Wie 'wolf!' roept, deed dat tot voor kort net zo onterecht als de jongen in de fabel van Aesopus. In de Lage Landen geen roedels, zelfs geen lone wolves. De meest gevreesde jager van onze contreien hangt dan wel niet langer rond in de schaduwen van de bosrand, hij doet dat des te meer in onze als een likkebaardend, kwijlend beest met blikkerende tanden en boosaardige ogen. Van dat sprookjesdier, die grote boze wolf, waren we eindelijk verlost. Dankzij al net zo sprookjesachtige jagers, maar vooral dankzij de doortastendheid waarmee we onze laatste resten wildernis vernielden. Maar onze verbeelding is ons steeds blijven tarten. Een eenzame kampeerder hoorde karakteristiek gehuil. En was dat een grote hond die in de schemering de straat overstak? Wolvengeruchten deden de laatste decennia hardnekkig de ronde. Het leek wel alsof we reikhalzend uitkeken naar de terugkeer van dat vermaledijde beest. Vanwaar die ambigue relatie van wolf en mens? Kristof Smeyers legt die vraag onder een historische loep. Nu wolven zich weer in onze verkavelde uithoek wagen, duiken ook oude angstbeelden weer op. Hou uw kinderen binnen! Bescherm uw pony's en uw lammeren! Laten wolvensympathisanten zich al te gemakkelijk in de luren leggen door een monster in schaapskleren, of trekken critici nodeloos aan de alarmbel?Om die vraag te beantwoorden, en om ons onze gedeelde toekomst te kunnen verbeelden, is een zicht op de natuurén cultuurhistorische relatie van wolven en mensen onontbeerlijk. Wolf is het relaas van een eeuwenoude haat-liefdeverhouding.
Een geschiedenis en beschrijving van de wolf en van zijn relatie met de mens. De auteur is duidelijk een expert in de materie, en besteedt veel pagina's aan onze visie op en houding tegenover de wolf, maar het boek is niet beklijvend genoeg om je diep te raken en een eigen gefundeerde visie in je hoofd te prenten.
Eerder dan een cultuurgeschiedenis worden facts iets te veel doorspekt met filosofische beschouwingen over de (terugkeer van) de wolf en de wildernis, wat het boek voor mij bij momenten niet zo vlot leesbaar maakt.
Wat jammer... Ik had enorm veel hoop om geboeid te worden en het discours te verstaan vóór en tégen de wolf in Vlaanderen en daarbuiten. Echter was het zo saai beschreven, met dergelijk zwakke taal dat het me koud liet. Raaf stond als boek ook op mijn leeslijst. Stond...
Leuk om te lezen en vlot geschreven maar structuur is soms wat zoek en ik ben het ook niet altijd helemaal eens met dingen die hij als facts lijkt te schrijven.
Another non-fiction about human-wolf relations, particularly in the western world. Very interesting and also to-the-point; the author doesn't dawdle and goes from topic to topic at a quick, but not too fast, pace. The chapters aren't too long but contain more than enough information. I just wish this book was longer, because at only 200 or so pages it was over pretty soon, sooner than I'd have liked.
I'd also have liked just a bit more focus on the wolf species itself (not just the human-wolf relationship) however since this is primarily a history book (that happens to be about an animal) and not an "animal non-fiction book" I can overlook it.