Jonas van der Valk ontwaakt in een onbekende hotelkamer en kan zich niet herinneren hoe hij daar terecht is gekomen. Verward probeert hij de weg terug naar huis te vinden, maar hij merkt al snel dat de wereld onbegrijpelijk is veranderd. In zijn oude buurtkroeg krijgt Jonas te horen dat het vijftien jaar later is dan hij zelf denkt. Hij heeft blijkbaar al die tijd in de gevangenis gezeten, omdat hij een verschrikkelijke moord heeft gepleegd. Voor zijn gevoel is er maar één dag voorbijgegaan. Met de hulp van zijn zus ontdekt Jonas dat hij vervroegd is vrijgelaten. Waarom kan hij zich niks herinneren? En wat is er precies gebeurd die nacht, vijftien jaar geleden, toen zijn schijnbaar perfecte leven in een explosie van geweld voorgoed veranderde?
Jonas Van der Valk ontwaakt op een dag in een hotel. Hij weet niet meer hoe hij hier terechtgekomen is. Sterker nog, hij blijkt niks meer te weten van de laatste 15 jaar. Samen met zijn zus en zijn advocaat komt hij erachter dat hij 15 jaar geleden zijn vrouw heeft vermoord en twee weken geleden vrijgelaten is. Voor hem voelt het alsof het gisteren was dat hij als architect een grote deal had beklonken, zijn vrouw en zijn kinderen heeft gezien.
Ik had reeds De honger van deze auteur gelezen en dat was echt een goede thriller dus de verwachtingen waren hooggespannen. De beeldende schrijfstijl loodste mij heel vlotjes door de hoofdstukken van dit boek en de spanningsboog was vrij constant gespannen. Het verhaal is mysterieus, maar ook een beetje vreemd en niet altijd even realistisch. Waar ik op zich geen probleem mee heb want het was goed verteld.
Het hoofdpersonage is zijn geheugen kwijt waardoor hij op die manier niet echt uitgediept wordt, toch zijn zijn gevoelens goed omschreven en voel je met hem mee. Via flashbacks wordt de lezer wel meegenomen in het verhaal dat zich vijftien jaar eerder afgespeeld heeft. De verhaallijnen komen op het eind samen met een heel verrassende maar toch vrij ongelooflijke wending. Het eind was wel enorm spannend en ik was echt benieuwd hoe het zou aflopen.
Al bij al heb ik dit boek graag gelezen al waren de verwachtingen niet helemaal ingelost. Volgens mij zou dit wel een ideaal verhaal zijn om te verfilmen.
Jonas van der Valk ontwaakt in een onbekende hotelkamer en kan zich niet herinneren hoe hij daar terecht is gekomen. Verward en verdwaald probeert hij de weg terug naar huis te vinden, maar hij merkt al snel dat de wereld onbegrijpelijk is veranderd. In zijn oude buurtkroeg krijgt Jonas te horen dat het vijftien jaar later is dan hij zelf denkt. Hij heeft al die tijd in de gevangenis gezeten, omdat hij zijn vrouw Sanne had vermoord terwijl hun jonge kinderen lagen te slapen.
Voor zijn gevoel is er maar één dag voorbijgegaan, maar Jonas kan de realiteit niet ontkennen. In totale ontreddering zoekt hij houvast bij zijn zus Maddy, die vanuit Kopenhagen meteen naar hem toe komt. Met haar hulp ontdekt Jonas dat hij vervroegd is vrijgelaten. Maar waarom kan hij zich niks herinneren? En wat is er precies gebeurd die nacht, vijftien jaar geleden, toen zijn schijnbaar perfecte leven in een explosie van geweld voorgoed veranderde?
'Zondebok' begint meteen heel erg mysterieus. Jonas ontwaakt namelijk in een hotelkamer en hij weet niet hoe hij daar terecht is gekomen. Hij denkt dat hij nog steeds in hetzelfde jaar zit als de dag voordat hij in slaap viel, maar het blijkt toch heel anders in elkaar te steken.
Je leest dan dat Jonas erachter komt dat het opeens vijftien jaar later is en dat hij in de gevangenis heeft gezeten voor de moord op zijn vrouw Sanne. Maar hier kan hij zich helemaal niets meer van herinneren. Behoorlijk heftig dus (en héél interessant).
Vervolgens lees je ook hoofdstukken vanuit Sanne, vijftien jaar eerder, en je komt dus meer over haar en de periode van voor de moord te weten. Ook dit vond ik erg interessant om te lezen. Als lezer twijfel je continu over Jonas. Heeft hij de moord nou wel of niet gepleegd? Wat was dan de reden hiervoor? En waarom weet Jonas nergens meer iets van?
Helaas werden daarna sommige stukken voor mij een beetje ongeloofwaardig en dat vond ik dan stiekem toch een beetje jammer. Kasper heeft namelijk een hele fijne schrijfstijl en de eerste helft vond ik echt heel interessant. Ook het onderwerp zelf is boeiend en mysterieus. Helaas ben ik toch iets gezakt in mijn beoordeling.
Wat een bizar verhaal, voor mij ongeloofwaardig. Het verhaal speelt zich oa. af in Amsterdam en de vele beschrijvingen van de straten en pleinen kon me niet boeien. Een extra punt voor de onmacht die het hoofdpersonage in al zijn verwardheid voelt en de kracht die hij heeft om uit te zoeken wat hem overkomen is.
Zo gefrustreerd ik was met mijn gevoel verloren te zijn in mijn vorig boek (“Razende storm” van Arnaldur Indrisason) zo zalig vond ik het om samen met het hoofdpersonage verloren te zijn in dit boek. Het boek begint met het hoofdpersonage – Jonas Van der Valk - dat wakker wordt in een hotelletje en zich niet kan herinner hoe hij daar belandde. Meer zelfs als snel blijkt dat hij zich helemaal niets meer herinnert van de laatste 15 jaar van zijn leven; een periode die start met moord op zijn vrouw tot aan zijn vrijlating uit de cel, want hij geïdentificeerd als de dader en veroordeeld tot 15 jaar cel; een straf die hij net heeft uitgezeten. En dan zijn we nog maar op blz 39 aanbeland. Zo’n premisse en de manier waarop ze gebracht werd, zorgde ervoor dat de lezer meteen in het verhaal zit.
Zowel de zaken Josans zoektocht belemmeren als de onboezemingen in het flashback draadje, zorgen ervoor dat de lezer altijd geboeid blijft. Deze geboeidheid genereert een soort van spanning door de betrokkenheid die de lezer voelt met het het hoofdbersonage. Tussendoor zijn er enkele echte spanningsmomenten die zich soms manifesteren als actiescenes, of alscliffhangers en eentje wordt zelfs zo terloops vermeld dat een onoplettende lezer het zou gemist hebben
Dit was echt genieten; wat zeg ik : dit was Genieten (met hoofdletter G). Dit was een van die (weinige) werken waar je met spijt de laatste bladzijde bereikt, en afscheid moet nemen van de personages. En wellicht voor altijd, want tot op heden, schrijft Kasper alleen maar los van elkaar staande verhalen.