Prins var enn einu sinni farinn yfir í næsta líf og skildi ekkert eftir sig nema skelina. Nú lá hann innpakkaður í grænt flísteppi með tyggigúmmíbleikan varalit og ljósan augnskugga í kringum innfallin augun. Glitrandi glimmer í kinnunum. Stjörnustrákur. Nú ertu orðinn fallegur aftur, muldraði ég og virti fyrir mér höfundarverk mitt.
Þannig hefst skáldsagan Duft sem segir frá Veróniku, einkadóttir vellauðugra líkamsræktarfrömuða á Íslandi og lífi fjölskyldu sem er heltekin af yfirborðinu. En það sem marir undir seytlar samt óhjákvæmilega í gegn.
Duft spinnur margslunginn vef um líf Veróniku og fjallar um líkindi truflaðrar fjölskyldu við sértrúarsöfnuð. Hvernig venjulegt fólk kemur sér í óvenjulegar aðstæður.
Hver gaf Bergþóru Snæbjörnsdóttur leyfi til að vera svona góður höfundur?! Ég gleypti Duft í mig á nokkrum dögum og er ekki enn alveg búinn að melta hana þannig ég get ekkert annað sagt en að þessi bók er negla.
Var ekki viss hvort mér fannst Duft góð eða virkilega góð. Held eftir nokkurra daga marineríngu að það sé hið fyrra.
Bergþóra er með geggjaðan stíl, skapar lifandi persónur, er með gott auga fyrir smáatriðum og veit hvenær hún á að súmma inn og hvenær sagan má flæða áfram. Sömuleiðis skapar hún frábæra fjölskyldusögu í fyrri hlutanum á meðan hún nær að toga mann inn í költið með Veróníku í seinni hlutanum og byggja jafnt og þétt upp hrylling þess. Brúin milli hlutanna tveggja fannst mér hins vegar ekki alveg nógu sannfærandi og skiptingin frekar aum og hraðsoðin.
Þegar öllu er á botninn hvolft finnst mér höfuðpersónurnar þrjár (Verónika, Halldóra og Hákon) vera of ósympatískar og of miklar erkitýpur. Ádeilan er kraftmikil en fyrir vikið verður heimsmyndin kannski full einföld og grunn. Eins og hvernig utanaðkomandi ímyndar sér að fólkið sé. Best finnst mér sagan eiginlega verða í persónulegri senum þar sem illkvittni aðalpersónunnar og dómharka höfundar er ekki jafn fyrirferðamikil.
Klárlega 4,5⭐️og jaaafnvel 5… þarf aðeins að hugsa það. Mjög beitt og áhugaverð saga, elska að lesa um ömurlegt fólk! Mer fannst einstaklega skemmtilegt að fá að kynnast Veróniku alveg frá barnæsku og svo áfram lífið. Þá varð einhvernveginn aaaðeins auðveldara að finna til með henni— þrátt fyrir að það hafi alveg verið erfitt… en ég skemmti mer allavegna konunglega á sama tima og ég var ógeðslega pirruð út í hverja einustu persónu í þessari bók! Mæli með;)
Algjör bomba, önnur bókin sem ég les eftir Bergþóru og ég er aðdáandi 💅🏼 Karaktera sköpunin er svoo góð, hvernig hún lýsir fólkinu gerir söguna svo raunverulega - ég hata líka 98% af fólkinu í bókinni. Gef henni 4 stjörnur því seinni partur bókarinnar náði mér ekki alveg jafn vel og fyrri parturinn en samt mjög skemmtilegur og áhugaverður lestur!
gmg kláraði fyrir nokkrum dögum, þurfti bara tíma til að jafna mig og melta allt. leysti mig úr lestrarálögum, ekki náð að detta inn í bók eftir að ég byrjaði að vinna let mér líða allskonar, aðallega illa - er það ekki gott merki um bók? magnað hvernig frásögnin og rödd aðalpersónunnar breytist í gegnum bókina þegar hún þroskast og eldist. lætur mann hugsa um barnæsku sína og hluti sem hljómuðu bara skrýtnir þá en maður litur á þá mun alvarlegri augum í dag. must read, góð og stundum lúmsk ádeila á ýmsa í samfélaginu
ótrúlega safaríkar lýsingar og bókin veltir upp virkilega sterkum hugmyndum um fegurð, megrunariðnað og dauða. bergþóra er algjör snillingur og ég fann oft mikið til við lesturinn. ég er ekki frá því að bókin hefði verið sterkari fyrir mig persónulega ef Verónika hefði annað hvort verið meira eða minni illkvittin. en annars bara negla.
Skemmtilega skrifuð en sundurslitin frásögn af andlegum fátæklingi. Á mjög góða spretti inn á milli en það er einsog þeir leiði ekki beint að áhugaverðri niðurstöðu og sagan nær aldrei almennilegum skriðþunga. En það er skemmtilegt að lesa texta sem notar svona oft orðið píkustappa.
3,5 stjörnur! Mjög góð bók! Ég fílaði fyrri hlutann betur en seinni hlutann þótt seinni hlutinn hafi verið spennandi og skrýtinn. Mér fannst lýsingarnar á hugsunum Veróniku sem barn og unglingur svo vel gerðar, mér leið í alvöru eins og barn hefði getað verið að skrifa þær. Persónusköpunin almennt mjög góð og raunveruleg. Ótrúlega áhugavert og erfitt að kynnast þessari flóknu fjölskyldu í fyrri hlutanum og ég var ekki hissa að Verónika hafi lent í sértrúarsöfnuði.
Framan af er sagan stundum eins og skopstæling á fólki og atburðum en oftast hárbeitt, meinfyndin háðsádeila. Minnir jafnvel á Hallgrím Helga á góðum degi. Virkar stundum eins og annáll um líf og störf lífselixírs- og snákaolíusölumanna á Íslandi sl. 40 ár eða svo. Persónurnar eru yfirleitt vel gerðar þótt sumar séu pínu erkitýpískar og fyrirsjáanlegar á köflum. Bókin verður alvarlegri eftir því sem framvindan verður magnaðri og, fyrir minn smekk, aðeins of yfirdrifin. Styrkur sögunnar liggur í samfélagsrýninni en hún verður pínu of langdregin á köflum og hefði mátt stytta. Í heildina frábær afþreying og hugvekjandi og grátbrosleg gagnrýni á tómhyggju og svartnætti stjórnlauss kapítalisma og yfirborðskenndrar og sálarlausrar útlits-, persónu- og skurðgoðadýrkunar. W
This entire review has been hidden because of spoilers.
Persónusköpunin var algjörlega mögnuð, baksaga Veróniku var virkilega áhugaverð og trúverðug fyrir einstakling sem endar í sértrúarsöfnuði. Margt áhugavert tengt mannlegri hugsun og hegðun (sem höfundur virðist hafa einstaklega djúpan skilning á) og ótrúlega gott samræmi í því hver Verónika var á mjög ólíkum stigum lífsins, með stjórn og stjórnleysi sem rauðan þráð í gegnum söguna alla. Mér fannst samt vanta aðeins upp á söguna sjálfa, hún gerðist mun hraðar þegar leið á bókina og mér fannst endirinn frekar snubbóttur og lítilfenglegur. Virkilega góð bók samt sem áður.
Mjög sérkennileg og heillandi saga. Persónurnar voru allar ljóslifandi fyrir mér þótt þær væru flestar (allar?) mjög óviðkunnanlegar. Höfundurinn líka mjög flink í að fanga andrúmsloft og tilfinningar sem maður kannast við en hefur engin almennileg orð yfir. Hugsaði mikið um þessa bók á milli lesturs, fitufordómarnir og útlitsdýrkunin í persónunum sátu í mér. Þótt það átti líklega að vera ýkja þá fannst mér það ekkert svo fjarri lagi því sem maður sér í kringum sig. Skemmtileg ádeila.
Fyrri hlutinn var sérstaklega góður, seinni hlutinn aðeins síðri en ég mæli samt með :)
3,75 hækkað upp í 4 Ok sko, ég fór ekki inn í þessa bók með neinar væntingar annað en að ég væri að fara að lesa um hræðilegt fólk að gera hræðilega hluti. Ég bjóst alls ekki við því að fyrri helmingur bókarinnar myndi fylgja barni á leikskóla aldri upp að unglingastigi. Ég bjóst heldur ekki við því að geta hatað lítið barn svona mikið. Vissulega finnur lesandi til með Veróniku á punktum og ég var meðvitaður um það að með betra uppeldi hefi hún af öllum líkindum verið betri manneskja en guð minn almáttugur hvað hún virkar siðblind, ég hefði ekki verið hissa ef að hún hefði drepið Bowie. Þrátt fyrir allt þetta var fyrri hluti bókarinnar rosalega grípandi og þó svo að einhverjar persónur hafi fallið inn í erkitýpur fannst mér samt gaman að lesa um þær. Seinni hluti hélt athygli minni ekki jafn vel, mér fannst persónurnar þar verða grynnri og mér var í raun frekar sama um þær. Einnig hefði ég viljað að bilið milli hlutanna hefði verið brúað betur, mér fannst ég missa alla tengingu við Veróniku í seinni hlutanum. Annars var þetta rosalega óhugnanleg lýsing á sértrúarsöfnuði og hversu auðvelt er að falla inn í þannig. Bergþóra er líka með rosalega fallegan frásagnarstíl og ég er spenntur að lesa meira eftir hana.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Mjög góð bók og skemmtileg lesning. Át hana í mig hratt.
Eitt sem fór í taugarnar á mér,
höfundurinn gerir Seljahverfið a�� örlagaríkum stað í bókinni en virðist aldrei hafa komið þangað. Því í Seljahverfi eru hvorki lyftur né hundrað manna blokkir !
Mjög góð. Stundum fannst mér ég tengja á óþægilegan hátt. Ég hugsaði líka oft “úff, hvað eru ábyggilega margir þarna” og varð sorgmædd við tilhugsunina.
Þessi kom mér á óvart, ætla að segja það. Var mun hrifnari af bókinni en ég hélt að ég yrði. Gat varla lagt hana frá mer þegar ég datt loksins inn í hana.
Elska sérstaklega hvað hún er algjörlega hispurslaus í lýsingum sínum í þessari bók - ekkert verið að forðast það að tala um erfiðu hlutina eins og þeir eru. Hvort sem það sé þessi eitraða megrunarmenning sem er líðandi í heiminum, átraskanir, áföll, sértrúarsöfnuðir eða dauðinn.
Mjög vel gerð.
Þarf samt alveg klárlega að melta bókina eitthvað aðeins lengur áður en ég fer að skrifa eitthvað meira um hana.
Kann að meta frásagnarstíl Bergþóru - hæfileg mikið af smáatriðum, samtölin flæða inn í textann og hún leyfir manni að fylla inn í eyðurnar. Fyrsti kaflinn skilur mann svolítið eftir i lausu lofti en mjög gaman að lesa hann svo aftur þegar maður er á lokablaðsíðunum. Það er gaman að fylgjast með beisku lífi Veróniku, nóg um að vera en ekki of mikið drama.
Tungumálið svo ótrulega safaríkt. Fáar bækur sem ná að draga upp jafn ljóslifandi myndir af persónunum sem man finnur til ótrúlegar samkenndar með þrátt fyrir að þær séu breiskar og hafi fái eða enga góða kosti. Ég næ ekki alveg að koma fingri á það en eitthvað við stílinn minnti mig á Ástu Sigurðar.
Veit ekki hvað ég á að segja um þessa bók. Gerði þau mistök að byrja á henni í Feb og gat bara ekki klárað hana fyrir en núna. Hún hefur setið mikið í mér og er ég búinn að vera að mjaka mér í gegnum hana. Virkilega vel skrifuð og mjög góð saga. Mér finnst ég þó þurfa að lesa hana aftur. Þetta er bók sem maður þarf að lesa 2x. Tek hana aftur seinna!