What do you think?
Rate this book
De wedergeboorte
‘Aziz besefte weer eens dat de migrant die naar lichtpuntjes zoekt om zijn lijden te verlichten hetzelfde is als de volwassen persoon die op het strand de kastelen van zijn kindertijd hoopt te vinden.’
Met de Grote Verhuizing heeft zowat de hele wereldbevolking zich teruggetrokken op het Europese continent. Om het klimaat te redden is de rest van de aarde teruggegeven aan dier en plant. Maar aan de strenge Europese regels en principes heeft de eigenzinnige Aziz zich niet gehouden. In het voorjaar van 2128 vertrekt hij naar de plek waar de aanhangers van de oude wereld broeden op revanche.
In De wedergeboorte heeft Erdal Balci diep gegraven in de menselijke ziel, om te laten zien dat het vinden van geluk voor de mens niet minder radicale actie vereist dan voor de redding van de aarde.
Met de Grote Verhuizing heeft zowat de hele wereldbevolking zich teruggetrokken op het Europese continent. Om het klimaat te redden is de rest van de aarde teruggegeven aan dier en plant. Maar aan de strenge Europese regels en principes heeft de eigenzinnige Aziz zich niet gehouden. In het voorjaar van 2128 vertrekt hij naar de plek waar de aanhangers van de oude wereld broeden op revanche.
In De wedergeboorte heeft Erdal Balci diep gegraven in de menselijke ziel, om te laten zien dat het vinden van geluk voor de mens niet minder radicale actie vereist dan voor de redding van de aarde.
268 pages, Kindle Edition
Published October 26, 2023
3 people are currently reading
96 people want to read
About the author
Erdal Balci
7 books6 followersErdal Balci (1969) is journalist voor Trouw, De Standaard en De Groene Amsterdammer. Sinds 1998 is hij correspondent voor Trouw in zijn geboorteland, Turkije. Hij woont in Istanbul. Hij schreef onder meer De kinderen van Atilla. Een geschiedenis van het hedendaagse Turkije (2007), Vandaag geen pont. Notities uit Istanbul (2009) en De mooiste leugen (2012). Met Vandaag geen pont werd hij genomineerd voor de Bob den Uylprijs.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
February 21, 2025
Concept: goed
Plot: matig
Schrijfstijl: niet aan mij besteed
Plot: matig
Schrijfstijl: niet aan mij besteed
November 19, 2023
Dit boek is groots opgezet met een cool concept: het speelt zich af over 100 jaar, rond 2125, waar bijna de hele wereldpopulatie is verhuisd naar het continent Europa, om de natuur op de andere plekken de aarde terug te geven. Het lijkt allemaal heel idyllisch, met bijvoorbeeld Arabische landen die nu op het voormalige Noorwegen liggen, volkeren die allemaal met elkaar overweg kunnen op het kleine stuk land, en prachtige nagebouwde steden, maar natuurlijk zijn er heel veel mensen tegen de nieuwe wereld. Zij reizen terug naar Sidon, hoe ze de rest van de wereld nu noemen, en willen oorlog.
Uiteindelijk vind ik dit grootse concept niet zo geweldig uitgewerkt, er had naar mijn idee meer uitgehaald kunnen worden. De verhaallijn gaat bijvoorbeeld over Aziz die zijn kleine broertje kwijtraakt aan kanker. In deze wereld kunnen jong gestorven kinderen herboren worden, en Aziz gaat een relatie aan met de vrouw die nu moeder is van zijn herboren broertje. De moeder, Shirin, komt erachter en spant een rechtszaak aan. Aziz besluit om naar Sidon te gaan. Hij maakt veel verschillende dingen mee op deze reis en het lijkt een soort van introductie over hoe de wereld er nu uit ziet en hoe alles werkt en hoe verschillende culturen zijn veranderd of juist niet. Uiteindelijk wordt dit niet zo uitgewerkt en blijft het verhaal bij Shirin en Aziz en het herboren broertje, eerst Erai nu Anil. Dit is een goed, zielig, mooi verhaal, maar de rest van de gebeurtenissen en personages lijken een beetje in het niets te vallen. Er zijn bijvoorbeeld een aantal interessante personages, die maar heel kort een rol spelen in het boek. Er is de kwestie van de verschillende culturen en religies met hun gebruiken en idealen, (die natuurlijk zijn aangedikt omdat dit in de toekomst afspeelt), en hoe zij reageren op de grote volksverhuizing, wat me heel interessant lijkt maar wat maar erg kort en aangedikt voorbij komt. Ook blijven er een paar losse eindjes die nu alleen gebruikt lijken te zijn om iets snel op te lossen in het verhaal, zoals een alziende zuster robot, of Neverland waar je met een dode geliefde kunt dansen (een acteur die alle details tot in de puntjes lijkt te kennen). Toch zitten er ook verrassende en leuke details in, zoals de verwijzing naar de schrijver zelf die 100 jaar geleden een boek heeft geschreven (dit boek), of het feit dat de wereldtaal nu elke zoveel jaar een weinig gesproken of vergeten taal is, (dus nu spreekt iedereen in Europa Koerdisch en als ze op een gegeven moment naar Sidon reizen en de reisleider Engels spreekt, verstaat niemand het), of de verwijzing naar twee meiden die rebels zijn en ook naar Sidon reizen: “‘We zijn Brabanders.’ ‘Brabant,’ mompelde Aziz. ‘Ik had het kunnen weten. Niets veranderd sinds Vincent van Gogh ze als de aardappeleters heeft geschilderd. Nog altijd die kievitegezichten met die spitse snavels.’”
Al met al wel een goed boek, maar had meer uitgehaald kunnen worden denk ik.
Uiteindelijk vind ik dit grootse concept niet zo geweldig uitgewerkt, er had naar mijn idee meer uitgehaald kunnen worden. De verhaallijn gaat bijvoorbeeld over Aziz die zijn kleine broertje kwijtraakt aan kanker. In deze wereld kunnen jong gestorven kinderen herboren worden, en Aziz gaat een relatie aan met de vrouw die nu moeder is van zijn herboren broertje. De moeder, Shirin, komt erachter en spant een rechtszaak aan. Aziz besluit om naar Sidon te gaan. Hij maakt veel verschillende dingen mee op deze reis en het lijkt een soort van introductie over hoe de wereld er nu uit ziet en hoe alles werkt en hoe verschillende culturen zijn veranderd of juist niet. Uiteindelijk wordt dit niet zo uitgewerkt en blijft het verhaal bij Shirin en Aziz en het herboren broertje, eerst Erai nu Anil. Dit is een goed, zielig, mooi verhaal, maar de rest van de gebeurtenissen en personages lijken een beetje in het niets te vallen. Er zijn bijvoorbeeld een aantal interessante personages, die maar heel kort een rol spelen in het boek. Er is de kwestie van de verschillende culturen en religies met hun gebruiken en idealen, (die natuurlijk zijn aangedikt omdat dit in de toekomst afspeelt), en hoe zij reageren op de grote volksverhuizing, wat me heel interessant lijkt maar wat maar erg kort en aangedikt voorbij komt. Ook blijven er een paar losse eindjes die nu alleen gebruikt lijken te zijn om iets snel op te lossen in het verhaal, zoals een alziende zuster robot, of Neverland waar je met een dode geliefde kunt dansen (een acteur die alle details tot in de puntjes lijkt te kennen). Toch zitten er ook verrassende en leuke details in, zoals de verwijzing naar de schrijver zelf die 100 jaar geleden een boek heeft geschreven (dit boek), of het feit dat de wereldtaal nu elke zoveel jaar een weinig gesproken of vergeten taal is, (dus nu spreekt iedereen in Europa Koerdisch en als ze op een gegeven moment naar Sidon reizen en de reisleider Engels spreekt, verstaat niemand het), of de verwijzing naar twee meiden die rebels zijn en ook naar Sidon reizen: “‘We zijn Brabanders.’ ‘Brabant,’ mompelde Aziz. ‘Ik had het kunnen weten. Niets veranderd sinds Vincent van Gogh ze als de aardappeleters heeft geschilderd. Nog altijd die kievitegezichten met die spitse snavels.’”
Al met al wel een goed boek, maar had meer uitgehaald kunnen worden denk ik.
Read
January 26, 2024Een soort dystopische futuristische wereldroman
waarbij je mensen ziet zoeken naar identiteit, de worsteling met ontheemding, met plaats in de wereld
en daarbovenop de mogelijkheid tot nieuwe kansen
over zoeken naar geluk
herkennen van geluk
gebukt gaan onder het verleden
geen evident boek
tegelijk wel zeer intrigerend als mogelijks politieke en geografische nieuwe wereld statement
Om over na te denken
https://www.groene.nl/artikel/geopoli...
waarbij je mensen ziet zoeken naar identiteit, de worsteling met ontheemding, met plaats in de wereld
en daarbovenop de mogelijkheid tot nieuwe kansen
over zoeken naar geluk
herkennen van geluk
gebukt gaan onder het verleden
geen evident boek
tegelijk wel zeer intrigerend als mogelijks politieke en geografische nieuwe wereld statement
Om over na te denken
https://www.groene.nl/artikel/geopoli...
July 12, 2024
Vorige week las ik 'De wedergeboorte' uit van Erdal Balci. Een duizelingwekkende leeservaring! Het verhaal speelt zich af in 2128. Om het klimaat te redden, heeft Europa haar grenzen opengezet voor mensen van over de hele wereld. Alle andere continenten geeft men terug aan dier en plant. De leider van het nieuwe Europa, Zuster Robot, wijst aan wie waar moest gaan wonen. Om plaats te vinden voor iedereen ligt de nadruk op efficiëntie: hoogbouw, alle wooneenheden dicht bij elkaar zodat vervoer tot een minimum beperkt wordt en als er dan al vervoer nodig is, moet dat ondergronds, ... geen verkeersellende, geen oorlog ook want iedereen volgt verplicht een vriendschapsopleiding, ... Streng toezicht op de autonomie van het individu om voorspoed, geluk en creativiteit aan te zwengelen. Hoogstaande gezondheidszorg. Het paradijs op aarde, zou je denken. Aziz is er ook terecht gekomen. Hij was nochtans een van de laatste die zijn geboortestreek had verlaten maar het was de hoop dat zijn zieke broertje in Europa gered zou kunnen worden, die hem overstag deed gaan. Zijn broertje hadden ze helaas niet kunnen redden. Ze konden hem wel opnieuw laten geboren worden. Maar wanneer blijkt dat Aziz geen rol mag spelen in het leven van zijn wedergeboren broer en die broer ook ongeneselijk ziek wordt, mist hij meer en meer zijn thuisland en vat hij een plan op om hem te redden. Als Aziz foto's van Sidon ziet, smelt hij: "Hij hoopte hartsgrondig dat de foto's niet gemanipuleerd waren. Wat zou het schitterend zijn om in een van die auto's te stappen en over die asfaltwegen te scheuren, het liefst met het raam helemaal open om dankzij de harde wind die pijn deed aan zijn gezicht er zeker van te zijn dat hij niet droomde. Na alles wat Europa hem had gegeven schaamde hij zich voor zijn verlangens, maar hij kon er niets aan doen dat hij zelfs naar de stank van de dieselrook verlangde die ooit uit de motors van oeroude vrachtwagens kwam." Om Europa te verlaten kan je kiezen uit drie boten. De ene werkt volgens de principes van de communistische Chinezen, op de andere gelden de regels van het kapitalisme en dan is er nog een waar de Arabische cultuur heerst. De tocht overzee en dan aan land is heroïsch én pijnlijk grappig. Balci komt voortdurend heel satirisch uit de hoek. Op weg naar Azraq in Jordanië: "De chauffeur drukte hen op het hart dat de beschietingen bij de stad hoorden zoals carnaval bij Duitsland en dat ze zich er niet zoveel van aan moest trekken. Hij lachte zijn tanden bloot: 'Het mooie aan sektarisme is dat je je nooit hoeft te vervelen. Of weet je een betere vorm van amusement dan godsdienstoorlogen?'." Pas naar het einde toe wordt duidelijk wat het doel is van Aziz' reis en vanaf dan krijgt het verhaal iets van een sprookje maar dat stoort niet.
Wat een groot en onderschat schrijver is Balci! Hij kwam op elfjarige leeftijd uit Turkije naar Nederland, ervaarde al snel dat de Verlichting daar in het gedrang kwam door religieuze fanatici. Deze aanklacht zat duidelijk in 'De gevangenisjaren' maar ook in 'De wedergeboorte' doet hij ons kritisch kijken naar hoe we met onze Vrijheid omgaan.
Wat een groot en onderschat schrijver is Balci! Hij kwam op elfjarige leeftijd uit Turkije naar Nederland, ervaarde al snel dat de Verlichting daar in het gedrang kwam door religieuze fanatici. Deze aanklacht zat duidelijk in 'De gevangenisjaren' maar ook in 'De wedergeboorte' doet hij ons kritisch kijken naar hoe we met onze Vrijheid omgaan.
August 6, 2024
Het vraagt een hele dosis inlevingsvermogen om mee te gaan in het verhaal, vooral in de logica van het utopische continent Europa. Om de vijftig jaar wisselen van lingua franca? Het Engels dat helemaal onbekend is? De klimaatopwarming die in toekomst-Europa geen nare gevolgen meer zou hebben omdat de rest van de wereld is teruggegeven aan de natuur en de wereldbevolking serieus gedecimeerd is?
De wereld buiten “Utopia” wordt gedomineerd door het kapitalistische Amerika, het communistische China en het kalifaat, die - terwijl ze mekaar beconcurreren om uit Europa vertrokken zieltjes voor zich te winnen - samen Sidon vormen en waarvan de extremistische uitwassen met een goede scheut ironie worden beschreven. Zij leven trouwens nog wel op fossiele brandstoffen…
De centrale verhaallijn bevat veel broeder- en moederliefde en plooit zich als een warm dekentje om je heen.
De auteur verweeft heel veel thema’s met elkaar, het boek blijft wel hangen en zou het als filmscenario niet slecht doen.
De wereld buiten “Utopia” wordt gedomineerd door het kapitalistische Amerika, het communistische China en het kalifaat, die - terwijl ze mekaar beconcurreren om uit Europa vertrokken zieltjes voor zich te winnen - samen Sidon vormen en waarvan de extremistische uitwassen met een goede scheut ironie worden beschreven. Zij leven trouwens nog wel op fossiele brandstoffen…
De centrale verhaallijn bevat veel broeder- en moederliefde en plooit zich als een warm dekentje om je heen.
De auteur verweeft heel veel thema’s met elkaar, het boek blijft wel hangen en zou het als filmscenario niet slecht doen.
February 24, 2025
"Hij had zijn hand willen breken om de hulpeloosheid te wreken. Zijn beestachtige poot bleef onaangetast."
"(...) vanwege de smaak op de tong van een onverklaarbare toekomst."
"Er rolde een traantje in alle geheimzinnigheid naar de grond (...)"
"De verhalen van de mensen stegen op, botsen tegen het plafond en dwaalden weer neer richting oor."
"De regen kon de ramen zo dreigend geselen dat je nooit meer vergaf dat de natuur de hoofdrolspeler is en wij de figuranten zijn."
"Als een zonnebloem die naar de zon glimlacht."
"Blauwe plekken hadden een voorkeur voor de maand mei (...)"
"De onverschillige hand van zijn moeder echter had de dolk richting zijn hart lagen afreizen."
"Overleven was tenslotte niet anders dan dat je van de last op je schouders leerde houden."
"Het begeerde onverstoorbare ritme als de mooiste begeleider van het leven."
"(...) vanwege de smaak op de tong van een onverklaarbare toekomst."
"Er rolde een traantje in alle geheimzinnigheid naar de grond (...)"
"De verhalen van de mensen stegen op, botsen tegen het plafond en dwaalden weer neer richting oor."
"De regen kon de ramen zo dreigend geselen dat je nooit meer vergaf dat de natuur de hoofdrolspeler is en wij de figuranten zijn."
"Als een zonnebloem die naar de zon glimlacht."
"Blauwe plekken hadden een voorkeur voor de maand mei (...)"
"De onverschillige hand van zijn moeder echter had de dolk richting zijn hart lagen afreizen."
"Overleven was tenslotte niet anders dan dat je van de last op je schouders leerde houden."
"Het begeerde onverstoorbare ritme als de mooiste begeleider van het leven."
December 16, 2023
(Recensie voor Fantasywereld)
De zoektocht naar vrijheid en geborgenheid
Hoewel de flaptekst van De wedergeboorte het gevoel geeft dat dit speculatieve verhaal zich focust op een strijd tussen de oude en de nieuwe wereld, is het verschil tussen verschillend gedachtengoed eerder de achtergrond waartegen het verhaal van Aziz zich aftekent. Met een doel dat eigenlijk pas tegen het einde van het boek duidelijk wordt, vertrekt Aziz van het Europese continent, samen met Mikail, een kennis met wie hij een verleden deelt. Doordat de auteur de lezer naar Aziz’ motivatie wil laten gissen, is het doel van de reis aanvankelijk wat vaag en is het niet zo duidelijk waar het verhaal naartoe gaat, behalve om de wereld te laten zien. Gaandeweg schuiven er steeds meer puzzelstukjes achter elkaar en wordt alles wat Aziz doet iets wat het hart van iedere lezer zal raken.
Met prachtige zinnen beschrijft Balci de reis van Aziz, die ingegeven wordt door een roerig verleden. Daarbij verlaat hij het Europese continent, waar iedereen het goed lijkt te hebben, maar vrijheden ingeperkt worden door strenge regelgeving. In de wereld daarbuiten zien we daarvan de keerzijde; vormen van vrijheid waardoor er ook allerlei wantoestanden ontstaan. De lezer ervaart hoe mensen altijd op zoek zijn naar meer vrijheden en zich toch geborgen voelen op plekken waar deze juist beteugeld worden.
Een verhaal dat je raakt en laat nadenken
Met Wedergeboorte heeft Balci een verhaal geschreven dat je laat nadenken. Over de plaats van de mens binnen de natuur. Over de omgang met elkaar, met verschillende culturele en religieuze achtergronden. Omgaan met het verleden is ook een belangrijk thema; alle personages hebben een moeilijk verleden waarin ze worstelen met wat er gebeurd is en wat nog steeds weerslag heeft op hun handelen. Het is mooi om te zien hoe de personages hiermee op verschillende wijze in het reine komen.
Wedergeboorte wist mij te raken. Daarover valt weinig te vertellen zonder dingen weg te geven die je zelf zou moeten ontdekken, maar het is absoluut een mooi verhaal dat de lezer met een glimlach achterlaat. Wel had ik moeite om door het middenstuk te komen en creëerde het alwetend vertelperspectief een afstand tot de personages, die het vooral in het begin lastig maakt om met hen mee te leven. Daarnaast krijg je af en toe ook een inzicht in de gedachten en achtergrond van nevenpersonages die er niet altijd toe doet of enkel bedoeld lijkt te zijn om de wereld vorm te geven. Verder voelden dialogen niet altijd natuurlijk – vooral omdat de auteur daar ook graag zijn mooie zinnen in presenteert – en vond ik dat sommige belangrijke besluiten wel erg makkelijk werden genomen en er daardoor diepgang ontbrak. Toch is het slot zo krachtig dat die deze minpunten overschaduwt.
Conclusie
Wedergeboorte is een aangrijpend verhaal dat zich zo’n honderd jaar in de toekomst afspeelt. Door alle bevolking naar Europa te laten verhuizen en de rest van de wereld aan de natuur over te laten, heeft de auteur voor een interessante setting gekozen waarin het een ware uitdaging is om zoveel verschillende en soms ook botsende culturen te laten gedijen. Wedergeboorte is een verhaal over verlies, hoop, vrijheid en opoffering dat met pareltjes van zinnen aan de lezer wordt verteld. Het alwetend perspectief zorgt voor wat afstand tot de personages en de weelderige schrijfstijl voor hier en daar wat onnatuurlijke dialogen, maar dat maakt het krachtige slot meer dan goed.
De zoektocht naar vrijheid en geborgenheid
Hoewel de flaptekst van De wedergeboorte het gevoel geeft dat dit speculatieve verhaal zich focust op een strijd tussen de oude en de nieuwe wereld, is het verschil tussen verschillend gedachtengoed eerder de achtergrond waartegen het verhaal van Aziz zich aftekent. Met een doel dat eigenlijk pas tegen het einde van het boek duidelijk wordt, vertrekt Aziz van het Europese continent, samen met Mikail, een kennis met wie hij een verleden deelt. Doordat de auteur de lezer naar Aziz’ motivatie wil laten gissen, is het doel van de reis aanvankelijk wat vaag en is het niet zo duidelijk waar het verhaal naartoe gaat, behalve om de wereld te laten zien. Gaandeweg schuiven er steeds meer puzzelstukjes achter elkaar en wordt alles wat Aziz doet iets wat het hart van iedere lezer zal raken.
Met prachtige zinnen beschrijft Balci de reis van Aziz, die ingegeven wordt door een roerig verleden. Daarbij verlaat hij het Europese continent, waar iedereen het goed lijkt te hebben, maar vrijheden ingeperkt worden door strenge regelgeving. In de wereld daarbuiten zien we daarvan de keerzijde; vormen van vrijheid waardoor er ook allerlei wantoestanden ontstaan. De lezer ervaart hoe mensen altijd op zoek zijn naar meer vrijheden en zich toch geborgen voelen op plekken waar deze juist beteugeld worden.
Een verhaal dat je raakt en laat nadenken
Met Wedergeboorte heeft Balci een verhaal geschreven dat je laat nadenken. Over de plaats van de mens binnen de natuur. Over de omgang met elkaar, met verschillende culturele en religieuze achtergronden. Omgaan met het verleden is ook een belangrijk thema; alle personages hebben een moeilijk verleden waarin ze worstelen met wat er gebeurd is en wat nog steeds weerslag heeft op hun handelen. Het is mooi om te zien hoe de personages hiermee op verschillende wijze in het reine komen.
Wedergeboorte wist mij te raken. Daarover valt weinig te vertellen zonder dingen weg te geven die je zelf zou moeten ontdekken, maar het is absoluut een mooi verhaal dat de lezer met een glimlach achterlaat. Wel had ik moeite om door het middenstuk te komen en creëerde het alwetend vertelperspectief een afstand tot de personages, die het vooral in het begin lastig maakt om met hen mee te leven. Daarnaast krijg je af en toe ook een inzicht in de gedachten en achtergrond van nevenpersonages die er niet altijd toe doet of enkel bedoeld lijkt te zijn om de wereld vorm te geven. Verder voelden dialogen niet altijd natuurlijk – vooral omdat de auteur daar ook graag zijn mooie zinnen in presenteert – en vond ik dat sommige belangrijke besluiten wel erg makkelijk werden genomen en er daardoor diepgang ontbrak. Toch is het slot zo krachtig dat die deze minpunten overschaduwt.
Conclusie
Wedergeboorte is een aangrijpend verhaal dat zich zo’n honderd jaar in de toekomst afspeelt. Door alle bevolking naar Europa te laten verhuizen en de rest van de wereld aan de natuur over te laten, heeft de auteur voor een interessante setting gekozen waarin het een ware uitdaging is om zoveel verschillende en soms ook botsende culturen te laten gedijen. Wedergeboorte is een verhaal over verlies, hoop, vrijheid en opoffering dat met pareltjes van zinnen aan de lezer wordt verteld. Het alwetend perspectief zorgt voor wat afstand tot de personages en de weelderige schrijfstijl voor hier en daar wat onnatuurlijke dialogen, maar dat maakt het krachtige slot meer dan goed.
November 29, 2023
Het boek ‘De Wedergeboorte’ is erg intrigerend. De omslag gaf aan dat, de mens omwille van het redden van de natuur en klimaat, woont op het continent Europa. Dat alleen al interesseerde mij.
Er bleek nog een continent te zijn waar ook nog mensen wonen die de overstap niet wilden maken.
En overal zijn regels, in het nieuwe Europa en in Sidon. Op de schepen die je moet nemen om tussen Europa en Sidon te reizen.
In Europa heeft de technologie niet stil gestaan, en kan er bijvoorbeeld gestraft worden door een periode in het zelfkritiekcentrum door te brengen. Daar had ik méér over willen lezen want het maakt mij nieuwsgierig. Het einde van het boek is heel spannend, een race tegen de klok en tussendoor wil je niet stoppen met lezen.
Er bleek nog een continent te zijn waar ook nog mensen wonen die de overstap niet wilden maken.
En overal zijn regels, in het nieuwe Europa en in Sidon. Op de schepen die je moet nemen om tussen Europa en Sidon te reizen.
In Europa heeft de technologie niet stil gestaan, en kan er bijvoorbeeld gestraft worden door een periode in het zelfkritiekcentrum door te brengen. Daar had ik méér over willen lezen want het maakt mij nieuwsgierig. Het einde van het boek is heel spannend, een race tegen de klok en tussendoor wil je niet stoppen met lezen.
February 16, 2024
3,5*, maar afgerond naar boven vanwege de mooie zinnen en ambitie. De korte inhoud doet anders vermoeden, maar dit was minder een speculatief fictieboek dan ik verwacht had. Balci introduceert een aantal fascinerende ideeën, maar tot echt 'worldbuilding' komt hij niet, wat waarschijnlijk ook niet het opzet was. Wel zijn deze ideeën een kapstok om een aantal filosofische bespiegelingen aan op te hangen, onder meer over de vraag of de mens wel los kan komen van onderwerping aan Geld, Geloof of een Leider. Balci weeft er poëtische zinnen rond, gebruikt (voor mij) minder evidente referenties (naar Ahiska bijvoorbeeld) en levert zo toch een rijk boek af.
November 7, 2024
Dystopische roman die wel erg ver de verbeelding oprekt.
De wereldbevolking wordt gemaand te verhuizen naar Europa zodat de overige continenten kunnen worden teruggegeven aan de natuur en te herstellen.
Tegen deze achtergrond voltrekt zich een verhaal van leukemie, sterven en opnieuw geboren worden in een ander lichaam.
Zou onleesbaar kunnen zijn, maar de auteur slaagt erin om via een mooie, beeldende taal een diepmenselijk verhaal te vertellen.
De wereldbevolking wordt gemaand te verhuizen naar Europa zodat de overige continenten kunnen worden teruggegeven aan de natuur en te herstellen.
Tegen deze achtergrond voltrekt zich een verhaal van leukemie, sterven en opnieuw geboren worden in een ander lichaam.
Zou onleesbaar kunnen zijn, maar de auteur slaagt erin om via een mooie, beeldende taal een diepmenselijk verhaal te vertellen.
November 29, 2023
Prachtig en intrigrerend. Een toekomst van Europa, waar iedereen die zich schaart onder het beginsel dat de rechten van de vrouw, het kind en het individu gewaarborgd moeten worden, welkom is. Is dit nieuwe Europa de redding voor het klimaat en de mens, het individu? Veel aandacht voor details en diepere lagen. Prachtig taalgebruik.
July 3, 2024
Heel wat mooie momenten in dit boek en stof tot nadenken. Het kwam naar mijn smaak wel te langzaam op gang. Dat stoort me meestal niet, maar de schrijfstijl van dit boek kon me niet genoeg boeien om de traagheid te omarmen. Naar het einde toe werd de verhaallijn dan weer te zeemzoet naar mijn goesting. Desondanks wist deze schrijver mijn nieuwsgierigheid naar zijn andere werken wel te prikkelen.
September 11, 2024
Wat een vreemd boek is dit! Tragisch aan de ene kant, komisch aan de andere kant, en dat alles in een soort scifi kader.
Wel, mij heeft t boek niet verveeld. De verhaallijnen waren boeiend, en t idee over hoe we in de toekomst zullen overleven op aarde, was ook super interessant bedacht.
Aanrader!
Wel, mij heeft t boek niet verveeld. De verhaallijnen waren boeiend, en t idee over hoe we in de toekomst zullen overleven op aarde, was ook super interessant bedacht.
Aanrader!
August 4, 2025
Qua futuristisch wereldbeeld vind ik het boeiend en tegelijk onrealistisch, dat maakt het boek enigszins absurdistisch. Er staan al mooie ideeën en uitspraken in beschreven en schetst voor mij goed er ook nog hoop is voor een wereld met AI.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews