Draußen die weite Bucht, drinnen der Empfangstisch des engen Hotels: Dazwischen spannt sich eine Bühne, auf der sich die Stammgäste jedes Jahr ihre Einsätze zuflüstern. Das Hotel gehört einer jungen Frau, die es von ihrer Mutter ererbt hat und keinen Sinn hat für "Tanztee", und da ist der neue Koch, der Pikantes liebt und von der Küche aus den Laden übernehmen will. Die Stammgäste hat er schon auf seiner Seite ...
Een nogal onwaarschijnlijk verhaal, dat zes dagen beslaat. Ik vond het eigenlijk vervelend om te lezen, maar toch net boeiend genoeg om het uit te lezen. Of misschien in de hoop dat het nog mooi zou worden. Er zitten wel fraaie passages in en de schrijfstijl vind ik ook wel mooi. Ik kan er de vinger niet goed op leggen wat me zo tegenstond in dit boek, maar vind het geen aanrader.
De hoofdpersoon is een jonge vrouw die een hotel van haar moeder geërfd heeft. Ze voelt zich erin gevangen en maakt er niets van. Ze is onsympathiek en dat maakt het voor mij moeilijk om me ermee te identificeren.