De psychiatrisch patiënten die advocaat Roosmarijn Weijmer bijstaat, lopen met haar weg. Ze voelen zich door haar eindelijk komt er iemand op voor hun rechten.
Het levert haar een goed gevoel op, maar dat verandert wanneer het applaus omslaat in ziekelijke belangstelling. Wanneer ze gaat tanken en een bange, jonge vrouw haar een papiertje met de tekst HELP ME geeft, blijkt ze in een pathologisch en gekmakend spel te zijn beland, waarin zij de pion is.
Wie is Roosmarijn nu eigenlijk aan het helpen? Haar cliënt? Of haar moordenaar?
De psychiatrisch patiënten die advocaat Roosmarijn Weijmer bijstaat, lopen met haar weg. Ze voelen zich door haar gezien: eindelijk komt er iemand op voor hun rechten. Het levert haar een goed gevoel op, maar dat verandert wanneer het applaus omslaat in ziekelijke belangstelling.
Wanneer ze gaat tanken en een bange, jonge vrouw haar een papiertje met de tekst HELP ME geeft, blijkt ze in een pathologisch en gekmakend spel te zijn beland, waarin zij de pion is.
Wie is Roosmarijn nu eigenlijk aan het helpen? Haar cliënt? Of haar moordenaar?
'Help me' begint met een proloog die bij mij al vragen opriep, want je voelt namelijk al een lichte dreiging. Daarna lees je over Roosmarijn die bij een tankstation gaat tanken. Eenmaal daar gebeuren er een aantal vreemde dingen en ze komt een jong meisje tegen. Het meisje geeft haar een papiertje met 'Help me' erop en vanaf dan neemt de spanning toe.
Roosmarijn besluit namelijk het meisje te volgen, maar dat had ze uiteindelijk beter niet kunnen doen...
Ik kan niet teveel vertellen zonder spoilers weg te geven, maar er gebeuren vanaf de achtervolging echt superveel dingen. Het is één groot psychologisch spel en de grote vraag is dan ook: wat is de waarheid? Welke dingen hebben écht plaatsgevonden?
Roosmarijn moet anderen zien te overtuigen dat zij onschuldig is, want ze komt zelfs in de gevangenis terecht, en dit gevecht is de hele tijd goed voelbaar. Je twijfelt ook regelmatig als lezer, dus dat heeft Ilse goed weten over te brengen op papier.
Uiteindelijk lees je dan hoe alles in elkaar steekt. Op zich vond ik dit plot oké. Misschien had ik er toch een beetje wat anders van verwacht, maar het is zeker niet onaardig! En tot het einde blijft de spanning goed voelbaar.
Ilse weet je als lezer wel echt het verhaal in te trekken, dus dat zijn ook pluspunten. Ik was dan ook heel erg benieuwd naar hoe dit allemaal zou aflopen. Uiteindelijk was dit dan ook weer een leuk boek om eens gelezen te hebben.
Ik wil @amboanthos heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Ik leerde deze auteur kennen door het boek Meisje van me, en wist meteen dat dit een auteur is die mij kan bekoren. Haar schrijfstijl is super vlot, altijd beeldend en ze kan op elk gewenst moment de juiste sfeer overbrengen zonder dat ze moet inboeten aan tempo.
Ik denk - nee, ik weet wel vrij zeker - dat Help me, mijn favoriete boek tot nu toe is. Ilse sleurt je meteen het verhaal in terwijl je eigenlijk in pure chaos terechtkomt. Gelukkig ligt het tempo hoog zodat je met elk hoofdstuk zowel extra vragen en mogelijks al wat antwoorden kan ontdekken.
Toch is niemand of niets wie of wat het lijkt in dit verhaal. Ik voelde zoveel frustratie, boosheid, onmacht die me meer en meer omklemde en heb zelfs even luidop gereageerd van ‘komaan’ door de craziness die ik voelde doordat niemand ‘normaal’ leek te reageren.
Het boek is spannend, zit echt geweldig slim in elkaar, heeft meer dan genoeg verrassing en is zeker de moeite waard om te lezen. Ik ben grote fan!
Alleen al de bijzondere cover het de pakkende flaptekst maken me nieuwsgierig naar deze nieuwe thriller die binnenkort bij Uitgeverij AmboAnthos verschijnt. Bij hun oproep voor vooruitlees recensenten twijfelde ik dan ook geen moment om me hiervoor aan te melden. En ik had geluk en mag al van deze thriller gaan genieten. Het is het eerste boek van Ilse Ruijters dat ik ga lezen, dus ik heb nog geen idee wat ik van haar schrijfstijl kan verwachten.
Roosmarijn Weijmer is een succesvol advocaat die psychiatrische patiënten bijstaat in rechtszaken. Cliënten voelen zich bij haar gezien en gehoord. Eindelijk komt er iemand op voor hun rechten. Dit geeft Roosmarijn een erg goed gevoel, tot het bij een van haar cliënten doorslaat in een ziekelijke belangstelling voor haar. Wanneer ze gaat tanken, stopt een jonge, bange vrouw haar een papiertje toe, waarop staat HELP ME. Roosmarijn twijfelt geen moment en wil deze vrouw helpen. Dit komt haar alleen duur te staan, want hierdoor wordt Roosmarijn een pion in een pathologisch en gekmakend spel. Helpt Roosmarijn nu het slachtoffer of de moordenaar?
Wat een onwijs spannende, intrigerende en goede thriller die helemaal onder je huid kruipt. Ilse Ruijters heeft een levendige en vlotte schrijfstijl en weet vooral op psychologisch vlak deze thriller tot een sterk, boeiend en mega goed verhaal te brengen. Ilse Ruijters weet direct vanaf het begin een unheimisch en beklemmend gevoel/sfeer op te roepen die gedurende het verhaal verder oploopt.
De personages zijn erg goed uitgewerkt en neergezet. Ilse Ruijters heeft ze zo weten neer te zetten en daarbij de verhaallijn zo weten uit te werken, dat het een psychologisch spelletje wordt. Welk personage vertelt nu de waarheid? Is Roosmarijn gek aan het worden? kloppen de bewijzen en wie spreekt wel en niet de waarheid?
Het verhaal zit erg goed in elkaar en heeft enorm verrassende wendingen en gebeurtenissen. Je wordt daarbij als lezer meerdere malen op het verkeerde been gezet. De manier hoe dat Roosmarijn met de beschuldigingen en omgaat en onderzoek blijft doen maken haar tot een doortastende, slimme en sterke vrouw. Ook de wending met de personages in de gevangenis zelf zijn een sterke toevoeging aan de spanning in de verhaallijn. Ik had een hoop verwacht, maar hoe uiteindelijk de vork in de steel zit was echt grandioos goed en verrassend.
Help me, een thriller die mijn hoge verwachtingen heeft overtroffen. Het is echt een pageturner die onder je huid kruipt. De personages zijn sterk en goed uitgewerkt en het psychologische spel weet enorme indruk op me te maken, daarbij weet Ilse Ruijters direct een unheimisch gevoel op te roepen die gedurende het verhaal toeneemt. Het verhaal zit ijzersterk in elkaar en de ontknoping zie je niet aankomen. Dikke aanrader!
Roosmarijn is advocaat voor psychiatrische patiënten. Zij zorgt ervoor dat deze ook gezien worden en gehoord worden. Wanneer ze op een dag gaat tanken verandert haar leven. Ze krijgt van een bang, jong meisje een papiertje met HELP ME erop in de handen. En vanaf hier gaat de rollercoaster beginnen.
Roosmarijn voelt zich een pion. Ze weet niet goed meer wat nu waarheid is en wat niet. Want alles waarvan zij denkt dat waarheid is vervaagd voor haar ogen. Ze begint te twijfelen aan zichzelf. Ik leefde zo met haar mee dat ik ook dit gevoel had. Ik lees toch net wat er op dat papier stond en nu is het ineens weg.
Wat mij weer opvalt is de Ruijters een fijne schrijfstijl heeft. Zij weet me direct mee te nemen in het verhaal. Ik voel continu een soort van spanning waardoor ik het verhaal wil uitlezen. Ik wil weten hoe dit in elkaar steekt. Is Roosmarijn echt door aan het draaien? Of wordt er een ziek spelletje met haar gespeeld? Daarbij weet de auteur de personages in het verhaal goed neer te zetten. Alsof ze zo uit het boek kunnen stappen.
Door te wisselen van het nu naar het verleden waarin Roosmarijn patiënt Patricia bijstond blijft de spanning hoog. Hierdoor krijg je een beter beeld van Roosmarijn, je ziet het hele persoontje. Roosmarijn staat lijnrecht tegenover haar zakenpartner/man en dat maakt dat de gemoederen beginnen te rommelen. Al met al kan ik alleen maar zeggen dat Ruijters me met ieder hoofdstuk nieuwsgieriger maakte en ik door wilde lezen om erachter te komen hoe het nu daadwerkelijk zat.
Roosmarijn is advocaat en moeder. Als ze op een moment in een tankstation haar handen op het toilet staat te wassen, doemt er een meisje achter haar op en duwt Roosmarijn een wc-papiertje in handen met de woorden 'Help me' met lippenstift erop geschreven. Roosmarijn besluit het meisje te volgen dat vervolgens in een wit busje stapt en wegrijdt. Haar wil om te helpen komt haar duur te staan: Roosmarijn eindigt in de gevangenis als schuldige van een moord die ze niet begaan heeft. Vanuit de gevangenis probeert ze er alles aan te doen om haar onschuld te bewijzen. Het web is erger om haar heen gesloten dan ze ooit had kunnen vermoeden.
Wat een heerlijke thriller! Het is niet spannend om hetgeen er gebeurt, maar om het verhaal dat tot haar opsluiting heeft geleid.
Roosmarijn is een sterk karakter en helaas tot op de naad bedrogen en belogen. Vol kracht probeert ze zich hieruit te vechten.
Je leest een verhaal in het korte verleden van twee tot drie weken voordat ze het meisje in het busje besluit te volgen. En je leest het heden: de in bewaarstelling, de rechtszaak en de gevangenisstraf. Een epiloog sluit het verhaal af.
Ook lees je een verhaal van een ander personage, dat probeert Roosmarijn te helpen buiten de gevangenis.
Alles bij elkaar een hele fijne leesrit waar ik erg van genoten heb.
Ik mocht deze al eerder lezen dan hij was uitgekomen. De boeken van Ilse Ruijters zijn altijd heel goed en dat is met dit boek niet anders Het boek blijft van begin tot eind erg spannend. Ik kon het boek eigenlijk niet wegleggen en moest doorlezen Wat ik ook erg prettig vond waren de niet al te lange hoofdstukken.
Help me laat de lezer mee instappen in een ongezien spannende thriller, waarbij je het boek écht niet kan wegleggen.
Auteur De Nederlandse Ilse Ruijters schrijft knappe psychologische thrillers én heeft een podcast. Ze heeft al – terecht – diverse awards gewonnen en heeft talloze nominaties op haar naam.
Cover Mooie omslag met diepe contrasten. Ik heb wat opgezocht over een blauwe vlinder om een link te vinden, maar helaas niet gevonden. Dat zal wel aan mij liggen. Help me: het verhaal Als advocate Roosmarijn in een tankstation gemorste koffie wil wegwassen in het toilet, stopt een jonge vrouw een briefje in haar hand, waarop ‘help me’ staat. Roosmarijn aarzelt geen seconde en achtervolgt het busje waarin het meisje geforceerd instapt.
In een stroomversnelling ontdekt Roosmarijn een moord en in no time zit ze in de verhoorruimte als hoofdverdachte. Hoe kan ze haar onschuld bewijzen of… is ze toch schuldig?
Mijn gedacht Ilse Ruijters slaagt er geweldig in om een bizarre framing geloofwaardig te (laten) vertellen. Een toch gemeende uitroep om ‘gaslighting’ serieus te nemen.
Het hoofdpersonage steelt absoluut de show door de twijfels over zichzelf, de relatie, de ratrace en de (non) ambities sterkt neer te zetten.
De spanningsboog klimt langzaam, maar zeker en versnelt plots in een lawine. Top!
Het is me een raadsel hoe ik dit boek heb geschreven. (Ilse Ruijters)
Wanneer Roosmarijn, toegewijde advocaat en liefdevolle moeder op die bewuste vrijdagmiddag gaat tanken en ze oog in oog komt te staan met een onbekende vrouw voor de spiegel blijkt dat nog maar het begin van de hel te zijn waar ze onbewust met beide benen tegelijk instapt. Haar leven krijgt een radicale wending.
Ze krijgt koffie over zich heen geknoeid in de wachtrij van het tankstation en frist zich op in de toiletruimte wanneer er opeens een doodsbange vrouw oogcontact met haar zoekt. Ze stopt een papiertje in haar hand en verdwijnt. Stomverbaasd en nieuwsgierig opent Roosmarijn het verfrommelde papiertje met daarop de noodkreet Help me. Haar instinct neemt het over, ze kan het meisje niet laten stikken en gaat erachteraan.
Dat is nog maar het begin van alle ellende, voor ze het weet belandt ze aan de andere kant van de tafel en heeft ze zelf hulp nodig in plaats van deze te verlenen. Terwijl ze alleen maar een vrouw in nood wilde redden. Alles wat ze nodig heeft is het bewijs van haar onschuld, maar is ze wel zo onschuldig als ze zelf denkt? Terwijl alle bewijs zich tegen haar keert is het hopen op een wonder. Waar is ze in beland? Is ze zelf knettergek geworden of zijn zij en haar dochter pionnen in een vies spel?
Lukt het haar om haar onschuld te bewijzen en uit de nachtmerrie te ontwaken? Of is ze zelf één van haar cliënten geworden?
𝑵𝒊𝒆𝒎𝒂𝒏𝒅. 𝑫𝒆 𝒊𝒍𝒍𝒖𝒔𝒊𝒆 𝒗𝒂𝒏 𝒏𝒊𝒆𝒎𝒂𝒏𝒅.
Ilse Ruijters debuteerde in 2014 met haar psychologische thriller De onderkant van sneeuw en daar was ik razend enthousiast over. Inmiddels heeft Ilse al diverse thrillers op haar naam staan (die bijna allemaal in mijn kast staan te pronken) en sinds deze maand is daar haar nieuwste bijgekomen Help me, uitgegeven bij uitgeverij Ambo Anthos. Ik mocht hem lezen en recenseren, lees met me mee of ik er net zo enthousiast over ben als over haar debuut?
Help me bestaat uit 63 hoofdstukken geschreven vanuit hoofdpersonage Roosmarijn Weijmer en speelt zich af in wisselende tijdspanne, in het heden we blikken terug naar het verleden. Daarnaast zijn er cursieve teksten van een nog onbekend persoon, een freak die niet helemaal honderd is. Het verhaal gaat van start met een intrigerend, geheimzinnige en warrig eerste hoofdstuk en sluit af met een verpletterende epiloog.
Ilse Ruijters heeft een vlotte, prikkelende, beeldende en spannende schrijfstijl die onder de huid van de lezer kruipt. In het begin moest ik er even aan wennen maar al snel wist ze mijn aandacht te pakken en zat ik helemaal in het verhaal en kon dan ook niet meer stoppen met lezen.
In Help me maken we kennis met Roosmarijn Weijmer, toegewijde advocaat en liefdevolle moeder van de driejarige Aletta en vrouw van Bart - Jan de Back. Samen zijn ze eigenaar van De Back & Weijmer advocaten in Amsterdam-Zuid. Sinds de geboorte van hun dochter heeft Roosmarijn de switch van vastgoed naar psychiatrisch patiëntenrecht gemaakt, ze verleend rechtshulp aan mensen die gedwongen behandeld of opgenomen worden in de psychiatrie. Ondanks dat ze dacht daarmee meer tijd over te houden voor het moederschap en een maatschappelijke functie te kunnen bekleden, blijkt het in de praktijk niet altijd even makkelijk, het is een veeleisende en specifieke specialisatie waarin haar cliënten steeds meer van haar lijken te gaan verwachten. Wat zijn weerslag heeft op haar privéleven dit in combinatie met de gebroken nachten waardoor ze permanent moe is, zou ze alles over hebben voor één nacht slaap en een heel klein beetje rust.
Tot Roosmarijn die bewuste vrijdagmiddag gaat tanken en haar leven opeens radicaal veranderd en ze alles over zou hebben om terug te gaan naar die tijd waarin de spreekwoordelijke wallen onder haar ogen zo’n beetje haar grootste probleem waren. Wanneer een onoplettende man in het benzinestation hete koffie over haar heen gooit, probeert ze zich in de toiletruimte op te frissen. Opeens staat er een vreemd meisje voor de spiegel, doodsbang en dan frommelt ze een papiertje in haar hand om vervolgens weer net zo snel te verdwijnen als ze gekomen is. Stomverbaasd en nieuwsgierig opent Roosmarijn het papiertje waar met lippenstift de noodkreet Help me op staat geschreven. Zonder na te denken neemt haar instinct het over, ze kan het meisje niet in de steek laten en springt in haar auto en gaat er achteraan.
Het begin van alle ellende, zo staat ze in de rij om te betalen en zo belandt ze aan de andere kant van de tafel, in een inktzwarte situatie. Ze wilde alleen maar een vrouw in nood redden en nu is zij degen die gered moet worden. Alles wat ze nodig heeft is het bewijs van haar onschuld, maar dat lijkt ver te zoeken. Is ze wel zo onschuldig als ze zelf denkt? Terwijl alle bewijs zich tegen haar keert en alles in twijfel wordt getrokken, zit ze volledig klem. Waar is ze in beland? Heeft iemand het op haar voorzien of is ze zelf knettergek geworden? Lukt het haar om haar onschuld te bewijzen en uit de nachtmerrie te verdwijnen? Of is ze zelf één van haar cliënten geworden?
De verhaallijnen en karakters hebben een originele insteek met levendige karakters, waarbij Ilse onder de huid van de personages is gekropen. Het thema waarover ik niets wil prijsgeven, is zeer interessant te noemen. De verwarring, chaos en spanning zijn voelbaar overgebracht. Na een kleine opstart, zat ik volledig in het verhaal en kon ik niet meer stoppen met lezen. De spanning wordt steeds verder opgevoerd en de zenuwen worden op scherp gezet, Ilse weet je voortdurend op het verkeerde been te zetten en je brein te laten kraken. Wat gebeurd hier? Ze laat de lezer aan zichzelf twijfelen en in verbijstering achter. Met een aantal wendingen neemt het verhaal een sprint naar de climax en sluit Ruijters af met een verpletterend einde. En uiteraard een glimlach. Wat een voortreffelijk plot. Deze thriller is vaag, mysterieus en verwarrend, ofwel één grote mindfuck! Ilse Ruijters heeft een voorliefde voor boeken met een psychiatrisch thema en heeft hier ook uitstekende research naar gedaan. Ruijters is echt meester in het scheppen van verwarring in haar psychologische thrillers en blinkt hier dan ook echt in uit. Je weet gewoon nooit wie je moet geloven en je gaat twijfelen aan alles en iedereen en wordt heen en weer geslingerd in de verdachtmakingen en weet nooit of je voor de gek gehouden wordt of niet? Excellent. Meer ga ik er ook niet over verklappen, ik zou hem snel zelf gaan lezen, daar krijgt je vast geen spijt van.
Met Help me heeft Ilse Ruijters wederom een meesterlijke psychologische thriller neergezet, een knap staaltje werk. Met originele verhaallijnen en karakters met een enorm interessant thema. Een verhaal wat je zenuwen op scherp zet en je brein laat kraken, waarin je voortdurend op het verkeerde been gezet wordt, verwarring zaaien is aan haar wel besteed. Vol wendingen, een voortreffelijk plot en een verpletterend einde maken Help me een grote mindfuck! Well done! Ik kijk uit het volgende werk van Ilse.
Wat zou jij doen als je Roosmarijn was? In je auto springen of de politie inschakelen?
Roosmarijn gelooft haar cliënte niet. Tot haar hetzelfde overkomt, met moord tot gevolg.
Auteur:
Ilse Ruijters
Ilse Ruijters wist in 2022 zoveel promotie voor haar boek Minnaar te genereren dat ze in de provincie Flevoland de shortlist van de Vrouw in de Media Award haalde. Om lezers mee te nemen in het schrijfproces van Help me maakt ze de Ilse Ruijters Podcast. Met vier prijzen en talloze nominaties voor haar boeken is ze niet meer weg te denken uit de Nederlandse thrillerwereld. Help me is haar vijfde boek.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van uitgeverij Ambo Antos in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: Ambo Anthos
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een zwarte achtergrond. Een schitterende gedetailleerde blauwe vlinder. Symboliek voor schoonheid en craquelé teerheid.
De flaptekst is intens en maakt nieuwsgierig.
Quote:
Overal bladeren, hier in de bosrand. Dikke struiken, bomen, distels; zoveel groen dat ik er nauwelijks doorheen kan kijken.
In haar voortuin staat een plastic klimtoestel naast een trampoline. Alles voor de o zo geliefde, o zo gewenste dochter. Het Grote Geluk. De schutting is er om de dochter te beschermen. De auto is er om de zooi van de dochter in te vervoeren.
Ze moet naar haar werk, maar het kind schiet niet op. ‘Schatje, toe nou,’ zegt ze gefrustreerd maar zonder boos te worden. ‘Alsjeblieft, we komen te laat zo.’
Ik slik.
Eerst gooit ze haar sporttas in de achterbak, dan tilt ze de dochter in de auto. Gordels controleren. Kusje. Aai over de bol.
Kort blijft ze staan, een elleboog op het dak, haar gebalde vuist tegen haar voorhoofd.
Ik streel de boom; de harde, ruwe bast. Mijn hand op haar huid, haar lichaam dat door mij aangeraakt wil worden, wij samen die –
Eensklaps kijkt ze op en ze speurt argwanend om zich heen.
Mijn hele lichaam reageert; de haartjes op mijn armen, mijn adem, mijn hart.
Haar blik zoekt de bosrand af. Ze voelt me. Dat is een teken, toch? Ze vóélt me! Maar dan stapt ze in en rijdt het pad af. Achter de ruit zie ik haar iets tegen de dochter zeggen. Ze kijkt naar haar eigen ogen in het achteruitkijkspiegeltje, trekt haar onderste oogleden wat naar beneden, lacht wat somber en scheurt van me weg.
Mooie tekst:
Het gedicht waaraan Joachim zich altijd heeft vastgeklampt is ‘Berceuse Nr. 2’ van Paul van Ostaijen, uit: In De Gemeenschap (1927). Frank Boeijen heeft het in een gelijknamig nummer prachtig op muziek gezet. Misschien wel op de manier zoals het klonk in Joachims hoofd.
Slaap als een reus
slaap als een roos
slaap als een reus van een roos
reuzeke
rozeke
zoetekoeksdozeke
doe de deur dicht van de doos
Ik slaap
Het verhaal:
Een smekende blik, een doodsbange vrouw en een papiertje met help me. Iedereen zou te hulp schieten… Toch?
Wanneer Roosmarijn, moeder en advocaat, in een openbaar toilet haar handen staat te wassen komt er een doodsbange jonge vrouw uit een van de hokjes. Met een smekende blik moffelt ze een wc-papiertje in Roosmarijns hand, waarna ze snel wegloopt. help me staat er met lippenstift op gekrabbeld. Roosmarijn moet in een fractie van een seconde beslissen wat ze doet: de vrouw achterna gaan of niet. Maar met haar besluit komt haar eigen leven op het spel te staan…
Hoe bewijs je je onschuld als alles erop wijst dat je gek bent, een moord hebt gepleegd en daar ook nog eens je kind bij betrokken hebt?
Mijn leesbeleving:
Nog nooit eerder las ik een boek van Ilse Ruijters. Ik heb allerminst spijt dat ik het E-book Help me gelezen heb. Dit verhaal heeft me omver geblazen. Wat een tergende, bloedstollende, beklemmende, diepgaande psychologische thriller is dit. Het deed mij denken aan een boek van Louise Candlish wat qua sfeer en schrijfwijze dit verhaal benadert. De schrijfstijl van Ilse Ruijters is beeldend.
De proloog is gelijk ijzersterk. Je blijft doorlezen, je wilt het hoe en waarom weten. De proloog vormt een prima opmaat naar de rest van het verhaal. Het tempo zit er goed in en je rolt van de ene gebeurtenis in de andere. De schuingedrukte stukken in de ik vorm geven een unieke inkijk in de psyche en belevingswereld van een individu die door het leven gesloopt is. Ze vervlechten moeiteloos met het verhaal. Op een gegeven moment komen ze vlijmscherp samen. Intens en overrompelend.
Gelijk voelde ik een diepe verbintenis met hoofd personage Roosmarijn. Ik herkende me in haar als vrouw, carrière tijger en als moeder. Ik leerde haar door en door kennen doordat zij gedetailleerd is uitgewerkt door de auteur. Tot in de finesses leerde ik haar verleden e heden kennen. Haar gedachten en gevoelens werden de mijne. Maar ook de overige personages komen ijzersterk uit de verf. Bij de levens belevingen over geestelijke nood; het niet begrepen en gehoord worden moest ik even flink slikken voordat ik door kon lezen. Zoveel tastbare herkenning aan een tijd die nog steeds gitzwart aanvoelt voor mij. Maar dat betekent dat Ilse Ruijters het zeer goed verwoord heeft. Zo is het helaas echt.
De machteloosheid, het verdriet, de rauwe hartverscheurende en uitzichtloosheid van Roosmarijn haar wereld raakte me in al mijn vezels. Nergens hoop, nergens een uitweg nergens antwoorden. Wat een kracht heeft Roosmarijn dan toch dat ze dieper dan diep gaat graven om de waarheid boven tafel te krijgen. Zodat sujetten die anderen het levenslicht niet gunnen en alles voor macht en geld doen om hogerop te komen gestopt kunnen worden.
Ik vond dit een geloofwaardig verhaal dat voor mij stond als een huis. De lezer wordt continu op het verkeerde been gezet en puzzelt verwoed mee naar de oplossing. Als ik niet las dan dacht ik nog na over dit verhaal. Zo leefde het voor mij.
Net als je denkt er is geen uitvlucht, net als je de neiging om gefrustreerd te gaan gillen of iets gaan slopen onderdrukt volgt de explosieve finale. In razendsnel tempo in een fatalistische sfeer komen de verhaallijnen samen. En dan volgt de plot. Als de totale clou en de waarheid doordringen dan ben je verbaasd, verbijsterd en verwonderd tegelijkertijd. Wat een georkestreerde nachtmerrie. Waanzinnig en moedwillig.
In de toekomst lees ik graag meer boeken van Ilse Ruijters. Haar vorige boeken zou ik ook nog graag lezen. Zij kan met enkele woorden een levendige wereld scheppen waar je als lezer instapt. Je mag pas naar huis als de plot komt. Met al mijn zintuigen genoten van dit verhaal.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een prima en geloofwaardige opbouw. Een solide en goed gestructureerd verhaal. Gedetailleerd uitgewerkte personages die daadwerkelijk tot leven komen en die je als lezer goed leert kennen. Hun gedachten, gedragingen en gevoelens zijn tastbaar. De personages maken een ontwikkeling door. Van hulpeloos, uitgerangeerd en bang tot spitsvondig, diepgravend naar de waarheid naar krachtig.
De zware thematiek van enerzijds psychisch lijden naar de illegaliteit op zoeken van snel geld verdienen door de ethische grenzen uit te gummen vond ik formidabel vervlochten in dit verhaal. Herkenbaar en levensecht nauwkeurig. Ik ben fan van Ilse Ruijters.
Bedankt dat ik dit verhaal mocht lezen en recenseren Ambo Anthos en Ilse Ruijters.
++ ‘Ze schrok op uit een koortsachtige droom. Welke dag was het? Maandag. Drie dagen na de dag der dagen. Kreunend kwam ze overeind om het papieren bekertje te vullen met water’ ++
Oorspronkelijke titel: Help me ISBN: 978 90 263 6642 0 Uitgegeven door: Uitgeverij Ambo|Anthos Pagina’s: 349 Vertaling: Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Onlangs verscheen de vijfde thriller, Help me, van Ilse Ruijters, na de vorige vier nu ook weer met hoge verwachtingen. En dat is niet zo vreemd want haar voorgaande boeken werden minstens genomineerd voor een of meerdere Nederlandse prijzen of wonnen een award. Met Minnaar won ze in 2021 haar laatste award; de MAX Zilveren Vleermuis.
Advocaat Roosmarijn Weijner staat in een toilet van een tankstation haar handen te wassen als uit een van de toilethokjes een schichtig om haar heen kijkende jonge vrouw komt. Ze kijkt Roosmarijn aan en duwt een klein papiertje in haar hand. Voor Roosmarijn weet wat er is gebeurd, verdwijnt de vrouw. Ze vouwt het papiertje open en schrikt van hetgeen erop staat. Met lippenstift zijn de woorden “Help me” er snel opgeschreven. Roosmarijn bedenkt zich geen moment en stormt het toilet uit, naar buiten, naar de parkeerplaats waar ze de vrouw nog net in een wit busje ziet stappen. Ze besluit het busje te volgen, niet wetend wat haar nog te wachten staat…
++ ‘Ze schudde haar hoofd, schoof haar stoel naar achteren, liep naar het meisje toe. Ja, het was haar echt. Ze kon doen dat ze niet begreep wat hier gebeurde, maar het waren de ogen die in het tankstation via de spiegel contact met haar hadden gemaakt…’ ++
De plotopbouw ontwikkelt zich razendsnel. Na op het tankstation in haar wagen te zijn gestapt en de witte bus gevolgd, komt Roosmarijn uiteindelijk op een locatie terecht waar de bus in een loods is verdwenen. Overwegen om niet naar binnen te gaan komt bij Roosmarijn, die zelf moeder is van haar dochtertje Alette, niet eens op. Het meisje in de bus moet kost wat kost geholpen worden. Eenmaal binnen in de loods vindt ze het bloedende lichaam van een vrouw. Het blijkt een cliënte van haar te zijn. De inmiddels gewaarschuwde politie neemt na een kort onderzoek, Roosmarijn mee als verdachte en voorlopig moet ze op het bureau blijven.
De auteur heeft eerder bewezen over het talent te beschikken om de lezers in haar belangrijkste personages te laten kruipen. Dit gebeurt in Help me met het karakter van Roosmarijn. Roosmarijn is ook het hoofdpersonage en vanuit haar perspectief wordt het verhaal vanuit haar belevingen voor een belangrijk deel verteld. De lezer weet niet beter dan dat ze volledig onschuldig is aan de dood van haar cliënte Patricia Kannerhuis. Toch blijken er steeds weer bewijsstukken op te duiken die haar eerder schuldig verklaren dan vrijpleiten. In die context speelt zich een welles-nietes-spel af waarbij de inzet onacceptabel hoog is. In een hoog tempo sleurt de auteur haar lezers door dit bewogen verhaal, waarin de kansen voor Roosmarijn snel dalen. Vanuit een cel van een paar vierkante meter is het moeilijk onderzoek doen en zeker als ze weinig vertrouwen heeft in de mensen die haar mogen bezoeken…
In een snelle, korte, soms ietwat vinnige schrijfstijl, gidst de auteur haar lezers door dit interessante verhaal. Met veel wendingen worden misleidingen gegenereerd en is het ook voor de meedenkende lezer niet eenvoudig om een of meer verdachten in beeld te brengen. Is het meisje met het papiertje het moment waarin alles begint, een goede analyse wat daarvoor heeft plaatsgevonden maar pas later wordt verteld, is de enige mogelijkheid die kans op een oplossing geeft. Maar dan heeft Roosmarijn al heel wat ontberingen geleden.
Samengevat is Help me een heerlijk verrassend, spannend boek waar je als lezer al snel volledig in wegduikt. Ruijters weet inmiddels heel goed hoe ze haar lezers moet enthousiasmeren en met welke tools ze emoties kan prikkelen. Menselijke relaties waar vertrouwen, eerlijkheid en betrouwbaar empathisch vermogen van je omgeving de thema’s zijn die door haar confronterend voor het voetlicht worden gebracht. Dit alles maakt het boek uitermate geschikt voor een breed lezerspubliek.
Roosmarijn Weijmer werkt als advocaat voor psychiatrisch patiënten die ze bijstaat wanneer ze zijn opgenomen met een maatregel of deze wordt aangevraagd. Op een dag krijgt ze in de wc’s bij het tankstation een briefje van een bange vrouw in haar handen gedrukt. Wanneer ze deze bekijkt ziet ze dat er HELP ME opgeschreven staat. Roosmarijn twijfelt geen moment en rijdt achter het busje aan, waar de vrouw inmiddels inzit. Wanneer ze bij een pand uitkomen, en Roosmarijn de vrouw wil proberen te bevrijden, treft ze niet de jonge vrouw uit het tankstation aan, maar een van de cliënten die ze heeft bijgestaan. Vermoord, met nog een mes in het lichaam. Van de vrouw uit het tankstation is geen spoor te bekennen...
Ilse Ruijters heeft met help me haar zesde thriller geschreven. De lezer komt meteen in het verhaal wanneer het verhaal wordt gestart met de gebeurtenis in het tankstation. Het verhaal wordt op een ietwat ongeloofwaardige manier geschreven, waardoor je je als lezer afvraagt of het verhaal wel klopt. Dit maakt alleen maar meer nieuwsgierig naar de rest van het verhaal, want wat is er nou aan de hand? Is het een droom? Is Roosmarijn zo oververmoeid dat ze spoken ziet of is er meer aan de hand en wordt ze er in geluisd?
Naarmate het boek vordert worden alle personages verder uitgediept en krijg je een beter beeld van de binnen- en buitenwereld van de personages. Doordat dit in het begin nog oppervlakkig is, weet je als lezer niet hoe het verhaal nou precies in elkaar steekt. Aan de ene kant komt Roosmarijn erg geloofwaardig over, aan de andere kant zijn er ook erg ongeloofwaardige componenten in het verhaal aanwezig. Dit is een van de krachten van het boek en maakt dat het met recht een psychologische thriller te noemen is. Als lezer wordt je regelmatig heen en weer geslingerd tussen de waarheid en het bedrog. De regelmatige plottwisten in het boek blijven dat je door blijft lezen om achter de waarheid te komen. De uiteindelijke waarheid zag ik niet aankomen en maakt dat ik ook toen het boek eenmaal uit was nog regelmatig over het boek aan het nadenken was.
Help me is een vlot geschreven psychologische thriller waarin de waarheid en het bedrog dicht bij elkaar liggen. Help me was het eerste boek dat ik van Ilse Ruijters las, maar zeker niet het laatste.
De psychiatrisch patiënten die advocaat Roosmarijn Weijmer bijstaat, lopen met haar weg. Ze voelen zich door haar gezien: eindelijk komt er iemand op voor hun rechten. Het levert haar een goed gevoel op, maar dat verandert wanneer het applaus omslaat in ziekelijke belangstelling. Wanneer ze gaat tanken en een bange, jonge vrouw haar een papiertje met de tekst HELP ME geeft, blijkt ze in een pathologisch en gekmakend spel te zijn beland, waarin zij de pion is. Wie is Roosmarijn nu eigenlijk aan het helpen? Haar cliënt? Of haar moordenaar?
Ik was een van de gelukkige kandidaten die de nieuwe thriller van Ilse Ruijters mocht vooruitlezen. Het was mijn eerste kennismaking met deze schrijfster die reeds haar 5e thriller op ons loslaat.
Als Roosmarijn tijdens het tanken in een situatie verzeild raakt waarbij een potentieel slachtoffer haar om hulp smeekt, aarzelt ze geen seconde en schiet ze in actie. Vol adrenaline racet ze achter de bestelwagen aan en probeert ze contact te maken met het meisje. Dan volgen er snel enkele onverklaarbare gebeurtenissen waarmee ze zich verdacht maakt bij de politie. Was er wel een meisje die haar een briefje gaf met " HELP ME " op ?
Dankzij Ilse Ruijters kan je in deze psychologische thriller smullen van stalking, postnatale psychoses en het fenomeen gaslighting.
Gaslighting is een vorm van psychologische manipulatie waarbij de pleger er, al dan niet bewust,[1] op uit is het slachtoffer (tegenstander) mentaal te ontredderen. Dit probeert de pleger te bewerkstelligen door bij het slachtoffer twijfel te zaaien aan het eigen gezonde verstand
"Help Me" is een meeslepende spannende thriller, aan alles voel je dat het foute boel is maar Roosmarijn weet wat ze heeft gezien en blijft strijden voor de waarheid. Maar wat als ze als advocate plots aan de andere kant van de rechtzaal zit ?
Goochelen met de waarheid, twijfel zaaien en dan een bommetje droppen...Ilse Ruijters kent de ingrediënten om thrillerlezers geboeid te houden. Ook de personages zag ik zo voor mij tot leven komen, van de arrogante rechercheurs tot de wanhopige Patricia.
Een fijne kennismaking Ilse!
⭐️⭐️⭐️⭐️ Bedankt voor het recensie exemplaar @amboanthos @ilseruijters
Roosmarijn gelooft haar cliënte niet. Tot haar hetzelfde overkomt, met moord tot gevolg.
Auteur:
Ilse Ruijters
Ilse Ruijters wist in 2022 zoveel promotie voor haar boek Minnaar te genereren dat ze in de provincie Flevoland de shortlist van de Vrouw in de Media Award haalde. Om lezers mee te nemen in het schrijfproces van Help me maakt ze de Ilse Ruijters Podcast. Met vier prijzen en talloze nominaties voor haar boeken is ze niet meer weg te denken uit de Nederlandse thrillerwereld. Help me is haar vijfde boek.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van uitgeverij Ambo Antos in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: Ambo Anthos
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een zwarte achtergrond. Een schitterende gedetailleerde blauwe vlinder. Symboliek voor schoonheid en craquelé teerheid.
De flaptekst is intens en maakt nieuwsgierig.
Quote:
Overal bladeren, hier in de bosrand. Dikke struiken, bomen, distels; zoveel groen dat ik er nauwelijks doorheen kan kijken.
In haar voortuin staat een plastic klimtoestel naast een trampoline. Alles voor de o zo geliefde, o zo gewenste dochter. Het Grote Geluk. De schutting is er om de dochter te beschermen. De auto is er om de zooi van de dochter in te vervoeren.
Ze moet naar haar werk, maar het kind schiet niet op. ‘Schatje, toe nou,’ zegt ze gefrustreerd maar zonder boos te worden. ‘Alsjeblieft, we komen te laat zo.’
Ik slik.
Eerst gooit ze haar sporttas in de achterbak, dan tilt ze de dochter in de auto. Gordels controleren. Kusje. Aai over de bol.
Kort blijft ze staan, een elleboog op het dak, haar gebalde vuist tegen haar voorhoofd.
Ik streel de boom; de harde, ruwe bast. Mijn hand op haar huid, haar lichaam dat door mij aangeraakt wil worden, wij samen die –
Eensklaps kijkt ze op en ze speurt argwanend om zich heen.
Mijn hele lichaam reageert; de haartjes op mijn armen, mijn adem, mijn hart.
Haar blik zoekt de bosrand af. Ze voelt me. Dat is een teken, toch? Ze vóélt me! Maar dan stapt ze in en rijdt het pad af. Achter de ruit zie ik haar iets tegen de dochter zeggen. Ze kijkt naar haar eigen ogen in het achteruitkijkspiegeltje, trekt haar onderste oogleden wat naar beneden, lacht wat somber en scheurt van me weg.
Mooie tekst:
Het gedicht waaraan Joachim zich altijd heeft vastgeklampt is ‘Berceuse Nr. 2’ van Paul van Ostaijen, uit: In De Gemeenschap (1927). Frank Boeijen heeft het in een gelijknamig nummer prachtig op muziek gezet. Misschien wel op de manier zoals het klonk in Joachims hoofd.
Slaap als een reus
slaap als een roos
slaap als een reus van een roos
reuzeke
rozeke
zoetekoeksdozeke
doe de deur dicht van de doos
Ik slaap
Het verhaal:
Een smekende blik, een doodsbange vrouw en een papiertje met help me. Iedereen zou te hulp schieten… Toch?
Wanneer Roosmarijn, moeder en advocaat, in een openbaar toilet haar handen staat te wassen komt er een doodsbange jonge vrouw uit een van de hokjes. Met een smekende blik moffelt ze een wc-papiertje in Roosmarijns hand, waarna ze snel wegloopt. help me staat er met lippenstift op gekrabbeld. Roosmarijn moet in een fractie van een seconde beslissen wat ze doet: de vrouw achterna gaan of niet. Maar met haar besluit komt haar eigen leven op het spel te staan…
Hoe bewijs je je onschuld als alles erop wijst dat je gek bent, een moord hebt gepleegd en daar ook nog eens je kind bij betrokken hebt?
Mijn leesbeleving:
Nog nooit eerder las ik een boek van Ilse Ruijters. Ik heb allerminst spijt dat ik het E-book Help me gelezen heb. Dit verhaal heeft me omver geblazen. Wat een tergende, bloedstollende, beklemmende, diepgaande psychologische thriller is dit. Het deed mij denken aan een boek van Louise Candlish wat qua sfeer en schrijfwijze dit verhaal benadert. De schrijfstijl van Ilse Ruijters is beeldend.
De proloog is gelijk ijzersterk. Je blijft doorlezen, je wilt het hoe en waarom weten. De proloog vormt een prima opmaat naar de rest van het verhaal. Het tempo zit er goed in en je rolt van de ene gebeurtenis in de andere. De schuingedrukte stukken in de ik vorm geven een unieke inkijk in de psyche en belevingswereld van een individu die door het leven gesloopt is. Ze vervlechten moeiteloos met het verhaal. Op een gegeven moment komen ze vlijmscherp samen. Intens en overrompelend.
Gelijk voelde ik een diepe verbintenis met hoofd personage Roosmarijn. Ik herkende me in haar als vrouw, carrière tijger en als moeder. Ik leerde haar door en door kennen doordat zij gedetailleerd is uitgewerkt door de auteur. Tot in de finesses leerde ik haar verleden e heden kennen. Haar gedachten en gevoelens werden de mijne. Maar ook de overige personages komen ijzersterk uit de verf. Bij de levens belevingen over geestelijke nood; het niet begrepen en gehoord worden moest ik even flink slikken voordat ik door kon lezen. Zoveel tastbare herkenning aan een tijd die nog steeds gitzwart aanvoelt voor mij. Maar dat betekent dat Ilse Ruijters het zeer goed verwoord heeft. Zo is het helaas echt.
De machteloosheid, het verdriet, de rauwe hartverscheurende en uitzichtloosheid van Roosmarijn haar wereld raakte me in al mijn vezels. Nergens hoop, nergens een uitweg nergens antwoorden. Wat een kracht heeft Roosmarijn dan toch dat ze dieper dan diep gaat graven om de waarheid boven tafel te krijgen. Zodat sujetten die anderen het levenslicht niet gunnen en alles voor macht en geld doen om hogerop te komen gestopt kunnen worden.
Ik vond dit een geloofwaardig verhaal dat voor mij stond als een huis. De lezer wordt continu op het verkeerde been gezet en puzzelt verwoed mee naar de oplossing. Als ik niet las dan dacht ik nog na over dit verhaal. Zo leefde het voor mij.
Net als je denkt er is geen uitvlucht, net als je de neiging om gefrustreerd te gaan gillen of iets gaan slopen onderdrukt volgt de explosieve finale. In razendsnel tempo in een fatalistische sfeer komen de verhaallijnen samen. En dan volgt de plot. Als de totale clou en de waarheid doordringen dan ben je verbaasd, verbijsterd en verwonderd tegelijkertijd. Wat een georkestreerde nachtmerrie. Waanzinnig en moedwillig.
In de toekomst lees ik graag meer boeken van Ilse Ruijters. Haar vorige boeken zou ik ook nog graag lezen. Zij kan met enkele woorden een levendige wereld scheppen waar je als lezer instapt. Je mag pas naar huis als de plot komt. Met al mijn zintuigen genoten van dit verhaal.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een prima en geloofwaardige opbouw. Een solide en goed gestructureerd verhaal. Gedetailleerd uitgewerkte personages die daadwerkelijk tot leven komen en die je als lezer goed leert kennen. Hun gedachten, gedragingen en gevoelens zijn tastbaar. De personages maken een ontwikkeling door. Van hulpeloos, uitgerangeerd en bang tot spitsvondig, diepgravend naar de waarheid naar krachtig.
De zware thematiek van enerzijds psychisch lijden naar de illegaliteit op zoeken van snel geld verdienen door de ethische grenzen uit te gummen vond ik formidabel vervlochten in dit verhaal. Herkenbaar en levensecht nauwkeurig. Ik ben fan van Ilse Ruijters.
Bedankt dat ik dit verhaal mocht lezen en recenseren Ambo Anthos en Ilse Ruijters.
Veronique las ‘Help me’ geschreven door Ilse Ruijters.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Nadat ik de korte inhoud gelezen had was ik erg nieuwsgierig naar deze nieuwste thriller van Ilse Ruijters.
Het verhaal begint met een cursief geschreven hoofdstuk. Deze komen we vaker tegen en het is niet geheel duidelijk vanuit wie deze hoofdstukken geschreven zijn. De gewone hoofdstukken zijn geschreven vanuit Roosmarijn Weijmer.
Als Roosmarijn op een tankstation stopt, wordt je al snel het verhaal ingezogen. Roosmarijn krijgt koffie over zich heen en als ze zich wil opfrissen op het toilet is daar een meisje wat angstig overkomt en haar een briefje in de handen duwt met Help Me. Roosmarijn laat meteen alles vallen en gaat er achteraan. Vanaf dat moment kom je in een echte rollercoaster terecht en wordt je van links naar rechts gestuurd met je gedachten en ik vroeg me regelmatig af wat er nu klopte en wat niet. Deze mindfuck heeft Ruijters erg goed voor elkaar.
De personages zijn goed uitgewerkt waardoor je een goed beeld van ze hebt en je de keuzes die ze maken kunt begrijpen en vrij logisch vindt.
Ruijters heeft een vlotte schrijfstijl en aan het eind van het hoofdstuk ben je geneigd om iedere keer snel de pagina om te slaan om weer verder te lezen.
In het begin van het verhaal kon ik het boek nog aan de kant leggen omdat iets anders mijn aandacht nodig had, maar op een bepaald moment lukte dit niet meer en had ik steeds zoiets, nog even dit hoofdstuk en dan ga ik de dingen doen die moeten, maar al snel was dan weer een uur voorbij.
De ontknoping is nagelbijtend spannend en hier komen nog een aantal wendingen die ik niet meteen aan had zien komen. En de losse eindjes worden mooi afgewerkt, waardoor alles klopt. Als je thrillerliefhebber bent, moet je dit boek gewoon lezen.
Dit boek ontvingen wij van Ambo Anthos. Dit beïnvloedt onze mening niet.
In dit verhaal maken we kennis met Roosmarijn Weijmer, een advocaat die zich heeft gespecialiseerd in het bijstaan van mensen met psychische problemen. Samen met haar man runt zij een succesvol advocatenkantoor. De zaken gaan goed, maar dan verandert alles op een noodlottige middag. Terwijl Roosmarijn gaat tanken en wil afrekenen, morst iemand koffie over haar heen. Terwijl ze in de toiletten een poging doet om dit schoon te maken, krijgt ze een wc-papiertje in haar handen geduwd door een doodsbange jonge vrouw met de tekst "help me" in lippenstift geschreven. Roosmarijn bedenkt zich geen seconde en besluit de auto met de bange vrouw achterna te gaan.
Vanaf dat moment komt Roosmarijn in een vreselijke nachtmerrie terecht. Ilse Ruijters, geen onbekende in de thrillerwereld, weet opnieuw een razend spannend boek neer te zetten. Al bij de proloog word je het verhaal in gezogen en vanaf dat moment blijft het een achtbaan van spanning en bizarre gebeurtenissen tot de laatste bladzijde.
Ruijters' schrijfstijl is meesterlijk in het zaaien van twijfel en onzekerheid. Het verhaal zit vol bedrog en manipulatie, waardoor je constant twijfelt aan de eerlijkheid van de personages. Was de patiënt die Roosmarijn behandelde wel toerekeningsvatbaar of toch niet? Deze vraag blijft je achtervolgen terwijl je samen met Roosmarijn en haar advocaat de waarheid probeert te ontrafelen.
De plottwisten zijn goed doordacht en houden je continu op het puntje van je stoel. De spanning is intens en de opbouw van het verhaal is sterk, met korte hoofdstukken die het tempo hoog houden en de lezer door het verhaal sleuren. De complexe karakters en de verrassende wendingen maken dit boek tot een absolute pageturner.
Deze thriller is een must-read voor elke liefhebber van het genre. De combinatie van sterke karakters, een intrigerende plot en een constante stroom van spanning maakt dit boek tot een echte aanrader.
Door de verschillende nominaties en prijzen die Ilse Ruijters met haar vorige thrillers behaalde, is ze geen onbekende in het thrillerland. Nadat ik haar vorige boeken verslond, was ik heel benieuwd of ze met 'Help me' terug een kanjer van een thriller zou neerpennen.
'Help me' gaat over de advocate Roosmarijn Weijmer die begaan is met psychiatrische patiënten. Ze is een luisterend oor voor haar patiënten en komt voor hen op. Wanneer ze op een dag na het tanken in een tankstation naar het toilet gaat, ontmoet ze een meisje die prompt een briefje met HELP ME in haar handen duwt. Roosmarijn twijfelt geen moment en gaat het meisje achterna. Wanneer die in een wit bestelbusje wordt geduwd, weet Roosmarijn pertinent zeker dat het meisje gevaar loopt. Haar instinctief gedrag dwingt haar om het meisje te volgen. Helaas beseft Roosmarijn niet dat dit het begin is van een nachtmerrie...
Net zoals haar vorige boeken slaagt Ilse er terug in om de aandacht van de lezer van bij het begin vast te nemen. De aangename schrijfstijl, de korte hoofdstukken dwingen je om verder te lezen, je kan het boek nauwelijks opzij leggen. Je voelt met Roosmarijn mee. Haar emoties, haar machteloosheid, het gevoel dat ze krijgt nu ze aan de andere kant van de tafel in de verhoorkamer zit. Als lezer zou je haar willen helpen, je denkt mee hoe ze uit deze hel nog kan ontsnappen. Iedere keer als je denkt dat je weet hoe het verhaal eigenlijk in elkaar steekt, word je door Ilse terug op het verkeerde been gezet. Het einde is dan ook verrassend.
'Help me' is voor mij een heel geslaagde thriller, een boek vol wendingen die je zenuwen en hersenen op de proef stellen. Ilse Ruijters speelt als het ware zelf een psychologisch spelletje met haar lezers. Zou dat haar geheim zijn voor haar succesvolle thrillers?
Roosmarijn Weijmer is advocaat, zij staat psychische patiënten bij in hun moeilijke tijd naar de rechtbank. Haar cliënten voelen zich gehoord, maar er is er altijd één of twee die verder gaan en de grens overschrijden. Als het stalking word of nog erger. Tijdens een normale tankbeurt bij het tankstation krijgt Roosmarijn een papiertje met de tekst HELP ME, in haar hand geduwd door een bange jonge vrouw. Roosmarijn twijfelt geen moment en zet de achtervolging in. Maar dat is wanneer het net zich om Roosmarijn sluit en er meerdere slachtoffers en doden vallen. Word Roosmarijn gek, of speelt er iemand een gekmakend spel met haar?
Vanaf het begin zit je meteen in het verhaal, je krijgt een kleine achtergrond mee en de rest ontdek je naarmate je verder leest. En dat verder lezen dat gaat door de goede spanningsopbouw steeds sneller.
De korte hoofdstukken, de vlotte en levendige schrijfwijze zorgen ervoor dat je zonder moeite in het verhaal zit. Het is alsof je over Roosmarijn haar schouder meekijkt en daardoor nog intenser voelt wat ze allemaal meemaakt.
Je leest het meeste vanuit Roosmarijn, de cursief gedrukte tekst is van iemand die je zelf moet ontdekken, want teveel informatie zorgt voor spoilers in dit geweldig spannende verhaal.
Het verhaal zit heel goed in elkaar, de verschillende gedachte die ik had heb ik meerdere keren moeten aanpassen naarmate ik verder in het verhaal zat. En man wat een einde, hier zou zomaar een vervolg op kunnen komen.
Ik zou nog zoveel meer willen en kunnen vertellen, maar alles wat ik teveel vertel is een spoiler en dat zou zo zonde zijn.
Dit is echt een dikke vette aanrader voor alle thriller fans. Zeker als je je indenkt dat dit iemand in het echt ook zou kunnen overkomen.
Roosmarijn Weijmer is advocaat die vaak psychiatrisch patiënten bijstaat. Wanneer ze op een dag gaat tanken en een bange, jonge vrouw haar een papiertje met de tekst HELP ME geeft, blijkt ze in een pathologisch en gekmakend spel te zijn beland, waarin zij de pion is.
Help me heeft een vliegende start en het tempo blijft hoog na de introductie van direct veel personages. Eén lange rij onvoorspelbare dingen vindt plaats, Roosmarijn geraakt in een bizarre, onbegrijpelijke situatie, waarin helemaal niets meer lijkt te kloppen. Haar paniek zit onder je huid. Ruijters laat haar lezer lang in spanning, uitleg komt mondjesmaat.
Wat volgt is een zenuwslopende strijd tegen de tijd. De auteur geeft ons een terugblik op de voorafgaande periode, waardoor alles steeds meer in perspectief wordt gezet. Intussen doet Roosmarijn er alles aan om het recht zijn beloop te laten hebben. Haar paniek en wanhoop als niemand haar meer gelooft benemen de adem. Strubbelingen in haar huwelijk werken ook niet echt mee.
Ruijters werkt gestaag door naar de ontknoping, die hoewel zij hem voorbereid heeft en dus niet totaal onverwacht is, toch een heel dramatische wending heeft. Het is jammer dat daarna het verhaal plotseling stopt en dat is wel onverwacht. Maar de echte twist zit in de epiloog. Die laat in een keer het vertrouwen in de rechtsgang kelderen. Niet alle eindjes worden gesloten. Gelukkig maakt een feelgood-slotpagina dat weer goed.
Help me is misschien een vergezocht verhaal, of onwaarschijnlijk, waar getraumatiseerde cliënten en stalkers deel van uitmaken, maar Ruijters bewijst dat ze goed kan schrijven. Ze bouwt het verhaal prima op, haar stijl heeft veel vaart, waarmee ze behoorlijk wat spanning laat oplopen.
Roosmarijn runt samen met haar man een succesvol advocatenkantoor. Als advocate is Roosmarijn gespecialiseerd in het bijstaan van mensen met psychische problemen.
Op een dag, wanneer ze stopt bij een tankstation, ontvangt ze op het toilet een briefje van een meisje met de tekst: "Help me." Vervolgens ziet ze hoe het meisje wordt meegenomen in een busje. Roosmarijn besluit direct achter het meisje aan te gaan om haar te helpen.
Vanaf dat moment belandt Roosmarijn in een vreselijke nachtmerrie. Wat volgt is een verhaal dat onder de huid van de lezer kruipt, met verschillende wendingen waarvan je nooit zeker weet welke kant het uiteindelijk zal opgaan.
Het verhaal is sterk opgebouwd en de schrijfstijl van de auteur leest prettig. Haar beeldende en bijna filmische manier van schrijven trekt je meteen in het verhaal, waardoor je de gebeurtenissen voor je ziet en de spanning goed voelbaar is.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee personages, wat duidelijk wordt door het verschil in lettertype. Vooral Roosmarijn is een sterk en realistisch neergezet personage, waardoor je als lezer echt met haar meeleeft.
De plottwists zijn goed doordacht, en de onverwachte wendingen houden je voortdurend op het puntje van je stoel. De ontknoping is spannend en bevat verrassingen die je niet ziet aankomen.
Help me is een ijzersterke psychologische thriller die echt onder je huid kruipt. Wat mij betreft een absolute aanrader voor liefhebbers van het genre!
Ik mocht Help me van Ilse Ruijters lezen, hiervoor mijn dank voor AmboÁnthos uitgevers. Roosmarijn is een advocaat die mensen met psychische problemen begeleid. Onder haar cliënten zijn er een aantal die wat extra aandacht eisen. Deze trekken haar verder mee in hun leven en het voelt als stalken. Terwijl zij getankt heeft en wil gaan betalen, wordt er koffie over haar heen gemorst en ze wil dit schoonmaken in de toilet en daar treft ze een angstig meisje aan die haar via een briefje om hulp vraagt. Haar gevoel zegt dit meisje te willen helpen. Ze gaat hen volgen. Dit brengt haar in grote problemen en uiteindelijk wordt zij verdacht van moord. In de periode dat zij in de gevangenis zit wil ze haar onschuld bewijzen en er ontstaan vele spannende periodes. Verder wil ik niet teveel uitweiden, want dan zou ik het verhaal verklappen. Help me is een goede thriller die je bij het verhaal houd. Door de korte en duidelijke hoofdstukken kan je alles goed volgen. Het is ook beeldend geschreven, zodat je het als een film voor je ziet. Het plot vond ik nog best verrassend, want je werd een paar keer op het verkeerde been gezet, tot ik het toch op het eind door had. Bij het lezen van de epiloog ga je denken, wat is het vervolg? Komt er nog een vervolg? Help me van Ilse Ruijters is een echte aanrader om te lezen als je zin hebt in een spannend avontuur.
Wederom een prachtige psychologische thriller die onder he huid kruipt. Al vanaf het begin is er een beklemmende sfeer aanwezig. Er worden diverse psychologische spelletjes gespeeld door de goed uitgewerkte karakters. Er heerst verwarring in het verhaal en toch sleurt het je mee.
Ilse Ruijters is niet meer weg te denken uit het Nederlands thrillerschrijver-landschap.
Spannend verhaal..Als lezer zat ik vanaf het begin gelijk in het verhaal. Je weet als lezer niet of wat wat roosmarijn mee maakt echt is of dat ze het psychologies mee maakt ..als lezer begon ik op een gegevenmoment te twijfelen aan haar verhaal, ' of dit wel echt gebeurd is ", heel spannend verhaal en ik was benieuwd naar wat de echte waarheid is .
Wat een geweldig boek! Het begon meteen pakkend en werd in het verhaal gezogen. Niet voorspelbaar en een hoog “ik wil doorlezen” gehalte. Het boek leest heel makkelijk weg en is spannend van begin tot het eind. Absoluut een aanrader!
Goede psychologische thriller waarbij ik me als lezer afvroeg wat ik zou hebben gedaan. Het begint met vaart, zakt dan qua spanning wat in maar zeker niet qua verhaal, om op t eind er weer vol vaart tegen aan te gaan. Met heel veel plezier gelezen.