Anika kreeg de diagnose borderline toen ze 18 jaar oud was en werd opgenomen in een kliniek. In |Over the borderline beschrijft zij op treffende en indringende wijze hoe zij de zwartste periode uit haar leven heeft ervaren en hoe zij uiteindelijk leerde leven met borderline, na jaren van intensieve therapie.
Over the borderline vertelt het aangrijpende en waargebeurde verhaal van Anika (1982), een meisje dat al haar hele leven worstelt met extreme woedeaanvallen en stemmingswisselingen.
Op haar achttiende kreeg Anika de diagnose borderline, werd ze opgenomen in een kliniek en begon er een jarenlange strijd om met deze persoonlijkheidsstoornis om te gaan en haar trauma’s te verwerken. Ze was ervan overtuigd dat ze gedoemd was om voor altijd dat labiele ‘borderlinemeisje’ te blijven, zonder toekomstvisie en idealen. Het meisje dat zichzelf bovendien sneed als de emoties te hoog opliepen, verschrikkelijke driftbuien had en van de ene depressie in de volgende schoot. Het meisje dat andere mensen op een voetstuk zette en daar haar erkenning uit haalde, maar daardoor ook in een schijnwereld leefde. Het meisje dat zo’n slecht zelfbeeld had dat de dood vaak de enige oplossing leek.
Anika krabbelde op en begon te schrijven, wat uiteindelijk leidde tot haar boek Over the borderline. Met dit boek heeft ze het instrument in handen om de buitenwereld te laten zien dat het mogelijk is om een psychische kwetsbaarheid te accepteren en ermee te leren leven.
Anika Rooke (1982) geeft al jaren lezingen over borderline en was tot 2023 intensief betrokken bij Stichting Borderline. Daarnaast schreef ze columns over haar leven met borderline voor tijdschrift Mijn Geheim. Nu richt Anika zich op het bereiken van zoveel mogelijk mensen met haar boek Over the borderline, om op die manier het begrip vanuit de buitenwereld voor psychische aandoeningen te vergroten.
Geef ik het boek 4 of 5 sterren, dat is een gigantische tweestrijd in mijn hoofd op dit moment. Ik gun de auteur 5 sterren, maar volgens mijn eigen beoordelingssysteem zouden het er 4 moeten zijn: ⭐⭐⭐⭐ - Geweldig boek, maar hoef hem niet in m'n eigen collectie te hebben. Wel nog steeds een goeie aanrader. ⭐⭐⭐⭐⭐ - Een must-read die ik absoluut in m'n boekenkast wil hebben, aan iedereen aanbeveel en zou willen herlezen.
'Over the borderline' is een prachtig, kwetsbaar boek dat ik aan iedereen aanraad om in ieder geval 1x gelezen te hebben. Ik vind zelf 1x lezen ook genoeg, omdat het zo'n persoonlijk verhaal is, verteld vanuit de ogen van de auteur, en ieders ervaring is natuurlijk anders: er zijn zoveel mensen met "het label" borderline dat dit boek an sich niet de volledige lading dekt, het is één perspectief. Maar wel een belangrijk perspectief.
Het boek is ontzettend goed geschreven, ik kon het met moeite wegleggen. 1 hoofdstuk voor het slapengaan werden er steeds minimaal 30. Het is een kwetsbaar verhaal, het levensverhaal van Anika Rooke, maar het is zo opgeschreven dat de verschrikkelijke gebeurtenissen gebalanceerd afgewisseld worden met mooiere momenten. Je wordt in ieder geval niet zwaarmoedig van het boek, dat was waar ik voor ik begon met lezen even bang voor was.
Het is ook een boek van hoop - ongeacht of dat je zelf te maken hebt met borderline of niet. Het hoofdstuk waarin Rooke te horen kreeg dat ze een column mocht schrijven voor MijnGeheim, was ook een hoofdstuk dat voor mij hoopgevend werd. Vooral omdat ze benoemde dat ze dat mocht doen, 'zelfs zonder diploma journalistiek'. Dat geeft mij dan ook weer hoop, want ik heb ook geen diploma journalistiek (maar wel dromen die ik in eerste instantie opgegeven had).
Doordat je zo'n persoonlijk inkijkje in het leven van Rooke krijgt, en tevens leest over hoe verschillende therapieën eraan toe gaan, ga je ook heel erg om haar geven, althans, dat had ik. Na zoveel tegenslagen gun je Rooke al het positieve dat er bestaat.
Borderline is grillig, het kan zeer intens zijn, blijkt ook uit het boek van Rooke. Niet alleen voor de omgeving, maar ook voor degene met borderline zelf. De belangrijkste conclusie die ik uit dit boek haal, is dat niemand voor deze 'stoornis' kiest. Borderline heb je niet voor de lol. Niemand kiest ervoor om zichzelf en/of de omgeving pijn te doen. Maar waar de meeste mensen anderen met 'borderline' afschrijven, laat dit boek zien dat je met wilskracht toch echt heel ver kan komen. Dat therapie werkt. Dat het minder heftig kan worden en controleerbaarder wordt. Ik ben eigenlijk heel trots op Anika Rooke, dat ze zo hard aan zichzelf heeft gewerkt en nu op het punt staat waar ze nu staat.
Ik geef het boek formeel gezien 4 sterren. Maar aan de auteur wil ik graag meegeven dat ze dat mag zien als 5 sterren. Het is een meer dan geslaagd boek, een mooi debuut. Niets meer dan lof.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Borderline’ een woord die iedereen wel kent maar daarmee is ook het meeste gezegd. Borderline wordt net als andere psychische stoornissen nogal vaak in hokjes en kotjes gestopt waarbij de standaardsymptomen worden getypeerd. Klaar en duidelijk. Maar hoe het zich ontvouwt, welke impact dit heeft op de persoon zelf maar ook op de dichte omgeving zoals familie en vrienden, dat wordt hier schrijnend duidelijk.
Anika vertelt haar leven vanaf de jonge leeftijd van 8 jaar. Iedereen heeft wel eens een tegenslag en voelt zich niet altijd opperbest maar doorheen de jaren ervaar hoe je dit jonge meisje steeds verder ontspoort en zichzelf niet meer in bedwang kan houden. Faalangst, depressie, minderwaardigheidsgevoel, automutilatie, dwangstoornissen, … je zou voor minder de controle over je leven verliezen. De manier waarop de auteur alles vertelt, vooral de openheid en eerlijkheid, is aan de ene kant vertederend en aan de andere kant komt het keihard binnen. Indrukwekkend en moedig om alles zo open en bloot te geven en zich zo op haar kwetsbaarst open te stellen.
Gevoelens uiten en kenbaar maken hoe je iets ervaart, zijn de moeilijkste begrippen om uit te leggen. Zeker als je zelf nooit zoiets ervaren hebt of kan inbeelden hoe dit bij iemand binnen komt. Wonderbaarlijk hoe Anika dit allemaal weet over te brengen en vooral heel gedetailleerd kan beschrijven. Hoe verder in het boek, na ettelijke dieptepunten, terug opkrabbelen en opnieuw terugvallen, hoe beter je je hiervan een beeld kan vormen en ook de pijn en onmacht kan voelen. Het is geen boek om zomaar efkens uit te lezen, er komen best heftige stukken in voor en net als bij haar therapiesessies, had ik ook rustmomenten nodig om alles te verwerken en te plaatsen. Toch is het niet allemaal kommer en kwel en dat weerspiegelt dan weer mooi de vele dieptes en hoogtepunten doorheen de jaren. Diep respect en veel bewondering voor zoveel wilskracht en vechtlust.