違背再見的現象

by Otsuichi, 乙一, 高詹燦 (Translator)

道別愧疚的自己，用坦白與面對；
道別闖禍的自己，用笑聲與誣陷；
道別多疑的自己，用勇敢與迷戀；
道別寂寞的自己，用成長與眼淚；
道別悲傷的自己，用回憶與懷念。
每一個理應告別的當口，都被乙一挽留。
每一個違背再見的現象，都被乙一捕捉。
如果道別無法避免，那麼我們不說再見，
為了在這些故事裡，再次相見。

❒ 睽違10年，乙一名義全新短篇集
如果你還記得，讀《GOTH斷掌事件》時「我到底看了什麼」的驚呼；如果你還記得，讀《只有你聽到》時被逼哭的自己；如果你還記得，讀《寂寞的頻率》時好想闔上書又好想看下去的衝動；如果你還記得，讀《失蹤HOLIDAY》時多麼想讓自己也人間失蹤。如果你還記得，就永遠不會忘記。25年來，讓讀者笑中帶淚、淚中帶笑的乙一，現在就在這裡。

❒ 獨家收錄，繁體中文版紀念作者序
「當初在小說投稿比賽中得獎時，我沒想到自己能持續當這麼多年的小說家。那時候的我才不過十幾歲，而且有自覺，在比賽中得獎的作品，只是一時興起下所寫成。一定很快就會腸枯思竭，再也不想寫小說。然而這二十五年來，我一直筆耕不輟，沒有放棄，很想誇獎一下這樣的自己。在海的另一頭有人看我的小說，真的是很開心的一件事。往後我還有幾年能靠寫小說過日子呢？還能在世上留下多少故事呢？拿起這本書閱讀的各位，真的很謝謝你們。今後我也希望能繼續寫下去。」——乙一

❒ 日版編輯，「最頂級的乙一世界觀」掛保證推薦
回歸初心早期風格 × 悲喜交織 × 乙一式魔幻寫實
人氣動畫《阿松》 × 搞笑推理 × 乙一式黑色幽默
膽大迷妹系女主角 × 驚悚懸疑 × 乙一式都市傳說
星野源歌曲〈底片〉 × 極短篇 × 乙一式淚腺崩壞
拿手題材實力展現 × 愛與靈異 × 乙一式反轉結局

❒ 不說再見，用「　　　」代替道別——
用「奇幻」代替道別——
被公司開除的我，只有在打工的布偶裝裡，才感覺這世界真正接納了我。直到我看見妻兒和一名陌生男子，走進樣品屋的巷弄；直到嫉妒和憤怒壓垮了我，將我變作一隻真正的熊……〈然後變成熊熊〉

用「搞笑」代替道別——
園丁空松，今早被人發現身插剪刀，陳屍在休息室裡。聰明的刑警椴松、老派的輕松警部、滿臉是血的鑑識人員十四松齊聚一堂，最後登場的是至今從未破過任何一起案件的——冷靜偵探阿松。〈冷靜偵探阿松．Returns〉

用「怪談」代替道別——
這間屋子是當地亡魂的聚集地，它們一直在找尋能看見它們的人。家政婦山田小姐憑著強大的無視能力，與亡魂們相安無事……因為屋主是兩位大帥哥，她絕不會將工作拱手讓人。〈家政婦〉

用「預言」代替道別——
房間裡的桌子上疊了好幾個底片筒，上頭寫著日期和你的名字。放入底片，機器轉動，你的身影映照在布幕上，日期是從今起算的一年後。你那可有可無的一生，會有什麼值得期待的嗎？〈底片〉

用「靈異」代替道別——
興趣是製作假靈異照片的我，第一位客戶是得年二十一歲的幽靈女孩悠川，第一份委託是幫助她報復劈腿的前男友，第一項工作是把她合成進前男友的照片中。〈悠川小姐想入鏡〉

Genres: Suspense, Horror

224 pages, Paperback

First published April 13, 2022

About the author

Otsuichi (乙一, Otsuichi?), also known as Eiichi Nakata and Asako Yamashiro, is the pen-name of Hirotaka Adachi (安達 寛高), born 1978.

He is a Japanese writer, mostly of horror short stories. He made his debut with Summer, Fireworks, and My Corpse while still in high school.

Major works include the novel Goth, which was made into a manga, and the short story collection Zoo, which was made into a movie.

Tokyopop has released his short story collection Calling You, and will release Goth in November. His short story F-Sensei's Pocket appears in the English language edition of Faust.


Associated Names:
* Otsuichi
* 乙一 (Japanese Profile)
* โอตสึ อิจิ (Thai Profile)

Reviews

[Makmild · Rating 4 out of 5]

ถ้ายังไม่เคยอ่านงานโอตสึ ก็ไม่อยากแนะนำเล่มนี้เป็นเล่มแรก แต่ถ้าเคยอ่านงานโอตสึมาบ้างแล้วก็อ่านเล่มนี้ได้เลย และแนะนำเป็นพิเศษสำหรับสาวกโอตสึว่ายังไงก็ต้องอ่านเล่มนี้ให้ได้

จะว่าเราเติบโตมากับโอตสึก็คงดูพิกล เพราะเขาก็สี่สิบหน่อยส่วนเราก็สามสิบ ช่วงที่เขาออกเล่มแรกเจคลาสก็เอามาแปล เราก็ได้อ่านตั้งแต่พิมพ์แรกเลยไอ้เรื่องดอกไม้ไฟอะไรนั่น ตอนนั้นอายุสัก 13-14 ก็รู้สึกชอบงานคนนี้ตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ตามเพราะเอาเงินไปซื้อแจ่มใสแทน 5555555 พอโตมาหน่อย ก็มีโอกาสได้ตามเก็บงานเขาเองสักที ทั้งในนามเออิจินาคาตะ (สนพ.ซันเดย์) หรืองานเก่าๆ ที่พลาดไป อย่างโกธ หรือนิทานมืด เลยรู้สึกว่า เออ นี่คือโอตสึที่โตมากับเราจริงๆ คือคนเราจะให้เขียนเหมือนตอนอายุ 17 ตลอดก็ไม่ได้ 55555 แต่มันมีกลิ่นอายของความโอตสึอบอวลอยู่แหละ มันคือคนที่โตขึ้น เข้าใจโลกขึ้น ซับซ้อนน้อยลง และจริงใจเหมือนเดิม

เล่มนี้บางมาก เป็นเรื่องสั้นห้าเรื่องที่มีส่วนผสมหลักเป็นความเหงา เศร้า ไม่เป็นส่วนนึงของโลกในระดับนึง ซึ่งเป็นมนุษย์มากๆ และส่วนผสมย่อยเป็นเรื่องสืบสวน เรื่องลี้ลับอะไรก็ว่าไป เราชอบเรื่องแรกที่สุด เพราะเป็นเรื่องครอบครัว 5555555 เรื่องครอบครัว พ่อตกงานแล้วกลายเป็นพนักงานใส่ชุดหมีนี่เราโดนตกเต็มๆ ถอนตัวไม่ขึ้น รองมาเป็นแม่บ้านสายมโน 555555 โคตรขำความน่ารักที่ชอบมองหนุ่มหล่อมาก ชั้นเข้าใจเทอนะ แล้วก็มาเป็นหนุ่มมือตัดต่อภาพผีที่พอมีผีมาตามก็ดันถ่ายไม่ติด เอ้อ เอากับเขา ส่วนอีกสองเรื่องเราค่อนข้างเฉยๆ

โดยรวมแล้วเป็นโอตสึอิจิเวอร์ชันไม่ดาร์กแต่ก็ไม่สดใสอย่างเออิจินาคาตะ ถึงอย่างนั้นก็ยังอิ่มเอมและประทับใจอยู่ดีค่ะ :) (แหง ติ่ โอตสึที่อ่านไม่ครบทุกเล่มอะเนอะ)

[Mook Woramon · Rating 3 out of 5]

ปกสวยมากกกกก น่ารักที่สุดดดด 🧸🌸🚂

เห็นชื่อโอตสึ อิจิ กับชื่อเรื่องนึกว่าจะเป็นธีมเศร้า ๆ หลอน ๆ
แต่เปิดมาสองเรื่องแรก เอ๊ะ งง มาแนวตลก เพี้ยน ขายขำ เมายาคุมสุด

สามเรื่องหลังค่อยรู้สึกคุ้นชินหน่อย ความอาวรณ์ ความโดดเดี่ยว ปนหลอน ตามสไตล์

ชอบเรื่องสุดท้ายที่สุด จบได้ขนลุก!!!

[bubblemustard · Rating 2 out of 5]

ว้าวกับหน้าปกและตรงที่มีผู้แปล 5 เรื่อง 5 คน
ส่วนเนื้อเรื่องเราเฉยๆ ค่อนไปทางไม่ชอบ 🥹
มีที่พอจะชอบหน่อยก็คือเรื่องแรกที่เป็นชายตกงานสวมชุดหมีเรื่องเดียว

[Mirai · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้นแนวเหงาเศร้าซึม 5 เรื่อง ภายใต้ธีม 'ไม่ยอมลาจาก' เหมือนชื่อหนังสือเป๊ะ 55555

ปกสวยนะ สวยมากๆ ด้วย ดึงดูดใจให้หยิบมาอ่านสุดๆ

แต่นั่นแค่หน้าปกไงที่น่าดึงดูด พอมาอ่านเนื้อหาทั้ง 5 เรื่องแล้วกลับรู้สึกไม่ใช่ ไม่โดนใจเราสักเรื่องเลย 🥲 ให้ความรู้สึกอ่านแล้วก็ปล่อยผ่าน จบแล้วก็จบเลย ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ แถมจำแต่ละเรื่องก็ไม่ค่อยได้

แต่ถ้าถามว่าชอบเรื่องไหนมากที่สุด ก็คงเป็นเรื่องแรก 'เมื่อผมกลายเป็นพี่หมี' ที่แลดูดึงดราม่าครอบครัวหนักหน่วงดี กับเรื่อง 'แม่บ้าน' ที่แลดูสืบสวนลี้ลับๆ หน่อย คือยังพออ่านแล้วรู้สึกสนุกอยู่บ้าง แต่ก็นะ จำอะไรไม่ได้เลย 🥹

[Le Gongdong Blur · Rating 3 out of 5]

ซื้อเพราะชื่อ โอตสึ อิจิ เลย
กับหน้าปกที่สวยมากกกกกก
แต่เนื้อเรื่องนั้นนนน...🥹

ส่วนตัวรู้สึกโอเคกับเรื่อง "แม่บ้าน" แค่เรื่องเดียว
เรื่องอื่นก็แอบเฉยๆ มีแอบเศร้า อบอุ่น ซึ้งเล็กๆ บ้าง
บางเรื่องก็แอบปั่นๆ กาวๆ
แต่โดยรวมก็ยังเฉยๆ อยู่ดี ฮืววววว

[Clairdenoon · Rating 3 out of 5]

#มีใครบางคนไม่ยอมลาจาก
#โอตสึ อิจิ:เขียน
5เรื่องสั้นที่ผู้เขียน เขียนขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ25ปีของการเป็นนักเขียน(เดบิวต์ตอนอายุ17)
แปลไทยโดยนักแปล5ท่าน
-เมื่อผมกลายเป็นพี่หมี -พรพิรุณ กิจสมเจตน์:แปล
-โอโซมัตสึซังนักสืบจอมละมุนกลับมาแล้ว-ฉัตรขวัญ อดิศัย:แปล
-แม่บ้าน-สุริยงวรวุฒิ สิริวิวัฒน์กุล:แปล
-FLIM-ปิยะวรรณ ทรัพย์สำรวม:แปล
-ยูงาวะอยากอยู่ในภาพ-รัตน์จิต ทองเปรม:แปล


ความรู้สึก:
เรื่องแรก-เมื่อผมกลายเป็นพี่หมี- ปกติไม่ชอบอะไรที่หักมุมแล้วเฉลยว่าทั้งหมดคือจุดจุดจุดแบบนี้อยู่แล้ว❌
-2-โอโซมัตสึซังนักสืบจอมละมุนกลับมาแล้ว- คนร้ายเหนือความคาดหมายดี แต่อ่านแล้วรำคาญตัวละครตัวนึงที่พูดลงท้ายด้วย"ครัช"❌
-3-แม่บ้าน-ชอบเรื่องนี้ ดำเนินเรื่องชวนติดตาม จบระทึกดี✔
-4-FLIM-ใน5เรื่องนี่เป็นเรื่องที่สั้นที่สุด--"อิหยังวะ"คือความรู้สึกตอนอ่านจบ ❌
-5-ยูงาวะอยากอยู่ในภาพ-ชอบเรื่องนี้ สนุก! ตอนจบหักมุมน่ากลัวนิดๆ✔
[ภาพปกสวยน่ารักมากกก และตัวละคร สถานที่เรื่องราวก็เกี่ยวกับภาพปกด้วย ซื้อเพราะปกเลยจริงๆ😍]

[TONG . · Rating 3 out of 5]

#ShortReview มีใครบางคนไม่ยอมลาจาก

ผลงานเรื่องสั้น 5 เรื่องจากนักเขียนมือฉมังอย่าง โอตสึ อิจิ
เป็นเล่มที่อ่านจบไวดี วันเดียว เพราะแต่ละเรื่องเนื้อเรื่องไม่เยอะ
เหตุการณ์ไม่ได้ซับซ้อน เล่าเรื่องง่าย ๆ โทนการเล่าแบบที่คุ้นเคย
แต่ต้องยอมรับว่ามีเรื่องที่ชอบอยู่ไม่ครบทุกเรื่อง กับเรื่องอิหยังวะ
- พี่หมี: เบา ๆ อบอุ่นหัวใจ ติดกลิ่นตลกหน่อย เรื่องไม่ค่อยมีอะไร
- นักสืบ: คดีฆาตกรรมละมุนละม่อมที่ไม่ค่อยสนุก เรื่องแปลก ๆ
อารมณ์เหมือนโคนันตอนสั้น รำคาญสำเนียงตัวละครประมาณนึง
- Film: เหมือนไม่รู้จะเขียนอะไร เหมือนเขียนตอนว่าง แก้เบื่อ
- แม่บ้าน: ชอบเรื่องนี้ที่สุด โทนเรื่องดี มีแกนกลางเรื่องที่แข็งแรง
จริง ๆ สามารถขยายแค่เรื่องนี้เป็นเรื่องยาวได้เลยนะ สนุกดี จบเหวอ ๆ
- ภาพถ่าย: เป็นตอนที่ชอบเหมือนกัน สนุกดี เล่าเรื่องง่าย ๆ ไม่ซับซ้อน
ชอบการสวนทางความรู้สึกกันระหว่างตัวละครกับคนอ่าน
ที่เริ่มต้นตัวละครรู้สึกแย่ คนอ่านรู้สึกเฉย ๆ และชอบความทะเล้น
แต่เมื่อจบเรื่องตัวละครอยู่ในจุดที่ดี คนดูกลับรู้สึกหวาดผวาต่อสิ่งนั้น
โดยรวมคือสนุกดี อ่านเพลิน ๆ ภาษาอ่านไม่ยาก ชอบสำนวนการเล่า
เนื้อเรื่องไปเร็ว มีหลายมู้ดในเล่มเดียว ก็ถือว่าทำออกมาได้ดีเลย

6/10 .

[ツバキ · Rating 4 out of 5]

老實說這幾年讀過的乙一的小說都沒有讓我留下太深刻的印象。
本來以為或許自己的喜好跟乙一這幾年的風格有點距離，但其實這本書中出現的短篇我都滿喜歡的，也有好幾個故事的設定我覺得很有創意，感覺上那個我覺得是說故事的天才的乙一又回來了（人家一直都在）。

印象最深刻的應該是竟然有おそ松さん的二創小說吧。想想我雖然沒接觸過JOJO卻也讀過乙一寫的JOJO的小說（結局我覺得很可怕），所以這不算是第一次讀他筆下的二創故事。但整個故事我覺得滿有おそ松さん動畫的無俚頭感，光看文字，腦中幾乎能同步出現配音。

另外《家政婦》的舞台設定我覺得很有趣，主角又是腦中充滿妄想，以雇主父子當作精神糧食的年輕女生，我覺得很有趣，人果然要有這些東西工作起來才會覺得有趣。不過這個故事中出現的事件跟最後收尾的方式還滿可怕的，但那個結局讓人覺得毛毛的不舒服的感覺，反而增添了一種味道，我很喜歡。

最後一篇《悠川小姐想入鏡》可能是本書中我最喜歡的一篇吧。幽靈與合成靈異照片的男子間的故事，怎麼想都是超有趣的組合，而且為了實現幽靈的願望，明明眼前就有正牌的幽靈卻得出動拍素材合成靈異照片，整個狀況實在是很幽默，而主角也因此得到改變的契機。是一篇溫馨的短文。

[Pan · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นที่อ่านง่าย ฟีลกู๊ด (ไม่คิดเลยว่าจะได้อ่านงานฟีลกู๊ด อบอุ่นใจ ขนาดนี้จากโอตสึ อิจิ เพิ่งรู้ว่าเขามีงานที่เขียนใต้นามปากกาอื่นด้วย ไว้จะไปหามาลองอ่าน) เน้นให้กำลังใจในการใช้ชีวิต แต่ก็มีหักมุมหลอนๆ นิดๆ ไม่ให้เสียชื่อโอตสึอิจิ ส่วนตัวแล้วชอบมาก
เรื่องที่เป็นคุณแม่บ้านในบ้านทางผีผ่านนี่อยากให้เป็นซีรี่ย์ยาวเลย อยากอ่านอีกค่ะ ใจจริงคิดว่าเล่มนี้ประมาณ 4 ดาว แต่อยากจะอัพดาวให้ ไม่มีเหตุผล 🤣

[Wasin Waeosri · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้น 5 เรื่องของโอตสึ อิจิ ที่ได้นักแปล 5 ท่านมาแปลท่านละตอน ธีมหลักของเรื่องราวของความสูญเสีย ความตายและการลาจาก แต่เนื้อเรื่องไม่ได้มีความน่ากลัวแต่อย่างใด ออกแนวพิศวงนิดๆ dark comedy หน่อยๆ เศร้าเยอะๆ มากกว่า เดินเรื่องสนุกชวนอ่านทุกตอน

ส่วนตัวชอบเรื่องยูงาวะอยากอยู่ในภาพมากที่สุดล่ะ

[kharii · Rating 3 out of 5]

แม่เป็นคนหยิบเล่มนี้มา ตอนแรกไม่ได้อยากอ่านเพราะปกปกสดใสน่าจะเป็นแนวอบอุ่นฮีลใจ แต่ไม่มีไรอ่านเลยลองหยิบมาอ่านดูปรากฏว่าสนุกดี มีหลายรสชาติในเล่มเดียว ส่วนตัวชอบเรื่องสามกับห้าที่สุด อาจจะไม่ใช่เล่มรวมเรื่องสั้นที่สนุกที่สุด แต่ก็สนุกกว่าที่คาดไว้ เพลินดี

[Art Mlang · Rating 4 out of 5]

ชอบเรื่องสุดท้ายสุด

[ANKO · Rating 3 out of 5]

เรื่องสั้น 5 เรื่องของการไม่ยอมจากลาเพราะติดค้างอะไรบางอย่าง

ประทับใจนักเขียน โอตสึ อิจิ มาจากเล่มอื่น ๆ
เห็นเล่มนี้เลยไม่ลังเลที่จะอ่าน แถมหน้าปกยังสวยดึงดูดมาก

ส่วนตัวชอบ 2 เรื่องสุดท้าย

[Manchulika · Rating 5 out of 5]

ชอมาก เพิ่งเคยอ่านงานของโอตสึ อิจิ เป็นครั้งแรก เรื่องสั้นแต่ละเรื่องมีเอกลักษณ์และความน่าจดจำบางอย่างที่เราอ่านจบแล้วยังนึกถึงอยู่ จะลองหางานอื่นๆ ของโอตสึ อิจิ มาอ่านอีก

[Jiranan Paleekupt · Rating 3 out of 5]

รู้สึกไม่สนุกจนผิดฟอร์มโอตสึิอิจิ

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

เอาจริงๆ ถ้าใครจะอ่าน โอตสึ อิจิ เป็นครั้งแรก
ไม่ควรเริ่มที่เล่มนี้ค่ะ

[JP · Rating 4 out of 5]

อ่านจบไปหลายวันแล้ว จำได้ 3 เรื่องเหมือนคนอื่นๆ แต่ชอบเรื่องสุดท้ายกับแม่บ้าน น่าจะเพราะตรงความคาดหวังมากกว่าคุณพ่อชุดหมี

[Percy Yue · Rating 3 out of 5]

雖然不及小說家的日與夜及 GOTH斷掌事件，但乙一在第三及第五個故事寫靈異事件還是有一手的，既新奇又溫馨，可以一讀。

[lostinmayy · Rating 2 out of 5]

อ่านโอตสึเล่มแรก งงดิวะ….