Door het bos de liefde zien

by Billie Vos

hoe de zon op uw lichaam
hoe de zon wil ik ook
op uw huid warmte zoenen
in het licht van mijn strook
in het gras waar het kietelt
kunt ge met ogen toe zien
dat als de zon u verwarmt
ik dat ook kan misschien

In Door het bos de liefde zien gaat Billie Vos op zoek naar de liefde in al haar vormen. Met rake beeldspraak en kleurrijke illustraties bewandelt ze het evenwicht tussen universele herkenbaarheid en persoonlijke kwetsbaarheid.

Een bundel die illustreert hoe krachtig en toch toegankelijk poëzie kan zijn.

Genres: Poetry

158 pages, Kindle Edition

Published October 25, 2023

Reviews

[Victor Haché]

Ik wou dat ik deze bundel nog bij mij had om een paar gedichten te citeren, maar heb het noodgedwongen in belgie moeten laten: grr!

Mooi om mee te volgen met heel haar geluks, verdriet en rouwproces in de liefde.

Bonuspunten omdat het een cadeau was van Mona, dubbele bonuspunten omdat we praktisch heel deze bundel aan elkaar hebben voorgelezen haha

Mooie herinneringen verdienen 5 sterren

[Mona Loontiens]

Zo zo zo zo ongelooflijk mooi in zijn simpelheid. Mijn groot zwak voor de verwoorde liefde geeft dit boek 5 sterren. Zij doet het zo herkenbaar, zo ontroerend en zo speels. Een emotie omschrijven door zijn titel dekt zo weinig lading en haar poezië vult dat zo raak op, verbondenheid, geborgenheid, versmelting, rust, “er schuilt een huis in mij”. (zoveel zo’s zo enthousiast). Een boekje om dolverliefd van te worden.

Toen ik “de schoonheid van het aanschouwen is eindeloos” las, wist ik dat Victor dit in zijn bezit moest hebben, want het wordt mooi, omdat je ernaar kijkt. Ik hoop dat je er even hard van geniet xx

(Ook kei mooi geïllustreerd en heerlijk harmonisch geheel)

[Noor]

Prachtig!
Niet alleen de tekst, ook de illustraties hebben mijn hart gestolen :)
Favoriet is ‘het is een liefde op de tast’ (p. 113)
+ gedicht op p. 79
Alleen jammer: de taalfoutjes

[Evelien]

Wat een mooie en authentieke dichtbundel. Ik kan sommige poëzie over liefde zo cliché en totaal onrealistisch vinden, maar dat was hier niet het geval. Je merkt ook dat er een universele herkenbaarheid is in haar gedichten. Liefde is luid, liefde is zacht, soms speciaal in het alledaagse en alledaags in het speciaal zijn en dat komt allemaal zo mooi tot uiting in deze bundel. Ook de beeldspraak met veel elementen uit de natuur kon ik erg waarderen bv.
..."zij sprak met vogels langs haar oren
En de wind
Blies golven met
Vissen in haar haar""...

[Malou Vandevorst]

Soms schrijven auteurs woorden die uit uw eigen hoofd lijken te komen. Billie doet dat met ieder gedicht. Boem. Baf. Boenk. Erop!

[Daniyela]

dankje. ✨
Om me er aan te herinneren dat er mensen voelen zoals ik voel, zoals ik de dingen doorleef. Nobel en moedig.
Dat het enkel toeval is dat ik op mensen stoot die mijn intensiteiten niet kunnen ontvangen.
Toeval. Geen noodzakelijkheid. Geen natuurwet.

—

“ik laat u niet los
iets anders kiest ervoor
u los te laten
de tijd
een ander
-misschien mijn gebroken hart-
niet ik
als ik kon had ik u nog vast”

[Aïda Maria]

“er is hier niks dat ik alleen wil voelen”

(en prachtige minimalistische illustraties)

[Morgane Brasseur]

"Ik herinner mij nog dat
toen gij en ik elkaar zagen
voor het eerst
duizend vragen
geen antwoord zochten"

[Heleen]

“maak van mij de weide waarin gij bloemen wilt plukken” 🥹🩵

[Kaat De Ploey]

prachtige gedichten, super herkenbaar, ik hou van de illustraties erbij

[Marie Lagast]

Hoe Billie mijn hart kan breken en tegelijk kan verwarmen…

[Elise Cornelis]

Gewoonweg prachtig. Ik wil toch een paar citaten achterlaten,

"gij zijt een lentedag
met een zomerhint
die vanuit haar stilte
omslaat in warme regen"
(p.21?

"er schuilt een huis in mij voor u"
(p. 51)

"maak van mij de weide waarin gij bloemen wilt plukken"
(p. 28)

"ik kan u niet ontdenken"
(p. 84)

[Michelle Bervoets]

Ik heb zo lang mogelijk over dit boek gedaan. Je kan een tekst maar één keer een eerste keer lezen. Die van Billie Vos zou ik liefst keer op keer willen ontlezen, om dan weer opnieuw geraakt te worden zoals die eerste keer. Prachtig, heerlijk, liefdevol.

[Noémie kabatumbi]

Door het bos, de liefde zien van Billie Vos is een van mijn favoriete poëzieboeken. Niet alleen omdat de gedichten mooi geschreven zijn, maar omdat ze woorden geeft aan gevoelens waarvan ik zelf nooit wist hoe ik ze moest uitspreken. Soms voelt het alsof ze even in mijn hoofd heeft gezeten en precies heeft opgeschreven wat ik dacht, voelde of probeerde te begrijpen.

Het boek raakt thema’s als liefde, vriendschap, verlies en verlangen op een manier die tegelijk zacht en eerlijk is. De gedichten zijn herkenbaar zonder ooit cliché te worden, eenvoudig zonder oppervlakkig te zijn. Het is een warm boek dat je niet overweldigt, maar je juist het gevoel geeft dat je begrepen wordt.

Het is zo’n bundel waar ik telkens opnieuw naar teruggrijp. Ik kan het moeiteloos van begin tot het einde lezen en toch voelt het elke keer weer anders.

[Yves Pepermans]

In deze mooi vormgegeven bundel zitten kleine parels (zoals het gedicht in de korte inhoud) en rake observaties (als de leegte plots uw binnenkant doet vullen of gewichtloos is de drager die het gereedschap van de ander durft te gebruiken ), maar ook heel wat karamelverzen die het niveau van een whatapp-bericht niet ontstijgen (met CAPS LOCK ENZO).
Tijdens het lezen had ik zowel nulsterren- als melkwegmomenten, dus daarom drie sterren.
Dit had ik anders wel graag als berichtje aangekregen:

HOOFD(stuk 1)

mijn hoofd is een plek
tussen weten en halsstarrig blijven geloven
zwevend tussen mijn lichaam en mijn woorden
op de rand van verdwijnen en er toch uiteindelijk geraken
een gevoel tussen openbreken en bewaken

het is de wachtkamer tussen u en mij

[Nele Dausy]

Prachtige gedichten. En ik ben niet bepaald een poëzieliefhebber. Dus dat wil wat zeggen. Ze lezen zo naturel. Zijn erg herkenbaar. Down to earth en toch met het hoofd in de wolken. Benieuwd naar haar tweede bundel!

[Ruth Coenen]

Prachtige gedichten die binnenkomen.
Huiveren bij de dt-fouten…

[Jana van der Hak]

Echt een nieuwe favoriet, prachtige dichtbundel enkel en alleen over de liefde (zoals ik ze graag heb ;) )

[Linde Muylaert]

Hele mooie korte gedichten en fijne tekeningen! Je kan wegdromen bij de dingen die de schrijfster schrijft!

[Maria (a)]

Wat mooi. Vind het ook heel bijzonder hoe de dichtbundel gevoelsmatig heel duidelijk één geheel vormt. Ben hier echt wat stil van geworden.

[Rani Buyse]

🫶🫶🫶

[Nadia Crickx]

3,5-4

[Margot]

Gedichten die doen dromen, die doen nadenken maar vooral het hart verwarmen

[Hahahan Coussement]

Mijn hart 😮‍💨🥲

[Klara Stroobants]

Na meer dan 3 keer te lezen nog steeds even goed - of zelfs beter

[Iana Steyaert]

“waar stopt het bedenken van de ander, als ge die nooit echt hebt gehad?”

[Sybryn]

zoo schoon.
jaar van de poezie ontdekking goed ingezet

[Luna Lannoo]

Prachtige lichte gedichtjes, zo veel zeggend met weinig woorden

[Els]

Door het bos de liefde zien. Door: Billie Vos.

Billie Vos is iemand die moeilijk is. Moeilijk om er niet jaloers op te zijn. Moeilijk om in een hokje te steken. Ze kan alles! Ze zingt, producet muziek, klimt, schrijf, dicht, tekent, leest voor met een prachtige stem. En ja: om het nog erger te maken ziet ze er nog goed uit ook ;)

Maar we gunnen het haar, want zij gunt het ons ook. Haar woorden, beelden, klanken, stem. Haar blik, haar hart, haar ziel. Eerst online (check zeker haar Insta) en nu ook in boekvorm.

Woord en beeld komt in deze bundel allemaal uit haar pen. Ik moest eerst even wennen aan de U-vorm. Maar als je haar online hoort voordragen ben je helemaal verkocht. Die U is haar unieke stempel. Die U geeft alles meer diepgang en raak-heid. Want ze raakt je. Lees één van haar liefdesgedichten, beeld je in dat het voor u (ja U) geschreven is en je wordt week in je knieën.

Haar taal, de eenvoud en de schoonheid doen aan Lara Taveirne denken. Het is het soort taal dat je ingewanden raakt. Zinnelijk, rechtstreeks, aards.

Billie Vos (wat een geweldige naam ook) heeft er een fan bij! Nu jij nog.