De hoofdpersoon in deze zwartkomische vertelling gaat op aandringen van een goede vriendin mee met zijn ouders op zomervakantie. Als vanzelf nemen zowel de zoon als de vader en moeder hun oorspronkelijke positie binnen het gezin weer in, alsof er niet een half mensenleven voorbij is gegaan. In Terug op de achterbank observeert hij zijn ouders en ondergaat hij opnieuw de geborgenheid die het liefdevolle gezin hem altijd heeft geboden, maar ditmaal met andere ogen. Olivier Willemsen schreef het duistere Morgen komt Liesbeth en het mysterieuze Roza. In Terug op de achterbank gooit hij het over een andere boeg. In humoristische scènes weet hij in deze roman de beklemmende consequenties van een gelukkige jeugd genadeloos aan de kaak te stellen.
Olivier Willemsen (Haps, 1980) writes novels and short stories. His debut novel 'Morgen komt Liesbeth' was published in 2014 and awarded by Dutch daily newspaper Trouw as one of the two best succeeded debuts that year.
His novel Roza (2018) was shortlisted for Dutch Best Youth Novel 2019.
De bijdrage van Willemsen aan het boekje Schrijvers onderdak. Wonen in het Witsenhuis (eerder dit jaar gelezen, niet op Goodreads te vinden) had mij nieuwsgierig gemaakt naar meer van deze schrijver. Terug op de achterbank, een dunne roman over een man van tweeënveertig die na een stukgelopen relatie weer met zijn ouders op vakantie gaat, vond ik suf en saai. Ergerniswekkende personages, onbeduidende gebeurtenissen en belegen humor. Een ideaal boek om ongelezen te laten.
Boek vol (soms) pijnlijk herkenbare situaties. Over de routines van families, het hervallen in oude gewoontes, moederskindjes... Boek dat ik vanaf nu een tijdje ga cadeau geven aan leeftijdsgenoten!
Lief boekje dat namelijk weg leest. Geen hoogstaande literatuur maar dat is ook wel s lekker. Hij schrijft grappig en ik ben benieuwd hoe het hem verder is vergaan!
Ongelooflijk hoe het deze schrijver is gelukt dat ik me geneer voor de ouders van de hoofdpersoon uit dit boek, als ware het mijn eigen ouders! Ik heb hardop gelachen bij het lezen van deze beklemmende reis naar Frankrijk.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
In ‘Terug op de achterbank’ neemt Olivier Willemsen ons mee op een reis naar het verleden. De 42-jarige, enigszins gebroken hoofdpersoon gaat op aandringen van zijn vriendin mee met zijn ouders op zomervakantie. Wat volgt is een tijd vol nostalgie, waarin de oude familiedynamiek weer tot leven komt.
Willemsens scherpe observaties en humoristische toon maken van ‘Terug op de achterbank’ een heerlijk leesbare roman. Hij beschrijft op treffende wijze de ongemakkelijke momenten, maar ook de momenten van pure nostalgie die de hoofdpersoon ervaart. De lezer kan zich niet anders dan identificeren met zijn gevoelens van heimwee en weemoed.
“Het was krokusvakantie. Hoewel mijn ouders het liever anders zagen, hadden ze geen andere keus dan me die week bij mijn oom en tante onder te brengen. Zelf reden ze dagelijks op en neer naar een hospice in de buurt van Eersel, waar opa zijn postzegelverzameling overdroeg aan mijn vader.”
Een van de sterke punten van de roman is de ontwikkeling van de personages. De hoofdpersoon leert zijn ouders in een nieuw licht te zien, en door hun ogen ziet hij ook zichzelf beter. De familiebanden worden sterker, en de lezer ervaart een gevoel van catharsis.
“Op het gigantische parkeerterrein van de supermarkt scant mijn vader een rij winkelkarren op achtergebleven munten. Natuurlijk doet hij dat. Alles wat hij doet is voorspelbaar. En als mijn leven zo doorgaat is het duidelijk wat er met mij zal gaan gebeuren. Ik zal geruisloos van een vrijgezel transformeren in een man alleen. Een man die zijn vaders postzegelverzameling en het ouderlijk huis overneemt tot er op een dag een bordje met de koop in de voortuin wordt gehamerd en ook de postzegels geen bestemming meer hebben.”
Al met al is ‘Terug op de achterbank’ een charmante en ontroerende roman. Het is een boek dat je meeneemt naar je eigen jeugd, en je aan het denken zet over de waarde van familie en de kracht van nostalgie.
Lang geleden dat ik hardop heb gelachen om een boek. Wat een geweldig verhaal is dit! De 42-jarige Olivier gaat na zijn scheiding weer met zijn ouders op vakantie. De droogkomische toon is het hele verhaal goed volgehouden, en het is ook niet alleen maar kneuterig, er zit ook iets serieuzers onder wat subtiel voelbaar is. Dikke aanrader!
Pretty hilarious novelette about a 42 year man joining his parents on their summer vacation to France after a heartbreak. The son never really detached from his small town burgher parent’s cloying cloak of care and Olivier Willemsen masterly sketches his resignation to it.
I’m also a 40 something son who sometime vacations with his parents. But otherwise it wasn’t too relatable.
De humor in het boek ik fijn, voelt lekker menselijk, maar daaronder schuilt toch ook iets heel pijnlijks. Het is heel fijn hoe er binnen hoofdstukken wordt afgewisseld tussen het nu en het verleden doormidden van korte verhalen. Ook nooit eerder zo snel een boek uitgelezen, zegt toch wat over hoe lekker het weg leest.
Hilarisch, herkenbaar en pijnlijk. Onder al het sarcasme en de humor is het ongemak nooit ver weg. Ik heb meermaals hardop gelachen en ben aan het denken gezet. Bovendien heeft Willemsen een vlotte schrijfstijl, het wordt nooit langdradig en hij weet toch een hoop te zeggen.
Qua dunheid houden het formaat en de inhoud van dit boek elkaar in balans. De tragikomische humor is eerst nog vermakelijk en bij vlagen herkenbaar, maar verwordt allengs tot een cliché. Jammer, want het basisidee van dit boekje is niet gek, en verdient verdieping: een gemiste kans.
Heel herkenbaar verhaal over een man van net veertig die na een relatiebreuk net als vroeger met z’n ouders op vakantie naar Frankrijk gaat. Eigenaardigheden van z’n ouders en z’n eigen frustraties worden treffend en komisch omschreven.
Fantastisch boek. Heerlijk herkenbare (Nederlandse) vertelling over hoe het is om als volwassene met je ouders op vakantie te gaan / langere tijd om te gaan, en de reflecties die dat oplevert. Goed geschreven, humoristisch maar ook met een diepere laag.
Een hilarisch en toch een beetje schrijnend verhaal omtrent een volwassen man die door zijn ouders bepamperd wordt. Een leuk tussen doortje tussen ernstiger literatuur.
3.5⭐️ Heerlijk vakantie boek over een cynische man die na een depressie en scheiding weer met z’n ouders op vakantie gaat. Grappig, maar niet per se veel diepgang.