می گفت گرسنگی را با لذت فرو می نشانیم چون چیزی به نام مزه خرمان می کند.تنشنکی را هم این جمله باعث شد این کتاب و بخرم و بخونم. چون هم گشنه بودم و هم تشنه
تکان دهنده و از آثار مهمی که بازتاب دهنده ی تروماهای پسا چنگ در زبان اند. از بهترین _ و متأسفانه مهجورترین_ نمونه های داستان پست مدرن متکی به فرمِ "زمان دایره وار" در ادبیات معاصر فارسی را می توان در این مجموعه خواند. علی صمدپور را اغلب به عنوان آهنگساز فیلم، نوازنده ی رباب، پژوهشگر موسیقی تیموری و تصنیف ساز می شناسیم، اما در این کتاب می توان چهره ی دیگری از صمدپور ِ موسیقی دید.