In ‘Christina van Zweden’ vertelt Dick Harrison het levensverhaal van de Zweedse koningin (1626-1689), die in 1654 vrijwillig afstand deed van de troon. Vlak voordat ze zes jaar werd, overleed haar vader, de Zweedse koning Gustav II Adolf, op een slagveld in de Dertigjarige Oorlog en erfde ze de troon. Ze groeide op in een lutherse omgeving en genoot een uitgebreide opleiding. Ze studeerde tien uur per dag en sprak elf talen. Christina was enorm toegewijd aan haar functie en land, maar ook aan de kunsten.
Des te bijzonderder was het dat ze in 1654 vrijwillig afstand deed van de troon en zich liet bekeren tot het katholicisme. Ze werd koningin zonder land, maar ze bleef leven als een echte vorstin in Antwerpen, Brussel en vooral Rome. Haar eigenzinnige karakter maakte van haar een werkelijk soevereine vrouw.
In ‘Christina van Zweden’ schetst Harrison niet alleen het beeld van het intrigerende en wervelende leven van een bijzondere vorstin, maar ook van de zeventiende-eeuwse maatschappij, Europese kunsten en wetenschappers en het continentale hofleven.
Een erg interessant en vermakelijk boek, maar dat is vooral te danken aan het roemruchtige leven van Christina zelf.
Het was nogal teleurstellend dat - voor een boek met de ondertitel 'koningin zonder land, beschermvrouwe van de kunst' - de periode na haar troonafstand (dus zonder land) pas in de laatste veertig pagina's van het boek aan bod komt. Haar rol als 'beschermvrouwe van de kunst' komt er maar met een schamele vijf pagina's vanaf. De titel matcht dus niet met de inhoud van het boek.
Voor een boek gepubliceerd in 2021 had ik eerlijk gezegd ook meer verwacht over haar gender non-conformiteit en hoe hier door andere zeventiende-eeuwers over werd gedacht. Goed om te weten is dat je daarover dus andere publicaties zal moeten raadplegen.
De auteur geeft wel verwijzingen naar uitgebreidere literatuur en boeken. Dat is erg nuttig! Dit boek volstaat dus enkel als een makkelijk leesbaar overzicht van haar leven, maar met flinke tekortkomingen.
Drottning Kristina är en av Sveriges mest intressanta regenter. Det är sorgligt hur denna bok misslyckade i att skildra just henne. Den fungerade bättre som en biografi om Kristina som person och bättre som Kristina som drottning och politiker.
Allt detta sagt, så är denna bok inte riktigt om henne som politiker, inte på riktigt åtminstone. Den förlorar fokus och går miste om möjligheten till något särskilt djup.