Ο άνθρωπος που συνεχώς περπατάει κουβαλώντας έναν σάκο. Ο συνηθισμένος άνθρωπος του σήμερα και κάθε εποχής, που περνά κάθε μέρα από δίπλα μας, ίσως κιόλας μας χαιρετά, μας χαμογελά προτού η φιγούρα του χαθεί στο ανώνυμο πλήθος. Ένας οδοιπόρος, που με το βάρος της καθημερινότητας στην πλάτη αναζητά περάσματα, απαντήσεις και εξιλέωση. Μπορεί να έχει κάθε όνομα, γι’ αυτό και δεν έχει κανένα. Μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, γι’ αυτό δεν είναι κάποιος συγκεκριμένα. Τι είναι αλήθεια και τι παραίσθηση σε έναν κόσμο γεμάτο αδιέξοδα; Αναγνωρίζεις τον Οδοιπόρο;
Ο Δημήτρης Νίκου γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα, όπου και ζει. Από το 2005 άρχισε να αρθρογραφεί σε έντυπα και στο διαδίκτυο. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 2010 και μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει πεζά, ποίηση, άρθρα και κριτικά κείμενα σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες. Έργα του που έχουν εκδοθεί, είναι η νουβέλα «Βόλτα στο φεγγάρι» (Ίαμβος, 2010), το μυθιστόρημα «Σημασία έχει μονάχα η ζωή» (Ωκεανός, 2013), το αφήγημα «Ονείρωξη» (Σαΐτα, 2014), που μεταφράστηκε και στα Γερμανικά (Die Prostituierten des Denkens, 2017), η συλλογή πεζών και ποιημάτων «Το φιλί και το ταξίδι» (Ανοικτή Βιβλιοθήκη, 2021) και το ταξιδιωτικό «Καρτ ποστάλ από τη Γεωργία» (Ίδρυμα Αλέξανδρος Αλεκσίτζε & Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών, 2021). Επιπλέον, έχει μεταφράσει διηγήματα του Μαξίμ Γκόρκι («Ο συγγραφέας και ο διάβολος») και μικρά πεζά του Όσκαρ Ουάιλντ, («Ο δάσκαλος της σοφίας και άλλα πεζά ποιητικά») που εκδόθηκαν από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη. Συμμετείχε επίσης στις συλλογές «Tweet stories» (Ανοικτή Βιβλιοθήκη, 2012), «Ένα ταξίδι αλλιώς» (Σαΐτα, 2013), «Ιστορίες από ένα παγκάκι» (Σαΐτα, 2013) και στο συλλογικό μυθιστόρημα «Όσα ποτέ δεν είπαμε» (Ωκεανός, 2013), ενώ επιμελήθηκε την συλλογή διηγημάτων του Χάρη Γαντζούδη «Τραύματα» (Λέμβος, 2021).
Το προσωπικό του ιστολόγιο βρίσκεται στη διεύθυνση dimitris-nikou.blogspot.gr.