What do you think?
Rate this book
Gelukkige dagen
Sil is zesenveertig en heeft de ziekte van Alzheimer. Met haar werk heeft ze moeten stoppen. Ze denkt veel aan vroeger, de groep vrienden met wie ze toneelvoorstellingen maakte; dag en nacht brachten ze samen door en de toekomst leek onbegrensd. En nu moet Sil zich tot haar eigen kleine leven verhouden. Haar geliefde Lina probeert met de hulp van Sils vrienden voor haar te zorgen, maar Sil glijdt steeds verder weg in verwarring en eenzaamheid.
Gelukkige dagen geeft een schrijnend en ontroerend beeld van de wereld van een vrouw die al jong lijdt aan dementie en is daarnaast een bijzondere roman over de waarde van vriendschap. Het beschrijft de tederheid die ontstaat wanneer liefde niet langer kan worden uitgedrukt in woorden en onderzoekt de betekenis van taal wanneer het denken gaat haperen. Waar vind je houvast terwijl je langzaam verdwijnt?
Gelukkige dagen geeft een schrijnend en ontroerend beeld van de wereld van een vrouw die al jong lijdt aan dementie en is daarnaast een bijzondere roman over de waarde van vriendschap. Het beschrijft de tederheid die ontstaat wanneer liefde niet langer kan worden uitgedrukt in woorden en onderzoekt de betekenis van taal wanneer het denken gaat haperen. Waar vind je houvast terwijl je langzaam verdwijnt?
153 pages, Kindle Edition
First published November 7, 2023
3 people are currently reading
156 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
March 9, 2024
Hmm, waarom was dit boek het nou niet voor mij? Ik vond Onze kinderen van Renee echt prachtig, maar hier kwam ik amper doorheen, het was een verplichting, omdat ik van mijzelf pas mag oordelen als ik het hele boek uit heb. Steeds heb ik mij afgevraagd of het kwam doordat het personage Sil dementie heeft, waardoor het logisch en zelfs nodig is dat het oppervlakkig en warrig bleef, maar ook vanuit het perspectief van Pier, Barbara en Lina werd het voor mij niet beter. Waarom überhaupt ook vanuit die personages schrijven? Lina, als partner van Sil, snapte ik nog, en wat kwam zij eendimensionaal over, maar waarom Pier (wel fantastische naam) en Barbara? Sorry, Renee 😞
July 20, 2025
Dit boek geeft een inkijkje hoe klein je wereld eigenlijk wordt door dementie. Iets wat het boek heel goed overbrengt. Dit was voor mij dan ook best confronterend.
Ik miste echter enige spanning. Veel hoofdstukken voegde niet iets toe, en gaan alleen maar over hoe vergeetachtig Sil is bij haar vrienden. Wat er voor zorgde dat dit verhaal niet echt interessant was.
Ik miste echter enige spanning. Veel hoofdstukken voegde niet iets toe, en gaan alleen maar over hoe vergeetachtig Sil is bij haar vrienden. Wat er voor zorgde dat dit verhaal niet echt interessant was.
April 28, 2024
Een boek dat je raakt
Gisteravond begon ik met lezen in Gelukkige dagen. Een verhaal waarin Sil, een 46 jarige vrouw, te horen krijgt dat ze jongdementie heeft. Door het boek heen lees je over haar, haar vrouw en naaste vrienden.
Door de perspectiefwisselingen leef je mee met Sil en de anderen. Je krijgt een beeld van hun gezamenlijke geschiedenis en leeft mee met het "verdwijnen" van Sil.
'Kraan dicht'
Stap voor stap neemt haar zelfstandigheid af en het zorgen voor toe. Zo komen er briefjes in huis met aanwijzingen 'eerst de randen en de hoekjes', wordt dwaaldetectie ingezet en gaan deuren op slot. Deze zo praktische oplossingen in combinatie met de verschillende persoonlijke invalshoeken maken dat het boek me raakt.
Ik lees net de laatste bladzijde, sluit het boek en sta even stil...
Gisteravond begon ik met lezen in Gelukkige dagen. Een verhaal waarin Sil, een 46 jarige vrouw, te horen krijgt dat ze jongdementie heeft. Door het boek heen lees je over haar, haar vrouw en naaste vrienden.
Door de perspectiefwisselingen leef je mee met Sil en de anderen. Je krijgt een beeld van hun gezamenlijke geschiedenis en leeft mee met het "verdwijnen" van Sil.
'Kraan dicht'
Stap voor stap neemt haar zelfstandigheid af en het zorgen voor toe. Zo komen er briefjes in huis met aanwijzingen 'eerst de randen en de hoekjes', wordt dwaaldetectie ingezet en gaan deuren op slot. Deze zo praktische oplossingen in combinatie met de verschillende persoonlijke invalshoeken maken dat het boek me raakt.
Ik lees net de laatste bladzijde, sluit het boek en sta even stil...
August 3, 2025
een mooi boek, over een vrouw die jong dementie krijgt. de afwisseling tussen de perspectieven van het personage met dementie en de personages zonder dementie was interessant!
January 2, 2026
Het boek is mooi geschreven en is erg realistisch. Het verhaal zelf vond ik alleen een beetje saai. Je leest over hoe Sil in het dagelijkse leven steeds meer vergeet en de frustraties bij haar, en haar vrienden en familie, maar er gebeurt voor de rest vrij weinig.
January 10, 2024
Gelukkige dagen. Door: Renée van Marissing.
Ik was fan van Onze kinderen, daarom dat ik Gelukkige dagen wou lezen. De alledaagse, sobere maar des te treffendere stijl van van Marissing is helemaal mijn ding.
Dus begon ik met hoge verwachtingen aan Gelukkige dagen en al heel snel voelde ik weerstand, en die groeide en groeide. Maar als fan bleef ik toch maar volhouden. Ik voelde me enorm lastig worden en las echt ‘van de moeten’ verder. En toen besefte ik plots wat er aan de hand was; net hetzelfde als bij het zien van Supernova! Die film stond me ook direct tegen, het werd met de minuut erger. Mijn man begreep niet wat er met me aan de hand was. We hebben de film uitgezet en de volgende dag afgekeken en toen was ik helemaal verkocht. Met huilen en al. Hahaha. Prachtige film!
Gelukkige dagen lezen verliep net zo. Boeken over een koppel waarbij iemand dementie krijgt zijn altijd enorm pijnlijk. Als er veel in het hoofd van de persoon met dementie wordt gekropen haak ik af; het warrige vind ik moeilijk te lezen. Maar als dit goed gedaan wordt (in boek én film) is het niet moeilijk om vol te houden, dan is het quasi onmogelijk om te stoppen met lezen. En dat lastige gevoel is juist een teken van de kunde en het talent van de maker.
De mooie dagen en momenten afgewisseld met de moeilijke, pijnlijke, gekmakende dagen raken je zo hard. De liefde van Lina voor de zieke Sil is ook immens mooi, haar geduld is bovenmenselijk. De onmacht van hun vrienden, het geen controle hebben over wat en hoe en wanneer (voor Sil en haar omgeving), het vastklampen aan wat er nog wel is, … Het raakt je tot in je ziel; en dat is lastig. Maar ook immens mooi en zo goed geschreven. En ja, ook hier heb ik een traan gelaten. Terwijl huilen bij een boek toch minder gebeurt, bij mij, dan bij een film.
Wat een verhaal, wat een schrijver. Diep onder de indruk! En trouwens ook heel benieuwd naar het boek dat Renée voor Velvet Publishers aan het schrijven is…
Ik was fan van Onze kinderen, daarom dat ik Gelukkige dagen wou lezen. De alledaagse, sobere maar des te treffendere stijl van van Marissing is helemaal mijn ding.
Dus begon ik met hoge verwachtingen aan Gelukkige dagen en al heel snel voelde ik weerstand, en die groeide en groeide. Maar als fan bleef ik toch maar volhouden. Ik voelde me enorm lastig worden en las echt ‘van de moeten’ verder. En toen besefte ik plots wat er aan de hand was; net hetzelfde als bij het zien van Supernova! Die film stond me ook direct tegen, het werd met de minuut erger. Mijn man begreep niet wat er met me aan de hand was. We hebben de film uitgezet en de volgende dag afgekeken en toen was ik helemaal verkocht. Met huilen en al. Hahaha. Prachtige film!
Gelukkige dagen lezen verliep net zo. Boeken over een koppel waarbij iemand dementie krijgt zijn altijd enorm pijnlijk. Als er veel in het hoofd van de persoon met dementie wordt gekropen haak ik af; het warrige vind ik moeilijk te lezen. Maar als dit goed gedaan wordt (in boek én film) is het niet moeilijk om vol te houden, dan is het quasi onmogelijk om te stoppen met lezen. En dat lastige gevoel is juist een teken van de kunde en het talent van de maker.
De mooie dagen en momenten afgewisseld met de moeilijke, pijnlijke, gekmakende dagen raken je zo hard. De liefde van Lina voor de zieke Sil is ook immens mooi, haar geduld is bovenmenselijk. De onmacht van hun vrienden, het geen controle hebben over wat en hoe en wanneer (voor Sil en haar omgeving), het vastklampen aan wat er nog wel is, … Het raakt je tot in je ziel; en dat is lastig. Maar ook immens mooi en zo goed geschreven. En ja, ook hier heb ik een traan gelaten. Terwijl huilen bij een boek toch minder gebeurt, bij mij, dan bij een film.
Wat een verhaal, wat een schrijver. Diep onder de indruk! En trouwens ook heel benieuwd naar het boek dat Renée voor Velvet Publishers aan het schrijven is…
May 12, 2025
Gelukkige dagen
Auteur Renée van Marissings roman
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij, 2023
256 p.
ISBN
9789021477800 (paperback)
Een huisvriend waarschuwt Lina: 'Kapot gaan is geen maatstaf voor hoezeer dit je raakt. Wat ik bedoel is dat je goed voor jezelf moet zorgen, juist om goed voor Sil te kunnen zorgen.'
Jong dementie begint meer en meer aandacht te krijgen in literatuur en film.
Gelukkige dagen is een degelijk werk dat een schrijnend en ontroerend beeld geeft van een vrouw, en haar partner; die al jong lijdt aan dementie.
Ik heb zelf gedurende twaalf jaar mijn geliefde en wijze moeder aan dementie zien aftakelen en daarom heeft dit boek ook zo een grote indruk op mij gemaakt!
De auteur beschrijft heel treffend de afbraak, van de geest, van het lichaam en de waardigheid.
Sil is zesenveertig en heeft de ziekte van Alzheimer. De zesenveertigjarige biologe komt plots thuis te zitten. Terwijl het leven om haar heen doorgaat, komt dat van Sil tot stilstand. Haar vrouw Lina ondersteunt haar waar mogelijk, maar ziet dat haar geliefde steeds vaker mentaal afwezig is. Herinneringen brokkelen af.
Haar geliefde Lina probeert met de hulp van Barbara en Pier, die ook tot de vroegere vriendengroep behoorden, zo goed als ze kan voor haar te zorgen, maar Sil glijdt steeds verder weg in verwarring en eenzaamheid. Het sterke van dit boek is dat het aftakelingsproces vanuit verschillende perspectieven wordt belicht. Nu eens zit je in het hoofd van Sil, dan weer kijk je door de ogen van haar geliefde Lina, of van vrienden. Naast het hele spectrum aan emoties waar de patiënt doorgaat - schaamte, radeloosheid, vertwijfeling, boosheid, angst, onmacht - is er ook aandacht voor de gevoelens van de mensen die Sil nog gelukkige dagen proberen te bezorgen.
Belangrijk is ook dat de auteur heel knap aangeeft hoe je als naasten met dementie kan omgaan.
Auteur Renée van Marissings roman
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij, 2023
256 p.
ISBN
9789021477800 (paperback)
Een huisvriend waarschuwt Lina: 'Kapot gaan is geen maatstaf voor hoezeer dit je raakt. Wat ik bedoel is dat je goed voor jezelf moet zorgen, juist om goed voor Sil te kunnen zorgen.'
Jong dementie begint meer en meer aandacht te krijgen in literatuur en film.
Gelukkige dagen is een degelijk werk dat een schrijnend en ontroerend beeld geeft van een vrouw, en haar partner; die al jong lijdt aan dementie.
Ik heb zelf gedurende twaalf jaar mijn geliefde en wijze moeder aan dementie zien aftakelen en daarom heeft dit boek ook zo een grote indruk op mij gemaakt!
De auteur beschrijft heel treffend de afbraak, van de geest, van het lichaam en de waardigheid.
Sil is zesenveertig en heeft de ziekte van Alzheimer. De zesenveertigjarige biologe komt plots thuis te zitten. Terwijl het leven om haar heen doorgaat, komt dat van Sil tot stilstand. Haar vrouw Lina ondersteunt haar waar mogelijk, maar ziet dat haar geliefde steeds vaker mentaal afwezig is. Herinneringen brokkelen af.
Haar geliefde Lina probeert met de hulp van Barbara en Pier, die ook tot de vroegere vriendengroep behoorden, zo goed als ze kan voor haar te zorgen, maar Sil glijdt steeds verder weg in verwarring en eenzaamheid. Het sterke van dit boek is dat het aftakelingsproces vanuit verschillende perspectieven wordt belicht. Nu eens zit je in het hoofd van Sil, dan weer kijk je door de ogen van haar geliefde Lina, of van vrienden. Naast het hele spectrum aan emoties waar de patiënt doorgaat - schaamte, radeloosheid, vertwijfeling, boosheid, angst, onmacht - is er ook aandacht voor de gevoelens van de mensen die Sil nog gelukkige dagen proberen te bezorgen.
Belangrijk is ook dat de auteur heel knap aangeeft hoe je als naasten met dementie kan omgaan.
December 6, 2023
Sil is nog maar zesenveertig als ze te horen krijgt dat ze Alzheimer heeft. Ze moet stoppen met werken en raakt langzaam maar zeker steeds meer afhankelijk van de zorg van haar vriendin Lina. Samen met Sil verzink je tijdens het lezen in herinneringen aan vroeger: de hechte vriendengroep, de theaterstukken die ze als amateurgezelschap samen schreven en opvoerden en de lange nachten die ze in de kroeg of club doorbrachten. Naast Sil's belevenis kijk je ook mee door de ogen van partner Lina en hechte vrienden (van vroeger) Pier en Barbara.
Dit geeft een scherp beeld van Sil's achteruitgang. Een beklemmend en ontroerend boek, mooie leeservaring!
Dit geeft een scherp beeld van Sil's achteruitgang. Een beklemmend en ontroerend boek, mooie leeservaring!
February 11, 2024
Het boek is verdeeld in jaargetijden, waarin je merkt dat Sil steeds verder achteruit gaat. Hoe moeilijk is het voor haar naasten om de juiste weg te vinden om hiermee om te gaan!
Heel mooi geschreven, het verhaal wordt nergens sentimenteel, maar gaat je steeds meer raken. Aanrader, zéker voor mensen die met Alzheimer in hun omgeving te maken hebben (gehad).
May 4, 2024
🌟🌟🌟🌟💫
‘Slapen, bos, fiets, film, muziek. Het was alsof die paar woorden alles waren wat er bestond, ze namen alle ruimte in en lieten geen kier over voor lucht of ruimte om na te denken. Het was er weer - ze herkende dit gevoel, de volheid, geen controle. Waarover het ging was ze vergeten, met al die woorden was het niet bij te benen.’
‘Slapen, bos, fiets, film, muziek. Het was alsof die paar woorden alles waren wat er bestond, ze namen alle ruimte in en lieten geen kier over voor lucht of ruimte om na te denken. Het was er weer - ze herkende dit gevoel, de volheid, geen controle. Waarover het ging was ze vergeten, met al die woorden was het niet bij te benen.’
May 9, 2024
Mooi en pijnlijk beklemmend verhaal. Simpel beschreven, zonder dat het storend is. Vooral hoe door het verhaal heen de sfeer van hun oude vriendengroep werd beschreven vond ik heel mooi. Net als de mooie en herkenbaar vertrouwde liefde tussen Sil en Lina.
November 4, 2025
Ik moest er even in komen; het was niet helemaal mijn schrijfstijl maar daarna pakte het verhaal mij. Mooi (en verdrietig) om vanuit verschillende perspectieven het ziekteproces mee te krijgen en zelf ook soms de draad kwijt te raken in de onsamenhangende gedachtegang van de hoofdpersoon.
April 6, 2024
Mooi en ontroerend. Deed me denken aan Bernlef.
May 12, 2024
Mooi geschreven, vanuit de verschillende perspectieven. Allemaal even levensecht, waarbij vriend Pier me het meest ontroerde.
June 21, 2024
Hartverscheurend
February 22, 2025
Twee keer gelezen. Zo mooi hoe zo een vreselijke ziekte met een poëtische schrijfstijl in beeld wordt gebracht.
April 26, 2024
Het is indringend dat we ín de gedachten van Sil zitten: de twijfels, het meanderende brein, de vergeetachtigheid en de boosheid. Dat maakt het hebben van Alzheimer invoelbaar. Maar ook de geliefden eromheen kregen veel reliëf, hun verdriet, onhandigheid en liefdevolle pogingen Sil te helpen zijn ontroerend. Mooi boek!
November 24, 2023
Ondanks een vernietigende recensie in VK was ik juist zeer benieuwd naar dit boek.
Ik voelde het hoofdpersonage Sil (46,Alzheimer) en haar partner Lina goed en wilde zelf ook graag uit die beknellende situatie..
Dat vond ik knap aan het werk.
Ik voelde het hoofdpersonage Sil (46,Alzheimer) en haar partner Lina goed en wilde zelf ook graag uit die beknellende situatie..
Dat vond ik knap aan het werk.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews