آینه در زندگی در کارنامه آندری تارکوفسکی جایگاه بسیار مهمی را به خود اختصاص میدهد. چهارمین فیلم از هفت فیلم بلند اوست و در کانون تولیدات سینماییاش قرار میگیرد و از جهات دیگری غیر از حساب و کتاب صرفا عددی، سه فیلم پیش از خود را از سه فیلم پس از خود متمایز میکند. آینه حد اعلا و عصاره کودکی ایوان، آندری روبلف و سولاریس است. درون مایههایی را که آنها واکاوی کرده اند -دوران کودکی، جنگ، مسئولیت هنرمند و جدوجهدش، ناباوری انسان، احساس گناه و تاوان- در جهانی به غایت درهم تنیده و پرطنین گرد هم می آورد. همچنین چرخه زیبایی شناختی و عاطفی بیان هنری تارکوفسکی را به ثمر مینشاند و منادی مسیر جدیدی میشود که او در سه فیلم آخرش استاکر، نوستالژیا و ایثار دنبال میکند. آینه از بسیاری جهات بیپرواترین و برانگیختهترین گواه وجود لطف و هارمونی ایمان و مصالحه در جهان مخدوش و هراس انگیز و زندگی شخصی پرتنش و درهم ریخته است.
For anyone interested in the background of Tarkovsky's masterpiece "Mirror", this small 120 page volume is totally indispensible.
With rare photographs from the Tarkovsky archive showing that the primary sources for much of the farmhouse material is drawn from genuine scenes in the director's life.
I would have liked a little more input from the collaborators, especially Margarita Terekhova, who gives one of the cinema's greatest performances in this film.
That said, this title gives a full and deep understanding of this remarkable piece of cinema history and is highly recommended.
Warning - if you haven't seen the film, ensure you watch it at least once before reading this book.