Wiem, co czujesz

by Gabriela Gargaś

Są takie historie, które pozostają niedokończone.

To był przypadek, że trafili na siebie. Ona – towarzyska i pełna witalności pisarka, która zawsze ma czas dla innych. On – małomówny egocentryk, skupiony na karierze w banku i starannie ukrywający swoje uczucia.

Trzy lata temu Iga rzuciła pracę w Warszawie i przeprowadziła się na wieś. W starej chacie urządziła swoją samotnię. Ale taką, w której pełno jest psów, kotów i ludzi. Przy malinowej herbacie i pachnącym drożdżowym cieście Iga słucha zwierzeń przyjaciół – Miry, Pawła, Elli i Mateusza. Każde z nich przechodzi trudne chwile, podobnie jak Iga, która stara się o tym nie mówić. Uśmiecha się do życia i pisze swoją trzecią książkę. Najważniejszą – ma być jak katharsis – o samotności, poranieniu, potrzebie bliskości. To historie bliskich jej osób.

Michał miał być tylko kolejnym rozmówcą. Ale życie jak zwykle napisało własny scenariusz.

Wiem, co czujesz to powieść o tym, jak pachnie wiosna, czym jest prawdziwe szczęście i gdzie szukać pocieszenia oraz nadziei, kiedy życie powali na ziemię. O bolesnych zakończeniach i nowych początkach. I wierze, że to wszystko ma sens.

Genres: Audiobook, Polish Literature, Romance

ebook

First published April 12, 2023

About the author

Niepoprawna optymistka, marzycielka i czarodziejka kobiecych uczuć. Mama, żona, przyjaciółka, kobieta z krwi i kości. Z wykształcenia jest ekonomistką o specjalności bankowej. Z zamiłowania - bibliofilką: miłośniczką literatury w ogóle, a także niepoprawną optymistką. Za życiowe motto obrała sobie słowa Phila Bosmans Sztuką życia jest umieć cieszyć się małym szczęściem.

Bestsellerowa autorka powieści obyczajowych. Inicjatorka antologii opowiadań Każdego dnia. Zysk z jej sprzedaży został przekazany Fundacji Marka Kamińskiego, która wspiera dzieci i młodzież dotknięte ciężkimi i nieuleczalnymi chorobami. Jest indywidualistką chadzającą własnymi ścieżkami. Lubi pierogi i czarną kawę, bez i piwonie, a wschody słońca bardziej niż zachody. Pisanie historii, które wzruszają i bawią, to jest to, co kocha.

Reviews

[prozaczytana · Rating 4 out of 5]

"Niebo było różowe, a więc tak wygląda nasz koniec... "

"Wiem, co czujesz" to książka, która przypomniała mi, dlaczego kiedyś literatura obyczajowa była moją ulubioną.

Ta niepozorna lektura o wiosennej okładce nie zapowiada tego, co skrywa na swoich stronach. Niesamowicie daje do myślenia, momentami ściska za gardło i rzuca czytelnikiem o ścianę, aby po chwili wywołać uśmiech i dać nadzieję na kolejne dni.

Życie to ból i ukojenie, miłość oraz nienawiść, radość i płacz, nadzieja oraz jej brak, bolesne zakończenia i szczęśliwe początki. Życie to nie bajka, ale warto wziąć w niej udział - chociaż na krótką chwilę...

Podczas lektury zaopatrzcie się w znaczniki, ponieważ to istna skarbnica cytatów. Natomiast wrażliwsi niech szykują chusteczki, bo będą łzy.

[Nicole · Rating 5 out of 5]

Poruszająca, dająca do myślenia i cholernie wzruszająca. Muszę mieć ją w swojej biblioteczne

[Natalia · Rating 5 out of 5]

o wow. zaczynałam tą książkę bez żadnych oczekiwań. podczas czytania uświadomiłam sobie że to będzie prawdopodobnie jedna z najlepszych książek jakie czytałam i nadal podtrzymuję tą opinię. nie zliczę ile razy zatrzymywałam się chcąc zapisać jakiś cytat czy myśl (jest ich wiele - przepięknych i poruszających). popłakałam się na końcówce, tak strasznie cieszę się że zdecydowałam się zacząć tą książkę. uważam że każdy powinien ją przeczytać… mam ochotę napisać autorce jedno wielkie DZIĘKUJĘ. dziękuję, że mnie rozumiesz.

[Jackie · Rating 4 out of 5]

Porusza całe spektrum emocji, wali w twarz żeby za chwilę przytulić. Piękna!

[Isiadu · Rating 5 out of 5]

Ryczałam podczas ostatniego rozdziału…

[Zuzanna · Rating 5 out of 5]

Poruszająca książka

[Ilona · Rating 5 out of 5]

"Samotność niekiedy boli, drapie, wchodzi pod naskórek. Samotni w związkach, samotni w swoich mieszkaniach, w pracy, szkole... Osamotnieni ludzie idący chodnikami miasta i ci w kawiarni przy stolikach. Pary z dwudziestoletnim stażem siedzące w restauracji, patrzące w telefony, bo już nie mają wspólnych tematów"

Jak ta książka rozwaliła mnie emocjonalnie to brak słów. Dawkowalam ją sobie na początku po kilka rozdziałów, bo szkoda mi było ją przeczytać w jeden wieczór. Ale później cała historia tak mnie wciągnęła, że nie mogłam się powstrzymać. A na samym końcu musiałam przerywać, bo tekst widziałam przez strugi łez... To książka o samotności, o ciężkim dzieciństwie , o pokonywaniu własnych lęków... Znajdziecie tu również wiele przepięknych cytatów i przemyśleń, za które uwielbiam książki Gabrysi ! I tak wiele wspaniałych słów od Autorki do Ciebie. Pokochasz tą książkę i musisz ją przeczytać. I nie będziesz żałować ❤️

______

W "Wiem co czujesz" poznamy Ige, która kilka lat temu rzuciła pracę w Warszawie i przeprowadziła się na wieś. Tam stworzyła swój azyl i zaczęła pisać książki. Z przyjemnością słucha innych, a potem te historie zaczarowuje swoim piórem w niesamowite książki pełne emocji.

Poznamy również Michała, który ma zostać kolejnym rozmówcą do książki Igi. Skryty w sobie, małomówny i skupiony wyłącznie na swojej karierze w banku. Tylko on jeden wie, skąd ten jego egocentryzm. Czy pełnej energii Idze uda się do niego przedostać i odkryć prawdę? Czy życie napisało już dla tych dwojga osobny scenariusz?

Poznamy również Mateusza, który swoim samookaleczeniem i próbami samobójczymi próbuje zwrócić na siebie swoją uwagę. Niesamowity przekaz, jak ważny jest nasz czas dla drugiej osoby. Pokazanie jej, że jest dla nas ważna. Bo pieniądze nie kupią wspólnego czasu.

Żyj. Tu i teraz

[klaudulka · Rating 5 out of 5]

mam wrażenie, że autorka faktycznie wie, co czuję. nie spodziewałam się, że tak bardzo to do mnie trafi i zaboli, ale właśnie tego potrzebowałam

[Kundzia · Rating 5 out of 5]

Poruszyła mnie:)

[Julia Masiakowska · Rating 5 out of 5]

Spodziewałam się typowej obyczajówki, a to było... wow.
Ryczę jak bóbr. Podczas słuchania 9. rozdziału zatkało mnie, totalnie jakbym słuchała moich myśli dawno temu.

[Patrycja · Rating 4 out of 5]

Popłakałam się

[relaxandreadbooks · Rating 5 out of 5]

Czy macie czasami tak, że zaczynając jakaś książkę domyślacie się jakie będzie zakończenie, a i tak wywołuje ono w Was dużo emocji? Ja właśnie tak miałam czytając ‘Wiem co czujesz’ Gabrieli Gargaś (już chyba tutaj kiedyś wspominałam, jest to jedna z moich ulubionych polskich autorek) 🙂

‘Każdy z nas inaczej przeżywa emocje, ale wszyscy nieraz czuliśmy ból, cierpienie, czy mieliśmy złamane serce. I każdy ma swoją samotnię.’
Iga, główna bohaterka, kilka lat temu rzuciła pracę i wyprowadziła się ze stolicy. Swoją samotnię odnalazła w starej chacie małej wsi pod Warszawą. Tam w ciszy i spokoju spisuje historie swoich przyjaciół, którzy opowiadają jej o swoich przeżyciach i samotności, która im doskwiera. Bo Iga ma cel, chce wydać kolejną, najważniejszą dla niej książkę, jednak czasu na to ma coraz mniej. Dodatkowo na jej drodze staje egocentryczny Michał, który miał być tylko kolejnym rozmówca, a stał się kimś więcej.

Myślę, że jest to jedna z lepszych książek autorki, a kilka już przeczytałam. Wywołuje ona w czytelniku naprawdę dużo emocji i zmusza do refleksji. Każdy bohater boryka się z jakaś traumą i za wszelką cenę stara się z nią walczyć, jednak ta lektura pokazuje, że dużo łatwiej jest przejść przez ciężki dla nas czas, gdy mamy u boku kogoś kto nas wspiera. Tak często zamartwiamy się jakimś głupotami (sama niestety tak robię), odkładamy marzenia na później, a życie nam umyka, a to chyba nie o to w nim chodzi?

‘Ludzie są niesamowici. Ale poranieni, zagubieni i źli na świat’

[Aveldlay · Rating 1 out of 5]

Chciałabym powiedzieć, że to dobra książka, bo po "Podziękowaniach" autorka sprawia wrażenia naprawdę sympatycznej kobiety. Dostrzegam też dobre intencje, które zapewne towarzyszyły tworzeniu tej historii, no ale nie wyszło to moim zdaniem dobrze.
Styl przyniósł mi na myśl opowiadania, które wysyłały mi koleżanki w podstawówce, podobnie zresztą sama historia i rozwiązywanie wątków sposobami zaczerpniętymi z księżyca. Ani wątki miłosne, ani poważniejsze elementy historii nie zostały należycie rozwinięte, a sama książka udaje trochę powieść. W dużej mierze są to bowiem niezbyt dogłębne i kreatywne refleksje na temat życia w obecnych czasach, które miejscami przybierają nieco zbyt moralizatorski ton. A fabuła jest do nich na siłę doklejana. A autorka porywa się na naprawdę ważne tematy, które nie powinny być traktowane po macoszemu.
Odradzam więc zdecydowanie rozpoczynanie przygody z tą pisarką od tej książki.

[Marta · Rating 5 out of 5]

4,80/5 ⭐️
Moje ogromne zaskoczenie roku! Książka prosta, ale w tej swojej prostocie niesamowita. Przypomina o rzeczach o których niby wiemy, ale kiedy trzeba o nich nie pamiętamy. Daje ogromny kop do życia! Poza tym dodaje duży plus za poruszenie tematu Boga w taki sposób.

[Ela · Rating 5 out of 5]

Dawno tak nie płakałam czytając książkę 💔

[Siqing · Rating 5 out of 5]

Niewiarygodna książka o czerpaniu radości z życia, nawet kiedy ostatnie ,co chcemy zrobić to uśmiechnąć się

[Gosia Wojnarowicz · Rating 4 out of 5]

4,25

[madziula · Rating 5 out of 5]

jak chcecie przeżywać smutek i radość z bohaterami, a potem wyć w niebogłosy na końcówce, to polecam z całego serca.
mnie ta książka tak chwyciła za serce, że oprócz lecących po policzkach łez i smutku w sercu czuję się również przytulona przez jej słowa i zrozumiana

[Patrycja · Rating 4 out of 5]

Przesłucham dzięki akcji czytam.pl
Bardzo ładna opowieść

[ksiazkizcalegoswiata · Rating 4 out of 5]

4,5
połknęłam tę książkę w jeden dzień. Była cudowna. O życiu, o nadziei, zmianie, samotności i smutkach.
Ależ jak bardzo podnosi na duchu, żeby zawsze kochać i dostrzegać piękno w świecie i drugim człowieku.
To moja druga książka Gabrysi i znów bardzo bardzo się zakochałam.
Cudowne, życiowe, chwytające za serce od początku do końca ❤️❤️❤️❤️❤️

[Daria Miechowicz · Rating 4 out of 5]

Wow! To było coś... Zacznijmy może od okładki, która urzekła mnie swoim wyglądem. Piękny kwiecisty motyw, który w jakiś sposób łączy się z treścią i daje wiosennego klimatu. Jeżeli chodzi o treść - również jestem zadowolona. Czytając tą książkę, czułam taki swojski i wiejski klimat i przyznam szczerze, że ku mojemu zdziwieniu, naprawdę podobało mi się to urozmaicenie. To była w pewnym stopniu odskocznia od zwyczajnych młodzieżowych romansów. Historia głównej bohaterki, i nie tylko, bardzo poruszyła moje serce. Sama Iga nosiła na barkach pewien ciężar, mimo to niosła za sobą szczęście i prowadziła rozmowy z innymi ludźmi. Tu również pojawiło się wzruszenie, wspomnienia tych osób, były dla mnie jak kolejna szpilka. Zaczynając od domów dziecka, po zdrady i utratę potomka.
Cała ta książka kryje w sobie naprawdę głęboki przekaz oraz wielkie wartości. Sporo płakałam czytając tą pozycję, zarówno w środku jak i na sam koniec powieści. Gabrysia po prostu odwaliła kawał dobrej roboty i za tak wartościową literaturę należą się ogromne brawa. Kocham❤️
Nie dałam pięciu gwiazdek ze względu na polskie imiona, do których z niewiadomych względów nie potrafię się póki co przekonać. Dodatkowo brakowało mi oddzielania wątków w trakcie tekstu. Pozatym nie mam nic do zarzucenia❤️

[Agnieszka · Rating 5 out of 5]

Książka o każdym z nas. O uczuciach, emocjach, przeżywaniu. Nie wiem czy jakakolwiek książka Gabrieli zdoła przebić tą. To jest dla mnie arcydzieło. Rozwaliła mnie na kawałki i dzięki niej poskładam się na nowo. Kupię kilka egzemplarzy i podaruję ważnym dla mnie osobom.

[Paulina Powalska · Rating 5 out of 5]

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Każda z książek pisarki, które czytałam niosła za sobą pewne przesłanie i skłaniała do głębszych przemyśleń nad własnym życiem, w przypadku "Wiem, co czujesz" również tak było! Już na wstępie powiem, że moim zdaniem jest to najlepsza książka Gabrysi! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny co sprawia, że czyta się ją niezwykle szybko - w przypadku tej historii to zarówno plus i minus, bo przyznam szczerze, że im bliżej końca było tym bardziej nie chciałam kończyć tej książki, rozstawać się z jej bohaterami i doświadczać tego co nieuniknione. Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Bohaterowie zostali naprawdę świetnie wykreowani, to niezwykle autentyczne, różnorodne postaci, które nie są krystaliczne, tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy. Ja sama znalazłam wiele wspólnego z postaciami "Wiem, co czujesz" i tym samym ze zdwojoną siłą chłonęłam wszystkie odczucia towarzyszące im w niektórych momentach ich życia. Myślę również, że śmiało takie postaci moglibyśmy spotkać w rzeczywistości. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Główne postaci tej historii przechodzą naprawdę trudne chwile w swoim życiu, każdy z nich zmaga się z własnymi traumami, klęskami, niekiedy trudną przeszłością, a spoiwem ich łączących jest postać Igi, jej książka dotycząca samotności oraz potrzeby bliskości drugiego człowieka. Iga całkowicie skradła moje serce! Autorka porusza tutaj wiele ważnych i ponadczasowych kwestii, które wielokrotnie wywoływaly we mnie nostalgię, smutek, wręcz ból... Miałam ochotę "wejść" do tej książki i przytulić, wesprzeć bohaterów i zapewnić, że wszystko będzie dobrze! Autorka na przykładzie swoich bohaterów udowadnia i wręcz zmusza Czytelnika do czerpania z życia garściami, cieszenia się z każdej chwili spędzonej z bliskimi i doceniania każdego dnia, każdej godziny, minuty czy sekundy naszego jestestwa! Nie spodziewałam się, że ta historia będzie ze sobą nosiła aż tak potężny ładunek emocjonalny! Delektujcie się każdym słowem, gestem, momentem zawartym w tej historii! Bo znajdziecie tutaj wiele życiowych mądrości, doświadczeń i prawd! Jestem pewna, że ta historia złamie nie jedno serce! Moje złamała na wiele sposobów i szczerze mówiąc pod koniec udało się je poskładać tylko odrobinę! To powieść z gatunku tych, które zmuszają do głębszej refleksji nad własnym życiem i wyborami jakich dokonujemy każdego dnia. Uderza w najczulsze struny ludzkiej duszy! Są takie książki, które zapadają w pamięć i serce - dla mnie z pewnością będzie to "Wiem, co czujesz"! Ogromnie polecam!

[Fascynacja książką · Rating 5 out of 5]

Lubicie książki obyczajowe? A może uważacie, że to wyłącznie literatura rozrywkowa, która nie niesie za sobą żadnego przesłania? Ja napiszę tak: zależy od powieści, ale „Wiem, co czujesz” Gabrieli Gargaś to z pewnością nie kolejna banalna opowieść z klasycznym happy-endem.

Iga - pełna życia, radości i miłości do otaczającego ją świata. Michał - egoista, pracoholik, który nie zwraca uwagi na innych.

Pewnego dnia przypadek sprawia, że tych dwoje ma okazję się poznać. Michał ma być tylko kolejną osobą, którego historia ma zainspirować Igę do napisania kolejnego rozdziału książki. Okazuje się, że ich spotkanie jest początkiem wielu wydarzeń, które odmienią los wielu osób...

„Wiem, co czujesz” to jedna z niewielu książek, której przeczytanie wydusiło łzy z moich oczu. Prawdę powiedziawszy, kompletnie się tego nie spodziewałam. W końcu raczej aż tak nie przywiązuję się do tego, co się dzieje na kartach powieści. Owszem, przeżywam często z bohaterami ich losy, ale trudno jest wywołać u mnie realne wzruszenie. To udało się Gabrieli Gargaś. W tym momencie nasuwa mi się tylko jedno stwierdzenie. To Nicholas Sparks tylko w lepszym i polskim wydaniu...

To historia tak mądra, emocjonująca, prawdziwa, że nie sposób przejść obok niej obojętnie. To opowieść o bolesnych stratach, o poszukiwaniu prawdziwego szczęścia, o istocie zrozumienia siebie i swoich uczuć. O tym, jak ważne jest docenianie każdej pięknej chwili, o przemijaniu, o życiu w jego prawdziwym wydaniu. O życiu, które boleśnie doświadcza, wystawia na próbę, ale niesie też dużo nadziei i pokazuje, że wszystko dzieje się po coś. Pomimo tego, że jest to, według mnie, smutna historia, ma w sobie taki ogrom ciepła i miłości, jakiego na próżno szukać w standardowych powieściach obyczajowych.

Tutaj bohaterowie zmagają się z wieloma problemami. Wspólnym mianownikiem jest samotność. Samotność, której doświadcza się na wiele sposobów. Główna bohaterka ukazuje losy swoich przyjaciół i bliskich oraz ich próbę radzenia sobie w takiej sytuacji. Wyjaśnia i udowadnia, że tak naprawdę nigdy nie jesteśmy na świecie sami z takimi problemami. Że gdzieś jest jeszcze ktoś, kto ma podobnie. Najważniejsze, to się nie poddawać, pomimo wszystko.

„Wiem, co czujesz” to powieść, która zostanie ze mną na długo. Jest swego rodzaju drogowskazem. Emocjonalnym przewodnikiem ukrytym pod przykrywką literatury obyczajowej. Daje ogromnie do myślenia. To jedna z tych książek, które po prostu trzeba przeczytać, choć nie spodziewajcie się klasycznego zakończenia. Dodatkowo przed przystąpieniem do lektury warto zaopatrzyć się w chusteczki. Jedna z najprawdziwszych i najbardziej wzruszających powieści, jakie miałam okazję poznać. Ogromnie polecam.

Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Literackim

[Karolina Osewska · Rating 5 out of 5]

82/52/2025
"Wiem, co czujesz" Gabriela Gargaś Wydawnictwo Literackie #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #wiemcoczujesz #wydawnictwoliterackie #gabrielagargaś

Kal ho naa ho

"Żyj… bądź szczęśliwa… uśmiechaj się… kto wie? Może jutro nie nadejdzie..." . 

Nienawidzę takich książek, ale zarazem kocham. Mam tak samo w przypadku pewnego filmu Bollywood, mianowicie "Kal ho naa ho - Gdyby jutra nie było". Lubię do niego wracać, uwielbiam bohaterów, kocham piosenki z tego filmu, cytaty z niego zapadają głęboko w serce, ale jednocześnie boję się go oglądać, bo ładunek emocjonalny zawarty w nim rozkłada mnie na łopatki, płaczę przy nim zawsze, ale film niesie piękne przesłanie, które odnalazłam także w powieści pani Gabrieli. Iga, to taki Aman, która swoim uśmiechem, miłością do świata i ludzi, swoim ciepłem, dobrocią sprawia, że wszystko kwitnie dookoła, i tak jak i on, Iga skrywa mroczną tajemnicę, sekret, który kładzie się cieniem na jej życiu i na przyszłości. Ale Iga chcę żyć dniem dzisiejszym, dziękować za to, że jest jeszcze jakieś jutro, pomaga i wspiera swoich bliskich, obdarowuje ich swoim uśmiechem i ciepłem. Czytając tę książkę miałam łzy w oczach nieraz. Jest ona poruszająca, pomagająca dostrzec nam, to co najważniejsze, czyli miłość i by żyć i uśmiechać się tak jakby jutra nie było.

Postać Amana jest bliska memu sercu, a teraz do grona bohaterów, ktorych kocham i uwielbiam dołączyła Iga. Podziwiam ją, że mimo tego co dał jej los potrafiła cieszyć się każdą chwilą, kochać, dzielić się miłością z bliskimi jej ludźmi i zmieniać ich świat na lepsze. Polecam z całego serca lekturę "Wiem, co czujesz". A tu parę pięknych cytatów z powieści, które zapadły mi w serce:

"Cza­sami wy­daje mi się, że naj­bar­dziej roman­tycz­ne hi­sto­rie mu­szą być niedokończone."

"I może wła­śnie tym też jest szczę­ście – umie­jęt­no­ścią wy­cho­dze­nia z mroku?"

"I ta­kie jest ży­cie. Choć świat cza­sem dołuje i zda­rzają się bez­na­dziej­ne momenty, to jed­nak są w nim też przecudne chwi­le. Ta­kie, które za­pie­rają dech w pier­siach."

"Ży­cie to prze­mi­ja­nie."

"Tak, je­śli bę­dziesz od­kła­dał czy od­kła­dała ży­cie, to nie zdą­żysz żyć."*

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Literackie i przepraszam za długi czas oczekiwania na recenzję.

*wszystkie cytaty pochodzą z książki "Wiem, co czujesz" Gabrieli Gargaś

[milsvpl · Rating 4 out of 5]

"Jest samotność z żyletkami, które nacinają skórę, by przerwać cierpienie. Samotność, którą zapija się alkoholem żeby już nic nie czuć. Ludzie mają całą masę traum, leków, objawów somatycznych wynikających z braku drugiego człowieka, z niedokochania".

Myślę, że można tę książkę nazwać motywacyjną, mimo że należy do powieści obyczajowych. Jednak wszystkie opowiedziane tutaj historie podnoszą na duchu i dają poczucie zrozumienia. "Wiem, co czujesz" - nie jesteś w tym sam. Ta książka jest przepełniona rozmowami o emocjach, problemach, czyli w skrócie - o życiu. Główna bohaterka pisze książkę i oddaje głos ludziom, którzy mają za sobą trudne przeżycia. Uważam, że jeśli ktoś ma gorszy dzień i potrzebuje trochę ciepła i pozytywnej energii, to śmiało może sięgnąć po tę pozycję. Autorka używa prostego języka, w książce jest dużo dialogów, a liczba stron to zaledwie 300. Mimo tego polecam rozłożyć sobie czytanie na kilka albo nawet kilkanaście dni, aby dłużej móc przebywać w tym przytulnym miejscu, do którego przenosi nas Gabriela Gargaś.

"A świat daje nam tyle obietnic piękna, rozmów, które sprawiają, że się uśmiechamy, spacerów w deszczu... Obietnic szybszego bicia serca i zachwytów."

"Wszystko przemija. Ból i cierpienie też. Dobra wiadomość jest taka: to minie. Zła wiadomość jest taka: to minie. Mija to, co dobre, i to co złe. Życie to przemijanie"

Problemami XX wieku były wojny, głód, bieda, komunizm.
Problemami XXI wieku są pandemia, konsumpcjonizm, pracoholizm, uzależnienie od internetu, globalne ocieplenie...
I wiele innych rzeczy, których nie wymieniłam. Mimo że te globalne problemy się zmieniają, to zawsze są obecne. Jednak dla ludzi najważniejszy jest ich mały świat. Na nasze samopoczucie składa się wiele czynników, ale głównie jest to nasze myślenie, najbliższe otoczenie i ludzie, którzy są obecni w naszym życiu. Ta książka mówi o tym, że nawet jeśli jest źle, to trzeba się podnieść i żyć i próbować bez końca, bo nic innego nam nie pomoże. Ocalenie jest w tobie.


Nie daje 5 gwiazdek, bo uważam, że niektóre fragmenty mogły być trochę lepiej dopracowane.

[stertaksiazekhony · Rating 4 out of 5]

[współpraca recenzencka z Wydawnictwem Literackim]

Fabuła:

Iga jest pisarką. Z tego powodu postanowiła przeprowadzić się na wieś, aby skupić się na pisaniu swojej najnowszej książki, która opowiadać ma o samotności. W tym celu Iga przeprowadza liczne wywiady ze znajomymi, przyjaciółmi, swoją rodzina ale także z osobami poznanymi przez przypadek, które zechcą opowiedzieć jej swoją historię.
Nasza główna bohaterka jest typem optymistki, osoby cieszącej się z najdrobniejszych rzeczy i doceniającej to co ją otacza. Kocha życie.
Za pośrednictwem swojej prababci Iga poznaje Michała, totalne przeciwieństwo jej samej. Michał jest egocentrykiem, jest samolubny, skupia się tylko i wyłącznie na swojej pracy, a uczucia innych osób ma w głębokim poważaniu. Z początku niechętny do otwierania się przed obcą kobietą i opowiadania o swojej samotności, z czasem zmienia swoje nastawienie, a między nim i Igą rodzi się coś więcej niż zwykła znajomość.

Recenzja:
Nie jest to romans, muszę to podkreślić na samym początku. Relacja między Michałem i Igą nie jest w tej książce najważniejsza, a jest jedynie tłem innych ważnych wydarzeń rozgrywających się na kartach tej powieści. Jest to książka o żałobie, poruszająca tematy depresji, samookaleczenia, samotności, śmierci i przemijania. Niewątpliwie bardzo ważna i istotna pozycja, którą z całego serca mogę polecić i w której większość z nas znajdzie cząstkę siebie. Jest to książka niosąca nadzieje, zmuszająca nas do zastanowieniem się nam swoim życiem i spojrzeniem na nie z innej strony. Powinniśmy doceniać to co mamy, bo nigdy nie wiadomo kiedy może się to zmienić.

[Ksiazkokracja · Rating 4 out of 5]

Samotność to nieodłączny element naszego życia. Bywamy samotni w domu, w pracy, wśród obcych i bliskich. Każdy z nas miał okresy, w których samotność wydawała się przytłaczająca. Jakby miała się nigdy nie skończyć, a słońce nigdy nie wyjść zza chmur.
Iga, główna bohaterka powieści Gabrieli Gargaś, postanowiła napisać książkę właśnie o samotności. Aby zebrać materiały, rozmawiała z różnymi ludźmi, którzy opowiadali jej swoje historie. Pozytywnym nastawieniem i podejściem do innych, zjednywała sobie wszystkich rozmówców, pomagając im w walce z samotnością, mimo że sama również potrzebowała pomocy na innym polu.
Od początku miałam z tyłu głowy myśl, że będzie to banalna i naiwna pozycja. Kojarzyła mi się z tymi poradnikami z radami, które niczego nie wnosiły do życia czytelnika poza złudną nadzieją. Im głębiej wczytywałam się w treść, tym bardziej zaczynałam widzieć pewną prawdę, która trafiła w moje serce i dotknęła czułych miejsc w duszy. Czytając ostatnią stronę miałam łzy w oczach i uśmiech na twarzy. Nie jest to częsta kombinacja.
Ponadto bardzo doceniam książki, w których pojawiają się cytaty warte przemyślenia. Ta powieść była nimi zapełniona.
Stanowiłaby dobry fundament dla długiej dyskusji. Przede wszystkim dlatego, że obejmowała nie tylko pozytywny aspekt tzn. zmniejszenie się poczucia samotności. W gruncie rzeczy była także smutna. Można wyciągnąć z niej naprawdę ważną życiową lekcję.
Polecam tę książę wszystkim, którzy czują się samotni oraz tym, którzy mają to jeszcze przed sobą. Być może niektóre fragmenty pozostaną w pamięci i zostaną wspomniane, kiedy przyjdzie czas, aby przynieść ukojenie.

[Lisiateratura · Rating 5 out of 5]

Twórczość Gabrysi Gargaś poznałam za sprawą głównie książek o tematyce świątecznej, takich jak "Szczęście przy kominku" i "Magia grudniowej nocy". Były otulające i idealne na zimowe wieczory.
Kilka dni temu skończyłam najnowszą powieść autorki "Wiem, co czujesz", w której poznajemy historię Igi - kolorowego ptaka w szarym świecie codzienności. Iga straciła rodziców w młodym wieku i jej wychowaniem zajęła się w głównej mierze rezolutna prababcia. Mimo trudnej przeszłości nie traciła radości życia i jej celem było napisanie książki o różnych aspektach samotności. W tej drodze towarzyszyli jej wierni przyjaciele - Mira, Paweł, Mateusz i Ellie. Na swojej drodze Iga spotkała również Michała, który skrywa się pod maską ironii i egocentryzmu. Udaje im się znaleźć nić porozumienia, ale gdy wszystko już powoli zaczyna się układać, życie postanawia napisać własny scenariusz tej historii, niekoniecznie zakończony happy endem.
Mimo, że przewracając kolejne karty powieści spodziewałam się zakończenia, i tak nie obyło się bez łez i pudełka chusteczek. Gabrysia Gargaś doskonale pokazuje różne odcienie samotności, która może mieć zarówno twarz osoby starszej, jak i nastolatka. "Wiem, co czujesz" to piękna, refleksyjna książka, pełna wartościowych cytatów (aż żałuję, że nie mam kolorowych znaczników 😢). Skłania do refleksji i pokazuje, że nieważne co się w naszym życiu dzieje i jak bardzo jest źle, zawsze warto walczyć o siebie. Zdecydowanie jest to lektura warta uwagi i wiem, że szybko o niej nie zapomnę i długo pozostanie w moim sercu.

[żyrafaczyta · Rating 5 out of 5]

„Wiem, co czujesz” niezwykła książka o zwykłym życiu, codzienności i samotności. Nie spodziewałam się tego, że ta pozycja tak mną wstrząśnie. Autorka w wyśmienity sposób ujęła w niej prozę życia. Język jest prosty i zrozumiały dla czytelnika, dzięki czemu książkę czyta się szybko. Bohaterowie, to zwykli ludzie, którzy jak każdy z nas zmagają się z codziennością i problemami, które czasem przygniatają i powodują, że spadasz. Fabuła jest ciekawie skonstruowana, skupiając się głównie na problematyce ludzkich zmagań. Początkowo lektura była dla mnie normalną opowieścią o tym co dotyka każdego z nas, jednak i dalej tym więcej emocji ze mnie wyciągała. Jestem osobą, która nie płacze na książkach, jeżeli nie poruszą dogłębnie, tak aż do duszy i nie spodziewałam się, że właśnie ta pozycja będzie tą, na której nie będę mogła powstrzymać łez. Zwykłe słowa, a sprawiły, że moja dusza cierpiała razem z bohaterami, łzy same leciały. Bardzo polecam książkę, ponieważ jak już wspomniałam na początku, jest to lektura niezwykła. Porusza, wyciska łzy i pozostawia swój ślad.