Een groep vrijbuiters kraakt eind jaren zestig een dorpje vlak bij Amsterdam, Ruigoord. Ze hebben zich ontworsteld aan het truttige bestaan van hun ouders en verzetten zich tegen alles wat burgerlijk is. Daniël groeit op als stiefzoon van de artistiek leider van de groep. Wanneer er een bus aan het dorp wordt geschonken, besluiten ze over land naar China te reizen.
Het magische kind neemt de lezer mee naar Daniëls jeugd, op reis met de bus tussen volwassenen, spelend in de shows die op straat worden gegeven, thuis in Ruigoord met zijn afwezige vader die in een huwelijkscrisis zit, op school waar hij wordt gepest en weer mee op reis door India. Nooit is er rust in zijn chaotische omgeving. Wat betekent het voor een kind als ouders bezig zijn met hun vrijheid?
Als een speelbal rolt hij mee, tot hij een drastische beslissing neemt.
Opgroeien in een hippiecommune met ouders die voornamelijk met zichzelf bezig zijn (maar hee, je hebt wel de vrijheid om op je veertiende alleen naar India te gaan), levert bizarre en soms ook wel boeiende beschrijvingen op, maar dat is dan ook wel wat dit boek is: heel veel beschrijvingen, zonder opbouw of hiërarchie of diepgang. Het spanningselement dat als kader wordt gebruikt en het drama dat in potentie in dit hele verhaal zit, komen niet tot hun recht.
Ik vond het een leuk inkijkje in de tijdgeest van de jaren ‘60 en ‘70. Wat neem ik ervan mee? Sex, drugs en straattheater. Ik vond het heel interessant om meer te weten over Ruigoord en hoe die mini samenleving daar ging. En ik vond het rete stoer dat Daniël alles zo open en (soms letterlijk) bloot durfde te delen. Ik vond dat ie mooi vanuit een kindperspectief deelde hoe het was om binnen die vrijheid op te groeien. #stoer
Het boek beschrijft zijn jeugd, waarin zijn ouders in de hippietijd zich willen vrijmaken van het burgelijk bestaan. Hij groeit op in Ruigoord. Met ouders heeft hij veel gereisd en en ervaringen opgedaan. En je als kind later realiseert, dat je de dromen van je ouders hebt beleefd. Wat zijn je eigen dromen die je wilt bereiken, hoe wil jezelf je leven inrichten? Het is filmisch beschreven en ik hoop dat het boek een keer wordt verfilmd.
Intrigerend en fascinerend (autobiografisch) verhaal. Erg interessant voor de liefhebbers van de hippietijd. Je kan bijna niet geloven dat alles uit het boek echt gebeurd is. Uit de stukken over India spreekt een diepe interesse van de auteur voor de Indiase cultuur. Dat is erg leuk om te lezen.
Het boek is niet overal even goed geschreven.De hoofdstukken lijken soms wat flarden van herinneringen, wat ook kan aangezien het jeugdherinneringen zijn. Ik zou het dan ook vooral aanraden voor de interessante anekdotes en niet zozeer als verhaal met een kop en een staart.
Probleem is dat Boissevain niet zo goed kan schrijven. Het zijn losse herinneringen zonder verband of structuur, op de toon die zichzelf als kind beschrijft en beschouwt als zijnde een volwassene. Wel is hij BN'er met een bijzondere jeugd. Dat maakt nieuwsgierig. Wat hij over Ruigoord schrijft, wist ik wel zo'n beetje van wat ik ervan zag als ik er in de jaren zeventig op de racefiets er in de buurt was. Leuk om doorheen te rijden, maar je moest er niet wonen. Hippies doen niet zo aan rust, reinheid en regelmaat, ook niet in de opvoeding. Boisevain is goed terechtgekomen, hoe het zijn lotgenoten is vergaan wordt niet vermeld.
Sympathiek debuut Vanaf juli 1973 groeit Daniël Boissevain op in het Ruige Oord, later Ruigoord, een vrijgevochten dorpje aan de rand van Amsterdam. Mensen die er gingen wonen waren vrijdenkers, hippies en kunstenaars die afweken van het gebaande pad, waaronder zijn ouders en de nieuwe vriend van zijn moeder. Later zou zijn vader terug verhuizen naar Nederland en af en toe op bezoek komen. In Het magische kind beschrijft Daniël hoe het was om op te groeien met twee hippieouders en andere, nogal bijzondere volwassenen die met z’n allen in deze kunstenaarskolonie woonden en er een bijzondere vrijheid-blijheid structuur op na hielden. Voor mijn volledige recensie, kijk op: https://boekenbijlage.nl/sympathiek-d...
Dit boeiend en vlot geschreven boek is een aaneenschakeling van momentopnames uit zijn jeugd, over de belevenissen tijdens de hippiereis naar India, de aanloop daar naartoe en de vele mensen waartoe hij leert zich te verhouden. Met voor mij veel herkenning omdat ik in diezelfde tijd rond mijn twaalfde ook zo’n soort reis naar India heb meegemaakt.
Ik dacht dat ik zou lezen over Ruigoord maar het ging voornamelijk over de reizen naar India. Ik kan me voorstellen dat het leuke herinneringen zijn om terug te lezen als je er zelf bij was maar niet voor mij als lezer. Er zat geen opbouw in het verhaal en het boeie me allemaal vrij weinig.
Interessant onderwerp, wel veel overbodige metaforen en een gekke mix van een kind als hoofdpersoon, met de gedachten en observaties van de volwassen man. Anekdotisch, zonder er echt een verhaal of overpeinzing van te maken. Geen diepere lagen. Toch niet weggelegd, vanwege interesse in de bewoners van Ruigoord en de luchtbus. Een sympathiek boek, sympathieke schrijver