Dieven van het licht

by Philipp Blom, Kris Lauwerys (translator), Isabelle Schoepen (translator)

Wervelende historische roman van de geliefde non-fictieauteur voor de lezers van Jan van Aken en Umberto Eco

Sinds Sander als jongen in Vlaanderen in 1572 moest toezien hoe zijn vader werd vermoord door de Spaanse bezetters, is hij een gedreven man. Van jongs af aan heeft hij altijd geschilderd en hij gaat op zoek naar een meester die hem op kan leiden tot bloemenschilder. Zijn broer Hugo, die doofstom werd na de dood van zijn ouders, mengt de kleuren voor hem. Maar Hugo is even opvliegend als zachtaardig en wanneer hij een gewelddadige misdaad begaat, moeten hij en Sander noodgedwongen vluchten. Ze vinden werk in een studio in Rome, ervaren de extravaganties van de paus, de intriges in het paleis van de kardinaal in Napels en allebei, op hun eigen manier, de geneugten van verboden liefde. Keer op keer vindt Sander een uitweg uit schijnbaar hopeloze avonturen.

Dieven van het licht is een geweldige, spannende roman die historische figuren als Giordano Bruno, Caravaggio en de grote geestelijken van de zestiende eeuw tot leven brengt. Philipp Blom biedt de lezer een overweldigend panorama van de Italiaanse renaissance waar het vertelplezier van afspat.

Genres: Fiction, Roman

411 pages, Kindle Edition

Published February 1, 2024

About the author

Philipp Blom is a German novelist who currently lives and works in Vienna, Austria. He is best known for his novel, The Simmons Papers (1995). His 2007 novel, Luxor has not yet been translated into English. He is a professional historian who studied at Vienna and Oxford with a focus on eighteenth-century intellectual history. His academic works include: To Have and to Hold: An Intimate History of Collectors and Collecting; Encyclopédie, and The Vertigo Years: Change and Culture in the West, 1900-1914. He is also the author of The Wines of Austria.

Reviews

[Christoph Segers · Rating 4 out of 5]

Toegegeven: ik las dit boek voornamelijk omdat het gepromoot werd door een boekhandel die gespecialiseerd is in holebi-literatuur. Helaas bleef ik op dat vlak wat op m'n honger zitten, want ondanks dat het op de kaft vermeld wordt, is dit slechts een miniem onderdeeltje van dit meer dan 400 blz tellend boek. Vreemd, want meestal wordt dat aspect net angstvallig uit de blurb gehouden. Wellicht weet de auteur en/of de uitgever dat boeken over schilders uit de 16de eeuw het goed doen bij die bevolkingsgroep.
Maar was de herenliefde niet de focus, de rest wist me meer dan te boeien. Het relaas van Sander die met zijn broer de Nederlanden ontvlucht en het tot hofschilder van een kardinaal schopt houdt je op het puntje van je stoel. De schrijfstijl is snedig waardoor het verhaal de vaart erin houdt en de plotwendingen zijn voldoende verrassend dat je wil weten hoe het afloopt.
Geen vijf sterren omdat ik al wist hoe het in elkaar zat iets over de helft, maar toch vier en een half omdat de schrijver erin slaagde me dit te laten vergeten tot aan het einde. Misschien ook net iets te veel toevalligheden die de plot vooruithelpen maar een kniesoor die daarover struikelt tijdens het lezen.
Voor wie van vlot leesbare historische fictie houdt, is dit boek een stevige aanrader.

[Lesereien · Rating 4 out of 5]

Mit “Diebe des Lichts” hat Philipp Blom einen Roman geschrieben, der den Leser ins 16. Jahrhundert und in die Zeit der großen italienischen Renaissance-Maler entführt. Im Zentrum der Geschichte steht Sander, der während der spanischen Besetzung Flanderns mitansehen muss, wie sein Vater ermordet wird. Als Waisen begeben sich sein verstummter Bruder und er auf eine Wanderschaft, die sie bis nach Rom führt. Sie arbeiten in einer Druckerei, in einem Atelier und werden an die Welt der Farben und der Malerei herangeführt.

Besonders Sander entdeckt sein Talent für die Pflanzen- und Blumenmalerei, welches er in der Werkstatt des römischen Malers Virgilio Nobili vertiefen kann. Dort lernt er auch die Tochter des Malers kennen und verliebt sich in sie. Doch ihm ist mit dieser Liebe kein Glück vergönnt und bald schon führt ihn sein Weg weiter nach Neapel und Palermo.

Sander ist umgeben von Menschen der Zeit, wie Giordano Bruno und Caravaggio. Er wird Berater eines spanischen Kardinals und gewinnt tiefe Einblicke in die Machenschaften der Kirche(nmänner) und in ihre Ablehnung neuer Ideen. Sander deckt Verbrechen auf, macht sich mächtige Feinde und hat mit Intrigen zu kämpfen.

Blom öffnet seinen Lesern mit diesem Roman gleich mehrere Türen, durch die die Welt der Renaissance betreten werden kann. Der Protagonist, der sich zwischen unterschiedlichen Institutionen, Städten und Interessen bewegt, der sowohl Künstler als auch Berater in der Kirche ist, schafft Verbindungen und gewährt interessante Einblicke.

“Diebe des Lichts” ist ein leichter, aber kein seichter Roman. Ein historischer Schmöker, der trotz einiger Längen Spaß macht. Er kann all jenen Lesern empfohlen werden, die Lust auf eine kleine (kunsthistorische) Zeitreise haben.

[Justpassingby]

Strong story that benefits from a clever interplay of personal and socio-political themes to build up dramatic tension. The struggle of an artist with his work and the struggle of a young man with his sexuality harmonise with the power clashes between local politicians and with mankind's search for universal religious truth.

The antagonists could have benefited from a bit more nuance. From a professional historian I expect more than the "Germans and countryside good, Southern Europe and cities bad" stereotypes of early Lutherans. We know that the Spanish crown and the Catholic church were on the wrong side of history: they lost the war, after all; but a good villain is an understandable villain, a character in which I recognise part of myself. I missed that in the murderous, child-raping usurers who occupy the top ecclesiastical ranks in this book. Some of that is made good, however, by the smart and pessimistic circular ending.

[Elsje · Rating 5 out of 5]

Het boek bevat historische informatie." De inquisitie mag geen onschuldig bloed vergieten, ook niet tijdens de verhoren. Daarom hebben vernuftige geesten de rekbank en de tratto di corda uitgevonden ,waarbij de handen van de beschuldigde op de rug worden samengebonden en hij aan zijn polsen wordt opgehangen, en de tormento di tocca, de watermarteling; bloed vloeit er niet." p. 332. Gewoon onmenselijk!

Het boek zit vernuftig in elkaar. Pedro Guzman kent Sander en Hugo van in het begin. p. 398
Pedro was de Spaanse kommandant op zoek naar protestantse rebellen in de Nederlanden. Sander en Hugo waren de jonge kinderen, die verraadden waar de rebellen zich schuilhielden. In ruil voor die informatie krijgt Sander een filipsdaalter, een Spaanse munt met afbeelding van Filips II.
Pedro is later de Spaanse inquisiteur, die bij Sander en Hugo een altaarstuk bestelt.



Het boek begint in 1572 in De Nederlanden met de kraai . Het boek eindigt in 1601 in Napels met de kraai

Hugo heeft 2 x iemand vermoord :
p. 229-232 bij meester Gilles :Hugo vermoordt een van de gezellen die Sander aanspreekt over de munt.
p. 402-403 bij de oude Giovanni : Maddalena nadat Sander voor de grap zegt dat hij Maddalena zal vragen om zijn echtgenote te worden p. 393.

Sander verkiest met Hugo te vertrekken op strafexpeditie in plaats van bij Chiara, die in verwachting is van een dochter. "Ik kan het niet. Ik ben te zwak om gelukkig te kunnen zin." p. 414

Zeer poëtische passage over de verhouding Sander-Hugo p. 372

[Pieter Serrien · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkende roman over twee broers die in geuzentijd in het zestiende-eeuwse Antwerpen moeten opgroeien en later kunnen opklimmen in de barokke, kerkelijke en politieke wespenesten in Italië. Blom kan dus niet alleen straffe non-fictie schrijven, maar overtuigt nu ook echt met een historische roman.

[Erik Thibaut · Rating 3 out of 5]

Ik vond mijn weg niet altijd in dit boek. Enerzijds voelden de personages nogal vlak aan, waren de omzwervingen van hoofdpersonage behoorlijk ongeloofwaardig (Rome, Napels, Palermo) zoals wel vaker het geval is in historische romans en bouwde het verhaal zich behoorlijk rommelig op. Anderzijds zijn vele stukken in het boek wél overtuigend geschreven: de stukken over kunst, de dialogen ... Ook de plot is verrassend, origineel en spannend. Een betere versie van Dan Brown, maar zeker ook geen Zafon of Eco (deze laatste vergelijking las ik in de pers).

[Rinke Roos]

Van de achterflap
Dieven van het licht is een wervelende spannende roman die historische figuren als de filosoof Giordano Bruno, de schilder Carvaggio en de grote geestelijken van de zestiende eeuw tot leven brengt. Philip Blom biedt de lezer een overweldigend panorama van de Italiaanse renaissance waar het vertelplezier van afspat.

Moeilijk weg te leggen dit boek, met soms ook wel gruwelijke omschrijvingen van executies en andere horror zaken uit die eeuw. Desalniettemin een zeer onderhoudend en spannend verhaal over die tijd. Boek deed me ook wel een beetje denken aan de " Schilder van Barcelona" van Idefonso Falcones. Ik neem aan dat Blom dat boek ook gelezen heeft. Philip Blom levert als filosoof menigmaal zijn bijdrage aan het "Filosofisch Kwartet" Al met al toch ook wel een ietwat sombere man die vecht om toch nog optimist teblijven

[Michael Madel · Rating 4 out of 5]

Ein barocker Mittelalter-Roman, der manchmal in zu detailverliebten Beschreibungen schwelgt. Wer die Darstellungen der üblen Machenschaften der katholischen Kirche, deren Leidtragende meistens Kinder sind, mit heutigen Aktivitäten dieser Institution vergleicht, muss zu dem Schluss kommen, dass sich nur die Methoden, nicht aber die grundsätzliche Ausrichtung geändert hat.

[mel. · Rating 2 out of 5]

In diesem Buch waren erschreckend viele Zeit- und Grammatikfehler und der kurze Pseudo-Inzest-Gedanke hat mich erschreckt.
An sich war es ein spannender Roman, der viele interessante historische Fakten zu bieten hatte, mir war allerdings außer Chiara und Maddalena niemand sympathisch, der Pseudo-Inzest war grauenhaft, die Kapitel ziemlich lang und das Ende war viel zu rasch hinuntergeschrieben.

[Astrid Minnee · Rating 3 out of 5]

Voor de liefhebbers van Ken Follett's stijl prima historische roman, maar op het niveau van Umberto Eco en dan neem ik aan 'De naam van de roos' zoals vermeld door de 'Frankfurter Algemeine'. Denk het even niet.

[Sabine Kern]

Spannend, aber heftig.

[Raf Vandenbussche · Rating 3 out of 5]

Een (te) licht geschreven verhaal (te) vol historische verwijzingen over een vreselijke periode, de 16e eeuw, een kleurrijke taal maar voor mij geen topper helaas

[Jos Deroo · Rating 3 out of 5]

Hele goeie beschrijvingen (vooral van schilderijen). Helaas is het verhaal nogal springerig en bij tijden moeilijk te volgen.

[Yves Bekaert · Rating 2 out of 5]

Goed geschreven, maar voorspelbare plot.

[Jelle Mostien · Rating 5 out of 5]

Geweldige, spannende historische roman!

[Pamela Simoens · Rating 1 out of 5]

bwa

[kali · Rating 3 out of 5]

deeply mid

[Zinn Drzewo · Rating 4 out of 5]

Unglaublich schön ausgestaltete Beschreibungen. Die Stärke des Autors liegt nicht unbedingt in den Dialogen, sehr wohl aber in den ausufernden Schilderungen verwesender Körpern oder Gerüchen italienischer Städte im Hochsommer vor 400 Jahren - passend zu einem ersten Roman eines erfahrenen Sachbuchautor.
Der Bogen um die Erzählung ist für einen "Erstling" überraschend gut gehalten ein und zieht einen tief in die Welt der Handlung hinein, man lacht und ärgert sich mit den Figuren.
Vom Prolog darf man sich nicht abschrecken lassen. Dieser wirkt sprachlich anders und zugegeben eher schwach.
Es lohnt sich aber unmäßig weiterzulesen, auch nur um die wahrscheinlich charmanteste und sensibelste Beschreibung schwuler Cruising-Kultur in Rom des 17. Jahrhunderts lesen zu dürfen.