆 𝒔𝒂𝒎𝒆𝒏𝒍𝒆𝒗𝒊𝒏𝒈 𝒆𝒆𝒏 𝒔𝒑𝒊𝒆𝒈𝒆𝒍𝒑𝒂𝒓𝒂𝒅𝒊𝒋𝒔 𝒘𝒂𝒔 𝒈𝒆𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏. 𝑬𝒍𝒌𝒆 𝒌𝒆𝒆𝒓 𝒘𝒆𝒆𝒓 𝒘𝒆𝒓𝒅 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒆𝒍𝒅 𝒛𝒐 𝒗𝒆𝒓𝒗𝒐𝒓𝒎𝒅 𝒅𝒂𝒕 𝒋𝒆 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒎𝒆𝒆𝒓 𝒘𝒊𝒔𝒕 𝒘𝒂𝒕 𝒅𝒆 𝒓𝒆𝒂𝒍𝒊𝒕𝒆𝒊𝒕 𝒘𝒂𝒔.
Kiki van Dijk, mijn favoriete thrillerauteur, by far de auteur waarvan ik de meeste boeken in mijn kast heb staan, het is simpel ik moet ze gewoon allemaal hebben, en ze staan dan ook met trots te shinen in mijn boekenkast.
In oktober verscheen de nieuwste Kiki van Dijk 𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎, bij Xander Uitgevers. Twee boeken per jaar, een zomers verhaal en een winters verhaal, doe haar dat maar eens na.
Altijd leuk om de voortgang van haar nieuwe boeken te volgen op sociale media. Waar ik altijd weer met smart naar uitkijk.
Ik mocht van de uitgever het boek lezen en recenseren, iets wat ik met heel veel plezier gedaan heb.
Leuk weetje; Kiki’s verhalen spelen zich altijd af in een plaats. Dit keer speelt het verhaal zich af in ons eigen land, Amsterdam, hoe kan het ook anders.
De hoofdstukken van 𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 zijn geschreven in wisselende tijdspanne en spelen zich af in 2022 en 2023 en Kiki neemt ons mee naar het verleden, naar 1941 en 1942 en 2022. We beleven het verhaal vanuit hoofdpersonages Jolijn en Leon de Jong.
Met een spannend en bizar eerste hoofdstuk is direct de toon gezet.
Kiki van Dijk heeft een geheel eigen schrijfstijl, hierin zit ook haar kracht, ze schrijft zoals alleen Kiki dat kan. Hoe ze het doet, ik weet het niet, maar al haar boeken zijn goed en ook met deze had ik direct weer een klik vanaf de eerste bladzijde. Met haar vlotte beeldende schrijfstijl, in combinatie met onderhuidse spanning en humor, weet ze wederom een boeiend verhaal neer te zetten. Ik begon laat in de middag met lezen en had hem de volgende dag alweer bijna uit, daarna duurde het dan ook niet lang voordat ik hem helaas alweer uit had.
In 𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 maken we kennis met Jolijn. Jolijn heeft keihard gewerkt om haar jeugd droom waar te maken, en sinds kort is ze werkzaam als dierenarts in de Amsterdamse dierentuin Artis. Samen met haar vriend Boaz heeft ze een appartement in het mooiste stuk van Amsterdam, gekocht. Boaz heeft drie maanden vrij genomen van zijn werk, als verpleegkundige in het OLVG ziekenhuis, om hun nieuwe appartement te verbouwen en zo samen een nieuw thuis te maken. Wanneer ze op een avond, Boaz levenloos aantreft in hun nieuwe huis, blijkt Boaz op brute wijze te zijn vermoord. De grond wordt in een klap onder haar voeten weggeslagen, meer dan zeventien jaar elke dag samen en ineens is hij weg. Weg vaste basis.
De politie denkt al snel te weten hoe de vork in de steel zit, maar klopt dit wel? Want waarom stuurt iemand haar briefjes met vervelende teksten en wordt ze achtervolgd?
Ze heeft nog zoveel vragen, maar moet door met haar leven, maar weet niet hoe? Ze gaat gebukt onder schuldgevoelens, ze neemt de dood van Boaz zichzelf erg kwalijk. Wat als zij die bewuste avond eerder thuis was gekomen, zou Baoz dan nog leven?
Jolijn raakt in een sociaal isolement en maakt zichzelf gek. Onder lichte dwang besluit ze zich dan maar op haar werk te richten, voor de noodzakelijke afleiding. Haar geliefde Artis, al bijna tweehonderd jaar het gezicht van Amsterdam, heeft haar hulp dringend nodig. Is de toekomst van Artis in gevaar? Wanneer zij de stadsarchieven induikt op zoek naar essentiële informatie, ontdekt ze iets, waarvan ze hoopte dat ze het nooit gevonden had. Al snel beland ze in een absurde situatie, die haar mee terug neemt naar de Amsterdamse oorlogsgeschiedenis. Jolijn stuit op een duister familiegeheim, wat voor altijd verborgen had moeten blijven en brengt hiermee zichzelf en haar familie in gevaar. Wat hebben de oorlog en haar huis met elkaar te maken?
𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 is een tikkeltje anders dan we van Kiki gewend zijn, het is namelijk niet enorm spannend, het verhaal gaat heel spannend van start en verder is de spanning vooral onderhuids aanwezig, maar meer heeft dit verhaal ook niet nodig, het is van zichzelf al heel intrigerend en meeslepend. Zo lees ik bijna nooit een boek over de oorlog en zo lees ik er twee na elkaar. Je kan merken dat van Dijk goede research heeft gedaan voor haar boek, over Artis, de oorlog en de geschiedenis van Amsterdam, het is allemaal verschrikkelijk heftig wat daar gebeurd is.
De setting waarin het verhaal zich afspeelt vind ik bijzonder, zowel het verhaal van Jolijn in het heden, als het verhaal van Leon in het verleden zijn erg onderhoudend. In eerste instantie heb je als lezer geen enkel idee wat de verhaallijnen met elkaar te maken hebben, maar daar kom je gaandeweg wel achter, beide verhaallijnen zijn heel goed uitgewerkt en de karakters zijn ook goed uit de verf gekomen.
Kiki schetst een mooie situatie van de dierentuin, de leef geluiden na sluitingstijd, bijzonder, je ziet het zo voor je. Jolijns liefde voor dieren en haar passie voor Artis zijn mooi beschreven, prachtig hoe ze steun vindt bij de dieren.
Kiki van Dijk heeft gevoelige kwesties en schrijnende onderwerpen op een inlevende en aangrijpende wijze, in haar verhaal verwerven. De overlevingsstrategie in de verdeel en heers maatschappij ten tijden van de oorlog. De angst en onzekerheid waarin de mensen leefden, hopend op betere tijden. En Amsterdam anno nu, de stijgende criminaliteit en het verval waarmee de stad kampt.
Met 𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 heeft Kiki van Dijk wederom een uitstekende thriller neergezet. Anders dan we van haar zijn gewend, maar zeker niet minder goed! Intrigerend en meeslepend met gevoelige kwesties en schrijnende onderwerpen. Zoals altijd een klik vanaf de eerste bladzijde, Amsterdam is een vastklever van formaat. Overbodig om te zeggen dat ik me nu alweer verheug op de volgende Kiki van Dijk?
𝑨𝒎𝒔𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎, 𝒖𝒊𝒕𝒔𝒕𝒆𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒊𝒏𝒕𝒓𝒊𝒈𝒆𝒓𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒎𝒆𝒆𝒔𝒍𝒆𝒑𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓, 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒅𝒂𝒏 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒆𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒔𝒕𝒌𝒍𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒗𝒂𝒏 𝒇𝒐𝒓𝒎𝒂𝒂𝒕. 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★