Ég hef tilhneygingu til að gefa bókum eftir Stefán Mána 5 stjörnur, samt finnst mér þær allar mjög misjafnar að gæðum og skemmtanagildi, en það er líka það sem gerir Stefán Mána að góðum rithöfundi. Hann notar ekki formúlu, er pínu öðruvísi en allir hinir krimmahöfundarnir og stundum skín einkahúmor í gegn (einsog þegar hann skrifaði "rauðhærði risinn" amk einu sinni á hverri opnu útí gegnum heila bók). Það er alltaf eitthvað eitt við bækurnar hans sem heillar mig uppúr skónum, stundum er það aðalpersónan, stundum söguþráðurinn, stundum spennan, stundum hryllingurinn... en það er sjaldan allt.
Þess vegna vil ég taka það sérstaklega fram varðandi Borg hinna dauðu að hún er sennilega hans besta bók. Hún hefur allt, nema kannski hryllinginn, en það gerir hana bara aðgengilegri.