Afslag 23

by Özcan Akyol

In Afslag 23 doet het hoofdpersonage Eus, een jongen die opgroeit aan de zelfkant van de maatschappij, zijn uiterste best om door schade en schande iets van zijn leven te maken. Wonderlijk genoeg heeft hij de perfecte vriendin, vindt hij al snel een baan als vertegenwoordiger en reist hij in die hoedanigheid kriskras door Nederland. Terwijl zijn leven op papier de betere kant op gaat, voelt Eus zich na elke nieuwe ervaring kleiner worden. In alle spiegels die hem worden voorgehouden, ziet hij iemand anders, met wie hij zich moeilijk kan vereenzelvigen. Vooral in de buurt van zijn jeugdvrienden, twee paradijsvogels, vraagt hij zich af wat er eigenlijk van hem is overgebleven. Eus scalpeert de hypocrisie van de middenklasse en ontdekt algauw dat hij iedereen moreel kan verslaan, met uitzondering van één iemand: zichzelf. Dat leidt tot een terugval in oude gewoontes, die niet per se door iedereen worden gewaardeerd.

Genres: Roman

288 pages, Paperback

Published October 16, 2023

About the author

Özcan Akyol is een Nederlandse schrijver en columnist.

Hij deed de mavo en studeerde later journalistiek en Nederlands. De laatste studie heeft hij echter niet afgerond. Naast zijn literaire werk is hij vaste columnist van De Nieuws BV (Radio 1), Nieuwe Revu, 90 Minutes en Dagblad de Stentor. Daarnaast publiceert hij van tijd tot tijd in in Hard gras, NRC Handelsblad en de Vara Gids.

In september 2011 debuteerde Akyol met het korte verhaal Zero Impact in de bundel WTF? Volwassen worden na 11 september. Dit boek gaat over jongeren die na de aanslagen op 11 september 2001 in New York opgroeien.

In oktober 2012 verscheen zijn debuutroman Eus bij uitgeverij Prometheus. Het boek gaat over een Turks-Nederlandse jongen uit een gastarbeidersgezin die zich aan zijn achtergrond probeert te ontworstelen. Het werk werd als een gedeeltelijk autobiografische "schelmenroman" gepresenteerd.[2] Eus kreeg voor en bij verschijning veel aandacht in de Nederlandse media. Er werden in een week tijd 10.000 exemplaren verkocht. Een maand na het verschijnen werden de filmrechten gekocht door Eyeworks.[3].

De schrijver is vanaf dat moment naast schrijver ook opiniemaker. Hij is veelvuldig op televisie om zijn mening te geven over de actualiteit, bijvoorbeeld in programma's als De Wereld Draait Door en Pauw. Hij staat bekend om zijn nuchtere analyses en directe taal.

In mei 2014 schreef hij samen met Twitterfenomeen @Dublanqebogarde de bundel Hé scheids, jij hebt thuis zekers niks te vertellen?, een citatenboek over absurde omgangsnormen op en rond het voetbalveld.

In het najaar van 2014 verscheen het eerste kinderboek van Akyol: Wij vieren geen feest. In dit verhaal gaat een jongetje op kerstavond op zoek naar hulp voor zijn zieke broer. Hij stuit op veel weerstand en leert een harde les. Het boek verscheen in een kleine oplage.

In februari 2016 verscheen zijn tweede roman, getiteld Turis. Hierin gaat de hoofdpersoon op zoek naar het vermeende dubbelleven van zijn vader, teneinde zijn ouders uit elkaar te drijven. Het boek werd als literaire fictie gepresenteerd, hoewel het verhaal veel gelijkenissen met het echte leven van de schrijver zou vertonen. Later krijgt het boek een andere titel: 'Toerist'. In datzelfde jaar begint hij als columnist bij het Algemeen Dagblad en de regionale kranten die verbonden zijn aan het concern DPG.

In 2020 schreef hij het Boekenweekessay, dat bij de Boekenweek hoort. De schrijver manifesteert zich ook als literatuurzendeling. Hij reanimeerde bijvoorbeeld met succes ouder werk van Levi Weemoedt en Lex Kroon. Beide boeken werden bestsellers door de inspanningen van Akyol.

Özcan Akyol woont en werkt in Deventer

Reviews

[Arthur Vacca · Rating 4 out of 5]

De boeken van Özcan Akyol stellen nooit teleur. Niemand anders kan zo puur en eerlijk een beeld schetsen van de achtergebleven mensen in Nederland. Klasse overstijgt kleur, geaardheid en geslacht. In Afslag 23 vertolkt Akyol de maatschappelijke klasse van iemand als een onoplosbaar trauma. Welke kant van het leven je ook opgaat, de klasse waarin je bent opgegroeid tekent je voor de rest van je leven. Het is een kooi waar je nooit echt uit kunt ontsnappen, een die onzichtbaar om je heen blijft hangen, ook al maak je het beste van het leven.

Deze deprimerende gedachte wordt door Eus gelukkig verteld met enorme zelfspot, charme en duistere humor. De gekozen schrijfstijl van Afslag 23 houdt het boek wel tegen om echt tot dezelfde hoogtes te komen als Akyols eerdere werken Eus en Turis. Waar deze boeken duidelijk schelmenromans waren, is Afslag 23 meer een verhaal over nihilisme en wanhoop. De boodschap, en niet de schofterige avonturen van hoofdpersoon Eus staan dit keer centraal. Dit maakt het boek gelaagder, maar ook voorspelbaar dan Akyols eerdere repertoire.

4 sterren: Aanrader

[Bastiaan · Rating 3 out of 5]

Zoals je van Eus verwacht heeft ook Afslag 23 een heerlijk hoog tempo! Je raast als een sportwagen door het boek en neemt zo nu en dan Afslag 23. Ook de taal is typisch Eus, gevat, scherp en provocerend met hier en daar een zalig scheldwoord dat vooral in Deventer en omstreken nog te horen valt.
De verschillende verwijzingen naar punten in Deventer maken het leuk voor de lezer, als deze Deventer een beetje kent. De Brink, de fontein, Hotel Royal en de Lange B zijn bekende plekken voor iedereen uit Deventer.
Echter zijn er naar mijn mening ook mankementen aan het boek. Alles komt uit een vertellend oogpunt van de ik-persoon wat het snel maakt maar waardoor je ook het oogpunt van andere personages mist. Daarnaast is het verhaal wat onbevredigend in hoe het soms loopt, kabbelt en soms juist rent en springt.
Al met al, is Afslag 23 een boek dat je heerlijk verslindt maar dat wat diepgang mist. 3/5⭐️

[Wildfire · Rating 3 out of 5]

*3,5

[Gizem · Rating 4 out of 5]

***Ik heb een paar citaten uit het boek overgenomen onderin mijn review.***

Dit was het eerste boek die ik heb gelezen van Özcan Akyol. Toen ik weer aan het neuzen was tussen de boeken in de boekenwinkel kwam ik dit boek tegen en las ik eerst een paar pagina's voor ik besloot of ik het meenam of niet. Je raadt het natuurlijk al: uiteraard heb ik het gekocht, anders kon ik nu geen review schrijven:P

Ik vond het boek in het geheel erg goed. Het gaat over Eus, vooroordelen, sociale klasse, welk pad hij (wil) bewandeld. Dit heeft hij ook op een hele mooie manier overgebracht aan mij als lezer. Het boek begint met dat hij belandt op het politiebureau voor iets wat hij heeft gedaan en vervolgens vertelt hij hoe hij daar is belandt terwijl hij zijn leven juist in positieve zin veranderde. Het enige waaraan ik mij vooral stoorde bij het lezen van dit boek is dat hij wel 10x aangeeft "Maar daar kom ik straks op terug" op 10 verschillende manieren. Ik dacht alleen maar "DAT WEET IK, GA NOU GEWOON VERDER MET SCHRIJVEN IPV DAT STEEDS TE BENOEMEN" (ongeduldige ik natuurlijk :D) Vandaar misschien ook een ster minder.

Op vele gebieden kon ik me ook terugvinden in het verhaal. De manier waarop er gesproken/omgegaan wordt met "allochtonen", jezelf moeten bewijzen, op het randje staan "Ik pas niet daarbij maar ook niet daarbij, maar toch wel meer hier of misschien toch daar? Ik zie het allemaal wel.". Hele gevoelige onderwerpen omschrijft hij zo mooi. Waarom welk gevoel ontstaat, waarom hij welke keuzes maakt etc.


Citaten uit het boek:
"Wij zijn de mensen voor wie zij vrezen, doordat ze nooit, tijdens hun eigen jeugd, met ons in contact kwamen."
"De meeste mensen jagen zo bezeten achter het geluk aan dat ze eraan voorbijlopen."

[Kees van Duyn · Rating 4 out of 5]

De veelzijdigheid van Özcan Akyol is in bepaald opzicht ongekend te noemen, want behalve auteur is hij eveneens columnist, televisiepresentator, radio- en podcastmaker en heeft hij een eigen theaterprogramma. Als schrijver debuteerde hij in 2011 met een kort verhaal in een bundel waarin auteurs vertellen wat de aanslagen van 11 september 2001 op hun leven heeft betekend. Hij heeft tevens diverse romans op zijn naam staan, waarvan Afslag 23 (2023) er een van is. Net als in zijn andere boeken heeft hij hierin persoonlijke elementen in verwerkt.

Net als in Eus (2012) en Toerist/Turis (2016) is Eus, een jongen die in een sociale onderklasse is opgegroeid, de protagonist. Hij probeert uit alle macht iets van zijn bestaan te maken, want hij wil voorgoed in het milieu dat hij zo goed kent blijven hangen. Hij vindt werk waarbij hij mobiel is, heeft een vriendin waar hij gek op is, maar heeft nog wel vrienden die hij al vele jaren kent. Om te veranderen moet hij vooral een strijd met zichzelf leveren en omdat hij daar nog weleens moeite mee heeft, keren oude gewoontes terug.

Het verhaal begint met een korte proloog die zich in augustus 2012 afspeelt en waarin een dan nog onbekend personage – al snel blijkt dat dit om de twintiger Eus gaat – zijn verhaal, dat zeven jaar eerder begint en vervolgens een chronologisch verloop heeft, doet. Dit begin zorgt ervoor dat de lezer enigszins nieuwsgierig wordt naar wat hij te zeggen heeft, dus in feite wat er de reden van is dat hij in de omstandigheden verkeert waarin hij zich momenteel bevindt. Hierover wordt in het vervolg van de plot steeds meer onthuld, waardoor je een behoorlijk beeld van hem, maar eveneens van zijn vrienden en familie krijgt. Je krijgt echter ook de indruk dat hij een voorgeschiedenis heeft die niet in déze, maar wel in de voorgaande romans uitgebreider beschreven is. Toch is Afslag 23 geen vervolgdeel van een serie en derhalve prima afzonderlijk te lezen, temeer omdat Akyol over dat verleden een en ander laat doorschemeren.

Omdat Eus ontzettend veel te vertellen heeft – het heeft er veel van weg dat hij op een of andere manier schoon schip wil maken – is het tempo van het verhaal tamelijk hoog. Daarnaast gebeurt er meer dan voldoende zodat de lezer zich geen moment hoeft te vervelen. Het is zonder meer interessant om het reilen en zeilen van de jongeman te volgen (in zekere zin beleef je dit samen met hem) en omdat hij eigenlijk uitermate sympathiek overkomt, hoop je dat hij zijn doelstellingen en dromen kan vervullen. Je merkt echt dat hij dit wil, maar tevens dat hij hiervoor een strijd moet leveren. Hij worstelt overduidelijk met het milieu waaruit hij afkomstig is en zijn streven om een ‘hogere klasse’ te bereiken. In feite kun je zeggen dat hij min of meer symbool staat voor de vele anderen die hiermee te maken hebben.

Hoewel de roman vanzelfsprekend fictief is, is het – zeker voor de lezer die iets over de auteur zelf weet – zonneklaar dat Akyol er diverse aspecten uit zijn eigen leven in heeft verwerkt, maar dan wel in extremere vorm. Hij brengt tevens enkele maatschappelijke thema’s naar voren, waaronder het hebben van vooroordelen ten opzichte van migranten, de opvatting ‘eens een dief, altijd een dief’ en cultuurverschillen. Het ene onderwerp is zichtbaarder dan het andere, maar ze kunnen absoluut worden herkend. Doordat dit allemaal voorbijkomt, is het boek hoe dan ook meer dan alleen maar wat ongecompliceerd leesvermaak.

Dankzij de luchtige en eigentijdse schrijfstijl, die bij tijd en wijle humoristische en cynische inslag heeft, is Afslag 23 volstrekt geen zware roman geworden. Akyol legt echter wel enkele problemen bloot waar jongeren als Eus tegenaan lopen. Heel diep gaat hij hier niet op in, maar voldoende om ze onder de aandacht te brengen. En dat heeft hij naar behoren gedaan.

[Arwen Pathuis · Rating 3 out of 5]

3,5 ster. Goede, originele schrijfstijl (die mij ook aan het lezen hield), het boek zelf was wat saai.

[Isabel · Rating 1 out of 5]

IK BEN HELEMAAL KLAAR MET DIE KKR LEZEN VOOR DE LIJST


(Het boek was helemaal niet zo slecht ik haat gwn lezen voor school)

[Eline Christ · Rating 2 out of 5]

Leest makkelijk weg maar het verhaal was redelijk saai. Wel uitgelezen maar geen aanrader

[Wilco · Rating 3 out of 5]

Beschrijving van een Turkse jongen uit Deventer die wat van zijn leven probeert te maken, ondanks zijn achterstand, discriminatie en strijd tegen vooroordelen. Losjes gebaseerd op zijn eigen leven, de hoofdpersoon heet ook Eus. Beetje koketterend met zijn Turks-zijn. Niet heel bijzonder, leest wel lekker weg.

[Carmen Brouwer · Rating 2 out of 5]

Vond de Nooit Meer Slapen aflevering eigenlijk interessanter dan het boek

[Melis · Rating 4 out of 5]

Dit boek vind ik vele malen beter dan zijn eerste boek. Het is een beschrijving van gebeurtenissen in Eus' verleden die er toe hebben geleid dat hij, ondanks het feit dat hij zijn leven op de rit heeft, weer opgepakt wordt. Hij worstelt met thema's zoals klassen, het zijn van "de ander" en nergens echt bij horen en dit zijn terugkerende thema's in gebeurtenissen en gesprekken in zijn leven. Dit probeert hij ook uit te leggen op het politiebureau.

Het boek leest snel weg, maar het continu herhalen dat een bepaald verhaal later nog uitgelegd zal worden, was niet nodig geweest

[Angelique · Rating 5 out of 5]

Zo mooi doordat het zo gewoon geschreven is en je met Eus meereist. Meelezen is meebeleven dat zouden meer mensen moeten doen nu.

De Turkse taal is poëtisch en bij het vertalen kan je het eenvoudig verminken.
De mensen die geen hoop meer hebben, ontmoeten de minste teleurstelling in hun leven.
Meer ambitie dan geduld hebben.
Je werd niet beschaafder van welvaart of mooie kleding.

[Alex Elemans · Rating 4 out of 5]

In, meestal, korte krachtige klappen geeft hoofdpersoon Eus, een tragi- komische (de moeder!) inkijk in zijn leven. Terugblikkend op zijn jeugd, wat die was en wat dat met hem gedaan heeft, neemt deze roman je mee in de “klassenmigratie”. Een struggle die zich afspeelt tussen thuis afgezet worden door de politie en jaren later weer opgehaald worden. De roman is een onbegrepen uitleg / monoloog richting politie. Met als leidraad je trots en eergevoel. Schuift losjes over de tijdlijn om gebeurtenissen te duiden en vooral wat er daarbij in het hoofd van Eus omgaat. Dat is veel en intens. Hooggevoelig door zijn verleden en voor alles wat er in het heden rond zijn persoon gebeurt. Maakt het een ongelooflijk dubbel verhaal: enerzijds de volkse loyaliteit, vriendschap, de hosselcultuur, het eeuwig migrant zijn. De opgekropte agressie en provocatie is altijd aanwezig (de bijbehorende straattaal moeilijk te verplaatsen naar de actuele Eus 😊). En anderzijds “de migratie”, waarin het verleden altijd dichtbij is. Het niet meer geraakt kunnen worden, het niet conformeren aan rituelen uit de eigen cultuur en tegelijkertijd de onbekendheid met andere rituelen. Een intens eenzame en verlegen periode waarin Eus een scherm om zich heen bouwt en minder prikkels wil.
Maakt benieuwd naar het volgende hoofdstuk.

[Wouter Kronenberg · Rating 4 out of 5]

Eus laat je begrijpen hoe je, volkomen geaard en ingeburgerd, vanuit een cultuur die anders is dan de Nederlandse toch als ‘anders’ kunt worden gezien in bepaalde sociale verhoudingen. De schoonheid van deze vertelling zit hem in de eenvoud van levensloop en gebeurtenissen. In een snelle en makkelijke stijl leer je door Eus’ ogen kijken en snap je hoe hij de alledaagsheid van het bestaan ervaart. Een pageturner, zonder dat het gevoed wordt door typische pageturner-clichés. Knap.

[Carpasmeencasiola · Rating 2 out of 5]

De schrijfstijl en benadering is een polder-Bukowski-esk. En zoals alle Bukowskiboeken sterft ook deze imitatie aan dezelfde dood.

Het begin is integrerend. Eén boek met ballen dat je naar de strot grijpt; alleen een stevige aanhoudende grip went. Het boek kent geen piek of dal, enkel tegenslagen. Kabbelend komen we bij het einde aan en treffen de protagonist aan zoals we begonnen.

Geen ontwikkeling. Een greep uit het leven, niet meer dan dat. Ik waardeer de poging. Het gekozen perspectief, het vermogen om de onzichtbare stuwwanden van de autochtoon die mensen beperkt toelaat in het leven zichtbaar te maken.

Het is te broos om als fundament van een boek te gebruiken. Wel heeft Eus het bargoens als wapen ingezet, en is daar redelijk in geslaagd. Een fijn wapen in de strijd tegen het grachtengordelroosjargon.

Knap hoe hij mij liet gissen of er rechtstreeks tegen mij werd gesproken. Later kwam ik erachter dat ik als vlieg op de muur van een verhoorcel zat. Volgens mij ongekend in het Nederlands. Goed gedaan. Toch zal ik iedereen die mij vraagt of ze het boek moeten lezen, adviseren een afslag eerder te nemen richting ander werk.

Daar brengt een pluk rood schaamhaar geen verandering in.

[Linda · Rating 3 out of 5]

Niet onaardig, en in bepaalde opzichten interessant boek. De gedachtengang van de hoofdpersoon ligt wel zo ver uit mijn straatje dat het mij niet lukte dichterbij te komen.

Het inlevingsvermogen van de hoofdpersoon lijkt zeer beperkt, er wordt geen enkele poging gedaan zaken die gebeuren vanuit het perspectief van een ander te bekijken. Alles meningen worden als feit neergezet ("het is" i.p.v. "ik vind"), en dat maakt ook dat wel te begrijpen was dat de mensenhaat van de hoofdpersoon van de pagina's afdruipt. De ons allen bekende menselijke tweedracht wordt wel heel duidelijk: enerzijds snapt de hoofdpersoon niet hoe mensen "zo verbitterd op hun werk kunnen raken door er alleen te zijn; pak dan een strop, en stop er helemaal mee", anderszijds komt de minachting voor zijn eigen werk door alle pagina's terug.

De mijlenver van mij afstaande perspectieven zorgen er tegelijkertijd ook voor dat het boek interessant was, en mij leerde dat zelfs de best bedoelde gedragingen door een ander als vreselijk en hatelijk kunnen worden opgevat. Of dat nou bijdraagt aan een overbrugging van werelden waag ik echter te betwijfelen, het blijft bij een constatering. Maar ook dat is meer dan niks. Verder bestond de meerwaarde van het boek voor mij voornamelijk uit het feit dat het liet zien wat dat betekent, opgroeien in een bepaald milieu, waardoor je nog eens leert hoe dat er nu uitziet, de afwezigheid van alle privileges. De worsteling van de hoofdpersoon over wat hij wil met zijn leven, en of hij ook kan bereiken wat hij wil, in weerwil van zijn omgeving, is indrukwekkend.

Alleen door deze inkijk in de andere wereld haalt het boek voor mij nét de drie sterren; stilistisch gezien sprak het mij helemaal niet aan. De constante toevoeging van 'eerlijk waar' en soortgelijke begrippen doet me juist wat sceptisch worden over wat er nu eigenlijk gezegd wordt. Ook komen er afentoe opeens wat ingewikkeldere woorden langs, die niet allemaal juist worden gebruikt en detoneren met de straattaalachtige klank in de zin ervoor of erna. Dat kan, ook in het echte leven natuurlijk, maar het sprak me niet aan. De vertelsituatie van het boek, d.w.z. dat het hele verhaal achteraf verteld wordt aan agenten op het bureau, zou een aardige keus kunnen zijn, maar wordt niet consequent doorgevoerd. Zo is door de keuze en detaillering van de verteltrant ("ze haalde een blikje cola uit de koelkast") niet geloofwaardig voor een mondeling verslag achteraf.

Literair wat mij betreft dus geen succes, maar het heeft me wel wat geleerd.

[Piet · Rating 3 out of 5]

Minder overtuigend dan Eus of Turis die sterk autobiografisch waren.
De structuur is wat chaotisch. Het zijn wat losse verhalen die gaan over mede Turken zoals Kareltje en Ata en wat meisjes die indruk maakten zoals Roxanne v uit Sneek, Ruby de vriendin uit een beter milieu, het meisje uit de supermarkt Dirk van de Broek en Roos van het uitzendbureau ASA.
De tas van 1500 euro die Eus in Düsseldorf kocht voor Ruby en het huwelijkscadeau van 2480 euro voor Ata waren een beetje over the top.
De rode draad in het verhaal is eigenlijk de positie van een Turkse jongen in Nederland die altijd moet strijden om voor vol te worden aangezien. Het personage Hein die spullen uit de winkel waar hij werkte liet ontvreemden met de hulp van Eus was te simpel/ dom om waar te zijn.

[Rosanne · Rating 4 out of 5]

De eerste keer dat ik een boek van Aykol las was naar aanleiding van zijn lezing op mijn middelbare school. Ik weet nog dat Eus het ‘leesvuurtje’ in mij aanwakkerde dat op komt zetten wanneer ik fijne literatuur aan het lezen ben dat naar meer smaakt. Afslag 23 doet voor mij hetzelfde. Anders dan Eus lijkt dit boek anno 2023 meer doordrenkt te zijn met hedendaags populaire thema’s als klasse, cynisme en trauma. Maar wie beweert dat dit boek een weerspiegeling is van de tijdsgeest doet Ozcän tekort. Het boek kenmerkt zich voornamelijk door zijn bekende schrijfstijl: scherp, met humor en ongepolijst. Je moet ervan houden, maar ik houd ervan.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 4 out of 5]

In een ruk uitgelezen, een formidabele beschrijving van "onaangepastheid" en wat dat betekent in emancipatie, zelfbeeld en hindernissen zowel in eigen kring als andere te verwerven kringen. Akyol weet dit goed te illustreren in kleine aspecten als cadeaukeuzes, kleding, taal en houding. Wat dit boek ook goed doet is de stereotypering van het begrip "Turk" als compleet idioot te ontmaskeren.
Het verhaal zelf fungeert alleen als een drager voor de beschrijving van de zelfontgroening door de verteller.

[Jesse Lammendam · Rating 4 out of 5]

Na het lezen van het debuut van Eus dacht ik er eerst over om weer verder te gaan met een ander, zwaarder boek waar ik mee bezig was. Maar uiteindelijk begon ik toch aan Afslag 23. Hij weet me te blijven boeien met zijn teksten en ik zie, in vergelijking met zijn debuut, een schrijver die meer technieken eigen heeft gemaakt en meer speelt met plot en literaire kunsten dan enkel het vertellen van een verhaal, maar wel met behoud van zijn eigen 'in-your-face'-stijl van schrijven. Het wist me tot het einde te boeien en ik geloof dat Eus er een fan bij heeft.

[Floris · Rating 4 out of 5]

Voor mij het eerste boek wat ik van Ozcan Akyol heb gelezen. Het is vlot geschreven en geeft een intrigerend beeld van de worsteling van de hoofdpersoon om een succesvol leven op te bouwen. Al weet je als lezer gelijk al dat het ergens misgaat. (het idee dat hij dit aan de agent wil vertellen vind ik wat gemaakt, maar door met het einde te beginnen ga je het boek anders lezen, wat ik wel een leuke toevoeging vond).

[Isa Cuppen · Rating 4 out of 5]

Het eerste boek dat ik van Eus heb gelezen, maar dat smaakt zeker naar meer.
In dit boek beschrijft hij klasse verschillen in Nederland, en hoe een achterstand je gevangen kan houden. Het schetst een beeld van zijn eigen ervaringen en trauma’s, op een eerlijke, eigen manier. Op sommige momenten miste ik enigszins diepgang, omdat het soms vrij ongenuanceerd is geschreven. Echter schetst dat ook juist zijn wereldbeeld wat dit boek zo sterk maakt.
Een aanrader!!

[Thor · Rating 1 out of 5]

Persoonlijk raad ik dit boek niet aan. Het komt langzaam op gang doordat de hoofdpersoon meerdere keren expliciet aangeeft dat hij later in het boek ergens op terugkomt; je wacht dus op de grote plottwist, de grote wending. Als het zover is, valt het tegen. Het plot is namelijk erg voorspelbaar en het einde daardoor weinig tevredenstellend. Verder miste ik goed ontwikkelde personages, op de hoofdpersoon na.

[Mirjam · Rating 3 out of 5]

Een makkelijk weg te lezen boek over zwaardere onderwerpen, zoals Eus ze weet te schrijven.
Op een directe manier beschrijft hij het verhaal van een jongen die iets van het leven probeert te maken en daarbij eigenlijk ook vooral op zoek is naar zichzelf.

'Als een relatie niet werkt, moet je die ook niet zinloos blijven rekken, terwijl ondertussen alles en iedereen pijn heeft. Het is zoveel beter om de stekker eruit te trekken. Je moet, met geduld, op zoek naar de echte liefde.' ❤

[Simon · Rating 5 out of 5]

Goed, prettig leesbaar verhaal over jonge man die zijn best doet in de maatschappij en daarmee op het rechte pad probeert te blijven. Mooie waarnemingen van de Nederlandse samenleving en de positie van Turkse mensen daarbinnen.
Het boek is een raamvertelling: de schrijver beschrijft aan rechercheurs die hem hebben aangehouden hoe het allemaal zo gekomen is.

[Juliette · Rating 3 out of 5]

Hoofdpersoon die de hele wereld beoordeeld, maar een portie zelfreflectie mist. Wil graag zijn leven beteren, met zo min mogelijk moeite, eerlijkheid of hard werken, terwijl hij zich wentelt in zelfmedelijden, slachtofferrol aan meet en ‘zo ontzettend benadeeld wordt door de wereld’. Verschrikkelijk karakter, goed geschreven boek.

[Nicole · Rating 3 out of 5]

Boek ligt erg in de lijn met zijn boek”Eus” en gaat opnieuw in op de -nu jong volwassen - Eus die zich verbaast , kwaad maakt, ons de ogen opent over de verschillen in achtergronden en hoe bepalend het milieu waarin je opgroeit kan zijn voor je kansen in het leven. Ik heb er met genoegen naar geluisterd maar het was niet heel vernieuwend tov zijn eerdere boek over dit onderwerp.

[Jacqueline · Rating 3 out of 5]

Ik kwam in het begin niet goed in het boek, toch doorgelezen. Voor mij geen topper, maar wel de moeite waard omdat het een kijkje geeft in het leven van iemand die in een heel andere wereld leeft dan mijn "bubbel"

[Dennisr · Rating 3 out of 5]

Weer een vlot geschreven boek van Eus waarin hoofdpersoon Eus zijn sociale klasse weet te overstijgen om daarna verveeld te raken. De soms aparte situaties worden raak beschreven, zoals zijn collega's bij de firma in Sneek, zijn winkelbezoekjes maar het leukste hoofdstuk was de Turkse bruiloft.

[Paul Saanen · Rating 3 out of 5]

Gemakkelijk te lezen boek. Geen bijzonder verhaal maar wel een verhaal dat voor mij past bij de schrijver zoals ik die zien. Ontsnapt aan zijn achtergrond, verwestert maar in de kern onveranderd. De hoofdpersoon past op alle vooroordelen die wij hebben van Turken.