Son Afra, a moi famosa poeta e non menos famosa autora das historietas da 'Señora Barbuda'. Neste libro que tes na man recóllense os meus traballos e debuxos desde o 2018 ata o 2023. Para que non teñas que abrilo, podo adiantarche que este libro fala sobre o que penso e sinto, sobre buscar traballo (algo), sobre o amor (bastante) e sobre a miña loita contra a síndrome da impostora. Así que o que conto nestas páxinas é (básicamente) que ás veces estou triste e non me gusta traballar (a ti si?)
fago o que podo significa o que exactamente significa "fago o que podo".
pensaba que me ía ser máis indiferente, pero por pouco chorei e rin en voz alta (cousa case imposible en min), así que ao final gostei moito. ten unha boa mestura entre momentos serios e de comedia, e ás veces as dúas cousas ao mesmo tempo. reflectíronse nas viñetas varias cousas que pensaba que só me pasaban a min, polo que saber que é unha experiencia bastante máis universal do esperado axuda dalgunha forma. e a señora barbuda icónica.
Entretidísimo. Dá gusto ver novelas gráficas orixinais en galego de tan boa calidade. Paseino xenial e sentinme interpelada mil veces. Como dicimos as milenials: unha fantasía.
Unha auténtica revelación este cómic. Compreino na feria do libro de Vilagarcía de Arousa e ao principio non estaba moi segura de compralo porque eu non son de cómics nin de mangas, porque sempre esquezo de velos debuxos e non me parece xusto para (neste caso) a autora. Ao final convenceume o rapaz do posto da caseta e a autora firmoumo e desde aquí, que sei que o vai ler, quero que sepa que me gustou moitísimo, e que espero con moita ansia o meu cómic de fantasía 😋 Ahora sí, dicir que ler este cómic foi como mirarme no espello moitas veces. É o reflexo da xuventude actual en modo gracioso. E a avoa do Klub de Ganchillo de Bueu ten moito perigo e sería un puntazo saber máis dela 😜
Antes que nada querría destacar la valentía de Afra Torrado, me ha hecho revisitar espacios de una época de mi vida… Hay que aprender a reírnos de nosotros mismos. Compartimos ese fluir constante de los retazos de la vida de una joven de 28 años, sus dudas, desengaños, su vida afectiva, inseguridades, deseos y mucho más… Todo ello acompañado con un dibujo rápido, efectivo que acompaña esa vorágine de vida. ¿En cuántas ocasiones todos nos hemos sentido “impostores”?
erro meu por non mirar a sinopse antes e pensar que era unha noveliña e non unha recompilación de cousas soltas pero bueno está lindo e bastante gracioso, quedei con ganas de máis (no bo sentido)!!!