En mi vida falto yo: El camino para reencontrarte a ti misma

by Natalia de Barbaro

Książka znanej psycholożki i felietonistki magazynu Wysokie obcasy.

Natalia de Barbaro pracuje z kobietami, które poszukują odpowiedzi na pytania: "Kim tak naprawdę jestem? Czego chcę? O czym marzę? Na co sobie pozwalam?". Jej książka to rzetelna z punktu widzenia psychologii, ale także poetycka, czasem brutalnie szczera i poruszająca opowieść o kobiecej drodze do poznania samej siebie. Dlaczego kobiety grają role, które wcale im nie odpowiadają? Czemu pracują ponad siły i surowo oceniają się za najmniejsze uchybienia? Jak sprawić, by wewnętrzny głos, mówiący kobiecie o jej potrzebach i marzeniach, był słyszany wyraźniej niż nakazy i wymogi kultury? Autorka zaprasza w podróż pod opieką Czułej Przewodniczki – kobiecej intuicji i mądrości. Idealna lektura dla kobiet, które czują, że w ich życiu za dużo jest powinności, a za mało radości.

Czuła przewodniczka jest zilustrowana kolażami wybitnej artystki młodego pokolenia Anety Klejnowskiej.

Genres: Nonfiction, Psychology, Audiobook, Polish Literature, Self Help, Poland, Womens

248 pages, Paperback

First published February 10, 2021

About the author

Polska pisarka i psycholożka społeczna, socjolożka, trenerka umiejętności społecznych. Autorka książki Czuła Przewodniczka, Przędza oraz zbioru wierszy Krwawnik, mniszek, ułudka. Prowadzi autorskie warsztaty Własny Pokój , Dzikie Dziewczynki oraz Czułe Struny. Jej książka Czuła Przewodniczka wydana pod koniec lutego 2021 r. została bestsellerem roku EMPIK w kategorii "Rozwój Osobisty" i będzie wydana w dziewięciu krajach (Brazylia, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Hiszpania, Litwa, Słowacja, Portugalia, Niemcy). Laureatka wielu nagród.

Reviews

[Alina Sy · Rating 3 out of 5]

Mocna trójka - były fajne momenty, poza tym im więcej książek dla kobiet na temat dbania o granice psychiczne, tym lepiej. Poza tym klimat Coelho i dużo truizmów - w sumie nawet to mogłabym wybaczyć, bo wiem, że wielu osobom taki styl odpowiada. Jednak najbardziej nieznośna dla mnie była perspektywa średnioklasowa, przedstawiana jako uniwersalna, bohaterki książki to bizneswomen, które jeżdżą na wakacje do ciepłych krajów, chodzą na masaże, jogę, mają osoby do sprzątania i pana od remontu, który pomaluje im mieszkanie, jeśli stary kolor przestał współgrać z ich wewnętrzną dziką dziewczynką i tak dalej. Myślę sobie, że wszelkiej maści kołczom, psychoterapeutom itp przydała by się rozkmina klasowa, bo samorozwoj jest fajny, ale nie każda osobę stać na wyjazd w poszukiwaniu swojego wewnętrzego dziecka, który kosztuje 2000 zł.

[Asia · Rating 2 out of 5]

Kilka dobrym momentów, które jednak ginął w ogromie truizmów.

[Marta Lis · Rating 5 out of 5]

Na palcach jednej ręki jestem w stanie policzyć książki o samorozwoju, psychologii, odnajdywaniu siebie, jakie kiedykolwiek trafiły na dłużej w me ręce.
Żadnej z nich nie skończyłam.
Aż do dziś.
Zacznę może od pokłonu w stronę niesamowitej Mai Ostaszewskiej, która całe doświadczenie wrzuciła na nowy poziom. Wydaje mi się, że jakkolwiek nazwę swoje wewnętrzne zwierzątko, już na zawsze będzie przemawiało do mnie głosem Mai i szalenie mnie to cieszy.
Zostałam bezpowrotnie odmieniona, zmotywowana i... troszkę się popłakałam. Każde jedno słowo trafiało do mnie, niczym zaprojektowane pod moją osobę, moje doświadczenie, moją historię, moje aspiracje i obawy.
Kurczę, wiem, wiem, część z Was może wywróci oczami, ale ja serio jestem inną oso... ach, nie, nie tak chcę to przedstawić. Ja, to ja, ale ja 2.0, rozumiecie? Po tej lekturze wiem, czyje głosy we mnie mówią i chcą dla mnie dobrze, a czyje powinnam raz na zawsze wyciszyć. A przynajmniej próbować, bo wiadomo: nikt nie jest idealny i to jest super.
Podczas lektury raz na jakiś czas biegałam do mojego M., zdejmowałam mu słuchawki z uszu i zaczynałam z podekscytowaniem tłumaczyć, dlaczego jest, jak jest, a jak bym chciała, by było.
Był taki jeden raz, kiedy po prostu patrzył na mnie rozbawiony i dopiero po chwili orientowałam się, że wrzeszczę szalenie po polsku. Roześmiałam się, oddałam mu słuchawki i zawołałam: You see, I am who I am, not who I should be, not what anyone wants me to be. And if you love me for who I am, that is enough.
Tylko tyle, aż tyle. Chyba go przekonałam, bo dostałam gorącego całusa.
Od tej pory przed wykonaniem każdej czynności słucham siebie, przed wypowiedzeniem jakiegoś zdania, sprawdzam, czy nie jest podyktowane czymś, co nie powinno. Staję czasem na środku pokoju, zamykam oczy i pytam siebie, co teraz. Na razie to musi wyglądać komicznie, ale jestem pewna, że z czasem będzie to dla mnie naturalne, jak oddychanie.
I nie mogę się tego doczekać.

[Jowix]

Nie zwykłam czytać poradników, irytuje mnie ich retoryka, więc zażenowanie momentami było nieuniknione. Nie jestem też ewidentnie adresatką tej książki - jest nią uprzywilejowana dojrzała kobieta sukcesu z biurem w wieżowcu, z widokiem na duże miasto.
A jednak niektóre treści zarezonowały we mnie i dały do myślenia. Nie można odmówić Natalii de Barbaro zgrabnego pisania, konsekwencji w konstruowaniu wywodu i paru trafnych diagnoz. Myślę, że dla wielu kobiet ta książka może spełniać swoją terapeutyczną funkcję. Dla mnie pozostanie ciekawostką, chwilą namysłu nad tym jak zawzięcie dyscyplinujemy się, żeby społeczeństwo nie zrobiło tego za nas.

[Sylwia · Rating 1 out of 5]

Książka jest słaba. Nie rozumiem pojęcia ,energia kobieca, i ,energia męska, tym bardziej, że autorka na samym początku książki przekonuje kobiety, że to ok, kiedy nie wpisują się w stereotyp matki Polki. Zaraz potem jednak, mówi o tym, że energia kobieca to energia sztuki, delikatności, piękna.
Nie rozumiem takich pojęć i są one dla mnie niczym więcej, jak mydleniem oczu. Rozumiem za to pojęcie energii w fizyce :)

[Anna Anks · Rating 1 out of 5]

Chaotyczny strumien swiadomosci, z ktorego niewiele zostaje w glowie. Wartosciowe to sa chyba tylko odniesienia do innych utworow, wiec mozna sobie poszerzyc liste lektur. Koncept dzikiej dziewczynki mi sie podobal. Ale poza tym to wata i Coelho.
Nie znam innych utworow autorki, ale w wywiadach wypada zdecydowanie lepiej.

[Kasia Kempa · Rating 1 out of 5]

Skrzyżowanie Paula Coelho z Iloną Łepkowską. Książka pełna egzaltowanych banałów (tak, tak, wbrew temu, co pisze autorka, która próbuje bronić bycia egzaltowaną, stan egzaltacji nie jest stanem emocjonalnego wyzwolenia, tylko tandetnego sentymentalizmu). Skupiona na sobie niczym nastolatka, celebruje i mitologizuje własne doświadczenia w taki sposób, aby pokazać całemu światu jaka jest oryginalna, wrażliwa i zarazem - kosmopolityczna. Czytając książkę, przeczuwałam, że autorka sama nie wykonała psychicznej pracy, rozliczenia z samą sobą, zatrzymała się na opowiadaniu sobie podnoszących na duchu bajeczek…widzę w niej wyrośniętą córeczkę prominentnej krakowskiej rodziny, od dziecka zapewnianą o własnej wyjątkowości. Esencja Krakówka. Bogdan de Barbaro ma coś ciekawego i mądrego do powiedzenia. Jego córka nie. Nie zmierzyła się z legendą ojca, nie zbudowała siebie. A teraz próbuje leczyć dusze innych kobiet. Dlaczego daje sobie ku temu prawo?

[Czytanko · Rating 2 out of 5]

W formie audiobooka było całkiem zjadliwe, ale dla mnie za dużo czułej przewodniczki, duchini, dzikiej dziewczynki. Totalnie nie moja wrażliwość .

[Weronika Znamirowska · Rating 2 out of 5]

Bardzo się zmęczyłam czytając tą książkę. Miałam wrażenie ze czytam prace licencjacką lub magisterska przez ilość przypisów, cytatów i odniesień. Bardzo przeciętna literatura z kategorii „rozwój osobisty”. Męczyłam 3 miesiące. Mało wniosków. Szybko o niej zapomnę.

[Book.Teti · Rating 2 out of 5]

Znajdź mnie tutaj

Jest to jedna z tych książek, o których się zapomina zaraz po przeczytaniu. Nie cierpię takich lektur, kompletna strata czasu.

Jednak mam 2 spostrzeżenia.
Pierwsze jest jako tako pozytywne, ponieważ autorka wykreowała 3 typy kobiet np. męczennica, potulna i faktycznie daje do zrozumienia, że jako kobiety czujemy się, że zawsze coś musimy robić, że zawsze musimy się przystosowywać do życia w rodzinie, w związku, w społeczeństwie. Daje to możliwość zastanowienia się, nam kobietom nad naszym życiem i że wcale niczego nie musimy, pomimo wykreowanego przez społeczeństwo wizerunku kobiet.

A druga rzecz, to uważam tę książkę za lekko toksyczną, ponieważ styl pisania autorki jest bardzo feministyczny i wręcz narzuca nam pewne rzeczy. Takie myślenie może doprowadzić do sytuacji odwrotnej od zamierzonej. Nie polecałabym jednak tego tytułu.

[Ala a.razy.dwa · Rating 3 out of 5]

Było ok, ale nic poza tym. Początkiem byłam zafascynowana, ale im dalej, tym więcej zmarnowanego potencjału zauważałam. Kończę tę książkę zmęczona, bez większych przemyśleń oraz bez potrzeby odrobienia lekcji z poszukiwania „kobiecej drogi do siebie”.

[Natalia Kret · Rating 1 out of 5]

Przypomina mi „jak myślec mniej” czyli są trzy kategorie ludzi, ty mieścisz się w jednej z nich ale jesteś wyjątkowa, jesteś tego warta, okryj swoją Moc, chodź ze mną. Bardzo nie lubię pop psychologii. Moze powinnam dać 2 bo to nie jest szkodliwa książka, tylko absolutnie nieprzydatna dla mnie, nie po 3 latach terapii. Jakbym kupiła ja offline to bym przeczytała pytania z okładki i odpowiedziała sobie „ale ja żyje tak jak chce”, „ale ja robię to co mi służy”, „ale moim życiem nie rządzi złośliwy sufler” i juz bym sobie zakupu oszczędziła.

[Anna · Rating 4 out of 5]

Nie przepadam za poradnikami i książkami w stylu, jak lepiej żyć i cudownie odmienić swój los. Interesuje mnie natomiast samorozwój, praca nad sobą i budowanie własnej osobowości, szczególnie tej kobiecej. Wychowana w etosie matki Polki, zamieniona w matkę od szmaty i odkurzacza, boleśnie odczuwam to dziedzictwo. Mimo to w swoich poszukiwaniach bardziej opieram się na rozmowach, artykułach, siostrzeństwie niż na lekturze poradników. Tę książkę poleciła mi kobieta, pisząc, że jest cudowna. Po tych słowach wskoczyła na najbardziej priorytetową listę do przeczytania. I słusznie, bo warto, bardzo warto udać się w drogę, którą kreśli Natalia de Barbaro.

Czuła przewodniczka to wprawdzie poradnik, ale bardzo osobisty, pełen własnych doświadczeń autorki, nie tylko tych z pracy psycholożki, ale z jej życia.
Zastanawiałyście się już nad mechanizmami zachowań, jakie w nas, kobietach, tkwią? Autorka bardzo celnie je opisuje i ilustruje jako królową śniegu, potulną i męczennicę. Dla mnie nie było to odkrycie, ale wspaniale było uporządkować to, co wiedziałam, przeanalizować, zrobić rachunek sumienia - ile już wypleniłam, ile nadal we mnie tkwi. Pomagają w tym wskazówki autorki, opisy, przykłady, liczne odwołania i cytaty z literatury psychologicznej.

Ciąg dalszy: http://przeczytalamksiazke.blogspot.c...

[Adrianna · Rating 1 out of 5]

Coś strasznego.

[Aleksandra Szranko · Rating 4 out of 5]

Ach!
Wiele mam przemyśleń po tej książce. Wiele miałam w trakcie. Sporo wypisków (słuchałam audiobooka czytanego przez Ostaszewską). Na przykład:

* Wszystko jest z tobą w porządku!

* Nie będą mnie kochać, jeśli nie będe nic dla nich robić. (tak myśli #Męczennica, czyli ja)

* Jeśli powiem swoje zdanie, zostanę odrzucona przez innych, a wtedy sama siebie odrzucę. (wciąz #Męczennica)

* Popatrzeć na siebie z miłością. Jak rodzice na małe dziecko.

* To nie jest twoja wina.
Nie musisz nic robić, żeby zasłużyć na miłość.

* Dla więzi zrobimy wszystko. Wybiera więź ponad stawianie swoich potrzeb, jeśli narazi się opiekunowi.

* Tu masz smutek. Tu masz lęk. Poczuj go. To też jesteś ty.

* Nie wybieramy tego, co dostajemy. Możemy natomiast choć trochę wybrać, jak postąpimy z tym, co dostaliśmy.

* Czuję, myślę, robię.

* Konto emocjonalne — wpłata i wypłata. Muszą się równoważyć.

Teraz tylko przejść od #Męczennicy do #Serdecznej.
Dzięki za tę książkę! Mądra jest.

[Zea · Rating 2 out of 5]

Przewodniczka jest napisana tak, że identyfikować się z nią mogą tylko zamożne kobiety, nachętniej posiadające zamożnego męża, mające czas i pieniądze na kupowanie kwiatów dla zabawy i robienie remontów łazienki, bo znudził się kolor kafelków.

Są oczywiście zalety tej książki, jednak nie widzę możliwości, żeby przeciętna Polka (ani Ty ani ja nią nie jesteśmy, bo jesteśmy mocno uprzywilejowane) mogła z niej wynieść coś poza uczuciem, że znowu została wyrolowana, bo: inne kobiety to się rozwijają, ćwiczą jogę i mają ikebany oraz Królowe Śniegu, a ja to zapycham na 5:30 do Biedry na kasę, dzieciary w podstawówce są całe spięte, bo nauczycielki je cisną, ale nawet tego nie wiem, bo nie mam czasu, a stary pije codziennie piwko, a co weekend chleje wódę podczas, gdy ja szykuję obiady na cały tydzień.

Tak, jak napisałam, że to klasistowska książka, to dokładnie to miałam na myśli. Natalia de Barbaro nie zauważyła jeszcze, że jest uprzywilejowana i co to tak naprawdę właściwie znaczy. Mam nadzieję, że skoro napisała następną książkę, to może między innymi dlatego, że to zrozumiała, a nie tylko dlatego, ze fajnie jest mieć pieniądze z tantiemów.

Fajnie by było mieć taki kobiecy autorytet w Polsce, o ile Natalia de Barbaro zdejmie tę zasłonę z oczu...

[Ewa · Rating 2 out of 5]

Fajnie by było gdyby z tyłu książki było napisane, że cała książka jest w zasadzie dedykowana matkom, które uważają, że zgubiły siebie w związku i macierzyństwie.
Jeśli nie jesteś matką - prawie nic z tego nie wyciągniesz, a zamiast tego będziesz słuchać o dzieciach i postawieniu się mężowi i jakichś grzeszkach, które postawiły inne matki w takiej a nie innej pozycji. Polecam zmianę tytułu na "czuła przewodniczka. matczyna droga do siebie"

[estel]

DNF. Totalnie książka nie dla, za dużo tu duchowości, jakiegoś dziwnego filozofowania i przegadania.

[Riello · Rating 2 out of 5]

Chyba nie jestem grupą docelową, nie podobało mi się 🫤

[Dominika Potępa · Rating 3 out of 5]

No jakoś nie. Rozumiem, że jej droga do siebie dla wielu kobiet będzie terapeutycznym wow, ale kompletnie nie czułam się adresatką, może to kwestia pokoleniowa (albo wrażliwości), no i dlatego drażniły mnie zapędy uniwersalistyczne i ton pisania, jak gdyby czytały to tylko osoby z niską samoświadomością, słabym wglądem, bez kontaktu ze sobą, bez refleksji, bez adekwatnego poczucia wartości itd.

[Olka · Rating 3 out of 5]

3.5
Zamysł całkiem ciekawy, jednak pisane z pozycji mocno uprzywilejowanej osoby co czasami dało się odczuć

[Dominika Polok · Rating 3 out of 5]

Mam z tą książką specyficzną relację.

Broniłam się przed nią bardzo, bo ten tytuł, a właściwie to podtytuł, kojarzy mi się tak strasznie sekciarsko i szarlatańsko, jak jakieś sadystyczne połączenie Pawlikowskiej (bynajmniej nie Jasnorzewskiej) z Coelho. Do tego jeden wielki kociokwik i zachwyt, płynący na jej temat z każdego odwiedzanego zakątka internetu. Powiedziałam sobie, że no nie, to jest jakaś granica, której nie przekroczę. Aż któregoś dnia usłyszałam, że "może mi się nie spodobać, ale powinnam znaleźć tam coś dla siebie" i ta rekomendacja, całkiem chłodna i sceptyczna, na tyle do mnie przemówiła, że dwa dni później ebook wylądował w koszyku.

Przeczytałam i... wciąż mam z tą książką specyficzną relację.

Bo kompletnie nie trafia do mnie cały ten uduchowiony bullshit, zupełnie inną mam wrażliwość, nie kupuję tego, nie czuję. Były fragmenty kiedy sarkastycznie parskałam śmiechem. A jednocześnie brnęłam w nią jakoś tak łapczywie, w poszukiwaniu obiecanej drogi do siebie i zaznaczałam co mocniej rezonujące cytaty. To nie jest książka, która zmieniła moje życie. Nawet się do tego nie zbliżyła. Ale wbiła kilka chorągiewek w czułych miejscach, które będą powiewać i przypominać, że może w tym miejscu warto się zatrzymać.

[Klaudia Tolman · Rating 5 out of 5]

Jest kilka książek w moim życiu, które rzeczywiście bardzo na nie wpłynęły. Jest to "Narysuj swoje myśli", bo od tego zaczęła się moja kariera Ryślicielki w 2011 roku, jest książka "Sztuka życia według stoików", która ma przełomie 2017 i 2018 pozwoliła mi przeinstalować system operacyjny w mojej głowie i była dla mnie wybawieniem i przewodnikiem po śmierci mojego narzeczonego i partnera biznesowego w jednym, i wreszcie jest "Czuła przewodniczka". Książka Natalii de Barbaro "przyszła do mnie" kiedy w połowie kwietnia 2021 r. zachorowałam na depresję, straciłam kontakt ze swoją czułą kochającą i dobrą dla Siebie stroną. Natalio, bardzo ci dziękuję za tę książkę, zostanie ze mną na bardzo długo! Byłoby cudnie, gdyby każda kobieta przeczytała ten książkę chociaż raz w życiu. Ciekawi mnie też, na ile ta książka mogłaby pomóc mężczyznm w zrozumieniu bliskich sobie kobiet...?

[Pola Pong · Rating 3 out of 5]

Podoba mi się przesłanie, ale wydaje mi się, ze pierwsza cześć, gdzie wyjaśniane są poszczególne postaci jest przegadana. Wiele razy miałam ochotę odłożyć te książkę właśnie z tego powodu, męczennica mężowi robi to, a synowi to, a innemu to, a te definicje nie są aż tak skomplikowane by nie zrozumieć ich po pierwszym zdaniu. Powiedziałabym więcej: one sa tendencyjne. To chyba największy minus tej książki: brak zaufania w inteligencje czytelniczek.

[Klaudia · Rating 3 out of 5]

to takie 3-, gdyby nie ostatni rozdział pewnie byłoby to mocne 2. Książka mimo, że poniosła się po mediach społecznościowych jest dosyć miałka. Zdecydowanie nie jest to książka, która "zmieni twoje życie", nie jest przełomowa, ani nie jest jedną z tych, które "każda kobieta musi przeczytać", choć miała kilka ciekawych fragmentów. Niestety jest w niej sporo odniesień do innych tekstów, z jakimiś wydumanymi teoriami przez co trochę traci na profesjonalizmie.

[Magdalena WR · Rating 5 out of 5]

Ojej. To bardzo dobra książka, która trafiła do mnie we właściwym momencie. Nie ma tutaj za wiele odkryć; jest za to dużo bliskości i czułości - czytam i czuję, jakbym rozmawiała z przyjaciółką.
Bardzo szybka i mocno orzeźwiająca lektura, która podaje proste, życiowe metafory. Dużo odniesień do kultury - i popkultury! - bardzo na plus.

[Gabrysia · Rating 3 out of 5]

"Nie chodzi o to, żeby się starać zasłużyć na swoją miłość i życzliwość. Chodzi o to, żeby umieć naprawdę się sobie pokłonić"

[Agata Talma · Rating 1 out of 5]

Co za męczytadło.

[prozaczytana · Rating 4 out of 5]

3,5/5

Generalnie ja i poradniki znajdujemy się na dwóch odległych biegunach. Czasami po jakiś sięgnę, przeczytam, nawet zgodzę się z wieloma poradami czy refleksjami, niektóre nawet zechcę wprowadzić w życie, aby po kilku dniach o nich zapomnieć i żyć tak jak do tej pory.

Bałam się, że "Czuła przewodniczka" będzie takim pitu-pitu o wszystkim i o niczym. W sumie tym właśnie jest, ale z drugiej strony uświadamia parę spraw i klepie po plecach, nakłaniając do tego, żeby w końcu zadbać w pierwszej kolejności o swoje potrzeby, nie robić niczego wbrew sobie i żyć w zgodzie z własnym sumieniem. Wszystko jasne i klarowne, nic odkrywczego, ale trudniejsze do zrobienia, niż mogłoby się wydawać.

Nie wiem, czy miałabym siłę ją czytać, ale w formie audiobooka na przyspieszeniu pochłonęłam szybko i z dużą przyjemnością. Od dzisiaj postaram się być większą egoistką, więc... wish me luck!

[Kamila · Rating 5 out of 5]

Kupiłam ją w przypływie emocji. Potem zaczęłam sobie myśleć, że to pewnie jakieś bzdury poradnikowe będą, wydumane i przesadnie uduchowione. Przestałam wierzyć w te wszystkie "musisz ją mieć" rzucane tu i ówdzie. Oj jak bardzo się myliłam. Jakie to było dobre! (dobre dla mnie, gwoli ścisłości). Jak bardzo mi tego było trzeba. Boost pozytywnej energii. Coś co bardzo potrzebowałam usłyszeć i teraz, już po lekturze, jestem przekonana, że wiele z nas musi to również usłyszeć. Będę do niej wracać, a to najlepsza recenzja. No i na pewno sięgnę po "Biegnącą z wilkami". Polecam z całego serducha! 🤗