To skrupulatnie przedstawiona historia Japonii pozwalająca na wgląd w kulturę. Po przedstawieniu historii w każdym okresie omawiano elementy kulturowe.
Dużo dat, jeszcze więcej nazwisk, mnóstwo zasad i ogólnie sporo informacji, mój mózg aż paruje 😂 Styl jest ciężki, nie jest to książka na jeden dzień, czyta się raczej topornie, ale treść jest satysfakcjonująca.
To co mi się nie podobało to ilustracje. Sporo drobnych, które są nieestetycznie poukładane obok siebie i to dopiero na końcu niektórych rozdziałów. I ogólnie jakość wydania jak na taką książkę mogłaby być lepsza. Twarda oprawa i te sprawy 👀 Niewygodnie czytało się w takiej formie.
Z elementów kulturowych (poza literaturą) najbardziej zainteresowała mnie historia kina. Było dużo nazwisk, tytułów, rozwój twórczości. Ale w rozdziale poświęconemu powojennej Japonii oczywiście najbardziej zainteresowała mnie literatura, no bo wiecie, gdy mówi się o Dazaiu to ja jestem z miejsca kupiona 😜
Ogólnie było fajnie, ale nie da się tego przeczytać na szybko, szło mi kiepsko i długo mi to zajęło, ale jest to cegiełka wiedzy, więc jeśli ktoś chce się dokształcić to warto sięgnąć.
Jeśli chodzi o ciężkość to kojarzyło mi się to z Historią literatury japońskiej. Od tego samego wydawcy!
Jako że nie pokochałam to rzucam 6.5/10, ale bardzo doceniam.