同級生 [Dōkyūsei]

by Keigo Higashino, 東野 圭吾

彌漫在校園裡的惡意，才是最致命的！

我的同學死了，我的老師好像是共犯，教室裡流傳著亂七八糟的謠言，而我，我真的是清白的嗎？

修文高中三年級的宮前由希子死了。
西原莊一是由希子的同學，突然得知這個噩耗，幾乎無法接受。所有老師口徑一致，都說由希子是因為車禍而死，但卻極力隱瞞事故的細節。
奇怪的謠言開始在校園裡流傳……有人說由希子懷有身孕，發生車禍那天就是去婦產科看診，要回家的路上被貨車撞死；有人說莊一之前跟由希子過從甚密，並非只是單純的同學關係而已。
莊一試圖釐清真相，卻在此時，一名老師被人發現被勒死在教室裡。而警方從現場蒐集的種種證據在在顯示，西原莊一就是兇手……

Genres: Mystery, Fiction, Japanese Literature

378 pages

First published August 1, 1996

About the author

Associated Names:
* Keigo Higashino
* 東野 圭吾 (Japanese)
* 東野圭吾 (Traditional Chinese)
* ฮิงาชิโนะ เคโงะ (Thai)


Keigo Higashino (東野 圭吾) is one of the most popular and biggest selling fiction authors in Japan—as well known as James Patterson, Dean Koontz or Tom Clancy are in the USA.

Born in Osaka, he started writing novels while still working as an engineer at Nippon Denso Co.　(presently DENSO). He won the Edogawa Rampo Prize, which is awarded annually to the finest mystery work, in 1985 for the novel Hōkago (After School) at age 27. Subsequently, he quit his job and started a career as a writer in Tokyo.

In 1999, he won the Mystery Writers of Japan Inc award for the novel Himitsu (The Secret), which was translated into English by Kerim Yasar and published by Vertical under the title of Naoko in 2004. In 2006, he won the 134th Naoki Prize for Yōgisha X no Kenshin. His novels had been nominated five times before winning with this novel.

The Devotion of Suspect X was the second highest selling book in all of Japan— fiction or nonfiction—the year it was published, with over 800,000 copies sold. It won the prestigious Naoki Prize for Best Novel— the Japanese equivalent of the National Book Award and the Man Booker Prize. Made into a motion picture in Japan, The Devotion of Suspect X spent 4 weeks at the top of the box office and was the third highest‐grossing film of the year.

Higashino’s novels have more movie and TV series adaptations than Tom Clancy or Robert Ludlum, and as many as Michael Crichton.

Reviews

[Phu · Rating 2 out of 5]

同级生 mở đầu bằng cái chết của Yukiko Miyamae, một nữ sinh Trung học cuối cấp, qua đời do tai nạn giao thông, sau đó nhiều tin đồn về sự bất thường trong cái chết của Yukiko bắt đầu lan ra khắp trường. Cậu nam sinh Soichi Nishihara, người nhận là bạn trai của Yukiko, bắt đầu muốn tìm ra sự thật về cái chết của bạn gái, và manh mối dẫn đến vị giáo viên Misaki Fujie. Khi Soichi và các học sinh khác bắt đầu chất vấn cô Misaki, thì không lâu sau cô Misaki được phát hiện đã chết.

Ngay từ đầu mình cũng không thích cậu Soichi - một người kể chuyện làm cho mình khó chịu ngay từ những phần đầu. Mô tả Soichi như một người anh hùng chính nghĩa, nhưng thực chất Soichi chẳng khác những người lớn xấu xa và ích kỷ kia. Nhưng một phần tác giả miêu tả đúng một cái tôi của tuổi trẻ, bóc đồng và có những sai lầm.

同级生 một tác phẩm phản ánh sự xấu xí của xã hội và con người, đó là những thứ ẩn hiện trong cuốn sách này. Từ cách nhà trường che giấu mọi thứ, hay đặc biệt khi câu chuyện của em gái Soichi, Harumi, được phơi bày mình mới hiểu rõ mọi thứ.

Nỗi bất hạnh của Harumi không phải là ngẫu nhiên. Con bé là nạn nhân trong cuộc cạnh tranh xấu xa của những kẻ tham lam. Khi tôi biết được tất cả những điều này, tâm trí tôi đã quyết định. Tôi sẽ không bao giờ cho phép họ đối xử với Harumi như vậy, tôi nhất định sẽ trả thù vào thời điểm thích hợp, tôi sẽ khiến họ phải tạ lỗi trước Harumi...

Nói thật, xuyên suốt diễn biến mình hầu như không thích nổi cuốn sách này. Yếu tố Trinh thám non và không có gì nổi bật, diễn biến khiến mình cảm thấy còn sạn. Dù mình hoàn thành rất nhanh nhưng tiếc là xét về mặt Trinh thám bình thường và nhàm chán, kể cả tiết lộ sự thật về mọi thứ không khiến mình quá phấn khích. Điều duy nhất mình thích là động cơ đằng sau mọi thứ, đó là sự ích kỷ và sai lầm của tuổi trẻ, nhưng một phần động cơ cũng cảm động...

“Cái người đang cầm khăn của anh, là bạn gái của anh sao?” Harumi tinh nghịch hỏi.

"Không," tôi chớp mắt trả lời, "bạn cùng lớp của anh."

[Makmild · Rating 3 out of 5]

นี่เป็นนิยายวัยมัธยมของเคโงะเล่มที่สามที่เราอ่าน

เล่มแรกคือ afrer school เป็นผลงานเปิดตัวของลุงแล้วได้รางวัลเลย ไม่แปลกใจเพราะมันสนุกมาก เล่าเรื่องรั้วโรงเรียนในมุมของอาจารย์

เล่มที่สองคือ ลูกขว้างปีศาจ เป็นวัยมัธยมก็จริง แต่เนื้อเรื่องไม่ได้อยู่ในรั้วโรงเรียนเท่าไร ค่อนข้างอยู่สนามเบสบอสและความสัมพันธ์รอบตัวมากกว่า โดยมุมที่เล่าเป็นแบบบุคคลที่สาม

ส่วนเล่มนี้เป็นเล่มที่สาม การเล่าของเพื่อนร่วมชั้นเป็นการเล่าแบบบุคคลที่หนึ่ง โดยคนเล่าคือโซอิจิ กัปตันหนุ่มชมรมเบสบอล ซึ่งก็ต้องบอกกันตามตรงว่า เป็นการเล่ามุมมองเด็กมัธยมได้สมจริงจนน่ารำคาญ 55555555555 ไอ้หนุ่มทำไมเป็นคนแบบนี้นะ ทั้งน่ารำคาญและน่าสงสาร (แต่รำคาญมากกว่าประมาณ 70%)

โครงสร้างของคดีฆาตกรรมคือ เกิดการฆาตกรรม > หามูลเหตุเพื่อจับกุมคนร้าย > ช่วงที่หามูลเหตุ คนรอบตัวๆ ก็ได้คลี่คลายแรงจูงใจต่างๆ (ช่วงคนอ่านเรียนรู้ตัวละครและเริ่มเดาคดี) > จับกุมคนร้าย ไขคดี พร้อมแรงจูงใจ

ซึ่งไคลแม็กซ์มันจะอยู่สุดท้ายว่าเราจะซื้อวิธีการไขคดีและมูลเหตุของคนร้ายว่ามันพอจะทำให้เรื่องราวครบถ้วนสมบูรณ์หรือไม่ โดยปกติแล้ว เคโงะทำตรงนี้ได้ดีเสมอ (คดีเคโงะไม่ค่อยโหด ศพไม่แหวะ แต่ดราม่าหนัก)เรื่องนี้ก็เหมือนกัน แต่เพราะมันดูมัธยมมั้ง (แหง ก็คนเล่าเป็นเด็กมอปลาย) ทำให้เราแบบ อะไรของพวกเธอวะเนี่ยยยยยยยยยยยย แต่จริงๆ สิ่งที่น่าหงุดหงิดกว่าเด็กๆ ในเรื่องนี้คือผู้ใหญ่ โดยเฉพาะพวกอาจารย์ เป็นอะไรกันมากมั้ย?

เป็นเล่มที่ขนาดเคโงะยังต้องเขียนคำตามเพราะมันเขียนลำบากนี่ก็เห็นใจ ลำบากขนาดนี้คราวหลังไม่ต้องเขียนเรื่องรักๆ ฆ่าๆ ในโรงเรียนอีกแล้วก็ได้นะจารย์

[Mook Woramon · Rating 3 out of 5]

อ่านเพลิน ๆ รวดเดียวจบ ไม่ได้มีประเด็นซับซ้อนอะไร
แต่เฮ้อออ ถอนหายใจยาว ๆ

วัยรุ่นกับวัยผู้ใหญ่มันบรรจบกันยากจริง ๆ

เป็นคดีฆาตกรรมที่สะท้อนปัญหาโรงเรียน ผ่านมายี่สิบปีก็ยังมีปัญหาเดิม ๆ

โรงเรียนที่ควรจะเป็นครอบครัวที่สองกลับทำให้นักเรียนรู้สึกว่าไม่สามารถไว้เนื้อเชื่อใจได้

ส่วนนักเรียนมัธยมปลายกำลังวัยรุ่นวุ่นรักก็ต่อต้านด้วยวิธีการของตัวเองอย่างสุดกำลัง

อ่านแล้วก็นึกถึงตัวเองตอนเรียนมัธยม ก็คล้าย ๆ เด็กกลุ่มนี้แหละ รำคาญโรงเรียน ต่อต้านในแบบฉบับของตัวเอง พอมองย้อนกลับไปก็ขำตอนเป็นเด็กมันก็คิดได้แค่นั้นแหละ 😅😅

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

ยูกิโกะเด็กนักเรียนม.ปลาย ถูกรถชนเสียชีวิตหลังจากออกจากโรงพยาบาลสูติฯ พยานในที่เกิดเหตุให้การว่าท่าทางของเธอเหมือนวิ่งหนีใครมา

โชอิจิ กัปตันทีมเบสบอลออกมายอมรับว่าตนคือพ่อของเด็กในท้อง และพยายามไล่เบี้ยให้อ.มิซากิ ซึ่งเป็นครูฝ่ายปกครองยอมรับว่าเป็นคนวิ่งไล่จนทำให้ยูกิโกะโดนรถชน

ในขณะที่กลุ่มนักเรียนร่วมมือกันประท้วงการกระทำของอ.มิซากิ ก็กลับมีผู้พบศพของเธอถูกฆ่ารัดคอในห้องเรียน โชอิจิเลยตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีนี้ทันที

หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนพบว่าเพื่อนร่วมชั้นของโชอิจิสลบและถูกรมแก๊สอยู่ภายในห้องเรียน เขาจึงต้องร่วมมือกับกลุ่มเพื่อนในชมรมเบสบอลสืบหาที่มาการเสียชีวิตของอ.มิซากิเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง

ผลงานอ.เคโงะอีกแล้ว รอบนี้จับเอาประเด็นทางสังคมอย่างท้องในวัยเรียนมาบวกกับคดีฆาตกรรม มีเรื่องเกี่ยวกับเบสบอลอีกแล้ว แต่ไม่เจ้มจ้นเท่าลูกขว้างปีศาจ

เล่มนี้เป็นนิยายเกี่ยวกับในรั้วโรงเรียนเล่มที่ 2 ของอ.เคโงะ ต่อจาก After School เขียนออกมาก็รู้เลยว่าไม่ชอบฝ่ายที่เป็นครู เพราะไม่มีครูคนไหนในเรื่องเลยที่เป็นคนเข้าท่า

เรื่องนี้มีทั้งสืบสวน ความตาย ความรัก มิตรภาพของเพื่อน ตัวละครเยอะแต่ไม่งง อ่านแล้วทำให้เรารู้สึกเป็นพวกเดียวกับตัวเอกได้ไม่ยากเลย

Goodreads ให้ 3.37 เราให้ 5

[Mirai · Rating 3 out of 5]

หลังจาก 'ยูกิโกะ' เด็กนักเรียนสาว ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน ข่าวลือเรื่องเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่ก็เริ่มแพร่กระจายออกไป ทำให้ 'โชอิจิ' เพื่อนชายร่วมชั้นที่ยูกิโกะหลงรัก พลอยตกที่นั่งลำบาก เขาได้กลายเป็นทั้งผู้ต้องสงสัยและฮีโร่ผู้ออกโรงปกป้องยูกิโกะในขณะเดียวกัน แต่เรื่องก็ยุ่งเหยิงขึ้น เมื่อครูผู้หญิงที่เขาสงสัยว่าเป็นต้นเหตุให้ยูกิโกะตาย กลายเป็นศพขึ้นมาอีกคน

วู้วววว คดีฆาตกรรมที่มีฉากหลังเป็นโรงเรียนมัธยมปลาย อ่านแล้วให้บรรยากาศเหมือนกำลังอ่านพวกมังงะโคนัน ยอดนักสืบจิ๋ว หรือคินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนายังไงยังงั้นเลยค่ะ

ตัวเอกของเรื่อง 'โชอิจิ' ช่างเป็นตัวเอกที่เราไม่ค่อยถูกชะตาด้วยเท่าไหร่ อ่านแล้วก็ได้แต่ตะขิดตะขวงใจอยู่ตลอดเวลาถึงการกระทำและความคิดอะไรหลายๆ อย่างของเจ้าเด็กคนนี้ 😂 แต่ใช่แหละ เป็นตัวเอกที่ดูอวดดีหน่อยๆ ดูมีความมั่นใจในตัวเองแบบแปลกๆ พอเกิดเรื่องขึ้น ก็ลุกมาสวมบทยอดนักสืบมัธยมปลายโชอิจิ แล้วตามสืบคดีคู่ขนานไป��ับพวกตำรวจ มองอีกแง่คือ เจ้าเด็กนี่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยในสายตาสังคมไง เลยต้องหาทางพิสูจน์ตัวเอง แต่เราก็ไม่ค่อยมั่นใจว่าที่ทำๆ สืบๆ เนี่ย เพราะอยากพิสูจน์ตัวเองจริงๆ หรือแค่ร้อนตัวกันแน่ 5555

เป็นเล่มที่เราอ่านแล้วเฉยๆ ไม่ได้ดีมาก แต่ก็ไม่ได้แย่ เดินเรื่องน่าติดตามดี แม้จะไม่ค่อยถูกชะตากับตัวเอกเท่าไหร่ ประเด็นคดีก็ไม่ได้ซับซ้อนมาก ประเด็นความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครก็ยุ่งเหยิงนิดหน่อย แต่ก็ดูโบราณๆ เชยๆ เพราะงั้นความประทับใจต่อเล่มนี้เลยไม่ค่อยมี แต่อ่านแล้วก็สนุกแบบพอประมาณ ได้แหละแก ได้ๆ 😂

[pannit · Rating 3 out of 5]

จริงๆนะ รู้สึกว่าสำนวนแปลมันอ่านไม่สมูธเลย มันมีจุดที่เว้นบรรทัดผิดและคำผิดด้วย ตัวละครดำเนินเรื่องก็น่ารำคาญอะ (เป็นคาร์ของตัวละครด้วยมั้ง) ประเด็นสังคมก็ไม่ได้เจาะลึกอะไร มีแค่เรื่องท้องในวัยเรียนแต่เอาจริงก็ไม่ใช่ประเด็นหลัก ประเด็นหลักๆก็คงจะเป็นเรื่องคุณครูในโรงเรียนมากกว่า อย่างที่เคโงะได้ทิ้งท้ายในบทส่งท้ายว่าไม่ชอบคุณครูหรือจริงๆก็พวกผู้ใหญ่ที่อยู่รอบตัวมากกว่า และครูในเรื่องก็มีแต่อะไรก็ไม่รู้ ไม่ได้เรื่องอย่างว่าจริงๆ

เรื่องสืบสวนสอบสวนก็ไม่ได้ชวนให้ตื่นเต้นเท่าไหร่ ไม่ได้ว้าวกับแรงจูงใจหรือการเฉลยในตอนท้ายด้วย ค่อนข้างเฉยๆ แต่อินกับตัวละครหญิงในเรื่องอยู่นะ เพราะผู้หญิงในเรื่องนี้น่าสงสารจริงๆ แทบจะทุกตัวละครเลย

[bubblemustard · Rating 2 out of 5]

อ่า…ไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่แฮะ ปกติไม่ค่อยชอบอ่านสืบสวนสอบสวนที่เกี่ยวกับนักเรียน โรงเรียนมัธยมอยู่แล้ว ก็เลยไม่คาดหวัง แต่ก็ผิดหวังอยู่ดี เพราะคิดว่าจะต้องมีสักจุดที่ชอบบ้างแหละ

แต่ดันไม่มี และค่อนข้างน่าเบื่อสำหรับเรา ไม่มีตรงไหนชวนให้อยากพลิกหน้าต่อไปไวๆ (นอกจากอยากอ่านให้จบสักที เพราะอยากไปอ่านเล่มอื่นแล้ว 😣) เล่าเรื่องเป็นเส้นตรงแบบสุดๆ ไม่มีอะไรซับซ้อน เดาเรื่องได้ด้วย แล้วก็ดูจะไม่ได้แตะปัญหา หรือดราม่าอะไรมากมายเหมือนหลายเล่มที่เคยอ่านมา ซึ่งๆๆ เราไม่ติดอะไรตรงนี้นะ เข้าใจว่าไม่ใช่หนังสือทุกเล่มจะต้องแตะประเด็นอะไรลึกซึ้งจริงจัง แต่เล่มนี้มันไม่มีอะไรถูกใจเลยจริงๆ พอคิดว่าจะมีอะไรมาจี้จุดสักหน่อย ก็ดันไม่มี 😭 ตอนอ่านๆ ก็ว่าทำไมมันรู้สึกอึดอัด จนกระทั่งอ่านถึงคำตามท้ายเล่มของอ.เคโงะเอง ก็เข้าใจเลย 55555555

เป็นเล่มแรกของ อ.เคโงะเลยหรือเปล่าเนี่ย ที่เราให้ 2 ดาว ฮือ

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

เข้าใจครูนะครับ เพราะเราก็เคยชอบครูคนหนึ่ง 5555+ ผมค่อนข้างจะอินกับเรื่องนี้ อาจจะเพราะเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้นในหนังสือเล่มนี้ ก็เคยมีเข้ามาตอนเราเรียน แต่แค่มีจุดจบที่ดีกว่านี้เฉยๆ อีกทั้งหนังสือก็ตรงประเด็นกับการศึกษา​บ้านเราแทบทุกจุดเลย ปล.ชอบคำพูดของคุณพ่อของเด็กที่เสียชีวิต ตอนอบรมสั่งสอนมาก มีผลต่อจิตใจมากๆ

[Mary Ann · Rating 5 out of 5]

This book's got it all: Suspense, death, romance, friendship, high-school life, teenage ego... you name it. Although the characters and settings are nothing out of the ordinary, the author managed to weave a thrilling tale into an incredibly normal world, somehow making the story all the more gripping. Throughout the book, readers get to delve deep into the main character's internal self and experience his struggles and thought processes in exceptional detail. So many times, his internal struggles just tore my heart apart.

I have to say that Higashino is not content with just a simple protagonist versus antagonist, even to the end it is hard to point out who is to blame. In fact, the story suggested that nobody meant for all these tragic events to happen, yet at the same time, everyone's actions and choices potentially contributed to the build-up of this tragedy, thus, in a way, all are responsible.

Finally, I love how the author also incorporated, at a broader scale, certain social issues, such as teenage pregnancies, flawed education systems and health problems caused by unethical companies.

Yet despite all the chaos, the author still managed to wrap it all up in a warm and satisfying way.

[Ryo · Rating 4 out of 5]

「認真是一件很辛苦的事，持續認真生氣很辛苦，有時候必須拋開自我。」

這本是繼東野的出道作品《放學後》，第二本校園推理小說，剛好《放學後》也是我初次接觸東野的作品。

那本《放學後》是10年前看的所以已經忘了具體的內容，唯一記得的只有女學生和體育老師的不倫戀。
這本《同級生》也同樣是日系校園推理調調，仍脫離不了高中生未婚懷孕、師生戀、兩家庭間糾葛的窠臼，還有千篇一律以女學生死亡作為事件的開端，然而結局都是豁然開朗，原來當初那些碎片串連起來，每件事原來都存在著因果(廢話），主題幾乎繞著這些點打轉，不過除了這個之外，校園推理還能寫什麼？ 🧐

作者會寫這本書源於他從小就討厭老師這種自以為出色的人，與其說是討厭老師，不如說是討厭那些對色慾金錢有興趣的成人...
為人師表者或是為人父母者真的要好好以身作則，你的言行舉止孩童們全看在眼裡，請不要再說他只是孩子什麼都不懂，他們純粹單純的雙眼比你們看得更加清楚。

總之，前面說的看起來很無趣，其實作者還是寫得讓人想繼續看下去😂 這個故事很普通，可能發生在你我周遭過，就是一個高中男生讓一個女孩懷孕，不過他是在女生死後才知道她有了自己的孩子(因為他們不是那種關係），也意外得知女方的死跟懷孕那麼點相關聯、不僅如此，學校的老師也推了一把⋯ 問題ㄧ一浮現，追根究底，仍是因為感情糾紛。
情感糾葛世界各地都在發生，真的是普通到不能再普通的事。

[BAiTEUYbAiTY · Rating 3 out of 5]

No.30/2023 ~ เพื่อนร่วมชั้น

**************************************************
คุณเคยรู้สึกไม่ชอบครูที่โรงเรียนมั้ย เคยรู้สึกว่าครูยุ่งวุ่ยวายสอดรู้สอดเห็นกับชีวิตเรามากเกินไปบ้างรึป่าว ไหนจะกฎระเบียบบ้าบอที่ตั้งขึ้นมา เพื่อครอบคุณไว้ให้อยู่ในกรอบนั่นอีก การจะกระดิกตัวในช่วง ม.ปลาย นี่ดูจะลำบากลำบนซะจริงๆ ทั้งที่เด็ก ม.ปลาย กำลังอยู่ในช่วงวัยอยากรู้อยากลองและหัวรั้นแบบสุดๆ ทำไมครูถึงไม่แสดงความเข้าใจพวกเค้าบ้าง

เรื่องราวของเล่มนี้ก็คล้ายที่เกริ่นไป เปิดเรื่องมาด้วยการตายทางอุบัติเหตุจราจรเป็นของเด็กสาว ม.ปลาย "ยูกิโกะ" ซึ่งกำลังตั้งครรภ์อยู่
คนที่เป็นพ่อของเด็กไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็น "โซอิจิ" กัปตันทีมเบสบอลที่ยูกิโกะเป็น ผจก.ชมรมอยู่นั่นแหละ

เรื่องราวช่วงต้นไม่ซับซ้อนมาก โซอิจิ พยายามหาสาเหตุที่ทำให้ ยูกิโกะ ไปประสบอุบัติเหตุ จนพบว่าจริงๆแล้วมีครูผู้หญิงคนนึงอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย โซอิจิ จึงตั้งคำถามเชิงเปิดโปง ว่าเพราะครูคนนี้ใช่มั้ย ยูกิโกะถึงไปประสบอุบัติเหตุตาย (วิ่งพลาดลงบนถนนแล้วโดนรถชนตาย)

ความเน่าเฟะของสถานศึกษามันอยู่ตรงนี้แหละ คือครูแทบจะทุกคนหลีกเลี่ยงที่จะตอบคำถามนี้ แถมยังใช้อำนาจความเป็นครูพยายามกดดันให้เหล่านักเรียนเลิกตั้งคำถามและเลิกพูดเรื่องเหล่านี้เสีย (เรื่องพวกนี้ก็พบเห็นได้บ่อยใน ปจบ. เช่นกัน) แทนที่จะตอบคำถามกลับเลือกที่จะซุกปัญหาไว้ใต้พรม

แล้วเรื่องมันก็มาอลวนเอาตรงที่ ครูผู้หญิงคนนี้ดันพบเป็นศพอยู่ภายในโรงเรียน จากสภาพศพสันนิฐานได้ว่าเกิดจากการฆาตกรรม และโซอิจิก็ดูจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยในสายตาของเพื่อนๆทั้งโรงเรียน
โซอิจิจึงต้องผันตัวมาเป็นนักสืบจำเป็นเพื่อคลายข้อครหาที่เกิดขึ้น เค้าจะหาตัวฆาตกรเจอมั้ย เรื่องราวของยูกิโกะ ตกลงเสียชีวิตเพราะใคร มาร่วมหาคำตอบไปด้วยกันนะ

FB~ bAi Look Book
IG~ bAiLookBook

#bAiLookBook #bAiTYReviewsABook #ReviewBook #BookAholic #BookStagram #BookStagramThailand #BookStagramTH #ThaiReader #BookAddict #BookLover #Reading #ReadingTime #รีวิวหนังสือ #หนังสือน่าอ่าน #แนะนำหนังสือ #เพื่อนร่วมชั้น #ฮิงาชิโนะเคโงะ #สำนักพิมพ์ไดฟุกุ

[S Tamura · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วชวนซึมมาก โดยเฉพาะตอนที่ไขคดีได้ เล่นเอารู้สึกเนือยไปทั้งวัน
ส่วนตัวคิดว่าอาจารย์ยังคงคอนเซปต์เรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครที่ล้อมฉากคดีฆาตกรรมเอาไว้เป็นอย่างดี (คิดว่าเรื่องที่ฉีกที่สุดของอาจารย์ ณ เท่าที่เคยอ่านมาคือ เรื่องหน้ากากมนุษย์) แต่สิ่งที่เรื่องนี้เขียนออกมาแล้วชวนทำให้อ่านต่อมาที่สุดคือ ความสลับซับซ้อนของความสัมพันธ์ โดยเฉพาะเมื่อเราสามารถรับรู้เรื่องราวได้แค่ผ่านตัวละครหลักที่เป็นวัยรุ่นและสับสน (ซึ่งคิดว่าล้อไปได้ด้วยดีกับเรื่อง Afterschool ที่เราจะได้เรียนรู้เรื่องราวของอาจารย์หนุ่มแทน)

ทำไมถึงต้องอ่านเรื่องนี้?
คงเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในเรื่องนั้นมันใกล้ตัว และเข้าถึงได้มากที่สุดเรื่องหนึ่งในปริมณฑลนิยายสืบสวนสอบสวน ทำให้บรรยายกาศตอนอ่านเราไม่ได้หมกมุ่นกับการพยายามหาฆาตกรอย่างเดียว แต่ต้องค่อย ๆ เรียนรู้เรื่องราวไปพร้อมกับ ๆ กับตัวเอกของเรื่องด้วย ซึ่งมันสร้างความว้าวให้กับทุก ๆ หลักฐาน และการสันนิษฐานทุกอย่างที่ค่อย ๆ ถูกเติมให้เราทยอยปะติดปะต่อจนสุดท้ายเราถึงเข้าถึงจุดสุดยอดของเรื่อง - โดยเราคิดว่านี่แหละคือสเน่ห์ของงานเขียนของอาจารย์เคโงะ และเรื่องนี้ก็ดึงเอาสเน่ห์ตรงออกมาได้เถรตรงแต่ไม่รู้สึกผิดธรรมชาติเลย
.
.
.
.
.
.
.
.
.

- spoiler สปอย -
- spoiler สปอย -
- spoiler สปอย -

จุดที่ชวนอึดอัดและงุ่นง่านรำคาญที่สุดคือตอนจบที่เหมือน นิชิฮาระ จะกลับไปคบกับฮิโรโกะหลังจะที่เกิดเรื่องราวมามากมายขนาดนี้ โดยเราไม่คิดว่ามันเป็นจุดที่ผิดหรือชอบอย่างใด แต่ด้วยความที่มันสั้น และเต็มไปด้วยสัญญะว่า ความเข้าใจระหว่างสองคนที่กลับมาเต็มเติมกันและกันอีกครั้งจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น มันไม่น่าเชื่อมากพอที่จะให้คนอ่านรู้สึกปลอดโปร่ง เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น และพอมันมาปลดปล่อยด้วยความเข้าใจแค่นี้ สำหรับคนอ่านเรารู้สึกว่ามันไม่พอ

ตอนอ่านจบเราคิดว่ามันคลี่คลายคล้าย ๆ กับเรื่องพระอาทิตย์เที่ยงคืน แต่เรื่องนั้นเรารู้สึกว่ามันคลี่คลายปมทั้งในเรื่องของคดีและความรู้สึกได้ดีกว่าพอสมควร

[Dao · Rating 4 out of 5]

ผู้เขียนเล่าเรื่องราวจากมุมมองของเด็ก ม. ปลาย ที่อยู่ในวัยมั่นใจในตัวเองสูง ขณะเดียวกันก็บอกมุมมองของผู้ใหญ่หลายๆ คน หลายๆ บทบาทที่มีต่อพฤติกรรมของเด็กวัยนี้ เราจะได้เห็นว่า วัยรุ่น และ วัยผู้ใหญ่ (โดยเฉพาะครู) ต่างก็คิดเห็นและมองอีกฝ่ายว่าเป็นตัวปัญหา ต้นตอของปริศนาการตาย และเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากความคิดที่ว่า ตัวเองมี “สิทธิ์” ที่จะทำอะไรบางอย่าง ของทั้งเด็กและผู้ใหญ่

ผู้เขียนสื่อถึงความแตกต่างทางความคิดระหว่างคนสองวัยออกมาได้ดี เพราะผู้เขียนมีประสบการณ์ตรง :)

การไขปริศนาฆาตกรรมก็สนุกตามสไตล์ของผู้เขียน ไม่ได้คาดเดายาก แต่ก็ทำให้ประหลาดใจเสมอ

[隻眼簽到 · Rating 4 out of 5]

背景同是高中校園，感覺遠較《放學後》為優。點出的許多人性，能引我共鳴。
首先，西原自爆是死去同學由希子肚中胎兒的父親。在沒有人知道他們交往的情況下，他原本無需跳出來，承受周遭異樣的眼光。尤其要面對既臨喪女之痛，又背負女兒未婚有子批評的由希子父母，此誠為不可承受之重。然而，他之所以能展現此等勇氣，竟不是基於責任、道義，或對由希子的愛，而是基於向前女友報復，以及自我放棄的心理。其次，原本預料要遭到全校師生鄙視唾棄的西原，反而因為勇於承擔，被學生視為真正的男子漢。連由希子的父母都沒對他多加苛責。其三，因被西原質疑害死由希子，而遭到學生群起反對的御崎老師死亡後，學生的態度竟也為之改變，原本支持西原的氣氛，轉而支持御崎。其中又夾雜了學生為課業成績的現實考量。點出人性之善變無原則，冷酷又非理性。其四，御崎對灰藤由既敬又愛轉變為既失望又憤恨，最後竟然以自殺來向灰藤報復。而灰藤對水村緋侶子那種想要又不能的心理行為，怕御崎死亡真相被揭露的萎懦表現，不乏對「師道」的強烈諷刺。其五，水村緋侶子對西原那種包含贖罪情感的愛，竟讓她甘願以身伺虎，甚至冒險偽裝自殺來幫西原脫罪。此外，西原之妹因水村家排放有毒物質而受害，但西原父親的事業卻又極度依賴水村家，西原對父親無能的怨恨，對妹妹的憐愛，對水村的愛恨交織等，種種情感糾葛引發的心理張力，應是此書較吸引我的原因。

[Ooan Pongsriwat · Rating 4 out of 5]

เคโงะทำได้ดีไม่แพ้เล่ม After School. ที่มีเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับ โรงเรียน ความสัมพันธ์กับครู เพื่อนนักเรียนด้วยกัน เพื่อนร่วมชั้นเล่าและอธิบายเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างเป็นลำดับ ผูกโยง เชื่อมต่อได้น่าติดตาม มีสืบเรื่องคดีแต่ก็ไม่เข้มข้นเท่าที่ควร จนมาถึง30หน้าสุดท้ายก็มีดราม่าเรื่องครอบครัวหลังจากคลี่คลายปมแล้ว Goodreadให้3.5 ผมให้4นะไม่ได้แย่เกินไป มีจุดให้ติดตามต่อเนื่อง

[Joyce Wang · Rating 3 out of 5]

I give it 3 stars for it kept me reading. Nothing more.

[Hiu Ying]

2023/01/22

[Nattawan Teeraneaw · Rating 4 out of 5]

สนุก น่าติดตามและไม่มีฉากหรือสภาวะที่กระทบกระเทือนจิตใจมากจนเกินไป

[Olé Vorawee · Rating 3 out of 5]

A page-turner อ่านสนุกแต่ตอนจบงงๆ การคลายปมไม่ค่อย satisfied เท่าไหร่

[Hei Man · Rating 3 out of 5]

推理部分不算吸引，但是喜愛校園青春情景的話可以一看。

另外，開頭以為男主角西原是一個正直勇敢的高中生，後來發展到後半段漸漸覺得他根本是一個混蛋渣男嘛。

[Nut Kanjanawongpaisarn · Rating 4 out of 5]

สืบสวนเล่มแรกของเคโงะที่อ่านแล้วไม่ค่อยอิน ตัวละครเยอะมากจนจำไม่ได้

[Geoffrey Taerim · Rating 5 out of 5]

This is my second Keigo Higashino book. I would say this is even better than my previous read 악의. I sat through and finished the book in 2 days, and that's a rare accomplishment for someone like me.

[Book Beforebed_ · Rating 4 out of 5]

การดำเนินเรื่องดำเนินผ่านมุมมองของตัวละครหลัก เพราะฉะนั้นเราก็จะไม่ได้เห็นกระบวนการสอบสวนอย่างจริงจัง แล้วพอมาเล่าจากฝั่งของนักเรียน มันก็เลยดูซอฟท์ไปหน่อย มีแต่การคาดเดาไปเองจากคำถามที่ตำรวจมาสอบปากคำ จริง ๆ เราคาดหวังไว้ว่ามันจะมีประเด็นอื่นอะไรที่พีคแตกไปอีก (เพราะบางปมปูมาชวนให้คิดแบบนั้น) แต่ก็นั่นแหละ ผิดคาด มันไม่พีคอะไรเลย ราบเรียบมาก ๆ

ส่วนพาร์ทเฉลย นี่โคนันมาเองรึป่าว 5555 ความล้ำและซับซ้อนของขั้นตอนต่าง ๆ สุดยอดอ่ะ คิดได้ไง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว้าวอะไรอยู่ดี ... น้ำหนักของแรงจูงใจมันยังน้อยเกินไปสำหรับเรานะ

[Peter · Rating 4 out of 5]

Good detective story and also a romantic love story.