Nieuwsgierig naar dit verhaal omdat Staverden erin voorkwam, een favoriete plek op de Veluwe en ik me graag mag onderdompelen in de geschiedenis van plekken die ik in het echt ken.
Het boek begint goed, personages en de de wereld van het middeleeuwse Gelre worden goed opgebouwd, al wordt dat hier en daar wel wat feitelijk en daardoor saai. Er worden af en toe door sprongen genomen die wat mij betreft best ingevuld hadden mogen worden met wat fantasie van de schrijfster. Leonora heeft bijvoorbeeld een hekel aan Moliart, maar meer dan haar vuil aankijken in het boek doet hij eigenlijk niet. Tot hij haar melaats laat verklaren dan, vooruit, maar ik had meer voorbeelden willen hebben waarin Moliart haar onhebbelijk behandelt. Zo gaat Leonora er even tussenuit, naar Staverden, zonder haar oudste zoon. Ze komt terug en de hele hofhouding heeft zich verplaatst, met haar oudste zoon. Ze is laaiend, maar het komt niet in haar op om een kijkje te gaan nemen en te vragen of ze haar zoon weer mag zien, in plaats daarvan gaat ze jachtpartijen houden. Als er een scène was geweest waarin Leonora haar zoon was gaan opeisen en Moliart haar had bedreigd en haar verboden had haar zoon ooit nog te zien, ja, dan had ik hem ook willen zien hangen.
En dan is ze eindelijk een blauwe maandag regentes, is het enige dat ze in dit boek doet een vrouw voor haar zoon proberen te vinden en haar hele hebben en houwen oppakken en bij het door haar broer belegerde Calais parkeren. Niet de beste plek om Gelre en Zutphen te kunnen regeren, lijkt mij. Het is dan ook rap afgelopen met haar regentschap en dan is Leonora weer fulltime aan het borduren.
Het verhaal eindigt juist met wat veel artistieke vrijheid, waar ik op zich geen problemen mee heb, maar dit was naar mijn mening een onnodige soap om het verhaal mee af te sluiten. En ik heb vragen. Waarom wordt Nora, in een boek waarin een vrouw nog niet in haar eentje mag borduren of een rondje door de tuin mag lopen, alleen met een onbekende man naar een vervallen huis gestuurd? Wat verwachten ze wat ze daar gaat doen? Spinrag weghalen? En waarom mag haar verloofde haar daar alleen bezoeken? En waarom roept Nora niet even naar Zweger dat er niets aan de hand is, maar ze hem gewoon niet wil? Had die hele belegering niet gehoeven. En zo kan ik nog wel even doorgaan, maar ik stop.
Als ik weer op Staverden ben zal ik zeker wel weer even aan Leonora denken. Maar helaas heeft dit boek haar geschiedenis niet zo mooi voor me tot leven gewekt als ik had gehoopt.