What do you think?
Rate this book
Tęsknica
Iga, menadżerka w korporacji, niespodziewanie musi przerwać karierę, aby ratować zdrowie.
Szukając odpoczynku, wyjeżdża na wieś, gdzie poznaje Nadzieję, ekscentryczną właścicielkę gospodarstwa „Pomiędzy”. Wkrótce, pozornie monotonne życie młodej gospodyni, uważanej przez lokalną społeczność za znachorkę lub dziwaczkę, okazuje się splotem kolejnych tajemnic, a rosnący za chałupą las – przedsionkiem nieznanego świata. Niepokojące incydenty, rodzinne sekrety, widmo tęsknicy i walka o utraconą duszę wciągają Igę w sam środek ludowych obrzędów i dawnych wierzeń.
Tęsknica to baśń dla dorosłych inspirowana pięknem wsi, estetyką polskiej kultury ludowej oraz motywami występującymi w tradycyjnych polskich bajkach i baśniach. Jest także opowieścią na cześć natury i kobiecości, ale i refleksją nad destrukcyjną siłą tych z marzeń, które wymykają się spod kontroli.
Szukając odpoczynku, wyjeżdża na wieś, gdzie poznaje Nadzieję, ekscentryczną właścicielkę gospodarstwa „Pomiędzy”. Wkrótce, pozornie monotonne życie młodej gospodyni, uważanej przez lokalną społeczność za znachorkę lub dziwaczkę, okazuje się splotem kolejnych tajemnic, a rosnący za chałupą las – przedsionkiem nieznanego świata. Niepokojące incydenty, rodzinne sekrety, widmo tęsknicy i walka o utraconą duszę wciągają Igę w sam środek ludowych obrzędów i dawnych wierzeń.
Tęsknica to baśń dla dorosłych inspirowana pięknem wsi, estetyką polskiej kultury ludowej oraz motywami występującymi w tradycyjnych polskich bajkach i baśniach. Jest także opowieścią na cześć natury i kobiecości, ale i refleksją nad destrukcyjną siłą tych z marzeń, które wymykają się spod kontroli.
296 pages, Paperback
First published November 30, 2023
2 people are currently reading
34 people want to read
About the author
Anna Sokalska
11 books4 followersZ serca wrocławianka, z zawodu radca prawny, a w wolnych chwilach kickbokserka. Dorastała z fantastyką, filmami o superbohaterach i Dostojewskim. Jest fanką Lovecrafta i Camusa. Pracę magisterską z kryminalistyki napisała o psychologii motywacji. Łączy wyobraźnię z nauką, niemożliwe z codziennością. Tworzy od dziesięciu lat, czego owocem są m.in. powieści i opowiadania składające się na oryginalny cykl słowiańsko-sensacyjny, wydany nakładem Liry.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
January 25, 2024
„Miłość jest piękna z daleka, gdy się o niej słyszy i ją podgląda, ale z bliska, gdy się zajrzy do jej środka, potrafi obezwładnić”.
„Tęsknica” napisana przez Annę Sokalską stanowi dla mnie pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki oraz z powieściami opartymi na słowiańskich wierzeniach. Po zapoznaniu się z opisem przekonana byłam, że to właśnie ta książka powinna być moim pierwszym zanurzeniem w tematykę słowiańską. Mimo że ta powieść obyczajowa wzbogacona jest elementami i wątkami fantastycznymi, trochę brakuje w niej samej magii. Niemniej jednak udało mi się wydobyć z niej tyle, że po zakończeniu lektury odczuwam subtelny rodzaj nostalgii. Co sądzę o „Tęsknicy”? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie w poniższej recenzji!
Fabuła przenosi nas do świata poukładanego i ustatkowanego, a jednocześnie napiętego i intensywnego życia Igi, menadżerki w jednej z firm. Po poważnym wypadku, który skutkuje zawałem serca, Iga trafia do szpitala. Ten moment staje się przełomowy w jej życiu, zmuszając ją do natychmiastowej zmiany trybu pracy. Młoda kobieta musi teraz zacząć dbać o swoje zdrowie, skupiając uwagę na sobie i podejmując kroki, które pozwolą jej ocalić to, co jeszcze pozostało jej z życia. Zdecydowawszy się na to, postanawia na kilka tygodni zmienić otoczenie i odpocząć w zaciszu polskiej wsi, gdzie trafia do gospodarstwa o nazwie „Pomiędzy”, będącego własnością tajemniczej Nadziei. Lokalni mieszkańcy wsi przypisują właścicielce rolę ekscentrycznej i dziwacznej znachorki, która mieszka na uboczu i unika kontaktu z ludźmi. Iga, pomimo wszystko, odnajduje nić porozumienia z Nadzieją, a w trakcie rozwoju historii nieświadoma niczego menadżerka zostaje wplątana w świat ludowych obrzędów, tajemniczych praktyk oraz lasu, stanowiący bramę do innej rzeczywistości, ukrywającej za sobą niejedną tajemnicę.
Książka ta w niewielkim stopniu wprowadziła mnie w świat mitologii słowiańskiej. Pomimo obecności baśni i legend, brakowało tutaj istot słowiańskich, z którymi wcześniej nie miałam okazji się zetknąć. Niemniej jednak, „Tęsknica” była nasączona nostalgią, rodzajem uczucia, którego każdy poszukuje, choć nie zawsze potrafi precyzyjnie określić jego źródło. Mając na uwadze, że to moje pierwsze zetknięcie z powieścią zawierającą elementy wierzeń słowiańskich, uważam je za poprawne, chociaż prawdopodobnie także ostatnie. Anna Sokalska starała się snuć historię Igi w formie pamiętników bohaterki, co może pozwolić jeszcze głębiej wczuć się w rolę protagonistki, odkrywając historię Nadziei, gospodarstwa „Pomiędzy” i pozostałych postaci.
Fabuła rozwija się dość spokojnie. Brak tutaj chaosu, nic nie posuwa się zbyt szybko, co daje nam szansę na chwilę oddechu, podobnie jak Idze. Z drugiej strony, można by zauważyć, że w książce praktycznie nic się nie dzieje, co również w pewnym stopniu ujawnia pewien mankament tej powieści. W „Tęsknicy” odnajdziemy nutkę tajemnicy, intrygi oraz malownicze opisy lasów i pól. Nie zabraknie także lisów czy wilków, aczkolwiek można by zauważyć pewien niedosyt w kwestii słowiańskiego charakteru oraz samej obecności istot ze słowiańskiego folkloru.
Przez długi czas zastanawiałam się, co chciałabym napisać o tej książce, co zdarza mi się rzadko. „Tęsknica” to powieść, która zapewnia refleksję i moment do zastanowienia się nad własnym życiem, podobnie jak Iga. Nie ukrywam, że jako pierwsze spotkanie z literaturą słowiańską, oczekiwałabym czegoś bardziej złożonego, z lepiej wykreowanymi postaciami czy samą Nawią, ponieważ opowieść nie powinna opierać się jedynie na emocjach. Niemniej jednak, jeżeli cenicie taki klimat, zachęcam do wyprawy na wieś i odwiedzenia gospodarstwa „Pomiędzy”, chociażby na chwilę.
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Zysk i S.
46/45/2023
„Tęsknica” napisana przez Annę Sokalską stanowi dla mnie pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki oraz z powieściami opartymi na słowiańskich wierzeniach. Po zapoznaniu się z opisem przekonana byłam, że to właśnie ta książka powinna być moim pierwszym zanurzeniem w tematykę słowiańską. Mimo że ta powieść obyczajowa wzbogacona jest elementami i wątkami fantastycznymi, trochę brakuje w niej samej magii. Niemniej jednak udało mi się wydobyć z niej tyle, że po zakończeniu lektury odczuwam subtelny rodzaj nostalgii. Co sądzę o „Tęsknicy”? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie w poniższej recenzji!
Fabuła przenosi nas do świata poukładanego i ustatkowanego, a jednocześnie napiętego i intensywnego życia Igi, menadżerki w jednej z firm. Po poważnym wypadku, który skutkuje zawałem serca, Iga trafia do szpitala. Ten moment staje się przełomowy w jej życiu, zmuszając ją do natychmiastowej zmiany trybu pracy. Młoda kobieta musi teraz zacząć dbać o swoje zdrowie, skupiając uwagę na sobie i podejmując kroki, które pozwolą jej ocalić to, co jeszcze pozostało jej z życia. Zdecydowawszy się na to, postanawia na kilka tygodni zmienić otoczenie i odpocząć w zaciszu polskiej wsi, gdzie trafia do gospodarstwa o nazwie „Pomiędzy”, będącego własnością tajemniczej Nadziei. Lokalni mieszkańcy wsi przypisują właścicielce rolę ekscentrycznej i dziwacznej znachorki, która mieszka na uboczu i unika kontaktu z ludźmi. Iga, pomimo wszystko, odnajduje nić porozumienia z Nadzieją, a w trakcie rozwoju historii nieświadoma niczego menadżerka zostaje wplątana w świat ludowych obrzędów, tajemniczych praktyk oraz lasu, stanowiący bramę do innej rzeczywistości, ukrywającej za sobą niejedną tajemnicę.
Książka ta w niewielkim stopniu wprowadziła mnie w świat mitologii słowiańskiej. Pomimo obecności baśni i legend, brakowało tutaj istot słowiańskich, z którymi wcześniej nie miałam okazji się zetknąć. Niemniej jednak, „Tęsknica” była nasączona nostalgią, rodzajem uczucia, którego każdy poszukuje, choć nie zawsze potrafi precyzyjnie określić jego źródło. Mając na uwadze, że to moje pierwsze zetknięcie z powieścią zawierającą elementy wierzeń słowiańskich, uważam je za poprawne, chociaż prawdopodobnie także ostatnie. Anna Sokalska starała się snuć historię Igi w formie pamiętników bohaterki, co może pozwolić jeszcze głębiej wczuć się w rolę protagonistki, odkrywając historię Nadziei, gospodarstwa „Pomiędzy” i pozostałych postaci.
Fabuła rozwija się dość spokojnie. Brak tutaj chaosu, nic nie posuwa się zbyt szybko, co daje nam szansę na chwilę oddechu, podobnie jak Idze. Z drugiej strony, można by zauważyć, że w książce praktycznie nic się nie dzieje, co również w pewnym stopniu ujawnia pewien mankament tej powieści. W „Tęsknicy” odnajdziemy nutkę tajemnicy, intrygi oraz malownicze opisy lasów i pól. Nie zabraknie także lisów czy wilków, aczkolwiek można by zauważyć pewien niedosyt w kwestii słowiańskiego charakteru oraz samej obecności istot ze słowiańskiego folkloru.
Przez długi czas zastanawiałam się, co chciałabym napisać o tej książce, co zdarza mi się rzadko. „Tęsknica” to powieść, która zapewnia refleksję i moment do zastanowienia się nad własnym życiem, podobnie jak Iga. Nie ukrywam, że jako pierwsze spotkanie z literaturą słowiańską, oczekiwałabym czegoś bardziej złożonego, z lepiej wykreowanymi postaciami czy samą Nawią, ponieważ opowieść nie powinna opierać się jedynie na emocjach. Niemniej jednak, jeżeli cenicie taki klimat, zachęcam do wyprawy na wieś i odwiedzenia gospodarstwa „Pomiędzy”, chociażby na chwilę.
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Zysk i S.
46/45/2023
Read
January 1, 2024TĘSKNICA, to książka, z którą zakończyłam 2023 i rozpoczęłam 2024 rok. Okazało się, że był to wybór doskonały na ten czas, przełomowy, bo chociaż wcześniej miałam kontakt z opowieściami czerpiącymi ze słowiańskiego folkloru, to były to książki skierowane do młodszego czytelnika... jak seria MAŁE LICHO Marty Kisiel (zachwycił mnie tom pierwszy, ale niestety reszta zawiodła powtarzalnością i stylem aż nadto ozdobionym, przez co po paru książkach napisanych w ten sposób - męczącym), oraz pierwszy tom serii dla dzieci od Katarzyny Bereniki Miszczuk (tej od słynnej, acz przeze mnie nie czytanej SZEPTUCHY) TAJEMNICA DOMU W BIELINACH (miła, ale pamiętam, że niepowalająca). TĘSKNICA, to pierwsza książka dla dorosłych w tym klimacie i uważam, że Anna Sokalska spisała się bardzo dobrze.
Od samego początku poczułam, że lubię tę opowieść. Główna bohaterka Iga ma problemy ze zdrowiem i musi ograniczyć stres i pracę. By zastosować się do zaleceń lekarza wyjeżdża na wieś i trafia do chaty na doludziu z tajemniczą nazwą POMIĘDZY i jeszcze bardziej tajemniczą jej młodą właścicielką o imieniu Nadzieja. Przez ponad połowę książki dostajemy niewiele słowiańskiego folkloru. mamy raczej obyczajową opowieść, ale bardzo, ale to bardzo przyjemnie się to czyta... a potem... słowiańskie potwory się rozkręcają - na całego.
Anna Sokalska jest w pewnym sensie moim odkryciem, bo po pierwsze chętnie poznam inne jej książki, a po drugie zachęciła mnie do sięgania po więcej pozycji "słowiańskich" - teraz nie mogę zrozumieć, dlaczego zrozumienie tego zajęło mi tak dużo czasu.
Wprawdzie miałam parę momentów, w których poczułam, że dialogi są trochę naiwne, ale było to może ze trzy, cztery razy na całą książkę. Jednak największą wartością w tej opowieści jest atmosfera, a ją budują OPISY. Opisy są rewelacyjne, klimatyczne, drobiazgowe, ale ani trochę nie nużą. Przepadłam w tym, jak pisarka umeblowała chałupę Nadziei.
Podroż, którą odbywa główna bohaterka jest bardzo metaforyczna. Słowiańskie wierzenia są tylko sposobem na przekazanie ponadczasowej prawdy o ludziach i o tym, jacy jesteśmy pogubieni i jak bardzo potrafimy sami siebie unieszczęśliwiać. TĘSKNICA, to stan, który chyba każdy zna, ale aby przekonać się, czym ona naprawdę jest - trzeba przeczytać książkę Anny Sokalskiej.
Okładka robi piorunujące wrażenie i przez ponad połowę jej kart - trudno mi było zrozumieć jej znaczenie, bo jak wspomniałam nie ma w tej lwiej części wiele folkloru... jednak końcówka wszystko wyjaśnia i pędzi jak szalona pokazując czytelnikowi krainy niezwykłe. Ilustracja na okładce jest świetna - Maciej Łaszkiewicz rewelacyjnie ukazał jedną z postaci...
poszukując duszy
Wydawnictwo Zysk i S-ka
egzemplarz recenzencki
Od samego początku poczułam, że lubię tę opowieść. Główna bohaterka Iga ma problemy ze zdrowiem i musi ograniczyć stres i pracę. By zastosować się do zaleceń lekarza wyjeżdża na wieś i trafia do chaty na doludziu z tajemniczą nazwą POMIĘDZY i jeszcze bardziej tajemniczą jej młodą właścicielką o imieniu Nadzieja. Przez ponad połowę książki dostajemy niewiele słowiańskiego folkloru. mamy raczej obyczajową opowieść, ale bardzo, ale to bardzo przyjemnie się to czyta... a potem... słowiańskie potwory się rozkręcają - na całego.
Anna Sokalska jest w pewnym sensie moim odkryciem, bo po pierwsze chętnie poznam inne jej książki, a po drugie zachęciła mnie do sięgania po więcej pozycji "słowiańskich" - teraz nie mogę zrozumieć, dlaczego zrozumienie tego zajęło mi tak dużo czasu.
Wprawdzie miałam parę momentów, w których poczułam, że dialogi są trochę naiwne, ale było to może ze trzy, cztery razy na całą książkę. Jednak największą wartością w tej opowieści jest atmosfera, a ją budują OPISY. Opisy są rewelacyjne, klimatyczne, drobiazgowe, ale ani trochę nie nużą. Przepadłam w tym, jak pisarka umeblowała chałupę Nadziei.
Podroż, którą odbywa główna bohaterka jest bardzo metaforyczna. Słowiańskie wierzenia są tylko sposobem na przekazanie ponadczasowej prawdy o ludziach i o tym, jacy jesteśmy pogubieni i jak bardzo potrafimy sami siebie unieszczęśliwiać. TĘSKNICA, to stan, który chyba każdy zna, ale aby przekonać się, czym ona naprawdę jest - trzeba przeczytać książkę Anny Sokalskiej.
Okładka robi piorunujące wrażenie i przez ponad połowę jej kart - trudno mi było zrozumieć jej znaczenie, bo jak wspomniałam nie ma w tej lwiej części wiele folkloru... jednak końcówka wszystko wyjaśnia i pędzi jak szalona pokazując czytelnikowi krainy niezwykłe. Ilustracja na okładce jest świetna - Maciej Łaszkiewicz rewelacyjnie ukazał jedną z postaci...
poszukując duszy
Wydawnictwo Zysk i S-ka
egzemplarz recenzencki
December 28, 2023
Są książki, o których pisze się łatwo, ale są i takie, o których napisać coś jest szalenie trudno bo tyle jest w człowieku emocji i myśli. „Tęsknica” jest zdecydowanie tym drugim przypadkiem.
” Tęsknica" to przepiękna i przepełniona melancholią baśń o życiu i tęsknocie za tym, co było i jest. Czytając ją, miałam przeświadczenie o wielowymiarowości tej historii, którą można kawałek po kawałku rozkładać na czynniki pierwsze, a przy każdym kolejnym spotkaniu odkrywać w tych słowach nową magię i mądrość. Ta baśń jest fenomenalnie napisaną wędrówką w głąb swoich tęsknot i pragnień w poszukiwaniu dawno zatraconego siebie. Fantastycznie było móc podążać za Igą i Nadzieją tą droga – w głąb natury i Nawi oraz móc obserwować przy tym ich przemiany.
Ta książka posiada niepowtarzalny, pełny natury i magii klimat, w którym rzeczywistość zaciera się w zetknięciu ze światem znanym nam z opowieści naszych babć. Bardzo cieszy mnie, że to kolejna książka, która udowadnia, że mitologia słowiańska jest pięknym i wdzięcznym tematem, który powinno się, a nawet trzeba eksplorować! Opisy natury i z pozoru prozaicznych czynności jeszcze mocniej wtłaczały nas w tę historię, pozwalając nam odczuwać to samo, co nasi bohaterowie.
Zachęcam każdego do przeczytania „Tęsknicy” i zanurzenia się w tym wspaniałym klimacie przepełnionym magią i Nadzieją na to, że każdy z nas w końcu dopłynie do brzegów Nawi pogodzony ze sobą i swoimi tęsknotami. Jestem pewna, że nie raz do tej historii wrócę a Wam gwarantuje - nie będziecie się mogli od niej oderwać!
Dziękuję Autorce za tą wspaniałą podróż z Igą w głąb Nawi, to jest zaszczyt móc patronować tak wspaniałej powieści!
” Tęsknica" to przepiękna i przepełniona melancholią baśń o życiu i tęsknocie za tym, co było i jest. Czytając ją, miałam przeświadczenie o wielowymiarowości tej historii, którą można kawałek po kawałku rozkładać na czynniki pierwsze, a przy każdym kolejnym spotkaniu odkrywać w tych słowach nową magię i mądrość. Ta baśń jest fenomenalnie napisaną wędrówką w głąb swoich tęsknot i pragnień w poszukiwaniu dawno zatraconego siebie. Fantastycznie było móc podążać za Igą i Nadzieją tą droga – w głąb natury i Nawi oraz móc obserwować przy tym ich przemiany.
Ta książka posiada niepowtarzalny, pełny natury i magii klimat, w którym rzeczywistość zaciera się w zetknięciu ze światem znanym nam z opowieści naszych babć. Bardzo cieszy mnie, że to kolejna książka, która udowadnia, że mitologia słowiańska jest pięknym i wdzięcznym tematem, który powinno się, a nawet trzeba eksplorować! Opisy natury i z pozoru prozaicznych czynności jeszcze mocniej wtłaczały nas w tę historię, pozwalając nam odczuwać to samo, co nasi bohaterowie.
Zachęcam każdego do przeczytania „Tęsknicy” i zanurzenia się w tym wspaniałym klimacie przepełnionym magią i Nadzieją na to, że każdy z nas w końcu dopłynie do brzegów Nawi pogodzony ze sobą i swoimi tęsknotami. Jestem pewna, że nie raz do tej historii wrócę a Wam gwarantuje - nie będziecie się mogli od niej oderwać!
Dziękuję Autorce za tą wspaniałą podróż z Igą w głąb Nawi, to jest zaszczyt móc patronować tak wspaniałej powieści!
December 15, 2023
Lubisz się czasami przenieść w świat pełen ludowych obrzędów i dawnych wierzeń?
Muszę przyznać, że ja zawsze lubiłam takie klimaty i bardzo chętnie czytałam o nich książki. Jednak lubię także kiedy te słowiańskie wierzenia przenoszą się do naszych czas co ma miejsce w książce „Tęsknica” autorstwa Anny Sokalskiej.
„Tęsknica” to pełna emocji historia Igi, menadżerki w korporacji, która niespodziewanie musi przerwać swoją karierę dla ratowania życia.
Książka przenosi nas w świat klimatycznej wsi i wierzeń ludowych, gdzie niepokojące zdarzenia, rodzinne tajemnice, widmo Tęsknicy i walka o marzenia oraz utraconą duszę wciągają nas w wir fascynującej i jakże życiowej przygody ku poszukiwaniu siebie.
Książka zachwyciła mnie licznymi oraz przede wszystkim dopracowanymi opisami otaczającej przyrody i wsi. Stanowi to miły dodatek dla wielu ważnych i wartościowych wątków, które udało się poruszyć Autorce. Ta wielowątkowość może przytłaczać niektórych Czytelników, jednak ja uważam, że bez niej „Tęsknica” nie byłaby tym samym czym jest. Czyli powieścią pełną emocji, wzruszeń, ciężkiej pracy nad sobą i swoim życiem. Z tej książki płynie niezwykła głębia i jestem pewna, że gdy tylko po nią sięgniesz to szybko się o tym przekonasz.
„Tęsknica” to powieść, którą nie sposób opisać słowami. Przenosi nas w świat fikcji, ale tak genialnie pasuje do życia większości z nas. Nie będę się o niej więcej rozpisywać, aby nie psuć zabawy z czytania i przeżywania wszystkiego czego ja mogłam doznać. 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!
Muszę przyznać, że ja zawsze lubiłam takie klimaty i bardzo chętnie czytałam o nich książki. Jednak lubię także kiedy te słowiańskie wierzenia przenoszą się do naszych czas co ma miejsce w książce „Tęsknica” autorstwa Anny Sokalskiej.
„Tęsknica” to pełna emocji historia Igi, menadżerki w korporacji, która niespodziewanie musi przerwać swoją karierę dla ratowania życia.
Książka przenosi nas w świat klimatycznej wsi i wierzeń ludowych, gdzie niepokojące zdarzenia, rodzinne tajemnice, widmo Tęsknicy i walka o marzenia oraz utraconą duszę wciągają nas w wir fascynującej i jakże życiowej przygody ku poszukiwaniu siebie.
Książka zachwyciła mnie licznymi oraz przede wszystkim dopracowanymi opisami otaczającej przyrody i wsi. Stanowi to miły dodatek dla wielu ważnych i wartościowych wątków, które udało się poruszyć Autorce. Ta wielowątkowość może przytłaczać niektórych Czytelników, jednak ja uważam, że bez niej „Tęsknica” nie byłaby tym samym czym jest. Czyli powieścią pełną emocji, wzruszeń, ciężkiej pracy nad sobą i swoim życiem. Z tej książki płynie niezwykła głębia i jestem pewna, że gdy tylko po nią sięgniesz to szybko się o tym przekonasz.
„Tęsknica” to powieść, którą nie sposób opisać słowami. Przenosi nas w świat fikcji, ale tak genialnie pasuje do życia większości z nas. Nie będę się o niej więcej rozpisywać, aby nie psuć zabawy z czytania i przeżywania wszystkiego czego ja mogłam doznać. 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!
January 15, 2024
W "Tęsknicy" spotkamy się na początku z obyczajówką. Zwykłe życie Igi, głównej bohaterki, zmienia się pod wpływem pobytu w tajemniczym gospodarstwie, w którym Nadzieja, właścicielka, wciąga ja wir wydarzeń, od którego nie będzie odwrotu. I właśnie w tej drugiej części książki spotkamy się z niezwykłą magią, baśniowością i fantastyką w najlepszym wydaniu. Powieść pani Sokalskiej jest przemyślana i doprecyzowana w najmniejszym szczególe, tak że wszystkie wątki układają się w świetną całość. Nic tu nie jest przypadkowe, ani zbędne,czy chaotyczne. Odnajdziemy tu również piękne opisy natury, ale nie tylko. Stanowią one świetne uzupełnienie do toczącej się, dynamicznej akcji. Powieść działa na wyobraźnię, pobudzając ją do granic możliwości. Myślę też, że cała podróż, ukazana w książce jest pięknie przemyślaną metaforą ludzkiej natury. Bo kto z nas nie czuje się czasem pogubiony w swoich emocjach i uczuciach? A czasem marzenia powinny pozostać tylko marzeniami... "Tęsknica" to bardzo dobra powieść i pomimo fantastycznej fabuły, jest jednocześnie życiowa, skłania do przemyśleń i wprawia w pewien szczególny, melancholijny nastrój. Jak jest ta książka? Nietuzinkowa, klimatyczna, tajemnjcza, zaskakująca, czarująca,z uniwersalnym przesłaniem!
February 14, 2025
Oto powieść dla tych, którzy myślą, że słowiańskie mity to nowy trend fitnessowy, a tajniki słowiańszczyzny są tak zawiłe, że czasem trzeba użyć nawigacji GPS. Dla tych, którzy zamiast kawy do biura zabierają magiczny napój o nazwie „Moc Złotej Żmii”. A także dla tych, którzy uważają, że życie to nie tylko gonitwa za awansem, ale też za dzikimi zwierzętami w lesie.
„Tęsknica” to baśń dla dorosłych, którzy uwierzą, że czasami warto zrobić sobie urlop od rzeczywistości i poszukać swojej Nadziei, nawet jeśli trzeba na nią gonić po lesie. Bierzcie tę książkę, czytajcie i przekonajcie się, czy Żmij z jadowitymi zębami jest bardziej niebezpieczny niż biurowy stres.
Więcej na https://konfabula.pl/anna-sokalska-te...
„Tęsknica” to baśń dla dorosłych, którzy uwierzą, że czasami warto zrobić sobie urlop od rzeczywistości i poszukać swojej Nadziei, nawet jeśli trzeba na nią gonić po lesie. Bierzcie tę książkę, czytajcie i przekonajcie się, czy Żmij z jadowitymi zębami jest bardziej niebezpieczny niż biurowy stres.
Więcej na https://konfabula.pl/anna-sokalska-te...
September 28, 2024
3.3⭐️w niektórych momentach bawiłam się dobrze, ale niestety, w większości nie. Na początku dostajemy coś z typowej obyczajówki co czytało mi się w miarę okej, później dostajemy wątek słowiański który moim zdaniem był średnio napisany. Totalnie nie mogłam się, w nią wciągnąć wręcz chciałam ją już po prostu skończyć. Nie czuję tej książki. Duży plus dla tej książki to ładny styl wypowiedzi.
Zostawię tu tylko cytat który pozostał w mojej głowie
„Zrozumienie tego kim jesteśmy i kim staniesz się jutro, pozwoli ci pojąć, kim byłaś wczoraj, bo bez wczoraj nie byłbyś tym, kim jesteś dziś, a tym bardziej tą osobą,którą staniesz się jutro.”
Zostawię tu tylko cytat który pozostał w mojej głowie
„Zrozumienie tego kim jesteśmy i kim staniesz się jutro, pozwoli ci pojąć, kim byłaś wczoraj, bo bez wczoraj nie byłbyś tym, kim jesteś dziś, a tym bardziej tą osobą,którą staniesz się jutro.”
January 22, 2026
2,75⭐️
Szczerze nie mam pojęcia jak to opisać. Na początku wolno i przemyślenia głównej bohaterki no z dupy. Interakcje Igi i Nadziei było urocze. Miałam ogromną nadzieję, że będzie to wlw. Nadzieja znika, Kita się pojawia. Random pocałunek Igi z Kitą. Później ciekawe kilkanaście stron. Te zadania od Jędzy wydawały się bardzo losowe. W ogóle nie pasowały i jakby były do zapchania. Zakończenie tragiczne. Przez pół książki szukaliśmy Nadziei tylko po to żeby nie było to opisane w jakiś sposób. Iga ogląda gwiazdy, cyk przerwa że zemdlała, budzi się i Nadzieja już jest znaleziona XD. Śmierć Kity nie jest wytłumaczona ale w sumie to jest. Autorka chyba nie miała pomysłu na zakończenie.
Szczerze nie mam pojęcia jak to opisać. Na początku wolno i przemyślenia głównej bohaterki no z dupy. Interakcje Igi i Nadziei było urocze. Miałam ogromną nadzieję, że będzie to wlw. Nadzieja znika, Kita się pojawia. Random pocałunek Igi z Kitą. Później ciekawe kilkanaście stron. Te zadania od Jędzy wydawały się bardzo losowe. W ogóle nie pasowały i jakby były do zapchania. Zakończenie tragiczne. Przez pół książki szukaliśmy Nadziei tylko po to żeby nie było to opisane w jakiś sposób. Iga ogląda gwiazdy, cyk przerwa że zemdlała, budzi się i Nadzieja już jest znaleziona XD. Śmierć Kity nie jest wytłumaczona ale w sumie to jest. Autorka chyba nie miała pomysłu na zakończenie.
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 27, 2023
Początek jest bardzo ciężki do przebrnięcia, gdzieś od połowy jednak pojawia się jakaś magia. Fabuła uderza też, przynajmniej w moim przypadku, dość blisko domu i trochę rzeczy muszę sobie przemyśleć po.
Niestety nie niweluje to jednak tego początku (nawet do połowy), wygląda jakby gdzieś po 150 stronie autorka się rozkręciła w końcu i porzuciła niepotrzebną, nieskończoną ilość metafor i porównań.
Niestety nie niweluje to jednak tego początku (nawet do połowy), wygląda jakby gdzieś po 150 stronie autorka się rozkręciła w końcu i porzuciła niepotrzebną, nieskończoną ilość metafor i porównań.
December 8, 2023
Iga jest menadżerką w korporacji, niespodziewanie musi przerwa swoją karierę, aby ratować zdrowie. Szukając spokoju, wyjeżdża na wieś, gdzie poznaje nadzieję, właścicielkę Pomiędzy. Nadzieja przez lokalną społeczność uznawana jest za dziwaczkę i znachorkę. Rosnący za chałupą las okazuje się przedsionkiem do innego świata. Niepokojące zdarzenia, rodzinne sekrety, widmo tęsknicy i walka o utraconą duszę wciągają Igę w sam środek ludowych obrzędów i dawnych wierzeń.
Nie wiem, czy istnieje książka, która bardziej opisuje moją przeszłość i tak idealnie wpasowuje się w moją duszę. Tęsknica to idealna pozycja dla osób, które uwielbiają klimat wsi i wierzenia ludowe. Ta książka to wędrówka w poszukiwaniu utraconych kawałków Siebie. Iga próbująca postawić fundamenty swojego życia od nowa, napawa motywacją i chęcią do działania. Mamy przyjemność podążać z nią tą drogą ku lepszemu życiu. Postać Nadziei jest bardzo tajemnicza, zawsze gotowa pomóc dzięki wiedzy, którą jej rodzina kolekcjonowała od wieków. Niespodziewane zniknięcie Nadziei, zmusza Igę do wędrówki w celu odnalezienia nie tylko dziewczyny, ale również swojej duszy.
Książka składa się z trzech części, które podzielone są na rozdziały. Nie będziecie w stanie oderwać się od tej pozycji, zaufajcie mi. Mniej więcej od strony 150 radzę zapiąć pasy, akcja dosłownie wybucha. Podstawowe czynności życiowe takie jak jedzenie, będą zbędne. Liczne opisy przyrody idealnie wprowadzają w klimat. Wątek lisa w książce był cudowny. Książka jest bardzo złożona, nie chcę zdradzać wszystkich wątków, aby nie psuć wam zabawy podczas lektury. Zakończenie książki było ogromnie wzruszające, domknęło wszystkie wątki. Ta książka to podróż w poszukiwaniu siebie, odnalezieniu sensu życia i swojego miejsca na ziemi. Jeśli do końca roku macie przeczytać jedną książkę, niech to będzie ta.
September 3, 2024
Historia rozkręca się powoli i trochę jej brakuje, ale nie jest to najgorsza lektura. Elementy fantastyczne mogłyby być bardziej rozbudowane i mocniej naznaczone celem całej tej opowieści.
March 21, 2024
2.5 trochę fajna, trochę o niczym
Displaying 1 - 12 of 12 reviews