Dit legt bloot hoe neoliberalisme en managerrialisme onze zorgsector doordringen en waar efficiëntiedenken en meetbare resultaten de menselijke maat verdringen. Een rake kritiek als je het mij vraagt op hoe protocollen en kostenbesparende maartregelen sociale rechtvaardigheid ondermijnen. Een krachtige wake-up call tegen de sluipende effecten van een ideologie die meer waarde hecht aan cijfers dan aan mensen.
“Misschien is de belangrijkste vaststelling wel dat het managen van de schaarste vertrekt van een soort duidelijkheid die er in de realiteit van het sociaal werk gewoon niet is.”