Boeken, thee en troost van Japanse schrijver Hika Harada gaat over de liefde voor boeken. Takashima, een boekwinkeltje, ligt in een bijzondere wijk in Tokio met universiteiten, uitgevers, bibliotheken, cafés en restaurants, en ook veel tweedehandsboekwinkels. Een jaar was de boekhandel gesloten na de dood van de eigenaar Jiro. Zijn zus Sango is naar Tokio verhuisd om de winkel te runnen, al heeft ze geen ervaring. Maar gelukkig krijgt ze hulp van haar buren en van haar nicht, Mikiki. Mikiki ziet direct dat Sango niet over een koopmansgeest ze gaf een klant gratis thee en sushi. Mikiki besluit Sango te helpen en de diverse klanten van boekenadvies te voorzien. Al snel ontdekt ze dat ze de unieke gave heeft hét perfecte boek aan te raden. Maar is dit wat ze werkelijk wil in het leven? Ondertussen heeft Sango zo haar eigen kiest ze voor de liefde of voor de boekhandel? Boeken, thee en troost is een warm verhaal uit Japan over het volgen van je hart.
Aardig boek, beetje streekroman-achtig. Ik viel voor de titel en het omslag… Leuk om een wijk in Tokyo te leren kennen aan de hand van het verhaal over een oudere vrouw die van haar broer een tweedehandsboekwinkel erft. Ze heeft daar geen enkele ervaring mee maar krijgt hulp en advies van andere buurtwinkeliers en haar achternichtje Mikiki, die Japanse literatuur studeert. In elk hoofdstuk komt een Japans gerecht aan de orde dat in een van de vele eettentjes wordt gegeten en een Japans boek of verhaal waarover wordt verteld. Beide vervullen een troostende functie voor een van de personages. Leuk gedaan, wel erg Japans, de meeste schrijvers zijn me geheel onbekend. De personages, tante Sango en nichtje Mikiki, groeien beide in hun rol. Later lees ik in NRC dat dit genre Cosy literatuur heet, een populair genre in vooral Korea en Japan. Speelt vaak in dit soort gezellige boekwinkeltjes, mét koffiebar. ‘Een hug in boekvorm’.
Este livro é o exemplo perfeito de uma leitura de conforto, é um daqueles livros que se lêem devagar, de forma serena. Não é uma história de grandes acontecimentos ou reviravoltas dramáticas, mas sim uma narrativa calma, terna e profundamente humana, que nos envolve pela simplicidade e pelo aconchego. Depois da morte do irmão, Sango, uma mulher de setenta anos, muda-se para Tóquio e herda a sua pequena livraria. Sem qualquer experiência em gerir um negócio, sente-se perdida, mas aos poucos encontra apoio na comunidade local e na sua sobrinha-neta Mikiki, estudante de literatura. É entre as prateleiras desta livraria que tia e sobrinha descobrem mais sobre si próprias, sobre os laços que as unem e sobre o poder dos livros para iluminar até os momentos mais difíceis. Um dos aspetos mais curiosos da obra é a forte presença da gastronomia. Em cada capítulo, para além das conversas sobre literatura, surgem descrições de pratos típicos japoneses que funcionam como conforto para as personagens. Embora por vezes pareça excessivo, esse detalhe reforça a sensação de aconchego e dá cor à narrativa, aproximando o leitor da cultura japonesa. A escrita de Hika Harada é delicada, quase poética, e o ritmo lento convida a uma leitura serena. É um livro que fala sobre recomeços, família, saudade e, sobretudo, sobre a magia dos livros, esse dom de nos ajudarem a encontrar respostas, acolhimento e até nós próprios. Afinal é nas páginas de um livro que muitos de nós encontramos companhia e conforto. Um livro que nos oferece conforto, ternura e uma sensação de lar entre páginas. É um verdadeiro abraço em forma de livro. Uma leitura doce, calma e reconfortante, ideal para quem acredita no poder transformador dos livros e no calor das pequenas histórias do quotidiano.
Non mi ha fatto impazzire, ma l’idea era molto carina. Le protagoniste femminile molto bel costruite. Ambientazione con il suo fascino. Finale inaspettato.
"Se fai attenzione, tra le pagine di un libro puoi ritrovare la tua vita."
Questa frase mi ha colpita subito perchè è la verità. Quante volte la lettura mi ha salvata, mi ha fatto ritrovare la vita.
Sango si trova a gestisce la libreria Takashima che un tempo era del fratello, ha paura di non esserne capace. Le tremano le mani, le sfiora l'idea di vendere tutto.
Ma i libri hanno un grande potere e saranno loro a darle una mano.
La nipote Mikiki ama leggere, la libreria per lei è un posto speciale. E' lei ad aiutare i clienti a trovare il libro giusto per loro, legge dentro i loro cuori e sa già cosa indicargli.
Allora la libreria diventa un posto che pullula di vita, dove ognuno racconta la propria intrecciando la loro storia con quelle tra gli scaffali.
Manca ancora una storia però, quella di Sango che ancora deve raccontare.
Perchè come dice l'autrice "I libri non finiscono quando si volta l'ultima pagine", e io non posso che essere d'accordo.
Una storia raccontata con straordinaria dolcezza, l'autrice ci prende per mano e ci fa vivere tante vite, celebrando l'amore in tutte le sue forme, facendoci amare ancora di più il mondo dei libri.
Cozy boek over een tweedehandsboekwinkel in Tokio waar een aantal mensen elkaar regelmatig tegenkomen en onder het genot van thee of koffie praten over boeken en de dingen die hen bezig houden. Na het overlijden van haar oudere broer neemt Sango de winkel over en reist naar Tokio. Zij leest graag boeken, maar ze heeft geen verstand van het runnen van een winkel. Ze krijgt hulp van haar achternichtje Mikiki, een jonge studente in klassieke literatuur. Beide dames vrouwen hebben een ander talent. Gebaseerd op hun grote liefde voor boeken kunnen ze vaak een boek aanbevelen als iemand zoekt naar het juiste boek voor het moment of voor de oplossing een probleem. Ondertussen spelen er ook wat romantisch ontwikkelingen. Gezellig boek voor ontspannen lezen. Een 7 maar hier een 8.
Oh, wat hou ik toch van zulke boekjes. Heerlijk traag, mooie personages, levendige wijken, lekker eten, boeken.... Ze vertellen kleine verhalen die over niets en alles tegelijk gaan. Altijd een dekentje voor de ziel.
Un romanzo tipicamente giapponese, dolce ma mai melenso, ricco di spunti di riflessione. Sango si trova in eredità il negozio di libri usati del fratello e non sa decidere cosa fare. Trova un aiuto inaspettato nella nipote Mikiki, che frequentava spesso il negozio andando in un'università femminile vicina. La nipote si destreggia bene nel consigliare i clienti, conosce i proprietari dei negozi vicini e da una mano alla zia sfruttando il suo amore incondizionato per i libri. In queste pagine affiorano temi come i legami familiari, l'importanza di scegliere il libro giusto al momento giusto, il senso e la cultura del cibo, e tanto altro. Una scrittura delicata ma incisiva che avvolge il lettore e gli fa immaginare di essere in quel quartiere pulsante di Tokyo. Consigliato.
"Se fai attenzione tra le pagine di un libro puoi ritrovare la tua vita" credo che questa frase mi rappresenti ed esprima tutta l'amore, la passione che c'è nel leggere, nel vivere nei e per i libri. Ho amato questo libro, in ogni pagina si respira il profumo della carta, il profumo inebriante che ti avvolge quando entri in libreria; sentirsi coccolati, vivere nelle storie attraverso i libri. Mikiki è semplicemente adorabile per lei la libreria è un posto speciale accogliere il cliente e consigliare il libro giusto e ciò che la rende unica. Una storia dolcissima, un libro imperdibile che sprigiona sentimenti che nascono dalla forza di libri di unire le persone e scaldare il cuore ⭐⭐⭐⭐⭐
Nach dem Tod ihres Bruders Jiro hat Sango-san sein Antiquariat im Tokioter Stadtteil Jimbocho übernommen, doch die 70-Jährige kann sich nicht so recht für diese Arbeit begeistern. Außerdem musste sie dafür ihr Leben in Obihiro zurücklassen, in welchem sie an einem wichtigen Wendepunkt stand. Unterstützt wird Sango-san von ihrer Großnichte Mikiki, deren Mutter das Geschäft lieber in den Händen ihrer Tochter sehen würde, als denen einer alten Frau. Auch Mikiki träumt davon, das Antiquariat selbst zu führen, doch Sango-san scheint das nicht in Erwägung zu ziehen. Was soll Mikiki also tun?
„Das kleine Antiquariat von Tante Sango-san“ ist der zweite, im Deutschen vorliegende Roman von Hika Harada, die Übersetzung stammt von Janett Blesch. Erzählt wird abwechselnd aus Sangos und Mikikis Perspektive in der Ich- und Gegenwartsform, so als würden wir selbst an den Ereignissen teilnehmen. Ich muss allerdings sagen, dass in meinem Ebook keine klare Trennung zwischen den Perspektiven zu sehen war und diese manchmal von einer Zeile auf die nächste wechselte. Somit musste ich ständig aus dem Kontext schließen, wer eigentlich gerade erzählt – da hätte ich mir doch eine klare Abgrenzung gewünscht.
Jedes Kapitel ist zudem so aufgebaut, dass einem Kunden oder einer Kundin ein bestimmtes Buch empfohlen und im Anschluss gemeinsam ein japanisches Gericht gegessen wird. Diese Kombination wirkte etwas gewollt auf mich, denn Sango-sans Antiquariat hat nicht etwa ein angeschlossenes Restaurant, sondern sie lädt einfach regelmäßig jemanden, der bei ihr einkauft, zum Essen ein. Hier hätte sich die Autorin besser auf die Literaturempfehlungen beschränkt, so wirkt es überfrachtet.
Die eigentliche Handlung ist nicht unbedingt spektakulär. Sango und Mikiki verkaufen Bücher, grübeln über die Zukunft des Ladens und versuchen nebenbei herauszufinden, was für ein Leben ihr Bruder bzw. Großonkel in den letzten Jahren geführt hat. Dabei machen sie am Ende eine – für sie – große Entdeckung, die uns als Leser*innen aber nicht wirklich vom Hocker haut. In der Vielzahl der Romane um kleine Läden geht dieser leider unter.